Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds due to lack of legal grounds and insufficient evidence evaluation.

Απόφαση 1411 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1411/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη - Εισηγήτρια, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Η. - Π. Κ. του Γ. και Ε., κατοίκου Αθηνών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Σιούλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Μ. του Α. και Σ., κατοίκου ..., 2) Α. χήρας Δ. Δ., το γένος Κ. και Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Φατούρου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-9-2016 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τρίπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 119/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 169/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-6-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδικασίας: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι άσκησαν κατά των εναγομένων Η. Κ., ήδη αναιρεσείοντος και της μητέρας του Ε. Α. την από 7.9.2016 διεκδικητική αγωγή και αρνητική αναγνωριστική αγωγή με την οποία ζήτησαν να αναγνωρισθεί η συγκυριότητά τους, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα επί ακινήτου που βρίσκεται εντός του παραδοσιακού οικισμού της τοπικής Κοινότητας ...

του δήμου ... και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να τους αποδώσει το καταληφθέν από τον ίδιο τμήμα του ακινήτου αυτού, εκτάσεως 107, 66 τ.μ.. Επίσης ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι η μητέρα του εναγομένου, η οποία του μεταβίβασε την ως άνω επίδικη έκταση με το ... συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Τρίπολης Βασιλικής Τσακαλάκη, δεν ήταν κυρία αυτής κατά το χρόνο της μεταβίβασης.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αρχικά η 119/2018 απόφαση του Ειρηνοδικείου Τριπόλεως, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή.Επί εφέσεως που άσκησαν οι εκεί ηττηθέντες εναγόμενοι εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 169/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τριπόλεως, με την οποία εξαφανίσθηκε η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, στη συνέχεια δε απορρίφθηκε η στρεφόμενη κατά της εναγομένης Ελένης Ατζινά, αναγνωριστική αρνητική αγωγή ως απαράδεκτη, ελλείψει εννόμου συμφέροντος, και έγινε δεκτή εν μέρει η διεκδικητική αγωγή.

Κατά της τελεσίδικης αυτής απόφασης στρέφεται η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1 και 4 και 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. Επομένως αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 571 και 577 Κ.Πολ.Δικ.) Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που είναι ταυτόσημος με τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Συνδέεται δηλαδή η νομική αοριστία της αγωγής με την εκτίμηση του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοστεί (ΑΠ 646/2020, ΑΠ 5/2020). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1094 και 216 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, για την πληρότητα και το ορισμένο της διεκδικητικής της κυριότητας αγωγής ακινήτου ο ενάγων πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει το δικαίωμα της κυριότητάς του πάνω σε αυτό, το οποίο απέκτησε με κάποιο προβλεπόμενο από το νόμο (παράγωγο ή πρωτότυπο) τρόπο και ότι ο εναγόμενος νέμεται ή κατέχει το επίδικο ακίνητο ή αμφισβητεί το δικαίωμα κυριότητάς του επ'αυτού.

Επί διεκδικητικής της κυριότητας αγωγής, που στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας και ειδικότερα σε σύμβαση (άρθρ 1033 ΑΚ), για το ορισμένο αυτής αρκεί κατ'αρχήν να γίνει επίκληση της σύμβασης, που καταρτίσθηκε μεταξύ του ενάγοντος και του άμεσου δικαιοπαρόχου του, κυρίου του μεταβιβαζόμενου ακινήτου, με συμβολαιογραφικό έγγραφο που μεταγράφηκε νόμιμα, χωρίς να είναι αναγκαίο να καθορίζεται στο δικόγραφο της αγωγής και ο τρόπος με τον οποίο κατέστη κύριος ο πιο πάνω δικαιοπάροχος του ενάγοντα, διότι μόνο σε περίπτωση αμφισβήτησης από τον εναγόμενο και της κυριότητας του τελευταίου υποχρεούται ο ενάγων να καθορίσει με τις προτάσεις της συζήτησης τον τρόπο απόκτησης αυτής (ΑΠ 860/2018, ΑΠ 1203/2012).

Αν ο εναγόμενος με τις προτάσεις του της πρωτοβάθμιας δίκης αμφισβητήσει όχι μόνο την κυριότητα του ενάγοντος, αλλά ειδικά και την κυριότητα των δικαιοπαρόχων του (άμεσου ή και απωτέρων) επί του επιδίκου, τότε ο ενάγων, αν δεν το έχει κάνει καθ' υποφορά με το δικόγραφο της αγωγής, είναι υποχρεωμένος, με τις προτάσεις της ίδιας πρωτοβάθμιας δίκης, να καθορίσει, με σαφή έκθεση γεγονότων, τον τρόπο κτήσης κυριότητας από τον άμεσο δικαιοπάροχό του και, αν είναι ανάγκη και των απώτερων δικαιοπαρόχων του, κατ' επιτρεπτή συμπλήρωση της αγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 224 ΚΠολΔ, φθάνοντας μέχρι πρωτότυπου τρόπου κτήσης κυριότητας, όπως είναι η τακτική ή η έκτακτη χρησικτησία, να επικαλεστεί δε τη νομή και να καθορίσει συνάμα και τις μερικότερες υλικές πράξεις αυτής, από τις οποίες, αν αποδειχθούν, θα συναχθεί η πραγμάτωση της θέλησης του κατόχου να κατέχει το ακίνητο σαν δικό του (ΑΠ 1589/2008).

Η παράλειψη του ενάγοντος να συμπληρώσει την αγωγή με τον άνω τρόπο ή καθ' υποφορά στην αγωγή των άνω στοιχείων, επιφέρει την απόρριψη της αγωγής ως αόριστης (ΑΠ 1103/2018, ΑΠ 147/2015, ΑΠ 180/2006). Κατά δε το άρθρο 1051 ΑΚ εκείνος που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή ειδική διαδοχή μπορεί να συνυπολογίσει το δικό του χρόνο χρησικτησίας στο χρόνο χρησικτησίας του δικαιοπαρόχου του.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 249, 271, 974, 976, 983 και 1045 ΑΚ, συνάγεται, ότι στην έκτακτη χρησικτησία δεν απαιτείται για το συνυπολογισμό της νομής των προκτητόρων του χρησιδεσπόζοντος στη δική του νομή προς συμπλήρωση του προβλεπόμενου γιαυτήν στο νόμο χρόνου νομής (εικοσαετία), ειδική διαδοχή στο δικαίωμα κυριότητας του πράγματος, αλλά αρκεί απλώς ειδική διαδοχή στη νομή του πράγματος, η οποία χωρεί με παράδοση με οικεία βούληση του νομέα (976 ΑΚ) και έχει την έννοια ότι στον αποκτώντα μεταβιβάζεται η ίδια νομή που έχει ο μεταβιβάζων.

Από τα παραπάνω συνάγεται, ότι και στην περίπτωση κατά την οποία ο δικαιοπάροχος του νομέα κατέστη κύριος, λόγω συμπλήρωσης στο πρόσωπό του απαιτούμενου χρόνου χρησικτησίας, ο καθολικός ή ο ειδικός διάδοχος αυτού στη νομή μπορεί να επικαλεσθεί το συνυπολογισμό του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, προκειμένου να αντιτάξει κατά τρίτων κυριότητα επί ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, χωρίς να έχει συμπληρώσει δική του νομή επί εικοσαετία κατά τους όρους του άρθρου 1045 ΑΚ, αλλά με προσμέτρηση του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του (ΑΠ 811/2020, ΑΠ 490/2020).

Τέλος, κατά το άρθρο 1045 ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μία εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος με έκτακτη χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές για την κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία.

Η κτήση της νομής ακινήτου και η άσκησή της επ' αυτού μπορεί να γίνει με οποιαδήποτε ενέργεια, που μαρτυρεί, κατά τις αντιλήψεις που υπάρχουν στις συναλλαγές, φυσική και με διάνοια κυρίου εξουσίαση αυτού. Έτσι, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου.

Άσκηση νομής η οποία απαιτείται για τη κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη (αλλά και με τακτική) χρησικτησία, συνιστούν εμφανείς υλικές ενέργειες πάνω σ' αυτό, που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει με διάνοια κυρίου, όπως είναι ενδεικτικά η εποπτεία, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση σε τρίτο, η φύλαξή του, η καλλιέργεια, η οριοθέτηση και καταμέτρηση των διαστάσεών του, κ.α., αν δε πρόκειται για αστικό ακίνητο η ενοικίαση σε αυτό και γενικά οι αρμόζουσες στην φύση του πράξεις εξουσίασης, χωρίς παράλληλα να απαιτείται και ο ημερολογιακός προσδιορισμός των επί μέρους πράξεων μέσα στο χρόνο της χρησικτησίας.

Για την έναρξη του χρόνου της εικοσαετίας δεν απαιτείται να γνωστοποιήσει σε κανένα ο χρησιδεσπόζων την πρόθεσή του να νέμεται το πράγμα για δικό του λογαριασμό, γιατί το στοιχείο αυτό είναι απαραίτητο μόνο μεταξύ του χρησιδεσπόζοντος και άλλων όταν υπάρχει νόμιμη σχέση κοινωνίας (ΑΠ 1088/2019, ΑΠ 923/2018). Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση της ένδικης, από 7.9.2016 (αρ.κατ.δικ. 144/2016), αγωγής, απευθυνόμενης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Τρίπολης, προκύπτει ότι οι ήδη αναιρεσίβλητοι - ενάγοντες εξέθεταν, κατά τα ενδιαφέροντα περιστατικά: ' Ότι είναι αποκλειστικοί κύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας ενός οικοπέδου συνολικής εκτάσεως 1.065, 08 τ.μ.

που βρίσκεται εντός του παραδοσιακού οικισμού της Τοπικής Κοινότητας ... του δήμου .... Ότι το ως άνω ακίνητο περιήλθε σε αυτούς κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα ως ακολούθως: α) στο μεν ΤΜΗΜΑ 1 του ακινήτου αυτού, έκτασης 864, 06 τ.μ. απέκτησαν συγκυριότητα αμφότεροι κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος, λόγω γονικών παροχών των αληθών τότε κυρίων πατέρων τους προς αυτούς, ο πρώτος με το ...

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Τανίας - Δολιανών, Ελένης Θάνου και η δεύτερη με το ... συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, τα οποία μεταγράφηκαν νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Πάρνωνος. Ότι οι δικαιοπάροχοί τους Α. και Κ. Μ., αντίστοιχα, οι οποίοι τύγχαναν αδέλφια, απέκτησαν κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, το ανωτέρω ακίνητο κατά τα μεν 6/8 εξ αδιαιρέτου δυνάμει αγοραπωλησίας από τον αληθή τότε κύριο με το νομίμως μεταγραμμένο ...

συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Τρίπολης Ευθυμίου Χλέπα, κατά δε τα λοιπά 2/8 εξ αδιαιρέτου με έκτακτη χρησικτησία, ασκώντας σε αυτό κατά το ιδανικό μερίδιό του ο καθένας, τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής και ειδικότερα καλλιεργούσαν τα οπωροφόρα δέντρα που υπάρχουν εντός αυτού και συνέλεγαν τους καρπούς τους, το περιποιόντουσαν και έκαναν χρήση της ισόγειας αποθήκης που υπάρχει εντός αυτού, χωρίς ποτέ να διαταραχθούν από οποιονδήποτε για περισσότερα από 30 χρόνια πριν από το έτος 2000.

Ότι καθένας από τους ενάγοντες, κατά το εξ αδιαθέτου ιδανικό του μερίδιο, από τότε που απέκτησε δυνάμει των ως άνω συμβολαιογραφικών τίτλων, την κυριότητα του τμήματος αυτού (ΤΜΗΜΑ Ι) ασκεί επ' αυτού συνεχώς και αδιαλείπτως όλες τις πράξεις νομής που προσιδιάζουν στη φύση του και έτσι κατέστησαν συγκύριοι και συννομείς αυτού κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας με παράγωγο αλλά και με πρωτότυπο τρόπο με τακτική και έκτακτη χρησικτησία προσμετρώντας στο χρόνο της δικής τους νομής και το χρόνο νομής των δικαιοπαρόχων τους β) στο υπόλοιπο ΤΜΗΜΑ 2 του όλου ακινήτου έκτασης 201, 02 τ.μ., εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο, απέκτησαν συγκυριότητα κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ασκώντας σε αυτό πράξεις νομής για χρονικό διάστημα πλέον των 25 ετών, προσμετρώντας στο χρόνο νομής του καθενός και αυτόν του δικού του δικαιοπαρόχου και ειδικότερα ότι τόσο οι δικαιοπάροχοί τους, όσο και οι ίδιοι το καθάριζαν από χόρτα, εναπόθεταν εκεί οικοδομικά υλικά και ξύλα, συνέλεγαν τα καρύδια από την υπάρχουσα σε αυτό καρυδιά και γενικά το φρόντιζαν και το χρησιμοποιούσαν, όπως και το υπόλοιπο ακίνητό τους (ΤΜΗΜΑ 1).

Με βάση το ιστορικό αυτό, εκθέτοντας περαιτέρω οι ενάγοντες ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Οκτωβρίου του έτους 2015 κατέλαβε παράνομα και αυθαίρετα τμήμα του ως άνω tμήματος 2, επιφανείας 107, 66τ.μ., το οποίο περιέφραξε με συρματόπλεγμα, αποκόπτοντας τούτο από το όλο ακίνητό τους και αποβάλλοντάς τους από τη συννομή αρνούμενος παρά τις συνεχείς οχλήσεις τους να τους το αποδώσει, ισχυριζόμενος ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στον ίδιο με το νομίμως μεταγραμμένο ...

συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Τρίπολης Βασιλικής Τσακαλάκη, από την μητέρα του, προηγούμενη κυρία τούτου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ζήτησαν κατά το μέρος που αφορά στην προκειμένη περίπτωση, να αναγνωρισθούν συγκύριοι κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας του ως άνω καταληφθέντος από τον εναγόμενο εδαφικού τμήματος επιφανείας 107, 66 τ.μ.

και να υποχρεωθεί αυτός να τους το αποδώσει. Με βάση τα παραπάνω η αγωγή των εναγόντων όσον αφορά στον τρόπο κτήσεως της συγκυριότητάς τους επί του όλου ακινήτου των 1.065, 08 τ.μ., το οποίο χωρίζεται στα προαναφερόμενα συνεχόμενα τμήματα 1 και 2, είναι πλήρως ορισμένη, αφού διαλαμβάνονται σε αυτήν όλα τα απαιτούμενα κατά νόμο στοιχεία για την πληρότητά της.

Ειδικότερα στην αγωγή, στην οποία ενσωματώνονταν και το οικείο τοπογραφικό διάγραμμα του όλου ακινήτου, αναφέρονταν ο τρόπος με τον οποίο οι ενάγοντες απέκτησαν τη νομή και κατοχή τούτου τόσο με παράγωγο, όσο και με πρωτότυπο τρόπο, εξειδικεύοντας και τις διακατοχικές πράξεις που άσκησαν οι ίδιοι στο τμήμα 1 του ακινήτου, στο οποίο δεν αμφισβητήθηκε η κυριότητά τους από τον εναγόμενο, αλλά και στο συνεχόμενο με αυτό τμήμα 2, στο οποίο περιλαμβάνεται το επίδικο εδαφικό τμήμα.

Μάλιστα, ανεξαρτήτως του γεγονότος της αμφισβήτησης από τον εναγόμενο, με τις προτάσεις του, της συγκυριότητας των εναγόντων επί του τμήματος 2 του όλου ακινήτου, στην αγωγή γινόταν καθ' υποφορά μνεία του τρόπου κτήσης της κυριότητας των κατονομαζομένων δικαιοπαρόχων τους, και των πράξεων νομής που ασκούσαν αυτοί επί τούτου, όπως και επί του όλου ακινήτου.

Ειδικότερα, στην αγωγή αναφέρονταν αναλυτικά ο τρόπος (παράγωγος και πρωτότυπος) με τον οποίο οι δικαιοπάροχοι των εναγόντων έγιναν κύριοι του όλου ακινήτου. Στην προκειμένη περίπτωση ενδιαφέρει ο τρόπος κτήσης της κυριότητας από τους δικαιοπαρόχους των εναγόντων και από τους ίδιους επί του εδαφικού τμήματος 2, καθόσον εντός αυτού βρίσκεται η επίδικη έκταση, ενώ, όπως ήδη εκτέθηκε, η κυριότητα των εναγόντων επί του εδαφικού τμήματος 1 δεν αμφισβητήθηκε.

Για το εδαφικό αυτό τμήμα, το οποίο είναι συνεχόμενο του τμήματος 1 του όλου ακινήτου, στην αγωγή γίνονταν μνεία, ότι οι ίδιοι δικαιοπάροχοι των εναγόντων, οι οποίοι τους μεταβίβασαν το έτος 2000 με συμβόλαια γονικής παροχής και το εδαφικό τμήμα 1 του όλου ακινήτου, ασκούσαν και σε αυτό συγκεκριμένες υλικές πράξεις νομής, τη νομή δε αυτή συνέχισαν να ασκούν οι ενάγοντες, οπότε με την προσμέτρηση στη δική τους νομή και της νομής των δικαιοπαρόχων τους επί τουλάχιστον 25 έτη συμπληρώθηκε στο πρόσωπό τους ο απαιτούμενος χρόνος για τη κτήση κυριότητας επί του εδαφικού αυτού τμήματος με έκτακτη χρησικτησία.

Επομένως το Εφετείο που δέχθηκε την ένδικη αγωγή ως ορισμένη διότι, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, διαλαμβάνει όλα τα απαιτούμενα κατά νόμο στοιχεία για τη δικαστική εκτίμηση και νομική θεμελίωσή της στους κανόνες ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 1045 και 1051 Α.Κ. και συγκεκριμένα τα στοιχεία που αφορούν στην συγκυριότητα των εναγόντων επί του επιδίκου εδαφικού τμήματος και τον τρόπο που αυτοί την απέκτησαν, διαδεχόμενοι στη νομή τούτου τους δικαιοπαρόχους τους, ενεργώντας τόσο οι ίδιοι όσο και οι δικαιοπάροχοί τους τις αναλυτικά αναφερόμενες πράξεις νομής στο επίδικο, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 25 ετών, καθώς και ότι ο εναγόμενος τους έχει αποβάλλει παράνομα από αυτό, δεν αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από αυτά που απαιτούν οι ως άνω διατάξεις και συνεπώς δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, Κατόπιν αυτών ο συναφής πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι με εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1045 και 1051 ΑΚ, δέχθηκε ότι οι αναιρεσίβλητοι και οι δικαιοπάροχοί τους ασκούσαν πράξεις νομής επί του επιδίκου εδαφικού τμήματος, ενώ, αν τις ερμήνευε και τις εφάρμοζε σωστά, θα δεχόταν ότι δεν στοιχειοθετούνταν η συγκεκριμένη αναγκαία προϋπόθεση των ως άνω διατάξεων για την κτήση κυριότητας επί του επιδίκου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία της, δηλαδή εκείνη της ενέργειας εμφανών υλικών πράξεων επί αυτού, οι οποίες προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 6 ΚΠολΔικ., που είναι ταυτόσημο με το άρθρο 559 αριθ. 19 του ίδιου Κώδικα ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (ΑΠ 1081/2020, ΑΠ 862/2020, ΑΠ 232/2011, ΑΠ 1103/2011).

Ως ζητήματα των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης τα επιχειρήματα δηλαδή αυτά δεν συνιστούν, παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε να επιδέχεται αυτή, στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 560 αρ.6 Κ.Πολ.Δικ.

μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, οπότε ο σχετικός λόγος απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 1226/2019, ΑΠ 1652/2018, ΑΠ 1750/2012, ΑΠ 1103/2011). Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΑΠ 737/2011).

Δηλαδή μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τέλος από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 του ίδιου κώδικα προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει τον λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε λόγος αναίρεσης, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1099/2020, ΑΠ 350/2020, ΑΠ 142/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης 169/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, που δίκασε ως Εφετείο, προκύπτει ότι με αυτήν μετά την εκτίμηση όλων των νομίμως επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων των διαδίκων, έγιναν δεκτά ανελέγκτως τα ακόλουθα: "...Το επίδικο ακίνητο είναι τμήμα οικοπέδου, εμφαινόμενο στο από Απρίλιο 2016 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Δ.

Λ. ...ευρισκόμενο εντός του παραδοσιακού οικισμού της Τοπικής Κοινότητας ... του Δήμου ... και αποτελεί τμήμα μείζονος ιδιοκτησίας των εναγόντων, συνολικού εμβαδού με το επίδικο 1065, 08 τ.μ. και ειδικότερα βρίσκεται εντός του ΤΜΗΜΑΤΟΣ 2, το οποίο εμφαίνεται στο ανωτέρω τοπογραφικό διάγραμμα περιμετρικά με τα στοιχεία....

Έκτασης 201, 02 τ.μ. Το επίδικο ακίνητο είχε περιέλθει κατά συγκυριότητα στους δικαιοπαρόχους των εναγόντων κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Συγκεκριμένα, οι Α. και Κ. Μ., πατέρες του πρώτου και της δεύτερης των εναγόντων, αντίστοιχα, τύγχαναν αδέλφια και είχαν αποκτήσει κατά συγκυριότητα κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος τα 6/8 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου, έκτασης 864, 06 τ.μ., το οποίο εμφαίνεται στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα ως ΤΜΗΜΑ 1, με στοιχεία περιμετρικά....

λόγω αγοραπωλησίας από τις τότε αληθείς συγκυρίες... δυνάμει του υπ'αριθμ. ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Τρίπολης, Ευθυμίου Κομνηνού Χλέπα, νομίμως μεταγραμμένου.... Κατά τα λοιπά 2/8 εξ αδιαιρέτου του ως άνω οικοπέδου απέκτησαν την συγκυριότητα αυτού, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος, λόγω έκτακτης χρησικτησίας, ασκώντας σε αυτό τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής για χρονικό διάστημα πλέον της εικοσαετίας, και ειδικότερα, καλλιεργούσαν τα οπωροφόρα δέντρα που υπάρχουν εντός αυτού και συνέλεγαν τους καρπούς τους, το περιποιόντουσαν και έκαναν χρήση της ισόγειας αποθήκης που υπάρχει εντός αυτού.

Το γεγονός, εξάλλου, ότι οι δικαιοπάροχοι των εναγόντων ήταν συγκύριοι του ΤΜΗΜΑΤΟΣ 1 δεν αμφισβητείται από τους εναγομένους ...Περαιτέρω, τα ως άνω αδέλφια προέβαιναν σε πράξεις νομής έκτοτε και στο προπεριγραφέν ΤΜΗΜΑ 2, εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο. Συγκεκριμένα, το καθάριζαν από τα χόρτα, εναπόθεταν εκεί οικοδομικά υλικά και ξύλα, συνέλεγαν τα καρύδια από την υπάρχουσα σε αυτό καρυδιά και γενικά το φρόντιζαν και το χρησιμοποιούσαν όπως και το υπόλοιπο ακίνητό τους.

Όλα τα παραπάνω κατέθεσαν με σαφήνεια και κατηγορηματικότητα οι πέντε μάρτυρες από την πλευρά των εναγόντων στις ένορκες βεβαιώσεις που έδωσαν ... Δέον να σημειωθεί, ότι οι ανωτέρω μάρτυρες, μεγάλοι σε ηλικία, είναι μόνιμοι κάτοικοι του ... ... και ιδιοκτήτες όμορων ή γειτονικών ακινήτων, οπότε έχουν άμεση αντίληψη των πραγμάτων, ενώ ο πρώτος εξ αυτών...

διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας του ... τα έτη 1983-2000, οπότε, λόγω της ενασχόλησής του με τα κοινά μετά λόγου γνώσης κατέθεσε τα ανωτέρω. Επομένως, οι δικαιοπάροχοι των εναγόντων είχαν καταστεί συγκύριοι κατά 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος του επιδίκου ήδη από το 1961. Περαιτέρω, αποδεικνύεται, ότι καθένας εξ αυτών μεταβίβασε το ιδανικό το μερίδιο στο ΤΜΗΜΑ 1 στους ενάγοντες λόγω γονικής παροχής στον μεν πρώτο δυνάμει του υπ'αριθμ. ...

συμβολαίου γονικής παροχής ....νομίμως μεταγραμμένου... στη δε δεύτερη δυνάμει του ... συμβολαίου... νομίμως μεταγραμμένου... Από τον χρόνο σύστασης των προμνησθέντων συμβολαίων, το 2000, οι ενάγοντες συνέχισαν τη νομή των δικαιοπαρόχων τους και στο ΤΜΗΜΑ 2, εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο και άρα και σε αυτό.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις, οι ενάγοντες, καίτοι δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι ..., συνέχισαν να το καθαρίζουν με χορτοκοπτικό μηχάνημα, και μάλιστα δύο φορές το χρόνο, για την αποτροπή του κινδύνου πυρκαγιάς, συλλέγουν τα καρύδια της κείμενης εντός αυτού καρυδιάς, και γενικά το φροντίζουν και το περιποιούνται, όπως και το υπόλοιπο τμήμα.

Δέον, ακόμη, να επισημανθεί, ότι όλοι οι ανωτέρω μάρτυρες σαφώς διακρίνουν στις καταθέσεις τους το επίδικο τμήμα, το οποίο εξάλλου αναφέρουν ως το τμήμα που περιέφραξε ο πρώτος των εναγομένων, και εξειδικεύουν τις πράξεις νομής των εναγόντων σε αυτό, χωρίς να προκύπτει σύγχυσή τους σχετικά με την υπόλοιπη ιδιοκτησία των εναγόντων.

Επομένως, ο περί αντιθέτου ισχυρισμός των εναγομένων, ότι οι μάρτυρες αναφέρουν πράξεις νομής στην υπόλοιπη μη αμφισβητούμενη ιδιοκτησία των εναγόντων, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος κατ'ουσίαν. Με βάση τα ανωτέρω, οι ενάγοντες είχαν ήδη καταστεί συγκύριοι του επιδίκου προσμετρουμένου στη νομή τους του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων τους, το 2015, όταν ο εναγόμενος το απέκτησε λόγω γονικής παροχής της μητέρας του...

δυνάμει του υπ'αριθμ. ... συμβολαίου... νομίμως μεταγραμμένου... εν συνεχεία δε τα περιέφραξε με συρματόπλεγμα και το απέκοψε από την υπόλοιπη ιδιοκτησία τους. Ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου, ότι το επίδικο περιήλθε στη δικαιοπάροχο μητέρα του λόγω έκτακτης χρησικτησίας, καθώς ασκούσε πράξεις νομής σε αυτό για χρονικό διάστημα πλέον των είκοσι ετών από το 1982, ότε της το μεταβίβασε άτυπα λόγω δωρεάς εν ζωή ο Ε.

Μ., ο οποίος ήταν ο αληθής κύριος κατόπιν άτυπης διανομής της κληρονομιαίας περιουσίας του πατέρα του, Ν. Μ., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος κατ'ουσίαν. Και τούτο, διότι από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων δεν αποδείχθηκε ότι η δεύτερη εναγομένη προέβαινε σε πράξεις νομής στο επίδικο από το 1982 και εντεύθεν.

Οι δύο μάρτυρες στις ένορκες βεβαιώσεις που προσκομίστηκαν από την πλευρά του εναγομένου κατέθεσαν ότι η δεύτερη εναγομένη είχε αποκτήσει το επίδικο λόγω άτυπης δωρεάς από κάποιον Μ., και ότι αυτή ασκούσε πράξεις νομής, καθαρίζοντάς το και συλλέγοντας τα καρύδια. Πλην όμως, οι καταθέσεις αυτών δεν κρίνοντα πειστικές, καθώς αυτοί, φίλοι του πρώτου εναγομένου, δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι του ..., αλλά έχουν περιστασιακά φιλοξενηθεί από τον πρώτο εναγόμενο εκεί και συνεπώς, δεν έχουν άμεση αντίληψη των πράξεων νομής της δεύτερης των εναγομένων στο επίδικο και μάλιστα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον είκοσι ετών, ιδιαίτερα μάλιστα, αν ληφθεί υπόψη, ότι αυτή μέχρι το 2015 ήταν κυρία της συνεχόμενης ανατολικά πολύ μεγαλύτερης έκτασης που την πώλησε στο Δήμο Βόρειας ....

Εξάλλου, οι καταθέσεις των ανωτέρω πλήρως αναιρούνται από τις πέντε ένορκες βεβαιώσεις που προσκομίστηκαν από την πλευρά των εναγόντων, σύμφωνα με τις οποίες, ουδέποτε η δεύτερη εναγομένη άσκησε πράξεις νομής στο επίδικο, το οποίο ρητά προσδιορίζουν ως περιφραγμένο, ούτε προέβαινε στη συλλογή καρυδιών ή σε καθαρισμό του, ούτε και είχε εκδηλώσει με κάποιο τρόπο ότι το θεωρεί δικό της, σε αντίθεση με την υπόλοιπη ιδιοκτησία της, την οποία καθάριζε και φρόντιζε τακτικά.

Μάλιστα, οι Χρήστος Ταρλαγιάς και Παναγιώτης Παινέσης μετά λόγου γνώσης κατέθεσαν ότι η εναγομένη δεν περνούσε καν μέσα από το επίδικο (επί λέξει ο πρώτος κατέθεσε ότι "στο κομμάτι αυτό που περιέφραξε δεν την είχα δει ούτε να περνάει από εκεί"). Σημειωτέον ότι η Αικατερίνη Αρφάνη στην υπ'αριθμ.... ένορκη βεβαίωσή της, που ελήφθη επιμελεία των εναγομένων, ουδεν εισφέρει ανταποδεικτικά για το ανωτέρω κρίσιμο γεγονός, περί του αν η δεύτερη εναγομένη ασκούσε πράξεις νομής στο επίδικο από το 1982 και εντεύθεν, καθώς κατέθεσε μόνο ότι το οικόπεδο αυτό ήταν Μοσχουρέικο και ανήκει στη δεύτερη εναγομένη.

Η κρίση του Δικαστηρίου, ότι οι ενάγοντες είναι συγκύριοι του επιδίκου επιρρωνύεται από το ότι στο υπ'αριθμ. ... συμβόλαιο, δυνάμει του οποίου η δεύτερη εναγομένη πώλησε και μεταβίβασε στο Δήμο … ... το γειτονικό του επιδίκου οικόπεδό της, αναφέρεται ως γειτονικό ακίνητο βορειοδυτικά η ιδιοκτησία Μ., ενώ αληθούς υποτιθεμένου του ισχυρισμού της, θα έπρεπε να αναφέρεται ως όριο η δική της ιδιοκτησία.

Επιπλέον, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει το Δικαστήριο δεν αναιρείται από την από 27.12.2016 τεχνική έκθεση του τοπογράφου - αγρονόμου - μηχανικού, Α. Σ., καθώς δεν αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία ότι η εναγομένη υπέβαλε το 2015 δήλωση φόρου χρησικτησίας στη Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης για το επίδικο και προέβη στην πληρωμή του, όπως αναφέρει στα συμπεράσματά του, αλλά η άσκηση πράξεων νομής επί είκοσι έτη που δεν αποδείχθηκε. Ούτε είναι κρίσιμο ποιο έτος φυτεύθηκε η καρυδιά, αλλά ποιος προβαίνει στη συλλογή των καρπών της. Και ναι μεν διάβαση των εναγόντων μέσω του επιδίκου για να εισέλθουν στο υπόλοιπο ακίνητό τους δεν επαληθεύεται από τα φωτοερμηνευτικά ευρήματα, προκύπτει όμως από το σύνολο των ένορκων βεβαιώσεων των εναγόντων.

Ομοίως δεν ασκεί ουσιώδη επιρροή η από 8.12.2016 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού, Ά. Σ., αφού αυτός αναφέρεται στο ότι δεν έχουν αποτυπωθεί ορθά οι όμοροι ιδιοκτήτες στο υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο αγοραπωλησίας, με το οποίο η δεύτερη εναγομένη πώλησε ιδιοκτησία της στο Δήμο ..., ενώ κρίσιμο είναι εν προκειμένω το υπ' αριθμ. ...

συμβόλαιο, στο οποίο δεν αναφέρεται ως όμορη βορειοδυτικά ιδιοκτησία της εναγομένης, αλλά η ιδιοκτησία Μ., ως ανωτέρω ελέχθη. Τέλος, από την από 7.11.1982 βεβαίωση του Ε. Μ. για άσχετη με την παρούσα υπόθεση δεν μπορούν να συναχθούν ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τις φιλικές σχέσεις μεταξύ αυτού και της δεύτερης εναγομένης, όπως ισχυρίζεται η τελευταία, επί τη βάσει των οποίων, μάλιστα, αυτός της μεταβίβασε άτυπα λόγω δωρεάς το επίδικο...".

Ακολούθως το Εφετείο κατά το μέρος που ενδιαφέρει στην παρούσα υπόθεση, αναγνώρισε τελεσίδικα ότι οι ενάγοντες είναι συγκύριοι και συννομείς κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος του επίδικου εδαφικού τμήματος και υποχρέωσε τον εναγόμενο να τους το αποδώσει. Ήδη δε με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως και με την επίκληση της παραπάνω διατάξεως του αριθμού 6 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι δέχθηκε την διεκδικητική αγωγή των αναιρεσιβλήτων με ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες καθόσον:

α) από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από αυτή σε ουσιώδες ζήτημα, ήτοι στην άσκηση εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων πράξεων νομής και κατοχής στο επίδικο και ειδικότερα ως προς τον ακριβή χρόνο φύτευσης του μοναδικού δένδρου που υφίσταται επ' αυτού, δηλαδή μιας καρυδιάς καθώς επίσης και στη διαμόρφωση στο επίδικο διόδου προσπέλασης στην όμορη ιδιοκτησία τους.

β) ενώ δέχεται τα φωτοερμηνευτικά πορίσματα της τεχνικής έκθεσης του αγρονόμου - τοπογράφου μηχανικού Α. Σ., που έγιναν με βάση τις σχετικές αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού έτους λήψης 1973, σύμφωνα με τα οποία, εντός της περιμέτρου του επιδίκου διακρίνονται οπωροφόρα δένδρα, μεταξύ των οποίων και μια καρυδιά μέσης περίπου ηλικίας, ύψους 2,50 μέτρων από τη στάθμη του εδάφους, γεγονός από το οποίο προκύπτει ότι αυτή προϋπήρχε στο επίδικο από το έτος 1973 και όχι το 1985-1990, όπως ισχυρίσθηκαν οι αναιρεσίβλητοι, καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι δεν έχει σημασία ποιος φύτεψε την καρυδιά, αλλά ποιος συνέλεγε τους καρπούς και δεν αιτιολογεί με βάση ποια έννομη σχέση οι δικαιοπάροχοι των αναιρεσιβλήτων προέβαιναν στη συλλογή των καρπών της, προ του έτους 1973 και μέχρι το έτος 1985-1990, γ) ενώ δέχεται ότι από τα ίδια φωτοερμηνευτικά ευρήματα δεν επαληθεύεται διάβαση των αναιρεσιβλήτων μέσω του επιδίκου εδαφικού τμήματος, καθώς, σύμφωνα με το πόρισμα της άνω τεχνικής έκθεσης, δεν διακρίνονται ίχνη προσπελάσεως στο ακίνητο των αναιρεσιβλήτων από την επαρχιακή οδό … - ..., καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ύπαρξη διόδου προκύπτει από το σύνολο των ενόρκων βεβαιώσεων που δόθηκαν για τους αναιρεσίβλητους, χωρίς να αναφέρει "ούτε ποιος εξ αυτών προέβη στη διάνοιξή του ούτε και τον ακριβή χρόνο διάνοιξης" και επιπλέον "δεν αιτιολογεί τον λόγο για τον οποίο προκρίνει μαρτυρικές καταθέσεις έναντι δημοσίων εγγράφων, όπως είναι οι αεροφωτογραφίες, η αυθεντικότητα των οποίων ουδόλως αμφισβητήθηκε...".

Ο λόγος αυτός υπό το εκτιθέμενο περιεχόμενό του είναι σαφές ότι αφορά σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και σε πραγματικά επιχειρήματα της αποφάσεως, που συνέχονται με την εκτίμηση των αποδείξεων, και συνακόλουθα πλήττει την ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, η οποία κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Ακόμη, με τις παραπάνω αιτιάσεις αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν εκθέτει το γιατί αποδείχθηκαν τα επικαλούμενα περιστατικά, πράγμα το οποίο όμως δεν συνιστά ανεπαρκή αιτιολογία, καθόσον, κατά τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη, μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τούτο δε γιατί ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό, όπως στην προκειμένη περίπτωση, διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, υπό την επίκληση του αριθμού 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Συνακόλουθα με τα παραπάνω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση για αναίρεση της 169/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, που δίκασε ως Εφετείο και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων ως ηττηθείς διάδικος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το σχετικό αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 εδάφ.6 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.6.2020 αίτηση για αναίρεση της 169/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, που δίκασε ως Εφετείο. Διατάσσει να εισαχθεί το κατατεθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδες επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Νοεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ