Supreme Court dismisses appeal due to plaintiff's legal personality extinction via merger and renaming.

Απόφαση 1398 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1398/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΑΣ" που εδρεύει στην Πάτρα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο-Ευάγγελο Καλαβρό και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Λ., 2) Ν. Κ., 3) Ε. Μ., 4) Σ. Δ., 5) Γ. Σ., 6) Θ. Π., 7) Α. Μ., 8) Α. Μ., 9) Σ. Μ., 10) Χ. Α., 11) Χ. Μ., 12) Ά. Μ., 13) Φ. Κ., 14) Σ. Κ., 15) Δ. Σ., 16) Ν. Λ., 17) Α. Γ., 18) Θ. Μ., 19) Κ. Β., 20) Α. Π., 21) Γ. Θ., 22) Ε. Σ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Λυρίδου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/4/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών.

Εκδόθηκε η 730/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 2/11/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Αλειφεροπούλου ανέγνωσε την από 1/2/2012 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Χριστόφορου Κοσμίδη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η από 2-11-2010 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΑΣ" κατά των Χ. Λ. κλπ, περί αναιρέσεως της 730/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Πατρών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρ. 62 εδ. α' Κ.Πολ.Δ., όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος, ενώ, κατά το άρθρ. 73 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, αν συντρέχει (μεταξύ άλλων) η κατά το άρθρο 62 διαδικαστική προϋπόθεση, ενόψει και της διατάξεως του άρθρου 313 παρ.1 εδ.

δ' Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία "μπορεί να επιδιωχθεί με αγωγή ή ένσταση η αναγνώριση της ανυπαρξίας μιας δικαστικής απόφασης, αν εκδόθηκε σε δίκη που είχε διεξαχθεί κατά ανύπαρκτου φυσικού ή νομικού προσώπου". Εξάλλου, κατά το άρθρ. 230 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., δικαίωμα να επισπεύσει τη συζήτηση έχει οποιοσδήποτε διάδικος, οπότε η κλήση για συζήτηση από μη διάδικο ή ανύπαρκτο πρόσωπο είναι άκυρη ανεξαρτήτως βλάβης, διότι με βάση την αρχή της πρωτοβουλίας των διαδίκων, που καθιερώνεται με τη διάταξη του άρθρου 108 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία οι διαδικαστικές πράξεις ενεργούνται με επιμέλεια και με πρωτοβουλία των διαδίκων, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά, συνάγεται ότι σε περίπτωση, που κατά παράβαση της ανωτέρω αρχής επιχειρούνται διαδικαστικές πράξεις από μη διαδίκους ή ασκούνται στο όνομα ανύπαρκτων διαδίκων -φυσικών ή νομικών προσώπων- επέρχεται ακυρότητα των πράξεων αυτών, ανεξαρτήτως βλάβης, κατά τους ορισμούς του άρθρου 159 περ. 2 ΚΠολΔ, αν δε έλαβαν χώρα χωρίς να έχει γίνει νόμιμη έναρξη της δίκης αυτές είναι αυτοδικαίως άκυρες.

Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται, ότι η κλήση προς συζήτηση αγωγής ή ένδικου μέσου, η οποία ασκείται από φυσικό πρόσωπο που έχει αποβιώσει ή από νομικό πρόσωπο που δεν υπάρχει ή απευθύνεται κατά τέτοιου φυσικού ή νομικού προσώπου είναι απαράδεκτη, διότι η ικανότητα να είναι κανείς διάδικος αποτελεί απαραίτητη δικονομική προϋπόθεση για τη δυνατότητα εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως.

Με βάση τα προεκτεθέντα, αν διαπιστωθεί ότι η εν λόγω διαδικαστική προϋπόθεση (της ικανότητας διαδίκου) υφίστατο κατά την άσκηση της αγωγής ή του ένδικου μέσου αλλά ελλείπει κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, τότε η αγωγή ή το ένδικο μέσο δεν απορρίπτονται ως απαράδεκτα αλλά κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτησή τους, προκειμένου η δίκη να συνεχισθεί από τον υποκαθιστάμενο στη θέση του ενάγοντος ή ασκούντος το ένδικο μέσο.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρ. 102 παρ.1 Ν. 3852/2010 "ΟΤΑ: Αρμοδιότητες-ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ κλπ", το οποίο ισχύει από 1-1-2011, κατ' άρθρ. 286 του νόμου αυτού, τα ιδρύματα και τα δημοτικά και κοινοτικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, που έχουν συσταθεί από δήμο ή κοινότητα που συνενώνεται με βάση τον εν λόγω νόμο, περιέρχονται αυτοδικαίως στο νέο δήμο από την έναρξη λειτουργίας του, ενώ, κατά το άρθρ. 103 παρ.1 περ.

α', 2 εδ. α', και 4 του ίδιου νόμου, κάθε δήμος μπορεί να συνιστά και να έχει έως δύο νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ένα για τους τομείς αρμοδιοτήτων κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης και παιδείας και ένα για τους τομείς πολιτισμού, αθλητισμού και περιβάλλοντος, τα δε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, που περιέρχονται στο νέο δήμο κατά τα άνω, συγχωνεύονται υποχρεωτικά σε ένα νομικό πρόσωπο για καθέναν από τους πιο πάνω προβλεπόμενους τομείς αρμοδιότητας και με απόφαση του οικείου δημοτικού συμβουλίου, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως από τον οικείο δήμο, ορίζονται το όνομα, ο σκοπός, η Διοίκηση (διοικητικό συμβούλιο), η περιουσία και οι πόροι του νομικού προσώπου, που προκύπτει από τη συγχώνευση.

Τέλος, με την παρ.5 του αυτού ως άνω άρθρου (103 Ν. 3852/2010) ορίζεται, ότι "Από τη δημοσίευση της ανωτέρω απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το νέο νομικό πρόσωπο που δημιουργείται, υποκαθιστά αυτοδικαίως τα νομικά πρόσωπα που συγχωνεύθηκαν σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους,......εξομοιούμενο με καθολικό διάδοχο.

Οι εκκρεμείς δίκες, στις οποίες διάδικα μέρη είναι νομικά πρόσωπα που συγχωνεύθηκαν, συνεχίζονται αυτοδικαίως από το νέο νομικό πρόσωπο, χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικαστική πράξη συνέχισης για καθένα από τα νομικά πρόσωπα που συγχωνεύθηκαν". Η έννοια της κατά τα άνω συγχωνεύσεως είναι, ότι με αυτή το συγχωνευόμενο δημοτικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου παύει να υφίσταται, εξαφανιζόμενο ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και ότι το νέο νομικό πρόσωπο, ως καθολικός διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του παλαιού, συνεχίζει της εκκρεμείς δίκες.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση από 1-11-2010 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 730/2006 τελεσίδικης αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, φέρεται προς συζήτηση, μετά από διαδοχικές ματαιώσεις, με την από 16-2-2012 κλήση του αναιρεσείοντος, δημοτικού Ν.Π.Δ.Δ., η οποία προσδιορίστηκε, για να συζητηθεί αρχικά στις 13-11-2012 και μετά από αναβολή κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (9-4-2013), οπότε, όπως προκύπτει από την κλήση, το σχετικό πινάκιο και τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, το αναιρεσείον παρέστη, δια πληρεξουσίου δικηγόρου, υπό την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΑΣ", που αναφέρεται, τόσο στην ασκηθείσα (δια καταθέσεώς της στη γραμματεία του Δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση) στις 2-11-2010 αίτηση αναιρέσεως, όσο και στην ανωτέρω, από 16-2-2012, κλήση του ιδίου, με την οποία ήδη επισπεύδεται η συζήτηση της υποθέσεως.

Πλην όμως, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, τα οποία επικαλούνται οι αναιρεσίβλητοι και προσκομίζονται στο φάκελο του αναιρεσείοντος-καλούντος (που δεν κατέθεσε προτάσεις), μετά την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την υπ' αριθ. 58/17-2-2011 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πατρέων, η οποία δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 672/26-4-2011 (τεύχ.

Β), το αναιρεσείον-καλούν Ν.Π.Δ.Δ. του παραπάνω Δήμου, κατ' εφαρμογή των προμνημονευόμενων διατάξεων των άρθρων 102 και 103 του Ν. 3852/2010, συγχωνεύθηκε με τα επίσης Ν.Π.Δ.Δ. του ίδιου Δήμου με τις επωνυμίες "ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΠΑΤΡΑΣ", "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ" και "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ" σε ένα νέο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ", που στη συνέχεια, με την υπ' αριθ. 37524/4-4-2011 απόφαση του άνω Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 798/10-5-2011 (τεύχ. Β), μετονομάστηκε σε "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ". Επομένως, κατά το χρόνο καταθέσεως της από 16-2-2012 κλήσεως, με την οποία, όπως προεκτέθηκε, επισπεύδεται η συζήτηση της υποθέσεως, καθώς και κατά το χρόνο συζητήσεως αυτής (9-4-2013), το αναιρεσείον-καλούν δημοτικό Ν.Π.Δ.Δ., ως συγχωνευθέν, κατά τα άνω, σε νέο Ν.Π.Δ.Δ., είχε παύσει να υφίσταται ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και είχε εξαφανισθεί ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, το δε προαναφερόμενο νέο νομικό πρόσωπο με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ" είχε υποκατασταθεί αυτοδικαίως σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, ως καθολικός διάδοχος αυτού, γεγονός που γνώριζε το αναιρεσείον-καλούν, αφού αφορούσε το ίδιο.

Ενόψει τούτων, η ένδικη κλήση, με την οποία επισπεύδεται η συζήτηση της υποθέσεως, ως ασκηθείσα από ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, καθώς και η παράσταση του αναιρεσείοντος στο ακροατήριο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, υπό την καταργηθείσα επωνυμία του, συνιστούν άκυρες διαδικαστικές πράξεις, που έγιναν στο όνομα μη υφιστάμενου νομικού προσώπου, οπότε, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα της ελλείψεως της διαδικαστικής προϋποθέσεως της ικανότητας διαδίκου στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος-καλούντος, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη τη συζήτηση της υποθέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 1-11-2010 αιτήσεως του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΑΣ", για αναίρεση της 730/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Πατρών, η οποία φέρεται προς συζήτηση με την από 16-2-2012 κλήση αυτού.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ