1402/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1402/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά συνέπεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος αναιρετικός λόγος, με τον οποίο - κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του - προβάλλεται η ρηθείσα αιτίαση, και γι' αυτό πρέπει η απόφαση να αναιρεθεί. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, για περαιτέρω εκδίκαση, αφού είναι εφικτή η συγκρότηση αυτού από άλλους δικαστές (άρθρο 580 §3 Κ.Πολ.Δ.), παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
Full text
Απόφαση 1402 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1402/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο, και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "NETMED HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ", που εδρεύει στο Δήμο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Σουριαδάκης.
Της αναιρεσιβλήτης: Ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΕ ΓΑΟ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Αλετρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-6-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6562/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 2375/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 22-4-2008 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 16-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου και να απορριφθούν οι λοιποί.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει, όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμον για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ή 14 του Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 901/2008). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ συνάγεται ότι μεταξύ των προϋποθέσεων της υποχρεώσεως προς αποζημίωση από αδικοπραξία είναι και η ύπαρξη αιτιώδους συναφείας μεταξύ της (παράνομης και υπαίτιας) συμπεριφοράς του υποχρέου και της ζημίας του δικαιούχου? υπάρχει δε τέτοια συνάφεια, όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή κατά την συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων η παράνομη συμπεριφορά είναι ικανή να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε πράγματι στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλ.
ΑΠ 425/2006). Περαιτέρω, κατά την έννοια των άρθρων 298 ΑΚ και 216 Κ.Πολ.Δ., ο αιτούμενος την επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω διαφυγόντος κέρδους πρέπει (και αρκεί) να προσδιορίζει αυτή με βάση ένα ή περισσότερα αριθμητικά μεγέθη (όπως είναι και η αγοραία τιμή ενός προϊόντος ή η αγοραία αμοιβή μιας υπηρεσίας σε ορισμένο τόπο και χρόνο), τα οποία, κατά την κοινή περί τούτου αντίληψη και το συνήθως συμβαίνον, είναι ή δύνανται να γίνουν γνωστά στους συναλασσομένους του επαγγελματικού χώρου των διαδίκων και κυρίως εκείνου του εναγομένου, και, έτσι, να είναι περαιτέρω δυνατό να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής εκτίμησης και απόδειξης (πρβλ.
ΑΠ 1965/2007). Στην προκειμένη περίπτωση η εδώ αναιρεσείουσα εταιρία συνδρομητικής τηλεόρασης ιστορούσε στην από 26-6-2002 αγωγή της, όπως αυτή διευκρίσθηκε και περιορίσθηκε με τις προτάσεις: Ότι την 25-6-1998 συνήψε με την (πρώτη εναγομένη και) εδώ αναιρεσίβλητη ΠΑΕ σύμβαση παραχώρησης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων που, βάσει του νόμου, είχε η τελευταία επί ποδοσφαιρικών συναντήσεων, που θα διεξήγοντο στην έδρα της από 1-6-1998 έως 31-8-2006, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος.
Ότι στην 7-5-2001 η αναιρεσίβλητος ΠΑΕ κατήγγειλε αθεμίτως και καταχρηστικώς (για λόγους που παρατίθενται στο δικόγραφο) την σύμβαση και απηγόρευσε στην αναιρεσείουσα να εισέρχεται στο γήπεδό της και να μεταδίδει εκείθεν τηλεοπτικώς τα αθλητικά δρώμενα, έχοντας επιτρέψει συμβατικώς τούτο σε άλλη επιχείρηση.
Ότι, εξαιτίας του γεγονότος αυτού (πρόωρης καταγγελίας) η αναιρεσείουσα απώλεσε πελατεία (συνδρομητές) και υπέστη ζημία (και) λόγω διαφυγόντων κερδών, κατά το χρονικό διάστημα από της 7-5-2001 μέχρι της 10-7-2002 (οπότε κατήγγειλε τη σύμβαση και η αναιρεσείουσα), η οποία και ζητούσε να αναγνωρισθεί με δικαστική απόφαση ότι της οφείλεται.
Προσδιόριζε δε την ζημία της με βάση συγκεκριμένα αριθμητικά μεγέθη, και κυρίως με βάση τον αριθμό των πελατών (συνδρομητών) που απώλεσε, και το ποσό της συνδρομής που καθένας εξ αυτών θα της κατέβαλλε και συνέδεε αιτιωδώς την ζημία της αυτή με το δεδομένο της κοινής πείρας ότι η αναγγελία και η προοπτική μετάδοσης ποδοσφαιρικών συναντήσεων εθνικών κατηγοριών από τηλεοράσεως συντελούν στην αύξηση του τηλεοπτικού κοινού και του αριθμού των εγγραφομένων συνδρομητών, ενώ την αντίστροφη συνέπεια έχει η ματαίωση της μετάδοσης τέτοιων εκδηλώσεων, πράγμα που - κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας - συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Υπό τα δεδομένα αυτά, εάν υποτεθούν αληθή τα επικαλούμενα περιστατικά, συγκροτείται το πραγματικό των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων 914 και 298 ΑΚ και το αγωγικό δικόγραφο είναι επαρκώς ορισμένο, το δε Εφετείο, που, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε διαφορετικά, υπέπεσε στην, εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια.
Κατά συνέπεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος αναιρετικός λόγος, με τον οποίο - κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του - προβάλλεται η ρηθείσα αιτίαση, και γι' αυτό πρέπει η απόφαση να αναιρεθεί. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, για περαιτέρω εκδίκαση, αφού είναι εφικτή η συγκρότηση αυτού από άλλους δικαστές (άρθρο 580 §3 Κ.Πολ.Δ.), παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 2375/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ