Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because procedural errors do not violate substantive law under Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by M. K. and S. K. against the First Instance Court of Lasithi, ruling it inadmissible. The appellants argued that the lower court incorrectly rejected their appeal as time-barred due to a delay caused by election-related court suspensions, claiming this constituted a violation of substantive law under Article 560 of the Civil Procedure Code. The court held that violations of procedural rules regarding new claims or time limits fall under Article 559, not Article 560, which strictly requires a violation of substantive law to ground an appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 560, 559 of the Civil Procedure Code: An appeal against a first-instance court decision is admissible only if a substantive law rule is violated; procedural errors do not constitute grounds for appeal under Article 560.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1409 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1409/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Σοφία Πολύζου-Θεοχαρίδη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Κ. του Γ. και Μ., κατοίκου ..., 2) Σ. Κ. του Γ. και Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ζωή Παπαγεωργίου που ανακάλεσε την από 27-8-2021 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Κ. του Β. και Μ., 2) Γ. Κ. του Γ. και Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Σταμούλη που ανακάλεσε την από 1-9-2021 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Στο σημείο αυτό, η πληρεξούσια των ως άνω αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε με την παρουσία και του Γραμματέα του, απέρριψε το αίτημα αναβολής και διέταξε την πρόοδο της δίκης.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-7-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 7-9-2017 ανταγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ιεράπετρας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 135/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-7-2020 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθεμία την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 30-7-2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, με αριθμό 135/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, που απέρριψε την έφεση των εναγόντων-αντεναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων κατά της 30/2019 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ιεράπετρας, ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη). Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και, συνεπώς, είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όπως αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.
Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ..
ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο έξι και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 7, 8 και 19 αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.
Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης, όταν το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. (Ολ ΑΠ 45/1987, ΑΠ 805/2020, ΑΠ 875/2018, ΑΠ 1130/2019).
Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο, δεύτερο και τέταρτο λόγους αναίρεσης, αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες από τους αριθμούς 14, 20 και 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ήτοι ότι το δικαστήριο, παρά το νόμο και κατά παράβαση του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ κήρυξε απαράδεκτη την έφεση των εκκαλούντων και ήδη αναιρεσειόντων, ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των υπ' αριθμ.
πρωτ. 27002/6-5-2009 και 39380/3-6-2019 εγκυκλίων του Υπουργού Δικαιοσύνης και τέλος ότι, το δικαστήριο, κατά τον σχηματισμό του δικαστικού του πορίσματος, δεν έλαβε υπόψη και τα ακόλουθα νομίμως προσκομισθέντα από τους αναιρεσείοντες έγγραφα και ειδικότερα: 1) τις εκτυπώσεις από την ιστοσελίδα του δικηγορικού συλλόγου Λασιθίου από α) τις ανακοινώσεις, β) τις δημοσιεύσεις και γ) τα δελτία τύπου, 2) το υπ' αριθμ. ...
μισθωτήριο συμβόλαιο (που υπέχει θέση δελτίου παροχής υπηρεσιών) οχήματος προς το δικηγόρο Στατήρη Σπυρίδωνα, από την εταιρεία "P.-R.T.-C. W. ΟΕΕ)-Ε. Α., 3) την από 3-6-2019 ηλεκτρονική αλληλογραφία (e-mail) και 4) το αίτημα προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης που έλαβε αρ. πρωτ. 7505/6-2-2010. Οι ως άνω λόγοι αναίρεσης, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη, οι εν λόγω αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 14, 20 και 11γ' του ΚΠολΔ, δεν περιλαμβάνονται σε εκείνες που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις.
Η παράβαση των δικονομικών διατάξεων δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο (ΑΠ 667/2020, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 400/2013). Επομένως ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ (και όχι 559 αρ. 1) πλημμέλεια, ήτοι ότι, το Εφετείο δεχόμενο ότι "...τα επιπλέον αναφερόμενα από τους εκκαλούντες, με την από 07-02-2020 προσθήκη-αντίκρουσή τους που κατατέθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ενώπιον της Γραμματέως του παρόντος Δικαστηρίου την 07-02-2020 και ώρα 14.57'μ.μ.
πραγματικά περιστατικά σχετικά με την αναστολή των εργασιών των Δικαστηρίων λόγω εκλογών και τους ισχυρισμούς τους περί εμπροθέσμου της κρινόμενης έφεσής τους, με τα οποία, κατ' εκτίμηση αυτών (των ισχυρισμών), επιχειρούν να δικαιολογήσουν το εκπρόθεσμο της άσκησης της κρινόμενης έφεσής τους, ώστε να θεωρηθεί αυτή εμπρόθεσμη, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα, κατά το άρθρο 155 παρ. 1 ΚΠολΔ, διότι ασκήθηκαν με την προσθήκη-αντίκρουση στις προτάσεις τους, που έγινε μετά τη συζήτηση στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου, αφού στο στάδιο αυτό δεν επιτρέπεται η επίκληση νέων ισχυρισμών παρά μόνο για αντίκρουση ήδη προταθέντων και συνεπώς, πολύ περισσότερο επιβάλλεται αποκλεισμός νέων αιτήσεων", εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 524 παρ. 1 και 2, 528 και 155 παρ. 1 ΚΠοΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού η παράβαση των ως άνω διατάξεων, που είναι δικονομικού δικαίου, δεν ιδρύει τον προκείμενο λόγο αναίρεσης.
Επομένως και εφόσον δεν υφίσταται προς έρευνα άλλος λόγος, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ.3 ΚΠολΔ),και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις ενώπιον του δικαστηρίου τούτου (άρθρα 176 , 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30-7-2020 αίτηση των Μ. Κ. του Γ. και Σ. Κ. του Γ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 135/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2021.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Νοεμβρίου 2021.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ