13/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 13 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 13/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "Α. Κ. ΑΕ" που εδρεύει στη ..., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κουτσούκη.

Της αναιρεσιβλήτου: Γερμανικής εταιρείας με την επωνυμία "..." που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χριστόπουλο, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-5-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσίουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1792/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 4467/2010 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 15-11-2010 αίτησή της. Επί της αποφάσεως αυτής εκδόθηκε η 1697/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, που απέρριψε την από 15-11-2010 αίτηση για αναίρεση της 4467/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 12-3-2014 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 20-9-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει, πως η υπόθεση είναι ώριμη γι’ αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης, είτε με την απόρριψη της αίτησης αυτής ως απαράδεκτης ή ως αβάσιμης είτε, μετά την κατάργηση του τμήματος παραπομπή του Αρείου Πάγου, με το άρθρο 31 παρ. 2 του Ν. 2172/1993, με την παραδοχή της αίτησης και την παραπομπή της υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ. Με την έκδοση της οριστικής του απόφασης, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναίρεσης και η οποία έχει, προφανώς, την έννοια, ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κάποιος παραδεκτός λόγος αναίρεσης, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υπόθεσης και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, με την έννοια της επανεξέτασης της διαφοράς, η οποία είναι απαράδεκτη, γιατί δεν υπάρχει εκκρεμοδικία. Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους που κρίθηκαν, ρητά, απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα συνάγεται και ότι, εφόσον υπάρχει στο διατακτικό της απόφασης ρητή απορριπτική διάταξη της αίτησης αναίρεσης στο σύνολό της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής, εκ νέου, των λόγων αυτών στο αναιρετικό τμήμα για επανεκδίκαση, γιατί, στην περίπτωση αυτή, έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το αίτημα αυτό έχει απορριφθεί και το ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας, για νέα εξέταση της υπόθεσης, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης αναίρεσης, η οποία είναι ανεπίτρεπτη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ. α’ και 555 του ΚΠολΔ (Ολ ΑΠ 20/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 12-3-2014 κλήση της αναιρεσείουσας εταιρείας, ζητείται να συζητηθεί εκ νέου στο παρόν Δικαστήριο η από 15-11-2010 αίτηση αναίρεσης της ήδη αιτούσας και, ειδικότερα, κατά τα "υπό V1, 2, 2α, 4γ, μέρη του τρίτου λόγου αναίρεσης σε ενάντιο δε περίπτωση ζητούμε να παραπεμφθούν κατ’ άρθρο 267 ΣΛΕΕ, σχετικά προδικαστικά ερωτήματα στο ΔΕΕ", που θεμελιώνουν αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 1, 8, 14 ΚΠολΔ. Οι ως άνω λόγοι περιλαμβάνονται στο από 15-11-2010 δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, κατά της 4467/2010απόφαση του Εφετείου Αθηνών, για την οποία εκδόθηκε η 1697/2013 απόφαση του δικαστηρίου τούτου. Εν όψει όμως των νομικών δεδομένων που προαναφέρθηκαν, η κρινόμενη αίτηση - κλήση είναι απαράδεκτη και πρέπει ν’ απορριφθεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως: α) η πιο πάνω απόφαση αναφέρει ρητά, ότι απορρίπτει, στο σύνολό της, την αίτηση αναίρεσης β) σαφώς επίσης αναφέρεται στην ίδια απόφαση, ότι ο τρίτος λόγος αναίρεσης "όπως εκτιμάται" είναι, στο σύνολό του, αβάσιμος γ) γίνεται μνεία στο άρθρο 23 του Κανονισμού 44/2001 και του άρθρου 281 ΑΚ και εκφέρεται κρίση για το ότι η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται στην ένδικη συμφωνία γ) αναφέρεται, ωσαύτως ρητά, ότι, "ουδόλως καταστρατηγείται το Ελληνικό δίκαιο με την εφαρμογή της ρήτρας...." δ) γίνεται αναφορά, επίσης, σε "ρήτρες δημόσιας τάξης της ημεδαπής" ε) είναι πρόδηλο, ότι η μη λεπτομερειακή αναφορά στο άρθρο 9 παρ. ΠΔ 219/1991, δεν έχει την έννοια της έλλειψης σχετικής κρίσης. Και τούτο διότι, από το σύνολο των αιτιολογιών της απόφασης, σε συνδυασμό με την απόρριψη, ρητά, όλων των λόγων της και την ειδικότερη μάλιστα αναφορά, ότι δεν υπάρχει παραβίαση με την μη "αναλογική εφαρμογή του άρθρου 9 του ΠΔ 219/1991", καθίσταται σαφές, ότι δεν αγνοήθηκαν τα επικαλούμενα μέρη του τρίτου λόγου της κριθείσης αιτήσεως αναιρέσεως και στ) ήδη έχει αναφερθεί, ότι ουδείς λόγος υφίσταται για αποστολή προδικαστικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ, κρίση η οποία και αύθις επαναλαμβάνεται. Μετά ταύτα, πρέπει ν’ απορριφθεί η ένδικη κλήση - αίτηση και να επιβληθούν σε βάρος της αιτούσας τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ου η αίτηση - κλήση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Μαρτίου 2014 αίτηση - κλήση της εταιρείας με την επωνυμία "Α. Κ. Α.Ε." για την έρευνα των με στοιχεία V1, 2, 2α, 4γ μερών του τρίτου λόγου αναίρεσης που αυτή άσκησε κατά της 4467/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και η οποία απορρίφθηκε με την 1697/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Απορρίπτει το αίτημα για αποστολή προδικαστικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ.

Επιβάλλει σε βάρος της αιτούσας τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ής που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ