Supreme Court dismisses appeal as untimely and orders losing party to pay legal costs.

Απόφαση 1405 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1405/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" πρώην ...(35) Εταιρεία Αναπτύξεως, κατασκευαστικών πολεοδομικών και τεχνικών έργων AE" που εδρεύει στην ..., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Νικολόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΚΤΗ ΑΕ" που εδρεύει στην ..., που εκπροσωπείται νόμιμα, από την νόμιμο εκπρόσωπό της Μαρία Σολούνια που παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Τζωρτζάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-11-1999 αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 81/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 100/2004 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 4-9-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 15-4-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 564 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. η προθεσμία της αναιρέσεως αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως, ενώ κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναιρέσεως είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως, που περατώνει τη δίκη.

Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, καθορίζεται η διάρκεια της προθεσμίας της αναιρέσεως και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 ίδιου Κώδικα. Εξάλλου κατά το άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, τα αναφερόμενα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αναιρέσεως, ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο, στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

Και τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (Ολ.

ΑΠ 412/1981), απορρίπτοντας την αναίρεση αν ελλείπει η προϋπόθεση αυτή. Πάντως, σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσίβλητος προτείνει σχετική ένσταση με τις κατατιθέμενες είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο προτάσεις, ο Άρειος Πάγος οφείλει να τη λάβει υπόψη και να αποφανθεί σχετικώς. Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 100/2004 οριστική απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δημοσιεύθηκε, όπως προκύπτει από αυτήν, στις 29 Μαρτίου 2004, η δε υπό κρίση από 4-9-2008 αίτηση αναιρέσεως της εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας, κατατέθηκε στη γραμματεία του εν λόγω εφετείου στις 5 Σεπτεμβρίου 2008, όπως προκύπτει από την κάτω από την αίτηση αυτή σχετική πράξη καταθέσεως.

Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μετά την πάροδο της παραπάνω καταχρηστικής προθεσμίας των τριών (3) ετών, δηλαδή εκπροθέσμως, και συνεπώς, σύμφωνα με όσα στην προτασσόμενη σκέψη διαλαμβάνονται, είναι απαράδεκτη και ως εκ τούτου απορριπτέα, όπως βάσιμα ισχυρίζεται και η αναιρεσίβλητη με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες στις 3 Ιουλίου 2009 ήτοι πλέον των είκοσι ημερών πριν από την ορισμένη για τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δικάσιμο (26-4-2010), προτάσεις της.

Το άρθρο 205 ΚΠολΔ ορίζει, ότι το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, με την οριστική απόφασή του, επιβάλλει στο διάδικο ή στο νόμιμο αντιπρόσωπο του ή στο δικαστικό του πληρεξούσιο ανάλογα με την ευθύνη καθενός, χρηματική ποινή από εκατόν πενήντα ευρώ έως οκτακόσια ογδόντα (880) ευρώ, που περιέρχεται στο ταμείο νομικών, αν προκύψει από τη δίκη που έγινε, ότι αν και το γνώριζαν 1) άσκησαν προφανώς αβάσιμη αγωγή, ανταγωγή ή παρέμβαση ή προφανώς αβάσιμο ένδικο μέσο ή 2) διεξήγαγαν τη δίκη παρελκυστικά ή δεν τήρησαν τους κανόνες των χρηστών ηθών ή της καλής πίστεως ή το καθήκον αληθείας.. Κύρια προϋπόθεση για την επιβολή της ποινής τάξης του άρθρου 205 ΚΠολΔ, αποτελεί το στοιχείο της υπαιτιότητας με την μορφή άμεσου δόλου, χωρίς να αρκεί ενδεχόμενος δόλος ή βαριά αμέλεια.

Εν προκειμένω, μόνη η πάροδος της προθεσμίας ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως, δεν αρκεί για την κατάφαση συνδρομής της ανωτέρω προϋποθέσεως του απαιτούμενου άμεσου δόλου στο πρόσωπο των πληρεξουσίων δικηγόρων της αναιρεσείουσας ή της ίδιας, έτσι ώστε να δικαιολογείται επιβολή χρηματικής ποινής σε βάρος τους, όπως επικαλείται, υπό μορφή ευχής η αναιρεσίβλητη. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εταιρείας θα επιβληθούν σε βάρος της ηττηθείσης αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 100/2004 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εκ δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ