Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility regarding evidence not explicitly mentioned in the lower court's decision.

Απόφαση 139 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 139/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γιασεμώ Καραγιάννη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: ..........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-1989 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και την από 3-1-1990 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 205/1991 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου λόγο αρμοδιότητας, 459/1997 προδικαστική, 412/2000 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και 240/2003 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-2-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 19-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ. 1,577 παρ.3 ΚΠολΔ, στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται, κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικός αναφερόμενους στο άρθρο 559ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο Ειδικότερα, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 560 αριθ.Ια ΚΠολΔ),πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφαση του στερείται νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζεται, πλην των άλλων και η αιτία συνεπεία της οποίας τούτο συμβαίνει, ήτοι αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές αιτιολογίες οπότε πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται η αντίφαση και από ποία αντιτιθέμενα μέρη προκύπτει, ή, αν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες ,οπότε πρέπει περαιτέρω να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια τους, ποίο δηλαδή είναι το στοιχείο που λείπει για την επάρκεια τους.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο, πρώτο μέρος της αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η σε παράγωγο τρόπο στηριζόμενη διεκδικητική ακινήτου αγωγή του αναιρεσείοντος και έγινε δεκτή η αντίθετη διεκδικητική αγωγή του αναιρεσιβλήτου, που ως βάση της είχε την 15ετή κτητική παραγραφή, για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 41 και 61 παρ.1 του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου, καθόσον το Εφετείο, ενώ δέχθηκε ότι κατά την αγορά του επίδικου ακινήτου από τον αναιρεσείοντα, με το .......

συμβόλαιο, και κατά την καταχώρηση αυτού στο οικείο κτηματολογικό γραφείο, στις ....., υπήρχε μόνο η καταχώρηση του ....... συμβολαίου με το οποίο το ακίνητο αυτό είχε μεταβιβασθεί στον αναφερόμενο άμεσο δικαιοπάροχο αυτού(αναιρεσείοντος) και καμία άλλη πράξη και δη εμπράγματη αγωγή κατά του ανωτέρω δικαιοπαρόχου του ήταν καταχωρημένη στα κτηματολογικά βιβλία, απέκτησε δηλαδή την κυριότητα ολόκληρου του επιδίκου ακινήτου από τον εγγεγραμμένο τιτλούχο πριν την εγγραφή της από 10-10-1989 ένδικης αγωγής χρησικτησίας του αναιρεσιβλήτου, τελώντας εν καλή πίστει ως προς την ακρίβεια των Κτηματολογικών βιβλίων, απέρριψε την στηριζόμενη στις διατάξεις αυτές ένσταση την οποία ο αναιρεσείων προέβαλε, διότι δέχθηκε ότι δεν συνέτρεξε στο πρόσωπο του καλή πίστη κατά την απόκτηση της κυριότητας του επίδικου ακινήτου, χωρίς ο δικανικός της συλλογισμός να περιέχει αιτιολογίες για το αδικαιολόγητο των κτηματικών εγγραφών στις οποίες βασίσθηκε η από τον ίδιο απόκτηση της κυριότητας του ακινήτου, ούτε γιατί, κατά την πεποίθηση του, οι κτηματικές εγγραφές των δικαιοπαρόχων του, με βάση τις οποίες απέκτησε το επίδικο εμπράγματο δικαίωμα δεν ανταποκρίνονται στη νομική κατάσταση του επίδικου ακινήτου.

Ο λόγος αυτός, υπό την ανωτέρω διατύπωση, κατά το πρώτο μέρος του, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον δεν περιέχει τα εκτεθέντα αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία. Ειδικότερα, δεν καθορίζεται το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα της παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 41 και 61 παρ.1 του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου, ούτε αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια.

Επίσης απορριπτέος ,ως αόριστος, είναι ο λόγος αυτός, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559ΚΠολΔ,διότι δεν καθορίζεται η νομική πλημμέλεια του Εφετείου, η οποία στοιχειοθετεί τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, ούτε αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση.

Επειδή, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, πρώτο και δεύτερο μέρος, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε ότι δεν συνέτρεξε στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος καλή πίστη κατά την απόκτηση της κυριότητας του επίδικου ακινήτου, καθόσον, από τα αναφερόμενα στο λόγο αυτό αποδεικτικά στοιχεία, δεν προέκυψε ότι ο αναιρεσείων γνώριζε, κατά τον ως άνω χρόνο κτήσης της κυριότητας του επιδίκου, ότι η εικονιζόμενη στα Κτηματικά βιβλία νομική κατάσταση του ακινήτου ήταν διαφορετική από την πραγματική και βάσει αυτών ζητείται η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 για παραβίαση του άρθρου 41 του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου και για ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες. Οι λόγοι αυτοί της αναίρεσης είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, καθόσον υπό την επίκληση των ως άνω διατάξεων πλήττεται η κατ' άρθρ.561 παρ.Ι ΚΠολΔ αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγματικών γεγονότων εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2ΚΠολΔ,με την οποία ορίζεται ότι, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται περί των αναφερόμενων σ' αυτήν εξαιρέσεων, προκύπτει ότι για το παραδεκτό του λόγου αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης, είχε προταθεί στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, και μάλιστα ότι είχε προταθεί νομίμως.

Συνεπώς ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, να αναφέρεται δε και ο χρόνος και τρόπος πρότασης του, ή επαναφοράς του στο ανωτέρω δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος. Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 περ.

ΙΙαΚΠολΔ, αποδίδεται σφάλμα στην προσβαλλόμενη απόφαση, διότι έλαβε υπόψη μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο, ήτοι την με αριθμ........ ένορκη βεβαίωση ενώπιον συμβολαιογράφου του αναφερόμενου μάρτυρα, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αντίδικος του, η οποία λήφθηκε χωρίς να κλητευτεί να παραστεί κατά την εξέταση του μάρτυρα ο ίδιος προσωπικώς αλλά ο πληρεξούσιος δικηγόρος του και χωρίς να προκύπτει από αυτή η ώρα κατά την οποία άρχισε να συντάσσεται.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο αν οι ισχυρισμοί, που στηρίζουν το λόγο αυτό , ο οποίος δεν υπάγεται στις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ.2ΚΠολΔ,διότι δεν πρόκειται ούτε για παράβαση που δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, αφού ο αναιρεσείων έλαβε γνώση των προτάσεων του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του Εφετείου, με τις οποίες έγινε επίκληση του ως άνω αποδεικτικού μέσου, και επομένως μπορούσε ακόμη και με την προσθήκη και αντίκρουση των προτάσεων του (άρθρ.237 παρ.3,524 παρ.ΙΚΠολΔ,όπως ίσχυαν πριν την αντικατάσταση τους με το ν.2915/2001) να προβάλλει τον ισχυρισμό για την μη σύννομη επίκληση από τον αντίδικο του εν λόγω αποδεικτικού στοιχείου, ούτε για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, ούτε για ισχυρισμούς που αφορούν τη δημόσια τάξη, προτάθηκαν στο Εφετείο κατά τη συζήτηση κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ.8, 106,335,338 και 341 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα",κατά την έννοια της πρώτης απ'αυτές, η μη λήψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, αποτελούν οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι δε τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα καθώς και τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνακόλουθα, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 8β ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι α)το συνημμένο στην ένδικη διεκδικητική αγωγή του αναιρεσείοντος από ......

τοπογραφικό διάγραμμα του αναφερόμενου αρχιτέκτονα -μηχανικού, β)το από .......σχεδιάγραμμα του αναφερόμενου πολιτικού μηχανικού, γ)την με αριθ. ...... γνωμάτευση της αναφερόμενης γεωπόνου της Δ/σης Γεωργίας και δ)των καταθέσεων των μαρτύρων που αναφέρονται, από τα οποία προκύπτουν τα θετικά στοιχεία, που παρατίθενται στο λόγο αυτό, υπέρ των απόψεων του αναιρεσείοντος, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι τα στοιχεία αυτά δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια αλλ' απαοδεικτικά μέσα.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335,338,339 και 340ΚΠολΔ,συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότωνπου ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δενσυνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατάτην οποία τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε ως δικαστικά τεκμήρια και τα αναφερόμενα στον πέμπτο λόγο της αναίρεσης έγγραφα, ήτοι α) το με αριθμ.

πρωτ. .... πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του Κτηματολογίου Ρόδου, και β) του με αριθμ....... συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Ρόδου ,Μαρίνας Παπαγεωργίου-Χούλλη, τα οποία ο αναιρεσείων προσκόμισε Συνεπώς , ο πέμπτος αυτός λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.1 ΙΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-2-2004 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 240/2003 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ