Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for late and vague insurance subrogation claim.

Απόφαση 1411 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1411/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη, Ανδρέα Μαρκάκη και Ελένη Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία «INTERAMERIKAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παπακωνσταντίνου. Της αναιρεσιβλήτου:........................., η οποία δεν παραστάθηκε.

Κοινοποιουμένης της αναίρεσης στην εταιρεία με την επωνυμία «ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Α.Ε.Γ.Α.», που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Μαρτίου 2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3556/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6155/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16 Νοεμβρίου 2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης ανέγνωσε την από 25 Απριλίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από την προσκομιζόμενη με αριθμό ...................... έκθεση επίδοσης του δικ. επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ...................... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, αφού αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στις σειρά της, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία της (576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙ.Από τις διατάξεις των άρθρων 298 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια υποχρεούται να τον αποζημιώσει, περιλαμβάνει δε η αποζημίωση τη διαφορά μεταξύ της παρούσας περιουσιακής κατάστασης του ζημιωθέντος και εκείνης στην οποία θα βρισκόταν αυτός αν δεν συνέβαινε το ζημιογόνο γεγονός.

Γι' αυτό, όταν εξ αυτού προκύπτει και κάποια ωφέλεια που τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με αυτό, πραγματική ζημία είναι ό,τι υπολείπεται μετά την αφαίρεση της ωφέλειας. Από τη γενική αυτή αρχή εξαίρεση εισάγει η διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ κατά την οποία, επί θανατώσεως ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, η αξίωση αποζημίωσης δεν αποκλείεται από το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε, υπό την έννοια ότι δικαιούται αυτός να απαιτήσει και τις δύο παροχές, δηλαδή την ζημία και την ωφέλεια και όταν αυτές έχουν ως αιτία το ίδιο επιζήμιο γεγονός (ΟλΑΠ 807/1973).

Περαιτέρω όμως από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 27 παρ. 1, 31 παρ. 3 και 14 παρ. 1 του ν. 2496/1997 που ορίζουν η πρώτη, ότι στην ασφάλιση προσώπων το ασφάλισμα συνίσταται είτε στην καταβολή ορισμένου χρηματικού ποσού εφάπαξ ή σε περιοδικές προσόδους (ασφάλιση ποσού) είτε στην αποκατάσταση της συγκεκριμένης οικονομικής ζημίας που προήλθε εξαιτίας ασθενείας ή ατυχήματος του ασφαλισμένου· η δεύτερη ότι επί ασφαλίσεως ατυχημάτων μπορεί να συμφωνηθεί η καταβολή ασφαλίσματος που αντιστοιχεί είτε στις συγκεκριμένες άμεσες ζημιές του ασφαλισμένου είτε στα τυχόν κατ' αποκοπή για κάθε περίπτωση συμφωνημένα ποσά εφάπαξ ή σε περιοδικές παροχές είτε στην παροχή ιατροφαρμακευτικών και χειρουργικών υπηρεσιών.

Αν συμφωνήθηκε η καταβολή των συγκεκριμένων άμεσων ζημιών, έχουν εφαρμογή τα άρθρα 14 και 15 του παρόντος νόμου· και η τρίτη ότι εάν ο λήπτης της ασφάλισης έχει αξίωση προς αποκατάσταση της ζημίας κατά τρίτου, η αξίωση περιέρχεται στον ασφαλιστή στην έκταση του ασφαλίσματος που κατέβαλε, προκύπτει ότι εξαιρετικώς, επί ασφαλίσεως προσώπου για ατυχήματα κατά το αποζημιωτικό σύστημα, ήτοι της καταβολής ασφαλίσματος μέχρι του ύψους των συγκεκριμένων άμεσων ζημιών του λήπτη της ασφάλισης, δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ και ο ασφαλισμένος για το ατύχημα παθών, που εισέπραξε το ασφάλισμα, δεν έχει μέχρι του ποσού αυτού και αξίωση αποζημίωσης κατά του υπαιτίου τρίτου, της αξίωσης αυτής περιερχομένης στον ασφαλιστή.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι το καθιερούμενο απαράδεκτο αναφέρεται σε όλους τους λόγους του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ότι για να είναι παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης πρέπει ο ισχυρισμός στον οποίο εκείνος στηρίζεται να έχει νόμιμα προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της έφεσής της, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο αυτής προέβαλε ότι η εκκαλούμενη απόφαση εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη και απέφυγε να κρίνει επί του αιτήματος αυτής να μην επιδικασθεί στην ενάγουσα – εφεσίβλητη το ποσό των 71.000 Ευρώ που αυτή είχε ήδη λάβει από την ιδιωτική της ασφάλιση (ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΖΩΗΣ Α.Ε.) και η ίδια είχε συνομολογήσει ότι έχει λάβει με το δικόγραφό της από 12.3.2002 αίτησής της ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Πρωτοδικείου Αθηνών, περαιτέρω δε ισχυρίσθηκε ότι η εφεσίβλητη έχει λάβει μέχρι την 25.1.2003 από την ανωτέρω ασφαλιστική εταιρία, δυνάμει του υπ' αριθμ. ................

ασφαλιστηρίου συμβολαίου (αριθμ. ζημίας ..............) το συνολικό ποσό των 155.756,03 Ευρώ, γεγονός που περιήλθε σε γνώση της αναιρεσείουσας, μετά την εκδίκαση της αγωγής της αναιρεσίβλητης και ζήτησε να αφαιρεθεί κατά την τυχόν επιδίκαση οιουδήποτε ποσού στην εφεσίβλητη το παραπάνω ποσό, επειδή αυτή δεν νομιμοποιείται να ζητήσει να της επιδικασθεί το εν λόγω ποσό, το οποίο δύναται ν'απαιτήσει από την αναιρεσείουσα η παραπάνω ασφαλιστική εταιρία καθ' υποκατάσταση εκ του νόμου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 31 παρ. 3 και 14 παρ. 1 του ν. 2496/1997.

Ο εν λόγω καταλυτικός (εν μέρει) της αγωγής της αναιρεσίβλητης ισχυρισμός, ως επαναφερόμενος στο Εφετείο και ως οψιγενής (άρθρο 527 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), είναι αόριστος, γιατί δεν περιέχει πλήρη και σαφή έκθεση των αναγκαίων για τη θεμελίωσή του περιστατικών (άρθρο 262 Κ.Πολ.Δ.). Ειδικότερα δεν εκτίθεται ότι η επικαλούμενη ασφαλιστική σύμβαση με την ασφαλιστική εταιρία ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΖΩΗΣ Α.Ε.

με βάση την οποία η αναιρεσίβλητη εισέπραξε το παραπάνω συνολικό ποσό, αφορά στην καταβολή ασφαλίσματος σε εκπλήρωση συμφωνίας που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες άμεσες ζημίες αυτής από ατύχημα, οπότε και μόνον υποκαθίσταται η καταβαλούσα ασφαλιστική εταιρία στην αξίωση της αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας, ως ασφαλιστικής του ζημιογόνου αυτοκινήτου, εταιρίας.

Το Εφετείο απέρριψε τον άνω ισχυρισμό ως αβάσιμο. Απορρίπτοντας τον εν λόγω ισχυρισμό το Εφετείο, έκρινε κατ' αποτέλεσμα ορθά, αλλά με εσφαλμένη αιτιολογία, η οποία πρέπει να αντικατασταθεί από τον Άρειο Πάγο. Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια, της παράβασης δηλαδή του άρθρου 14 παρ. 1 του ν. 2496/1997 πρέπει ν' απορριφθεί, καθώς και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Νοεμβρίου 2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ» για αναίρεση της 6155/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 27 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ