Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify substantive law violations and facts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the hospital's appeal against the First Instance Court's decision regarding family allowances for public employees. The appellant alleged violations of specific statutes and the Constitution but failed to clearly define the legal error or the factual basis for the claim in the appeal petition. Consequently, the court ruled that the grounds were too indefinite to be examined under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; Article 559(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal petition must clearly and concisely state the legal error attributed to the court of first instance, including the specific substantive law provision violated and the facts upon which the error was based, as such errors cannot be supplemented by reference to other documents.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1398 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1398/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντώνιο Αθηναίο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. που εδρεύει στα Ιωάννινα με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Γ.ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ", νόμιμα εκπροσωπουμένου, ως νομίμου και καθολικού διαδόχου της αποκεντρωμένης και ανεξάρτητης υπηρεσιακής μονάδας του ΠΕ.Σ.Υ.Π. Ηπείρου, με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια κατά το Ν.2889/2001, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Λιούμα.
Της αναιρεσίβλητης: ......., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτηρίου Σδούκου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/12/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 225/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 214/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 28/2/2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Αθηναίος, ανέγνωσε την από 21/4/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη και των δύο λόγων της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι εις το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δικ.
θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικώτερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1, 562 παρ.1 Κ.Πολ.Δικ.), πρέπει να καθορίζεται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού νόμου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, η ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων δικαίου, εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο, το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.
ΑΠ 27/1998, Ελλ.Δνη 39,804-805, Ολ. ΑΠ 32/1996, Ελλ.Δνη 38,33). Στην προκειμένη περίπτωση, με τους δύο λόγους της αίτησης αναίρεσης, το αναιρεσείον αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια, με τον πρώτο, ότι κατά παραβίαση των άρθρων 4, 5 του ν.2470/1997, 4 παρ.1 και 21 παρ.1 του ισχύοντος Συντάγματος, έκρινε ότι το οικογενειακό επίδομα στους δημοσίους υπαλλήλους και συνεπώς και στο δικηγόρο ΝΠΔΔ με σχέση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου, παρέχεται ως προσαύξηση του μισθού τους και όχι ως γνήσιο επίδομα οικογενειακών βαρών προς κάλυψη της ειδικής ανάγκης που προκύπτει από την ύπαρξη της οικογένειας, γι' αυτό δε και χορηγείται μία φορά μόνο, είτε και στους δύο συζύγους από μισό, είτε μόνο στον ένα εξ ολοκλήρου και ακολούθως απέρριψε τον πρώτο λόγο της έφεσης που είχε ασκήσει το αναιρεσείον Νοσοκομείο κατά της υπ' αριθμ. 225/2003 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, με την οποία έγινε δεκτή η υπ' αριθμ. 1085/2002 αγωγή της αναιρεσίβλητης, με την οποία ζήτησε να καταβληθεί και σ' αυτή το οικογενειακό επίδομα, ως απασχολουμένη με σύμβαση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου, ως δικηγόρος, σ' αυτό (αναιρεσείον), παρότι καταβάλλονταν και στο σύζυγό της δημόσιο υπάλληλο, για το χρονικό διάστημα από 1-1-1997 έως 30-6-2002, και με το δεύτερο, και κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του, ότι κατά παραβίαση του άρθρου 48 παρ.1, 49, 51 και 52 του ΝΔ 496/1974 απέρριψε και το δεύτερο λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της ανωτέρω οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, με την οποία παρεπονείτο για το ότι είχε απορριφθεί ως μη νόμιμη η υπ' αυτού επικαλουμένη ένσταση διετούς παραγραφής της αξίωσης της αναιρεσίβλητης.
Πλην όμως, όπως προκύπτει από το ανωτέρω αναιρετήριο, ουδόλως διαλαμβάνονται σ'αυτό, πλην ορισμένων νομικών απόψεων του αναιρεσείοντος, οι ουσιαστικές παραδοχές, ως προς τα πραγματικά γεγονότα, του πολυμελούς πρωτοδικείου Ιωαννίνων που δίκασε κατ' έφεση και δέχθηκε αυτά ως αποδειχθέντα, για να στηρίξει την κρίση του περί αποδοχής της αγωγής της αναιρεσίβλητης, και το περιεχόμενο της ως άνω ένστασης διετούς παραγραφής, που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, για την οποία άλλωστε, δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι προβλήθηκε αυτή στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.
Συνεπώς, με βάση το ως άνω περιεχόμενο του αναιρετηρίου, του οποίου δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση, δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν οι ανωτέρω αναιρετικοί λόγοι, που συνιστούν την περίπτωση του αριθμού 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., οι οποίοι, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν ως αόριστοι.
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 28 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 214/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιουνίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ