Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to missing mandatory 450 euro filing fee for divorce case.

Απόφαση 1396 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1396/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Εισηγήτρια, Μυρσίνη Παπαχίου, Μαρία Ανδρικοπούλου και Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:

Μ. Σ. του Α., κατοίκου ... Αττικής. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Μήνο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου:

Ε. Φ. του Ν., κατοίκου ... Αττικής. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Χριστίνα Φλούδα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από: 25.11.2016 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και 03.04.2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5195/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 939/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29.03.2019 αίτησή της και τους από 19-10-2020 προσθέτους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Σύμφωνα με την παρ. 3Β περ. δ' του άρθρου 495 ΚΠολΔ, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της αναίρεσης υποχρεούται να καταθέσει παράβολο, που επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου το οποίο ανέρχεται στην περίπτωση αναίρεσης κατά αποφάσεως Εφετείου στο ποσό των 450 ευρώ. Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο (ΑΠ 933/2019, ΑΠ 164/2017, ΑΠ 341/2015). Σε περίπτωση ολικής ή μερικής νίκης του καταθέσαντος, το δικαστήριο με την απόφασή του διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο σε αυτόν, αλλιώς διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο. Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 614 αριθμ. 3 και 5, και 592 αριθμ. 1 και 3.

Κατά το άρθρο 592 ΚΠολΔ εξ άλλου κατά την ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών δικάζονται οι γαμικές διαφορές, οι διαφορές από την ελεύθερη συμβίωση, οι διαφορές από τις σχέσεις γονέων και τέκνων, και οι λοιπές οικογενειακές διαφορές που ορίζονται στην παράγραφο 3 του άρθρου αυτού:

1. Οι γαμικές διαφορές αφορούν: α) το διαζύγιο, β) την ακύρωση γάμου, γ) την αναγνώριση της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας γάμου, δ) τις σχέσεις των συζύγων κατά τη διάρκεια του γάμου, οι οποίες πηγάζουν από αυτόν, εκτός από τις υπαγόμενες στην παράγραφο 3 του άρθρου αυτού. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται και οι διαφορές που προκύπτουν από το ν. 3719/2008 για την ελεύθερη συμβίωση.

2. Οι διαφορές από τις σχέσεις γονέων και τέκνων αφορούν: α) την προσβολή της πατρότητας, β) την προσβολή της μητρότητας, γ) την αναγνώριση ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει σχέση γονέα και τέκνου ή γονική μέριμνα, δ) την αναγνώριση ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει ή είναι άκυρη η εκούσια αναγνώριση ενός τέκνου χωρίς γάμο των γονέων του ή η εξομοίωσή του με τέκνο γεννημένο σε γάμο λόγω επιγενόμενου γάμου των γονέων του, καθώς και την προσβολή της εκούσιας αναγνώρισης, ε) την αναγνώριση ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει ή είναι άκυρη υιοθεσία ή τη λύση της, στ) την αναγνώριση ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει επιτροπεία.

3. Οι λοιπές οικογενειακές διαφορές αφορούν: α) τον καθορισμό, τη μείωση ή την αύξηση της συνεισφοράς του καθενός από τους συζύγους για τις ανάγκες της οικογένειας, της διατροφής που οφείλεται λόγω γάμου, διαζυγίου ή συγγένειας, των δαπανών τοκετού και της διατροφής της άγαμης μητέρας, καθώς και της διατροφής της μητέρας από την κληρονομική μερίδα που έχει επαχθεί στο τέκνο που αυτή κυοφορεί, β) την άσκηση της γονικής μέριμνας αναφορικά με το τέκνο κατά τη διάρκεια του γάμου, και σε περίπτωση διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή όταν πρόκειται για τέκνο χωρίς γάμο των γονέων του, τη διαφωνία των γονέων κατά την κοινή άσκηση από αυτούς της γονικής τους μέριμνας, καθώς και την επικοινωνία των γονέων και των λοιπών ανιόντων με το τέκνο, γ) τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης και της κατανομής των κινητών μεταξύ συζύγων, δ) κάθε άλλη περιουσιακού δικαίου διαφορά, που απορρέει από τη σχέση των συζύγων, ή των γονέων και τέκνων.

Κατά δε την παρ. 4 του ίδιου ως άνω άρθρου σε περίπτωση διαζυγίου και κατά την ίδια διαδικασία της παραγράφου 1 μπορεί να ενωθεί ή συνεκδικασθεί η απαίτηση του αναίτιου συζύγου για ηθική βλάβη. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι, σε περίπτωση σώρευσης στο δικόγραφο αγωγής διαζυγίου και έτερης αγωγής για επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, ο ενάγων δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής του οικείου για την άσκηση του αντιστοίχου ενδίκου μέσου παραβόλου, όπως ισχύει για την περίπτωση εγέρσεως αγωγής, η οποία αφορά μόνον γαμικές διαφορές που περιλαμβάνονται στις εξαιρέσεις των παρ. 1 και 3 του άρθρου 592 ΚΠολΔ, στις οποίες και μόνον παραπέμπει το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ.

[II] Εν προκειμένω από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα:

Από τους διαδίκους συζύγους ασκήθηκαν οι από 03.04.2015 και από 25.11.2016 αγωγές με αίτημα τη λύση του γάμου τους, στη δεύτερη δε αγωγή η αναιρεσείουσα σώρευσε και αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω προσβολής της προσωπικότητάς της. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 5195/2017 απόφασή του έλυσε το γάμο των διαδίκων κατά παραδοχή των ως άνω αγωγών, ενώ δέχθηκε κατά ένα μέρος και τη σωρευόμενη, στην από 25.11.2016 αγωγή διαζυγίου της αναιρεσείουσας, αγωγή από την προσβολή του δικαιώματος επί της προσωπικότητάς της.

Η ενάγουσα της τελευταίας αυτής αγωγής άσκησε την από 12.07.2017 έφεση κατά της ως άνω αποφάσεως και δη κατά το μέρος που έγινε δεκτή η από 03.04.2015 αγωγή διαζυγίου του αντιδίκου της και απορρίφθηκε η σωρευθείσα αγωγή της για προσβολή προσωπικότητας, ο δε εναγόμενος άσκησε την από 31.05.2018 αντέφεσή του. Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών με την 939/2019 απόφασή του απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας, δέχθηκε την αντέφεση του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση κατά το κεφάλαιο της σωρευόμενης στην από 25.11.2016 αγωγή αξίωσης για χρηματική ικανοποίηση λόγω προσβολής της προσωπικότητας της αναιρεσείουσας και αφού ερεύνησε την άνω αγωγή κατά το αντίστοιχο μέρος, την απέρριψε κατ’ ουσίαν.

Κατά της αποφάσεως αυτής η ενάγουσα της παραπάνω αγωγής άσκησε την από 29.03.2019 αίτηση αναίρεσης και τους από 19.10.2020 με αυτοτελές δικόγραφο παραδεκτά ασκηθέντες κατ’ άρθρο 569 παρ. 2 ΚΠολΔ ( με κατάθεση στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 20.10.2020, ήτοι 30 πλήρεις ημέρες πριν την ορισθείσα αρχικώς συζήτηση της 22.02.2021 και επίδοσή τους στον αναιρεσίβλητο την 02.12.2020) πρόσθετους αυτής λόγους, τα δικόγραφα των οποίων συνεκδικάζονται λόγω της μεταξύ τους συνάφειας (αρθρ.246 ΚΠολΔ).

Ωστόσο από το δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως προκύπτει ότι στην με αριθμό 270/29-3-2019 έκθεση κατάθεσης αυτής στον αρμόδιο γραμματέα του Εφετείου δεν προσαρτήθηκε το νόμιμο για την άσκησή της παράβολο των 450 ευρώ, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον διαλαμβανόμενο στο οικείο δικόγραφο ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, γιατί πρόκειται για γαμική διαφορά, παρ’ ότι η ένδικη υπόθεση, όπως προαναφέρθηκε, και προκύπτει από τα ως άνω διαδικαστικά έγγραφα αφορά και την σωρευόμενη στην από 25.11.2016 αγωγή διαζυγίου αγωγή για επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, που δεν συνιστά γαμική διαφορά, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει η αναιοεσείουσα.

[III] Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η υπό κρίση αίτησης αναίρεσης να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθώς και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι (άρθρο 495 παρ. 3 Βδ' ΚΠολΔ) και να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας που ηττήθηκε τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις (άρθρο 176, 183, 191 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29.03.2019 αίτηση της Μ. Σ. και τους πρόσθετους αυτής λόγους για αναίρεση της με αριθμό 939/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ