Supreme Court reverses appeal court for taking into account inadmissible sworn statement by company director as witness.

Απόφαση 1401 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1401/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Νάκη. Της αναιρεσίβλητης: Ανωνύμου Τεχνικής Εταιρείας με την επωνυμία «Α.Ε.Γ.Ε.Κ. ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κοντογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-1-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 302/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 6056/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-3-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας, διάβασε την από 8-9-2005 έκθεση του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Αμελαδιώτη, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν όλοι οι λόγοι αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη μη επιτρεπόμενα από το νόμο αποδεικτικά μέσα. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 62, 64 παρ. 2, 339, 409 παρ. 1, 415 έως 420 ΚΠολΔ, 61, 65, 67 και 70 του ΑΚ συνάγεται ότι δεν μπορεί να είναι μάρτυρας, αφού δεν είναι τρίτος και δεν μπορεί γι' αυτό να έχει (καταρχήν τουλάχιστον) την αντικειμενικότητα του τρίτου, ο διάδικος και, για την ταυτότητα του λόγου, ο νόμιμος εκπρόσωπος διαδίκου νομικού προσώπου ή το μέλος της διοικήσεως αυτού.

Τούτο συνάγεται ιδίως από το ως άνω άρθρο 415 του ΚΠολΔ, που προβλέπει ως αποδεικτικό μέσο την εξέταση των διαδίκων ή των νόμιμων εκπροσώπων των εκ των διαδίκων νομικών προσώπων ή των μελών της διοικήσεώς τους, η οποία όμως δεν αποτελεί μαρτυρία, αλλά ίδιο (επώνυμο) αποδεικτικό μέσο, επιτρεπόμενο όταν τα πραγματικά γεγονότα δεν αποδείχθηκαν καθόλου ή αποδείχθηκαν ατελώς από τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα.

Υπό την αντίθετη εκδοχή, θα ήταν δυνατό να εξετάζεται το ίδιο πρόσωπο ως μάρτυρας και στη συνέχεια ως διάδικος ή ως εκπρόσωπος ή ως μέλος της διοικήσεως διαδίκου, λύση προδήλως άτοπη (ΟλΑΠ 1328/1977, ΑΠ 1312/2002). Τα ανωτέρω για την ταυτότητα του λόγου ισχύουν και επί ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου κατά το άρθρο 671 παρ. 1 του ΚΠολΔ, με τις οποίες ο ενόρκως βεβαιών τρίτος καταθέτει ό,τι γνωρίζει περί των αποδεικτέων πραγματικών περιστατικών.

Άρα, ένορκη βεβαίωση ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου του ίδιου του διαδίκου ή του νομίμου εκπροσώπου ή μέλους της διοικήσεως του διαδίκου νομικού προσώπου είναι ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών -που, σύμφωνα με το άρθρο 681 εδ.

α΄, εφαρμόζεται και στη διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας- λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους ορισμούς του νόμου. Η απόκλιση όμως αυτή δεν εκτείνεται επί τοσούτον, ώστε να παρέχεται η εξουσία στο δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη κατά την εν λόγω διαδικασία και ανυπόστατα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως, η από το δικαστήριο λήψη υπόψη αυτών θεμελιώνει τον από τον αριθ. 11 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, προβλεπόμενο αναιρετικό λόγο, ασχέτως του αν είχε οποτεδήποτε προηγουμένως προβληθεί ή όχι σχετική εναντίωση του αντιδίκου του προσκομίζοντος, αφού πρόκειται περί ανυποστάτων αποδεικτικών μέσων.

Συνεπώς, το Εφετείο, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας και έλαβε υπόψη για τη μόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, κατά την περί τούτου στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωσή του και την προσκομισθείσα από την αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία 378/1999 ένορκη ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αναστασίας Ρόντου βεβαίωση του ..., διευθύνοντος συμβούλου αυτής, όπως προκύπτει από την παραπάνω ένορκη βεβαίωση και -κατά τον μη αμφισβητούμενο ισχυρισμό του αναιρεσείοντος- νόμιμου εκπροσώπου της, έλαβε υπόψη ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο.

Άλλωστε της ένορκης αυτής βεβαιώσεως δεν έγινε νόμιμη επίκληση, αφού, όπως προκύπτει από τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις της, η αναιρεσίβλητη περιορίστηκε, κατά τούτο, στην απλή και μόνο ενσωμάτωση σ' αυτές -σε φωτοτυπικό αντίγραφο- των προτάσεων που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με γενική αναφορά σε όλα τα έγγραφα που είχε επικαλεστεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των πρωτόδικων προτάσεων, όπου να περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση της προαναφερόμενης ένορκης βεβαιώσεως, όπως έπρεπε κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 του ΚΠολΔ.

Επομένως, πρέπει, κατά τους βάσιμους όγδοο και δέκατο πέμπτο λόγους της αναιρέσεως, από τον αριθ. 11 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο με άλλη σύνθεση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6056/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ