Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment due to lack of grounds and factual evaluation errors.

Απόφαση 1402 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1402/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη, Χρήστο Τζανερρίκο και Γεώργιο Χριστοδούλου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λαμπρόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου …, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/8/2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δύμης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 147/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/7/2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Aπό την προσκομιζόμενη από την αναιρεσείουσα από 9-10-2018 έκθεση επίδοσης της Γραμματέα του Δήμου … Ε.-Κ. Χ. προς το Δήμαρχο …, προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης με την επ' αυτής πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την παρούσα δικάσιμο έχει επιδοθεί, με επιμέλεια της επισπεύδουσας τη συζήτηση αναιρεσείουσας, νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο (άρθρ. 122 παρ.3, 568 παρ. 2, 3 και 4 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την νόμιμη εκ του πινακίου εκφώνηση της υπόθεσης, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Με την κρινόμενη από 26-7-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα υπ' αριθ. 147/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, το οποίο δικάζοντας την έφεση του αναιρεσιβλήτου Δήμου κατά της υπ' αριθ. 3/2017 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Δύμης, που είχε κάνει δεκτή την από 9-8-2013 αγωγή αυτής, έκανε δεκτή την ως άνω έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και, δικάζοντας επί της εν λόγω αγωγής, έκανε εν μέρει δεκτή αυτήν για ποσό μικρότερο αυτού που της είχε επιδικαστεί από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 560, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ. Κατά διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 6 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το ν. 4335/2015 και έχει στην προκειμένη περίπτωση εφαρμογή, σύμφωνα με το άρθρο ένατο παρ. 2 του ως άνω νόμου 4335/2015, εφόσον η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την 1-1-2016, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή, όμοια με εκείνη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο παρών λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (Ολ ΑΠ 1/1999, ΑΠ 189/2018, ΑΠ 224/2018, ΑΠ 608/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αυτή, μετά από εκτίμηση των προσκομισθεισών από τους διαδίκους αποδείξεων, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η τέως δημοτική επιχείρηση ... (....), η οποία λύθηκε εντός του έτους 2011 με την υπ' αριθμ. 4039/2011 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου σε εφαρμογή της υπ' αριθμ. 269/2011 απόφασης του Δήμου ...

περί λύσης της, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της οποίας υπεισήλθε ο οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος ...", αγόρασε και παρέλαβε, με διαδοχικές προφορικές συμβάσεις πώλησης από την ενάγουσα εταιρεία, εμπορεύματα συνολικής αξίας 9.259,90 ευρώ. Ειδικότερα, στις 23-3-2009 αγόρασε α) εκατόν τριάντα (130) τεμάχια ΧΑΛ/ΝΕΣ Φ: 88. 9 x 5 . 4 9 x 3 . 05 ΜΟΥΦΑ/ΣΠΕΙΡΩΜΑ, με τιμή μονάδας πώλησης 60,00 €, αξίας 7.800,00 € και β) δύο (2) τεμάχια ΣΥΣΤΟΛΗ 3 ΜΕ ΜΟΥΦΑ, με τιμή μονάδας πώλησης 40,00 €, αξίας 80,00 €.

Το συμφωνηθέν τίμημα της άνω πωλήσεως ανήλθε συνολικώς, με τον αναλογούντα Φ.Π.Α. 13%, αλλά και τα έξοδα μεταφοράς των εμπορευμάτων με τη μεταφορική εταιρεία ... Ε.Π.Ε., που συμφωνήθηκε να βαρύνουν τον εναγόμενο, στο ποσό, των 9.201,90 ευρώ (7.880,00 € αξία εμπορευμάτων + 1.024,40 Φ.Π.Α. 13% + 250 € έξοδα μεταφοράς + 47,50 € Φ.Π.Α. 19%).

Για τη πώληση αυτή η ενάγουσα εξέδωσε τα υπ' αριθμ. ...6/23-3-2009 δελτίo αποστολής και ...4/10-4-2009 τιμολόγιο πώλησης. Επίσης, στις 28-5-2009 αγόρασε ένα (1) τεμάχιο ΣΥΣΤΟΛΗ 3 σε 2 . 5 ΜΕ ΜΟΥΦΑ, με τιμή μονάδας πώλησης 25,00 €, αξίας 25,00 €. Το συμφωνηθέν τίμημα της άνω πωλήσεως ανήλθε συνολικώς, με τον αναλογούντα Φ.Π.Α. 13%, αλλά και τα έξοδα μεταφοράς των εμπορευμάτων, που συμφωνήθηκε να βαρύνουν τον εναγόμενο, στο ποσό των 58,00 ευρώ (25,00 € αξία εμπορευμάτων + 3,25 € Φ.Π.Α. 13% + 25,00 € έξοδα μεταφοράς + 4,75 € Φ.Π.Α. 19%).

Για τηn πώληση αυτή η ενάγουσα εξέδωσε τα υπ' αριθμ. ....7/28-5-2009 δελτίο αποστολής και ...2/19-6-2009 τιμολόγιο πώλησης. Ο εναγόμενος δήμος τις ανωτέρω πωλήσεις και το τίμημα που είχε συμφωνηθεί για αυτές δεν τις αμφισβητεί ειδικώς και άρα κατ' άρθρο 261 ΚΠολΔ θεωρούνται συνομολογημένες. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η τέως ....

προς εκπλήρωση της ως άνω οφειλής της προς την ενάγουσα, που προέκυπτε από το υπ' αριθμ. ...4/10-4-2009 τιμολόγιο πώλησης, εξέδωσε τα υπ' αριθμ. ...4/14-5-2009 και ...7/20-5-2009 εντάλματα πληρωμής, ποσού 6.500,00 € και 2.701,90 € το καθένα αντιστοίχως. Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι τα χρήματα αυτά τα έλαβε σε μετρητά ο Κ. Δ., καθώς όπως προκύπτει από τα ανωτέρω εντάλματα πληρωμής, το εν λόγω πρόσωπο έχει θέσει την υπογραφή του στη θέση "ο Λαβών" (βλ.

σχετικά εντάλματα πληρωμής). Ο Κ. Δ. λοιπόν, την ίδια ημέρα που έλαβε το χρηματικό ποσό των 6.500 ευρώ δυνάμει του ως άνω υπ' αριθμ. 1334/14-5-2009 εντάλματος πληρωμής, μετέβη στο με αριθμό ... υποκατάστημα της ... και κατέθεσε σε μετρητά στον με αριθμό ...49 λογαριασμό το ποσό των 6.200 ευρώ. Τούτο προκύπτει από το από 14-5-2009 γραμμάτιο είσπραξης της ..., το οποίο επικαλείται και προσκομίζει ο εναγόμενος.

Από το εν λόγω γραμμάτιο είσπραξης προκύπτει δίχως αμφιβολία ότι καταθέτης του ποσού αυτού ήταν ο Κ. Δ., ότι δικαιούχος του λογαριασμού, όπου κατατέθηκαν τα χρήματα ήταν ο Λ. Π. Β., δηλ. ο νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας και ότι ως αιτιολογία κατάθεσης αναγραφόταν στο άνω γραμμάτιο είσπραξης ότι αυτή γίνεται για την εξόφληση τιμολογίου ...4/....

Η εν λόγω καταβολή άλλωστε συνομολογείται από την ενάγουσα. Ωστόσο, η τελευταία ισχυρίζεται ότι ο Κ. Δ., ο οποίος είναι νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας ... ΕΠΕ, με την οποία (εταιρεία) η ίδια συνεργάζεται, τα παραπάνω χρήματα τα κατέθεσε για να εξοφλήσει δική του οφειλή από εμπορεύματα που είχε αγοράσει από την ίδια και ότι ουδέποτε είχε εξουσιοδοτήσει τον ανωτέρω να λάβει για λογαριασμό της το ποσό των 6.500 ευρώ προς εξόφληση του άνω με αριθμό ...4 τιμολογίου.

Από την άλλη μεριά ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το παραπάνω ποσό, όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο ένταλμα πληρωμής, το κατέβαλε στον Κ. Δ., που ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας, προς εξόφληση του προαναφερόμενου τιμολογίου, προτείνοντας έτσι τον ισχυρισμό περί μερικής εξόφλησης της οφειλής του προς την ενάγουσα.

Από τον συνδυασμό των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων και κυρίως από το προαναφερόμενο ένταλμα πληρωμής και από το ως άνω γραμμάτιο είσπραξης της ..., το παρόν Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι πράγματι ο Κ. Δ. ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας και τα χρήματα που έλαβε, τα έλαβε για λογαριασμό της τελευταίας προς εξόφληση του υπ' αριθμ. ...4/10-4-2009 τιμολογίου πώλησης.

Τούτο δε προκύπτει δίχως αμφιβολία από το γεγονός που έχει αναφερθεί ανωτέρω, ότι δηλαδή ο Κ. Δ. την ίδια ημέρα (14-5-2009) που έλαβε δυνάμει του προαναφερόμενου εντάλματος πληρωμής το ποσό των 6.500 ευρώ, κατέθεσε στον λογαριασμό του νόμιμου εκπροσώπου της ενάγουσας το ποσό των 6.200 ευρώ, με την αιτιολογία, όπως αυτή αναγράφηκε στο ως άνω με ημερομηνία 14-5-2009 γραμμάτιο είσπραξης της ..., ότι η κατάθεση αυτή γίνεται προς εξόφληση του υπ' αριθμ. ...4/10-4-2009 τιμολογίου πώλησης.

Ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι λόγω του ότι στην ενημέρωση του τραπεζικού λογαριασμού του νόμιμου εκπροσώπου της δεν εμφανίστηκε η αιτιολογία της κατάθεσης, ότι δηλ. αυτή γίνεται για την εξόφληση του ως άνω τιμολογίου, αλλά εμφανίστηκε μόνο το όνομα του καταθέτη, ήτοι του Κ. Δ., και λόγω του ότι ο τελευταίος όφειλε τα παραπάνω χρήματα, καταλόγισε τα χρήματα αυτά στην καρτέλα της εταιρείας του Κ.

Δ. (... ΕΠΕ), αλυσιτελώς προτείνεται και ως τέτοιος κρίνεται απορριπτέος, αφού αυτό, αφορά τις μεταξύ της ενάγουσας και του Κ. Δ. σχέσεις, και δεν επηρεάζει την επίδικη περίπτωση. Με βάση τα ανωτέρω πρέπει να γίνει κατά ένα μέρος δεκτός ο ισχυρισμός του εναγομένου περί μερικής εξόφλησης της οφειλής του προς την ενάγουσα.

Συνεπώς, από το ανωτέρω συνολικό ποσό των 9.259,90 ευρώ που όφειλε ο εναγόμενος στην ενάγουσα από τις προαναφερόμενες συμβάσεις πώλησης, έχει εξοφλήσει το ποσό των 6.500 ευρώ και ως εκ τούτο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει το υπόλοιπο του τιμήματος, που ανέρχεται στο ποσό των 2.759,90 ευρώ (9.259,90 - 6.500). Ως εκ των άνω και επειδή οι συναφθείσες συμβάσεις, για τις οποίες δεν τηρήθηκε ο συστατικός τύπος που απαιτείται από το νόμο, είναι άκυρες, ο εναγόμενος κατέστη αδικαιολογήτως πλουσιότερος σε βάρος της πε-ριουσίας της ενάγουσας κατά την αξία των προϊόντων που πουλήθηκαν, αφού εξοικονόμησε τη δαπάνη που θα κατέβαλε σε άλλον αντισυμβαλλόμενο, με τον οποίο θα συνήπτε έγκυρες συμβάσεις, ήτοι εξοικονόμησε το ανωτέρω ποσό των 2.759,90 ευρώ που οφείλει μέχρι σήμερα.

Η εκκαλούμενη λοιπόν απόφαση, που έκανε εξ ολοκλήρου δεκτή την αγωγή απορρίπτοντας τον ισχυρισμό του εναγομένου περί μερικής εξόφλησης, εσφαλμένα τις αποδείξεις εκτίμησε και άρα κρίνονται κατά ένα μέρος βάσιμα τα όσα περί τούτου ισχυρίζεται ο εκκαλών με τους λόγους της έφεσης του. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη έφεση να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή, να εξαφανισθεί για τους παραπάνω λόγους στο σύνολο της η εκκαλουμένη απόφαση, να κρατηθεί και να δικασθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο αυτό (άρθρο 535 παρ. 1 του ΚΠολΔ), και να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό".

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 211 επ., 416, 417 ΑΚ, ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον περιέλαβε σ' αυτήν σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων.

Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση με πληρότητα και σαφήνεια εκτίθενται όλα τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση για την κρίση του Δικαστηρίου περί της συνδρομής των ως άνω νόμιμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν, ενώ δεν υφίστανται ελλείψεις και ανεπάρκεια στις αιτιολογίες αυτής σχετικά με την κατά τα ως άνω χορήγηση ρητής και σαφούς πληρεξουσιότητας από την αναιρεσείουσα προς τον ως άνω τρίτο Κ.

Δ. να προβεί στην είσπραξη από τον αναιρεσίβλητο στο όνομα και για λογαριασμό της πρώτης της απαίτησης αυτής από την ένδικη σύμβαση πώλησης και προς εξόφληση των συγκεκριμένων τιμολογίων. Επίσης, δεν δημιουργείται αντίφαση από την παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης ότι ο προαναφερόμενος Κ. Δ. ενεργούσε κατά τα ως άνω ως πληρεξούσιος στο όνομα και για λογαριασμό της αναιρεσείουσας (ενάγουσας) μόνο κατά το ποσό των 6.500 ευρώ, που εισέπραξε, από το σύνολο του εισπραχθέντος ποσού των 9.201,90 (6.500 + 2.701,90) ευρώ και συγκεκριμένα δεν δημιουργείται κάποια αντίφαση από τη μερική παραδοχή ως βάσιμης και κατ' ουσίαν της από τα άρθρα 416 επ.

ΑΚ ένστασης της αναιρεσίβλητης (εναγομένης) περί εξόφλησης της ένδικης οφειλής. Τούτο δε διότι κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης μόνο ως προς το εν λόγω ποσό των 6.500 ευρώ προέκυψε η παροχή πληρεξουσιότητας από την αναιρεσείουσα προς τον ως άνω τρίτο Κ. Δ. να προβεί στη σχετική είσπραξη από τον αναιρεσίβλητο στο όνομα και για λογαριασμό της πρώτης, ενόψει και της αποστολής από τον ως άνω εισπράξαντα προς την αναιρεσίβλητη με τραπεζικό ένταλμα πληρωμής μόνο του εν λόγω ποσού (μειωμένου κατά 300 ευρώ) και όχι και του άλλου ποσού των 2.701,90 ευρώ.

Ακόμη, είναι χαρακτηριστική στο σημείο αυτό η παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης ότι ως αιτιολογία κατάθεσης στο ως άνω γραμμάτιο είσπραξης αναγραφόταν ότι αυτή γίνεται για την εξόφληση του τιμολογίου ...4/ ...., που αντιστοιχούσε στο ως άνω ποσό των 6.500 ευρώ. Επομένως, είναι αβάσιμος ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίστοιχες αιτιάσεις.

Κατά τα λοιπά ο ίδιος ως άνω λόγος είναι απαράδεκτος, καθόσον οι προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, που δεν ελέγχεται από το Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ). Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ.

ε' του ΚΠολΔ). Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν περιλαμβάνεται, ενόψει της ερημοδικίας του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 26-7-2018 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." για αναίρεση της υπ' αριθ. 147/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ