13/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 13 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 13/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Νινόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/4/2005 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2402/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6902/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/1/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καραχάλιου ανέγνωσε την από 6/11/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει, αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που κλητεύθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσκομιζομένη υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών,..., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη, με την οποία ορίσθηκε αρμοδίως δικάσιμος η 16 Ιανουαρίου 2009, και κλήση για την συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προς τον αναιρεσίβλητο,....

Κατά την ανωτέρω δικάσιμο, η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε γι' αυτήν που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, με επισημείωση επί του πινακίου, η οποία επέχει θέση κλητεύσεως, για όλους τους διαδίκους (άρθρο 226 παρ. 4 του ΚΠολΔ). Επομένως, εφ' όσον ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, κατά την δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νομίμως, στη σειρά της, από το πινάκιο, και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση κατ' άρθρον 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως, παρά την απουσία αυτού.- Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 522, 535 του ΚΠολΔ, συνάγεται, ότι το Εφετείο, μετά την εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως, κατά παραδοχή βασίμου λόγου εφέσεως, υποχρεούται να ερευνήσει τις βάσεις της αγωγής, που δεν εξετάσθηκαν πρωτοδίκως ή του λόγους της ανακοπής που δεν εξετάσθηκαν πρωτοδίκως, διότι δεν δικάζεται πλέον η έφεση, αλλά η αγωγή ή η ανακοπή.

Τούτο δε, εν σχέσει προς την ανακοπή, διότι οι λόγοι κάθε ανακοπής και επομένως και αυτής από το άρθρο 632 ΚΠολΔ, επέχουν θέση ιστορικής βάσεως της αγωγής. Επομένως, αν στο δικόγραφο της ανακοπής από το άρθρο 632 ΚΠολΔ περιέχονται περισσότεροι λόγοι ανακοπής για την ακύρωση της διαταγής πληρωμής στην οποία αφορά, κάθε λόγος συνιστά αυτοτελή ιστορική βάση.

Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 8 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο, παρά τον νόμο, δεν έλαβε υπ'όψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που έχει ασκηθεί με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Υπό την έννοια αυτή, "πράγματα" θεωρούνται και οι λόγοι της ανακοπής. Στην παρούσα περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, τα οποία επιτρεπώς επισκοπεί ο 'Αρειος Πάγος (άρθρ. 561 παρ.2 ΚΠολΔ), προκύπτει, ότι: Επί της ανακοπής του ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθμ. 2852/2005 διαταγής πληρωμής του δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία υποχρεώθηκε αυτός να καταβάλει στον ήδη αναιρεσίβλητο το εις αυτή ποσό, ως εγγυητής, για οφειλόμενα μισθώματα, εξεδόθη η υπ'αριθμ. 2402/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτός ο πρώτος λόγος της ανακοπής, που αφορούσε στην ύπαρξη εκκρεμοδικίας, από την άσκηση προηγουμένης αγωγής, για την αυτή απαίτηση, και ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής, χωρίς έρευνα των λοιπών λόγων της ανακοπής, η οποία εκρίθη ματαία.

Επί της εφέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής, από τον ήδη αναιρεσίβλητο, εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία, κατά παραδοχή λόγου εφέσεως, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση και, κρίνοντας κατ'ουσία την υπόθεση, απέρριψε την ανακοπή, επικυρώνοντας την διαταγή πληρωμής, χωρίς να ερευνήσει τους λοιπούς λόγους της ανακοπής, οι οποίοι δεν είχαν ερευνηθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο.

Ειδικότερα, με τον τρίτο λόγο της ανακοπής, ο ήδη αναιρεσείων είχε προτείνει ισχυρισμό, περί ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεώς του για την έκδοση κατ'αυτού διαταγής πληρωμής, επειδή ουδέποτε υπέγραψε το από 29-7-1999 ιδιωτικό συμφωνητικό, προτείνοντας συνάμα και συναφώς προς αυτόν (ισχυρισμό) την πλαστότητα του εγγράφου αυτού, ως προς την φερομένη υπογραφή του, ως εγγυητού, την οποία έθεσε ο ..., τον οποίο κατονόμασε ως πλαστογράφο. (Εξ άλλου, ο ίδιος, παρασταθείς ενώπιον του Πρωτοδίκου δικαστηρίου, μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, κατονόμασε τον αυτό ..., ως πλαστογράφο, και πρότεινε τον μάρτυρα που θα εξετασθεί περί αυτού).

Τον λόγο, όμως, αυτόν και τον περιεχόμενο σ'αυτόν ισχυρισμό, που είναι ουσιώδης, δεν τον έλαβε υπ'όψη το Εφετείο. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κρίνεται βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, εφ' όσον είναι δυνατή η συγκρότηση αυτού, από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 6902/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ