13/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 5.12.2003 και 4.8.2004 αγωγές των ήδη διαδίκων που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18022/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1276/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31 Αυγούστου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 17 Νοεμβρίου 2008 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 299/31.8.2006 αιτήσεως για αναίρεση της 1276/30.5.2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Legislator headnote
AI generated13/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
Full text
Απόφαση 13 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 13/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία δεν παρέστη Του αναιρεσιβλήτου:..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Καλλιμάνη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 5.12.2003 και 4.8.2004 αγωγές των ήδη διαδίκων που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18022/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1276/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31 Αυγούστου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 17 Νοεμβρίου 2008 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 299/31.8.2006 αιτήσεως για αναίρεση της 1276/30.5.2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την2154β/28-12-2007 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ... προκύπτει ότι με εντολή της νομίμως παρισταμένης ως πληρεξουσίας δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου Αγγελικής Καλλιμάνη, ο οποίος επισπεύδει την κρινόμενη 299/31-8-2006 αίτηση για αναίρεση της 1276/30-5-2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις συνημμένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (1-2-2008), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (1-12-2008). Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως, παρά την απουσία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Με την κρινόμενη 299/31-8-2006 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 1276/30-5-2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαεδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με τις (α) 43203/5-12-2003 και (β) 26471/4-8-2004 αγωγές Ι. του αναιρεσίβλητου και
ΙΙ. της αναιρεσείουσας, αντίστοιχα, σειρά και αρίθμηση με την οποία στη συνέχεια θα αναφέρονται, εδιώκετο η λύση του υφισταμένου μεταξύ των διαδίκων γάμου, με θεμελίωσή τους, στις διατάξεις των άρθρων (α) 1439 § 3 ΑΚ (τεκμαιρόμενος αμάχητα κλονισμός λόγω τετραετούς διαστάσεως των συζύγων) και (β) 1439 § 1 ΑΚ (ισχυρός κλονισμός της έγγαμης σχέσεως για λόγους που αφορούν το πρόσωπο του εναγομένου). Επί των εν λόγω αγωγών εκδόθηκε, κατά παραδοχή τους, η 18022/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 3867/26-9-2005 έφεση, της εναγομένης, στη με στοιχ. (α) αγωγή κατά του αντίστοιχου με στοιχ. (α) κεφαλαίου της πρωτοβάθμιας αποφάσεως, η 1276/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση, την οποία στήριζε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της "Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στην ... στις 17-12-2007, από τον οποίο απέκτησαν μία ανήλικη θυγατέρα ηλικίας σήμερα επτά ετών περίπου. Η έγγαμη συμβίωσή τους δεν εξελίχθηκε ομαλά με συνέπεια την 2-6-2000 η εκκαλούσα να εγκαταλείψει τη συζυγική τους οικία παραλαμβάνοντας μαζί της και το ανήλικο τέκνο της. Έκτοτε και μέχρι την πρώτη συζήτηση της αγωγής (6-5-2006) οι διάδικοι ζουν χωριστά". Κατά της αποφάσεως αυτής εναντιώνεται η ηττηθείσα εκκαλούσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια. Ειδικότερα:
Ι. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 68, 73 και 556 §§1, 2 Κ.Πολ.Δ., το έννομο συμφέρον αποτελεί την προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκήσεως αναιρέσεως, η έλλειψη του οποίου ερευνάται αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο και πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει δηλαδή να κρίνεται πρωταρχικά αν ο διάδικος που ασκεί την αναίρεση έχει ηττηθεί εν όλω ή εν μέρει ή έχει νικήσει με την προσβαλλόμενη απόφαση, και αν στην τελευταία περίπτωση βλάπτεται από τις αιτιολογίες της αποφάσεως από τις οποίες δημιουργείται δεδικασμένο σε βάρος του για άλλη δίκη υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 322, 324, 325 ΚΠολΔ.
Δεν δικαιολογείται έννομο συμφέρον για την άσκηση ένδικων μέσων στην περίπτωση κατά την οποία αντίθετες αγωγές διαζυγίου έγιναν δεκτές. Κατά μείζονα λόγο δεν υφίσταται έννομο συμφέρον σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως από τον ένα διάδικο κατά της τελεσίδικης αποφάσεως και ειδικότερα κατά του κεφαλαίου αυτής που έγινε δεκτή η αγωγή του αντιδίκου συζύγου της, θεμελιούμενης μάλιστα στην διάταξη του άρθρου 1439 § 3 ΑΚ, όπως στην ερευνώμενη υπόθεση.
Και τούτο για τον λόγο ότι με την παραδοχή της αγωγής του αναιρεσείοντος επήλθε λόγω του αμετακλήτου της αποφάσεως ως προς το εν λόγω κεφάλαιο το διαπλαστικό αποτέλεσμα της λύσεως του γάμου, μη καταλιπομένου επομένως ένδικου αντικειμένου. Σε συνέπεια με τις νομικές αυτές παραδοχές η ένδικη αίτηση αναιρέσεως αξιολογείται προεχόντως ως απαράδεκτη για έλλειψη του απαιτουμένου προς τούτο έννομου συμφέροντος στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας, κατ' επιτρεπτή περί τούτου αυτεπάγγελτη έρευνα (ΚΠολΔ 68, 73,577 παρ.
παρ. 1, 2). Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσέ προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 1.800,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 299/31-8-2006 αίτηση για αναίρεση της 1276/30-5-2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800,00) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ