Supreme Court dismisses appeal on company director liability for workplace accident, ruling knowledge of identity irrelevant to fault.

Απόφαση 1395 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1395/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Χ. του Αντωνίου, κατοίκου Παλαιού Φαλήρου Αττικής, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Ανδρικόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γερασιμούλα Σιμωνετάτου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/12/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1918/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1015/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29/9/2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Αλειφεροπούλου ανέγνωσε την από 1/10/2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 29/9/2011 αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Η ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου συντελείται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ, σύμφωνα με τις παραδοχές της αποφάσεως του Δικαστηρίου, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμοστεί μολονότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της, δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 17 παρ.3 του Ν. 3190/1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης", η απόφαση της Συνέλευσης της Ε.Π.Ε. για το διορισμό των διαχειριστών υποβάλλεται στις διατυπώσεις δημοσιότητας του άρθρου 8 του εν λόγω νόμου, δηλαδή καταχωρίζεται στο τηρούμενο στο Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρίας Μητρώο Εταιριών Περιορισμένης Ευθύνης και δημοσιεύεται στο Δελτίο Ανωνύμων Εταιριών και Εταιριών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Το κύρος, όμως, της αποφάσεως περί διορισμού διαχειριστών δεν εξαρτάται από την τήρηση των ως άνω διατυπώσεων δημοσιότητας, διότι αυτές δεν έχουν συστατικό αλλ' απλώς δηλωτικό χαρακτήρα. Περαιτέρω, ορίζεται μεν στο άρθρο 38 παρ.4 του Ν. 3190/1955, ότι κάθε τροποποίηση της εταιρικής συμβάσεως υποβάλλεται στις διατυπώσεις δημοσιότητας που ορίζει το άρθρο 8 και ότι πριν από την τήρηση των παραπάνω διατυπώσεων η τροποποίηση δεν παράγει αποτελέσματα, πλην όμως, η διάταξη αυτή δεν εννοεί ως τροποποιήσεις και εκείνες, οι οποίες αναφέρονται σε συμφωνίες, που περιλήφθηκαν μεν στο έγγραφο της εταιρικής συμβάσεως αλλά δεν αφορούν τις σχέσεις των εταίρων μετά της εταιρίας και, ως εκ τούτου, δεν χρειαζόταν να περιληφθούν στο καταστατικό, κατά το άρθρο 6 του άνω νόμου, για να έχουν κύρος.

Επομένως, η μεταβολή της εταιρικής διαχειρίσεως δεν απαιτείται, για το έγκυρο αυτής, να υποβληθεί στις ανωτέρω διατυπώσεις δημοσιότητας, έστω και αν τα σχετικά θέματα ρυθμίστηκαν με το καταστατικό, διότι αυτά δεν ανάγονται στο, κατά το άρθρ. 6 του προαναφερόμενου νόμου, υποχρεωτικό περιεχόμενο του καταστατικού.

Αυτά σημαίνουν, ότι η μη δημοσίευση της περί διορισμού εκκαθαριστή της Ε.Π.Ε. αποφάσεως της Γενικής Συνελεύσεως δεν καθιστά άκυρη ούτε ανύπαρκτη τη σχετική απόφαση. -

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της από 11-12-2008 αγωγής του, την οποία παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων εξέθετε, ότι είχε συνάψει με την πρώτη εναγομένη και μη διάδικο στην παρούσα δίκη, εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΚΡΕΠΕΤ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.", της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής υπήρξε ο δεύτερος εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος, σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην άνω εταιρία, ως αποστεωτής κρέατος και ότι στις 24-7-2007, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, αυτός υπέστη το περιγραφόμενο εργατικό ατύχημα, οφειλόμενο σε συνυπαιτιότητα της πρώτης εναγομένης, εργοδοτρίας του, καθώς και του προστηθέντος από αυτήν, οργάνου της, δεύτερου εναγομένου (ήδη αναιρεσιβλήτου), κατά τα εκτιθέμενα ειδικότερα σ' αυτήν.

Με βάση το ιστορικό τούτο ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον ο καθένας, να του καταβάλουν τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσά, ως αποζημίωση από την ανωτέρω αιτία και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας της περιγραφόμενης παράνομης και υπαίτιας (αδικοπρακτικής) συμπεριφοράς τους εις βάρος του.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 1918/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε αυτήν εν μέρει, ως νομικά και ουσιαστικά βάσιμη μόνον ως προς το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, υποχρεώνοντας τους εναγομένους να καταβάλουν εις ολόκληρον στον ενάγοντα, για την αιτία αυτή, το ποσό των 60.000 ευρώ νομιμοτόκως.

Κατά της εν λόγω αποφάσεως ο δεύτερος εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος άσκησε έφεση, κατά παραδοχή της οποίας το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφαση, εντός του πλαισίου του άρθρου 522 Κ.Πολ.Δ., αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη σε σχέση με αυτόν (δεύτερο εναγόμενο), αναφορικά με τον οποίο μεταβιβάσθηκε σ' εκείνο η υπόθεση δια της εφέσεως, απέρριψε την αγωγή, ως προς αυτόν, με τις παραδοχές, ότι: "Δυνάμει του υπ' αριθ. .../2006 συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Στείρου ο εκ των εναγομένων και ήδη εκκαλών Κ.

Κ., λογιστής, συνέστησε Μονοπρόσωπη Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΚΡΕΠΕΤ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και διακριτικό τίτλο "ΚΡΕΠΕΤ ΥΠΕΡΑΓΟΡΑ", με σκοπό την εμπορία (χονδρική-λιανική) κάθε είδους νωπού και κατεψυγμένου κρέατος, κρεατοσκευασμάτων, πουλερικών και συναφών ειδών, λοιπών ειδών διατροφής (νωπών-κατεψυγμένων προϊόντων, λαχανικών κ.λ.π.), ειδών οικιακής χρήσης, καθώς και επεξεργασία και τυποποίηση κάθε είδους νωπού και καταψυγμένου κρέατος, κρεατοσκευασμάτων, πουλερικών και συναφών ειδών, το καταστατικό της δε νόμιμα δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21-12-2005 (ΦΕΚ αριθμ. 12990/2005, Τεύχ.

Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης). Τη διαχείριση και εκπροσώπηση της εταιρείας αυτής ανέλαβε ο ίδιος ο Κ. Κ.. Στις 20-2-2006 ο Α. Γ., υπάλληλος της ως άνω εταιρείας αποδέχτηκε το διορισμό του ως υπευθύνου της τελευταίας για την τήρηση των υγειονομικών και αγορανομικών διατάξεων και στις 2-3-2007 χορηγήθηκε στην εν λόγω εταιρεία από το Τμήμα Χορηγήσεως Αδειών του Δήμου Αθηναίων η υπ' αριθμ. .../2007 άδεια ίδρυσης και λειτουργίας καταστήματος μικτού παντοπωλείου-κρεοπωλείου και κατεψυγμένων προϊόντων στην οδό ...

αρ. 58 και ..., στην Αθήνα, με υπεύθυνο τον προαναφερθέντα υπάλληλο Γ. Α., ο οποίος κατείχε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος κρεοπώλη. Σας 9-7-2007, σε έκτακτη αυτόκλητη γενική συνέλευση της ως άνω εταιρείας "ΚΡΕΠΕΤ", την οποία συνεκάλεσε ο Κ. Κ. και παρευρίσκονταν οι Γ. Α. και ο Συμβολαιογράφος Αθηνών Χρήστος Στείρος, με μόνο θέμα "Αλλαγή διαχείρισης και εκπροσώπησης της εταιρείας", ο μεν μέχρι τότε μοναδικός διαχειριστής-εταίρος Κ.

Κ. δήλωσε ότι από τούδε και στο εξής παραιτείται από τη διαχείριση και εκπροσώπηση της εταιρείας, στη συνέχεια δε αποφασίστηκε, και ο παριστάμενος Γ. Α. αποδέχθηκε, όπως αναλάβει αυτός από 9-7-2007 και εφεξής τα σχετικά καθήκοντα και δη τη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και την εκπροσώπηση της εταιρείας, ως έχων την εμπειρία της ασκούμενης επιχείρησης και γνώστης των σκοπών της.

Συμφωνήθηκε επίσης ότι ο νέος διαχειριστής θα δεσμεύει την εταιρεία με τις ενέργειές του για λογαριασμό της και για αόριστο χρόνο, ότι, επίσης, θα την εκπροσωπεί και θα ενεργεί κάθε πράξη που καλύπτεται από το σκοπό αυτής, ενώ έγινε ρητή μνεία ότι, σε περίπτωση περιορισμού της εξουσίας του ή καθ' οιονδήποτε τρόπο παρεμβάσεων στο έργο του, παρέχεται η ευχέρεια σ' αυτόν να υποβάλει νομίμως και προσηκόντως την παραίτησή του, η οποία και θα γινόταν υποχρεωτικά δεκτή.

Επίσης, ότι αν υπήρχε σπουδαίος λόγος, ο εν λόγω διαχειριστής μπορούσε να κάνει χρήση του ως άνω όρου με την ίδια διαδικασία. Τέλος, ανατέθηκε στο νέο διαχειριστή Γ. Α. να πράξει τα δέοντα για την τροποποίηση των σχετικών με τις παραπάνω αλλαγές άρθρων του καταστατικού, τη σχετική κωδικοποίηση του και τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3190/1955.

Πράγματι στη συνέχεια, σε εκτέλεση του παραπάνω πρακτικού συνέλευσης, συνετάγη στις 19-7-2007 η υπ' αριθμ. .../19-7-2007 συμβολαιογραφική πράξη της Συμβολαιογράφου Αθηνών Αντιγόνης Κωστοπαναγιώτου για την τροποποίηση του άρθρου 12 του αρχικού καταστατικού της ως άνω εταιρείας "ΚΡΕΠΕΤ" περί αλλαγής του διαχειριστή, και ορίστηκε ότι με την εν λόγω πράξη τη διαχείριση και εκπροσώπηση της εταιρείας αναλαμβάνει έκτοτε ο προαναφερθείς Γ.

Α.. Η εν λόγω δε τροποποίηση δημοσιεύτηκε στο υπ' αριθμ. 8619 φύλλο του Τεύχους Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, της 25-7-2007. Το κύρος δε της απόφασης αυτής για μεταβολή του προσώπου του διαχειριστή, ... εφόσον δεν εξαρτιόταν από την τήρηση της ως άνω διατύπωσης δημοσιότητάς της και δη επέλευσης του χρόνου αυτής (ημερομηνίας, δηλαδή, δημοσίευσή της στο οικείο ΦΕΚ), παρήγε άμεσα αποτελέσματα, και δη από τη λήψη της, σας 9-7-2007.

Επομένως ο ως άνω εκκαλών-εναγόμενος, κατά τον κρίσιμο χρόνο που επισυνέβη στον παθόντα εφεσίβλητο-ενάγοντα το ένδικο εργατικό ατύχημα, δηλαδή στις 24-7-2007, δεν έφερε πλέον την ιδιότητα του διαχειριστή, αλλ' ούτε και του νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εναγομένης εταιρείας. Επίσης, ουδόλως αποδείχθηκε ότι έφερε την ιδιότητα του προστηθέντος από την εν λόγω εταιρεία, δοθέντος ότι κατά τον ως άνω επίδικο κρίσιμο χρόνο δεν του είχε ανατεθεί οποιαδήποτε ιδιότητα υπευθύνου της επιχείρησης, υγειονομικός υπευθύνου ή τεχνικού ασφαλείας αυτής.

Η παραπάνω κρίση του Δικαστηρίου τούτου επιβεβαιώνεται, άλλωστε, τόσο από την ένορκη κατάθεση του εξαχθέντος μάρτυρος απόδειξης του ενάγοντος στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (βλ. πρακτικά πρωτόδικης δίκης), ο οποίος κατέθεσε με σαφήνεια ότι "Τον 7°/07 ... κάθε πρωί παίρναμε, παραγγελίες και τότε έτυχε να φτιάξει κεμπάπ, με διαταγή του Γ.

Α., του προϊσταμένου. Του είπε να κόψει κεμπάπ, χρειάζεται η μηχανή του κεμπάπ. Μόλις έβαλε τα κρέατα μέσα και τα έσπρωχνε, δεν είχε το προστατευτικό κάλυμμα η μηχανή, γιατί πριν 1 βδομάδα γίνει το ατύχημα ... το έβγαλε ο προϊστάμενος ... Ο Κ. δεν ήταν την ώρα του ατυχήματος ...", όσο και από τα περιεχόμενο των εγγράφων της σχηματισθείσας σχετικής ποινικής δικογραφίας και συγκεκριμένα κατ' αρχήν από την ένορκη προανακριτική κατάθεση του παθόντος ενάγοντος, στις 12-9-2007, ενώπιον της Υ/Β' του ΑΤ Πετραλώνων Σ.

Γ., ο οποίος κατέθεσε τα "... Εκείνη την ημέρα (του επισυμβάντος ατυχήματος) έλειπε ο υπεύθυνος που χειρίζεται τη μηχανή κοπής του κιμά σε άδεια και με όρισε ο προϊστάμενος της επιχείρησης κ. Α. Γ. να αναλάβω εγώ αυτή τη διαδικασία ... μετά ανεβήκαμε με το ασανσέρ στο ισόγειο της επιχείρησης και μαζί με τον προϊστάμενο Α.

Γ. ... με πήγαν στο Νοσοκομείο ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ ...", αλλά και από το γεγονός ότι η αναγγελία του εργατικού ατυχήματος από την εταιρεία στο ΚΕΠΕΚ και στο ΑΤ Πετραλώνων, με ημερομηνία 24-7-2007, γίνεται από τον Γ. Α., ο οποίος υπογράφει ως υπεύθυνος της εταιρικής επιχείρησης κάτω από την εταιρική σφραγίδα".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε, ειδικότερα, όπως κατά λέξη αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι "εφόσον ουδεμία συμμετοχή ή συμβολή στο ένδικο εργατικό ατύχημα του ενάγοντος εκ μέρους του εκκαλούντος-εναγομένου αποδείχθηκε, ή οποιαδήποτε σχέση του με την προαναφερθείσα εταιρία ικανή να θεμελιώσει, νόμιμα, σχετική ευθύνη τούτου στο ατύχημα αυτό" η αγωγή ήταν απορριπτέα, ως προς τον αναιρεσίβλητο (δεύτερο εναγόμενο-εκκαλούντα), για έλλειψη παθητικής νομιμοποιήσεως του διαδίκου τούτου στη συγκεκριμένη περίπτωση και στη συνέχεια, κατά παραδοχή της, προταθείσας πρωτοδίκως και παραδεκτώς επαναφερθείσας στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με αντίστοιχο λόγο εφέσεως, σχετικής ενστάσεως αυτού, μετ' εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως, που, όπως προεκτέθηκε, είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή του αναιρεσείοντος ως προς τον εν λόγω διάδικο, απέρριψε αυτήν (αγωγή) σε σχέση με εκείνον (αναιρεσίβλητο-δεύτερο εναγόμενο), για τον προμνημονευόμενο λόγο.

Με τις κρίσεις του αυτές το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 3190/1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης", η οποία αφορά τις τηρούμενες σχετικά με τις Ε.Π.Ε. διατυπώσεις δημοσιότητας, αφού, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, για την ύπαρξη και το κύρος της μεταβολής στο πρόσωπο του διαχειριστή Ε.Π.Ε.

δεν απαιτείται η τήρηση των ανωτέρω διατυπώσεων δημοσιότητας. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Αλλά και ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, από την ίδια διάταξη (άρθρ. 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.), που μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση του άρθρου 8Α του Ν. 3190/1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης", κατά το οποίο "η εταιρεία δεν μπορεί να αντιτάξει στους τρίτους τις πράξεις ή τα στοιχεία, για τα οποία δεν τηρήθηκε η δημοσίευση που προβλέπει η παράγρ. 2 του άρθρου 8, εκτός αν αποδείξει ότι οι τρίτοι τα γνώριζαν", είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού η εν λόγω διάταξη καθιερώνει συνέπειες από παραλείψεις δημοσιότητας εις βάρος του νομικού προσώπου της Ε.Π.Ε., που δεν αφορούν την παρούσα δίκη ενώπιον του Αρείου Πάγου, στην οποία η εναγομένη εταιρία δεν είναι διάδικος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος για αναίρεση αποφάσεως, επειδή δεν έχει νόμιμη βάση, ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του Δικαστηρίου περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το χαρακτηρισμό των περιστατικών, που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Η θεμελίωση του λόγου αυτού προϋποθέτει ελλείψεις σε ζητήματα, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όπως είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση ασκηθέντος ουσιαστικού δικαιώματος, είτε ως επιθετικού είτε ως αμυντικού μέσου, δηλαδή συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, ενώ δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 70, 71, 748 Α.Κ. και 26 του Ν. 3190/1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης" προκύπτει, ότι ο εκπρόσωπος νομικού προσώπου, όπως είναι και ο διαχειριστής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, ανεξάρτητα από το γεγονός αν είναι μέτοχος ή όχι της τελευταίας, δεν έχει προσωπική ευθύνη έναντι τρίτων για τις εν γένει υποχρεώσεις της εταιρίας (άρθρ. 1 Ν. 3190/1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης").

Είναι, όμως, δυνατή η προσωπική ευθύνη των διαχειριστών της Ε.Π.Ε. εις ολόκληρον με την εταιρία έναντι των τρίτων για την άμεση ζημία, την οποία οι τελευταίοι υφίστανται από αδικοπραξία, κατά το άρθρο 914 Α.Κ., στοιχείο της οποίας αποτελεί, μεταξύ άλλων, η συνδρομή υπαιτιότητας στο πρόσωπό τους για την πρόκληση του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Όμως, ούτε από τις ανωτέρω διατάξεις ούτε από τις διατάξεις των άρθρων 8, 17 παρ.3 και 38 παρ.4 του Ν. 3190/1955, το περιεχόμενο των οποίων διαλαμβάνεται στην προηγούμενη παράγραφο της παρούσας, προκύπτει, ότι για την κατάφαση ή μη υπαιτιότητας στο πρόσωπο διαχειριστή Ε.Π.Ε. για την τέλεση αδικοπραξίας, μορφή της οποίας συνιστά και το εργατικό ατύχημα, που προήλθε από τη μη τήρηση των προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας για τους εργαζομένους, χρειάζεται να αναφέρεται, ότι ο παθών είχε ή δεν είχε γνώση της ιδιότητας αυτής του υπαίτιου προσώπου.- Επομένως, επί του προκειμένου, η προβαλλόμενη με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκή (ελλιπή) αιτιολογία, για το λόγο ότι το Δικαστήριο της ουσίας αποφάνθηκε ότι δεν βαρύνει καμία υπαιτιότητα τον αναιρεσίβλητο, τον οποίο ο αναιρεσείων (παθών) είχε εναγάγει για το εις βάρος του επισυμβάν εργατικό ατύχημα, ως διαχειριστή της εργοδοτρίας του εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, χωρίς να ερευνήσει και να αποφανθεί, αν εκείνος (αναιρεσείων) γνώριζε την επελθούσα μεταβολή στο πρόσωπο του διαχειριστή αυτής, δεν μπορεί να θεμελιώσει τον εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 λόγο αναιρέσεως, διότι το γεγονός της γνώσεως αυτής δεν αποτελεί ζήτημα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της παρούσας δίκης, αφού δεν κατατείνει στη θεμελίωση της ιστορικής βάσεως και του αιτήματος της ένδικης αγωγής (ως επιθετικού μέσου) του αναιρεσείοντος, περί αποζημιώσεως και χρηματικής του ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας της περιγραφόμενης παράνομης και υπαίτιας (αδικοπρακτικής) συμπεριφοράς του αναιρεσιβλήτου εις βάρος του.

Ως εκ τούτου, ο πιο πάνω τελευταίος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-9-2011 αίτηση του Θ. Χ., για αναίρεση της 1015/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ