1392/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1392 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1392/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Mαΐου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΧΟΤΕΛ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ ΨΑΧΟΥΔΙΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το δ.τ. "ΑΚΤΗ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ", πρώην "ΧΟΤΕΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στην Χαλκιδική και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2. της εταιρείας με την επωνυμία "DIKALTO HOLDING LTD" με έδρα την Λεμεσό Κύπρου, που εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Τσούπη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Π. Γ. και Σια Ο.Ε" που εδρεύει στα Βράσταμα Χαλκιδικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Π. Γ. του Γ. και 3. Μ. χήρας Γ. Γ. το γένος Α. Π., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Ζάρρα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-8-2011 και αριθ.καταθ. 1841/223/4-8-2011 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, και την από 2-9-2011 και με αριθ.καταθ. 2040/288/2-9-2011 κύρια παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Συνεκδικάσθηκαν και εκδόθηκαν οι αποφάσεις:208/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και του 1106/2013 Μον/λούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 5-9-2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χαράλαμπος Καλαματιανός, ανέγνωσε την από 29-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 12 εδ. α' του ν. 1157/1981 "η διαδρομή των υπό του νόμου ή των δικαστηρίων τεταγμένων προθεσμιών άρχεται από της επιούσης της ημέρας της επιδόσεως ή της ημέρας κατά την οποία συνέβη το αποτελούν την αφετηρία της προθεσμίας γεγονός και λήγει την 7ην μ. μ. ώραν της τελευταίας ημέρας, εάν δε αυτή είναι κατά νόμον εξαιρετέα ή Σάββατο την αυτήν ώραν της επομένης εργασίμου ημέρας".

Όπως συνάγεται από τη διατύπωσή της, η άνω διάταξη, όπως άλλωστε και η ταυτόσημη σχεδόν διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εφαρμόζεται τόσο επί των προθεσμιών ενέργειας όσο και επί των προπαρασκευαστικών προθεσμιών, σε τρόπο ώστε αν η τελευταία ημέρα των εν λόγω προθεσμιών συμπίπτει προς ημέρα εξαιρετέα ή Σάββατο, δεν υπολογίζεται αυτή και η προθεσμία λήγει την ίδια ώρα της επόμενης εργάσιμης ημέρας, γεγονός το οποίο συμβαίνει και επί της τριακονθήμερης προθεσμίας που τάσσεται από το άρθρο 564 Κ.Πολ.Δ.

προς άσκηση της αναίρεσης, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, που αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Επομένως, αν η τελευταία (30η) μετά την επίδοση της απόφασης ημέρα συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα ή Σάββατο, η προθεσμία λήγει την προαναφερόμενη ώρα της επόμενης εργάσιμης ημέρας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τη βεβαίωση του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή επί των επικυρωμένων αντιγράφων της αναιρεσιβαλλόμενης 1106/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, αυτά επιδόθηκαν στους αναρεσιβλήτους την 9-7-2013.

Η κρινόμενη 190/9-9-2013 αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στη Γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης την 9-9-2013, ημέρα Δευτέρα, ήτοι την τριακοστή πρώτη ημέρα, διότι η τριακοστή ημέρα ήταν Κυριακή. Κατά συνέπεια, η ένδικη αίτηση αναίρεσης της 1106/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης είναι εμπρόθεσμη και τα όσα αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσίβλητοι είναι αβάσιμα.

Από την επιτρεπτή, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής:

Με την από 3-8-2011 αίτησή τους, που άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, οι αναιρεσίβλητοι εξέθεσαν, ότι τυγχάνουν μέτοχοι της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Χοτέλια Χαλκιδικής Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρία", ήδη μετονομασθείσα σε "ΧΟΤΕΛ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ ΨΑΧΟΥΔΙΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", οι δε δεύτερος και τρίτη τούτων και μέλη του Δ.Σ. αυτής, και ότι, για τους αναφερόμενους στο δικόγραφο αυτής λόγους, υφίσταται πραγματική και πλασματική έλλειψη διοίκησης της ανωτέρω εταιρείας. Ζήτησαν δε το διορισμό προσωρινής διοίκησης της εν λόγω εταιρείας, προκειμένου να συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση για το διορισμό Δ.Σ. και να ενεργήσει τις επείγουσες υποθέσεις. Οι ήδη αναιρεσείουσες με την από 2-9-2011 κύρια παρέμβασή τους, επικαλούμενες έννομο συμφέρον, ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και, επικουρικώς, το διορισμό των αναφερόμενων σ' αυτή προσώπων, ως μελών της προσωρινής διοίκησης. Επ' αυτών εκδόθηκε η 208/2011, απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη η κύρια παρέμβαση, κατά την κύρια βάση της, και απορρίφθηκε η αίτηση, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Κατά της ως άνω απόφασης άσκησαν έφεση οι ανωτέρω αιτούντες, με την οποία ζήτησαν την εξαφάνισή της, προκειμένου να γίνει δεκτή κατ' ουσίαν η αίτησή τους.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με το με αριθμ. ... συμβόλαιο-καταστατικό της συμβ/φου Θεσσαλονίκης Ιωάννας Μπιλίση - Χρουσαλά, το οποίο καταχωρήθηκε στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με αριθμό 97/4.2.1998 και περίληψη αυτού δημοσιεύθηκε στο με αριθμ. 713/6.2.1998 ΦΕΚ (Τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ), συστάθηκε η εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΧΟΤΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΠΕ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΚΤΗ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ", με έδρα την Κοινότητα Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου "ΦΙΛΙΠΠΕΙΟΝ", με 1.750 εταιρικά μερίδια ονομαστικής αξίας 293,00 ευρώ το καθένα.

Στην ε.π.ε. μετείχαν η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Β. I. Θ. ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε." (της οποίας πρόεδρος του δ.σ. τυγχάνει ο Β. Θ. του Ι.) με 1.225 εταιρικά μερίδια, η Ε. Ο. του Π. Π., ο Π. Χ. του Β. και Α. Τ. του Ι. με 175 εταιρικά μερίδια ο καθένας. Η ε.π.ε. είναι κυρία ακινήτου που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Δήμου (πρώην Κοινότητας) Ορμύλιας, Νομού Χαλκιδικής, στη θέση "ΧΕΙΜΑΔΙΟ ΨΑΚΟΥΔΙΑ ή ΧΕΙΜΑΔΙΟ ΤΣΑΚΟΥΔΙΑ", εντός του εγκεκριμένου σχεδίου του οικισμού Ψακούδια Ορμύλιας και επί της ε.ο.

Θεσσαλονίκης - Ν. Μαρμαρά και, ειδικότερα, κατά τον τίτλο κτήσης, ένα ενιαίο οικόπεδο 8.809 τ.μ. ή όσης έκτασης μεγαλύτερης ή μικρότερης και αν είναι, επί του οποίου έχει ανεγερθεί εξαόροφη οικοδομή με βοηθητικά κτίσματα, η οποία χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως "ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ Β' ΤΑΞΕΩΣ", με την ονομασία ΣΕΡΜΥΛΗ και ήδη Ακτή Φιλίππειον Β' κατηγορίας.

Το ακίνητο περιήλθε στην παραπάνω ε.π.ε. από αγορά και δυνάμει του με αριθμ. ... συμβολαίου του συμβ/φου Αθήνας Αριστείδη Αθανασίου Δράγιου, που νόμιμα μεταγράφηκε, σε συνδυασμό με τη με αριθμ. ... πράξη εξόφλησης του ιδίου ως άνω συμβ/φου, που νόμιμα μεταγράφηκε. Την παραπάνω ξενοδοχειακή μονάδα εκμίσθωσε η κυρία αυτής στην ε.π.ε.

με την επωνυμία "Premierhotel ΕΠΕ Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις", και το μίσθωμα αυτής εκχώρησε, λόγω ενεχύρου, με το από 17.5.2004 ιδιωτικό συμφωνητικό στην Εμπορική Τράπεζα, αναγγελθέν σ' όλους τους εμπλεκόμενους, για την εξασφάλιση κάθε απαίτησης από τη σχετική με αριθμ. 2088/2.12.2003 σύμβαση πίστωσης. Με το με αριθμ. ...

προσύμφωνο πώλησης εταιρικών μεριδίων ΕΠΕ και ποσοστού εξ αδιαιρέτου ακινήτου της συμβ/φου Θεσσαλονίκης Ευδοκίας Παρσέλια - Παπαϊωάννου, η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Β. I. Θ. ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε." νόμιμα εκπροσωπούμενη, προσυμφώνησε να πωλήσει, παραχωρήσει και μεταβιβάσει στην πρώτη αιτούσα ή σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο της επιλογής της τα τότε ανήκοντα σ' αυτήν 1.225 εταιρικά μερίδια της ε.π.ε., με τίμημα 2.362.500 ευρώ, από το οποίο το ποσό 112.500,00 ευρώ κατέβαλε πριν την υπογραφή του προσυμφώνου, και το υπόλοιπο συμφωνήθηκε να καταβληθεί με τους αναφερόμενους σ' αυτό όρους και κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο άνω προσύμφωνο.

Η κατάρτιση των οριστικών συμβολαίων ορίστηκε ότι μπορούσε να γίνει και με αυτοσύμβαση, και πριν από την εξόφληση του τιμήματος με τον όρο της διαλυτικής αίρεσης, μετά από εξώδικη πρόσκληση της πρώτης αιτούσας πριν από τρεις εργάσιμες ημέρες. Η Ε. Ο., με το με αριθμ. ... προσύμφωνο πώλησης εταιρικών μεριδίων ΕΠΕ της ίδιας ως άνω συμβ/φου, προσυμφώνησε να πωλήσει, παραχωρήσει και μεταβιβάσει στην πρώτη αιτούσα ή σ' οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο της επιλογής της τα 175 εταιρικά μερίδιά της στην ε.π.ε., με τίμημα το καταβληθέν πριν την υπογραφή ποσό των 337.500,00 ευρώ.

Η κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου ορίστηκε να γίνει μετά την τακτοποίηση των οφειλών της ε.π.ε. και την κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου πώλησης μεριδίων της ανωτέρω α.ε.. Και στις δύο περιπτώσεις ορίστηκε ότι σε περίπτωση μετατροπής της άνω ε.π.ε. σε α.ε. η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Β. I Θ. ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε." και η Ε.

Ο. ως μέτοχοι της άνω ε.π.ε. είχαν υποχρέωση να μεταβιβάσουν στην πρώτη αιτούσα αντίστοιχες μετοχές με το ίδιο τίμημα και τους ίδιους όρους. Με τη με αριθμ. 12449/24.1.2008 πράξη μεταβίβασης εταιρικών μεριδίων ε.π.ε. της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που δημοσιεύθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με αύξοντα αριθμό 120/5.2.2008, και στο με αριθμ. 824/7.2.2008 ΦΕΚ, η μετέχουσα στην άνω ε.π.ε.

α.ε. με την επωνυμία "Β. I. Θ. ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε." μεταβίβασε από τα ανήκοντα σ' αυτήν 1.225 εταιρικά μερίδια ένα μερίδιο στην πρώτη αιτούσα, ένα μερίδιο στον δεύτερο αιτούντα και ένα μερίδιο στην τρίτη αιτούσα και ένα μερίδιο στην Ν. Ο.. Μετά την από 14.3.2008 σχετική απόφαση της έκτακτης γ.σ., η άνω ε.π.ε. μετατράπηκε σε α.ε.

με την επωνυμία "ΧΟΤΕΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" με τη με αριθμ. 12724/6.5.2008 πράξη - καταστατικό της άνω συμβ/φου, που καταχωρήθηκε στο Μ.Α.Ε., με αριθμ. 65979/61Β/8.7.2007/12.5.2008, και δημοσιεύθηκε στο με αριθμ. ΦΕΚ Α.Ε.&Ε.Π.Ε. 2955/19.5.2008, με μετοχικό κεφάλαιο 513.000,00 ευρώ, διαιρούμενο σε 17.100 ονομαστικές μετοχές των 30,00 ευρώ η καθεμία, με μετόχους την α.ε.

με την επωνυμία "Β. I. Θ. ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε." με 11.930 μετοχές, οι Π. Χ., Α. Τ. και Έ. Ο. με 1.710 μετοχές ο καθένας, η πρώτη, ο δεύτερος και η τρίτη των αιτούντων, καθώς και η Ν. σύζυγος Π. Ο., το γένος Δ. Ε. και της Ο. με 10 μετοχές ο καθένας, ορίζοντας και την αντιστοιχία της εισφοράς στην ε.π.ε. και τα καταβλητέα μετρητά, ώστε το ποσοστό συμμετοχής των εταίρων στην α.ε.

να είναι το ίδιο με αυτό στην ε.π.ε., ενώ η α.ε. έγινε κυρία του ανωτέρω ακινήτου. Στην ίδια συμβ/φική πράξη - καταστατικό, και, ειδικότερα, στις διατάξεις του άρθρου 11 αυτού, ορίστηκε ότι το διοικητικό συμβούλιο της α.ε. θα αποτελείται από τρία έως επτά μέλη, με πενταετή θητεία (παρ. 1), ότι το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει μέλη αυτού σε αντικατάσταση μελών που παραιτήθηκαν, πέθαναν ή απώλεσαν την ιδιότητά τους με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, η εκλογή αυτή είναι δυνατή με την προϋπόθεση ότι η αναπλήρωση των παραπάνω μελών δεν είναι εφικτή από αναπληρωματικά μέλη, που έχουν τυχόν εκλεγεί από τη γ.σ., δεδομένου ότι τούτο επιτρέπεται από το καταστατικό, η ανωτέρω εκλογή από το δ.σ.

γίνεται με απόφαση των απομενόντων μελών, εάν είναι τουλάχιστον τρία (3), και ισχύει για το υπόλοιπο της θητείας του μέλους που αντικαθίσταται, η απόφαση της εκλογής υποβάλλεται στη δημοσιότητα του άρθρου 7β του ν. 2190/1920 και ανακοινώνεται από το δ.σ. στην αμέσως προσεχή γ.σ., η οποία μπορεί να αντικαταστήσει τους εκλεγέντες, ακόμη και αν δεν έχει αναγραφεί σχετικό θέμα στην ημερήσια διάταξη (παρ. 2), ότι σε περίπτωση παραίτησης, θανάτου, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο απώλειας της ιδιότητας μέλους ή μελών του δ.σ., τα υπόλοιπα μέλη μπορούν να συνεχίσουν τη διαχείριση και την εκπροσώπηση της εταιρίας και χωρίς την αντικατάσταση των ελλειπόντων μελών σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, με την προϋπόθεση ότι ο αριθμός αυτών υπερβαίνει το ήμισυ των μελών, όπως είχαν πριν από την επέλευση των ανωτέρω γεγονότων, σε κάθε περίπτωση τα μέλη αυτά δεν επιτρέπεται να είναι λιγότερα από τρία (παρ. 3), και ότι σε κάθε περίπτωση, τα απομένοντα μέλη του δ.σ., ανεξάρτητα από τον αριθμό τους, μπορούν να προβούν σε σύγκληση γ.σ.

με σκοπό την εκλογή νέου δ.σ.. Στο άρθρο 14 παρ. 1 του ιδίου καταστατικού ορίστηκε ότι το δ.σ. βρίσκεται σε απαρτία και συνεδριάζει εγκύρως, όταν παρίστανται ή αντιπροσωπεύονται σ' αυτό το ήμισυ πλέον ενός των συμβούλων, ουδέποτε όμως ο αριθμός των παρόντων συμβούλων μπορεί να είναι μικρότερος των τριών, και παραλείπεται τυχόν προκύπτον κλάσμα, και στο άρθρο 36 αυτού ορίστηκε ότι το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας, αποτελείται από τους Β.

Θ. του Ι., ως πρόεδρο και δ/ντα σύμβουλο, τον Π. Γ. του Γ., ως αντιπρόεδρο, και τους Α. Τ. του Ι., Π. Χ. του Β., Ν. συζ. Π. Ο., το γένος Δ. Ε., Μ. χήρα Γ. Γ., και Έ. Ο. του Π., με πενταετή θητεία από τη νόμιμη σύσταση της α.ε. και λήξη με την εκλογή νέου δ.σ. από την τακτική γ.σ. που θα συγκληθεί, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους 2013, εκτός αν η γ.σ.

ανακαλέσει κάποιο ή όλα τα μέλη νωρίτερα, ενώ ορίστηκαν ως αναπληρωματικά μέλη, με την ίδια ως άνω θητεία, ο Ι. Θ. του Β. και Α. Λ. του Ν.. Στη συνέχεια, οι μέτοχοι Χ. Π. και Α. Τ., με το από 28.5.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό, συμφώνησαν να μεταβιβάσουν στον δεύτερο αιτούντα τις 1.710 μετοχές ο καθένας, αντί τιμήματος 200.000,00 ευρώ ο καθένας, με την αναβλητική αίρεση της εμπρόθεσμης αποπληρωμής του τιμήματος μέχρι την 31.7.2009, οπότε θα παραδίδονταν και οι μετοχές, και με τους αναφερόμενους λοιπούς όρους.

Η μέτοχος α.ε., με την επωνυμία "B. Ι. Θ. - ΧΟΤΕΛΙΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ", νόμιμα εκπροσωπούμενη από τον Β. Θ., Ε. και η Ν. Ο., με το από 30.5.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό, συμφώνησαν να μεταβιβάσουν στον δεύτερο αιτούντα τις 11.930, 1.710 και 10, αντίστοιχα, ονομαστικές μετοχές τους στην α.ε. "ΧΟΤΕΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και διακριτικό τίτλο "ΑΚΤΗ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ", με τίμημα 1.420.238 ευρώ, 203.570,42 ευρώ και 1.191,58 ευρώ, αντίστοιχα, ήτοι 1.602.720,07 ευρώ, και η μεταβίβαση ορίστηκε ότι τελεί υπό τις αναβλητικές αιρέσεις :

α. της πλήρους και εμπρόθεσμης εξόφλησης του συμφωνηθέντος τιμήματος μέχρι την 20.12.2008 και β. της πλήρους ελευθέρωσης του Β. Θ. του Ι. ως εγγυητή της με αριθμ. 2088/2.12.2003 σύμβασης πίστωσης της Εμπορικής Τράπεζας με την προαναφερθείσα ε.π.ε., μέχρι την 20.12.2008, με σχετική έγγραφη δήλωση της Εμπορικής Τράπεζας προς τον Β.

Θ., είτε με υπογραφή νέας σύμβασης πίστωσης με την τράπεζα και ανάληψης της σχετικής ευθύνης από τον αγοραστή ή τρίτο πρόσωπο και ταυτόχρονη απαλλαγή του εγγυητή, και ότι μη εμπρόθεσμη και προσήκουσα εκπλήρωση οποιουδήποτε από τους όρους, έχει ως αποτέλεσμα να θεωρείται η σύμβαση ως μη καταρτισθείσα, και στο άρθρο 11 του συμφωνητικού ορίστηκε ότι η σύμβαση απεικονίζει την πραγματική βούληση των συμβαλλομένων μερών και υπερισχύει για τα θέματα αυτά κάθε άλλης συμφωνίας γραπτής ή προφορικής.

Όμως, οι προαναφερθείσες ημερομηνίες και όροι εν μέρει τροποποιήθηκαν, προφορικά, από τους ως άνω συμβαλλομένους. Τελικώς, οι μεν αιτούντες ισχυρίστηκαν ότι εξοφλήθηκε το τίμημα των μετοχών και ότι οι πωλητές δεν συνέπρατταν στην ελευθέρωση του εγγυητή Β. Θ., με κατάρτιση νέας σύμβασης πίστωσης της α.ε.

με εγγύηση του δεύτερου αιτούντος και ταυτόχρονη απελευθέρωση του εγγυητή Β. Θ., ενώ οι πωλητές ισχυρίστηκαν ότι δεν εξοφλήθηκε ολοσχερώς το τίμημα. Αιτούντες και πωλητές διαφωνούν και ως προς το πρόσωπο που εξόφλησε την παραπάνω σύμβαση δανείου στην Εμπορική Τράπεζα. Οι σχέσεις των αιτούντων - μετόχων και των μετόχων α.ε.

με την επωνυμία "Β. I. Θ. Χοτέλια Α.Ε.", Ν. Ο. και Έ. Ο. διαταράχθηκαν και άρχισε σφοδρή αντιδικία, με εξώδικες οχλήσεις και πολλά δικόγραφα. Η μέτοχος α.ε. και η Έ. Ο., με την από 11.9.2009 εξώδικη δήλωσή τους, που επιδόθηκε, στις 18.9.2009, στον δεύτερο αιτούντα, επικαλούμενοι μη εκπλήρωση των όρων του ως άνω συμφωνητικού, δήλωσαν ότι δεν έχουν έννομο συμφέρον για την ολοκλήρωση της μεταβιβαστικής σύμβασης.

Η πρώτη αιτούσα, με την από 29.10.2009 εξώδικη δήλωσή της, που επιδόθηκε, στις 30.10.2009, στους μέτοχους α.ε. και Έ. Ο., κάλεσε αυτούς για την εκτέλεση των με αριθμ. 12361 και ... προσυμφώνων με κατάρτιση οριστικής μεταβίβασης. Η πρώτη και ο δεύτερος των αιτούντων, με την από 23.11.2009 εξώδικη δήλωσή τους, που επιδόθηκε, στις 23.11.2009, στην μέτοχο α.ε.

και στους μετόχους - μέλη του δ.σ. Έ. Ο., Ν. συζ. Π. Ο., επικαλούμενοι την εξόφληση του τιμήματος, ζήτησαν την διεκπεραίωση των εκκρεμοτήτων για τη μεταβίβαση των μετοχών. Μετά από τη με αριθμ. έκθ. κατ. 47104/11.11.2009 αίτηση της πρώτης και του δεύτερου των αιτούντων, εκδόθηκε κατά των παραπάνω μετόχων η με αριθμ. 10511/23.3.2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού απορρίφθηκε η αίτηση ως προς την πρώτη ο.ε., έγινε δεκτή αυτή ως προς τον δεύτερο αιτούντα και διατάχθηκε η συντηρητική κατάσχεση της κινητής και περιουσίας αυτών, μέχρι το ποσό των 2.000.000,00 ευρώ, για την εξασφάλιση απαίτησης από καταβληθέν τίμημα του 1.602.720,07 ευρώ.

Στον τύπο, με επιμέλεια των αυτών παραπάνω μετόχων (α.ε., α.ε., Ε. και Ν. Ο.), δημοσιεύθηκαν αγγελίες πώλησης της ξενοδοχειακής μονάδας. Η πρώτη και ο δεύτερος των αιτούντων, με τις από 1.12.2009 και 2.2.2010 εξώδικες δηλώσεις, που επιδόθηκαν, στις 3.12.2009, και 4.2.2010 στη μέτοχο α.ε. και στην Έ. Ο. κάλεσαν τις τελευταίες να μην μεταβιβάσουν περιουσιακά στοιχεία τους και να συμπράξουν στην απελευθέρωση του Β.

Θ. ως εγγυητή, αντίστοιχα. Με την από 1.2.2010 εξώδικη δήλωσή τους, οι Π. Χ. και Α. Τ., αφού γνωστοποίησαν ότι έχουν μεταβιβάσει, με τους αναφερόμενους στο από 28.5.2008, ιδιωτικό συμφωνητικό όρους, τις προαναφερθείσες 1.710 μετοχές τους, ο καθένας στον Π. Γ., δεύτερο αιτούντα, παραιτήθηκαν από την ιδιότητά τους ως μελών του δ.σ.

της α.ε.. Η παραίτηση αυτή σημειώθηκε στις 9.2.2010 στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών της Δ/νσης Εμπορίου της Νομαρχίας Χαλκιδικής. Στις 11.4.2010 συγκλήθηκε έκτακτη γ.σ. της πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας, κατά την οποία παραβρέθηκαν η μέτοχος α.ε., και οι Έ. και Ν. Ο., και δόθηκε στον Β. Θ. ειδική εξουσιοδότηση να προβεί στην πώληση των μετοχών της.

Η σύγκληση της έκτακτης αυτής γ.σ. έγινε χωρίς να τοιχοκολληθεί σε εμφανή θέση του καταστήματος της εταιρίας πρόσκληση προς τους μετόχους και δεν δημοσιεύτηκε πρόσκληση στο ΦΕΚ και σε πολιτική ή οικονομική εφημερίδα, για να πληροφορηθούν τη σύγκλησή της και να παραστούν κατ' αυτήν οι μέτοχοι αιτούντες και οι Π.

και Α. Τ., δεν ήταν καθολική γ.σ. και θεωρείται ως μη συγκληθείσα. Εντωμεταξύ, ο δεύτερος αιτών, με την από 12.4.2010 και με αριθμ. έκθ. κατ. 15226/12.4.2010 αγωγή, που άσκησε κατά των μετόχων α.ε., Έ.ς και Ν. Ο., επικαλούμενος την πληρωμή του τιμήματος, ζήτησε την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτών για μεταβίβαση των μετοχών σε εκπλήρωση της από 30.5.2008 συμφωνίας, με καταδίκη αυτών σε δήλωση βούλησης για τη μεταβίβαση των 11.930, 1.710 και 10, αντίστοιχα, ονομαστικών μετοχών.

Μετά την από 7.6.2010 και με αριθμ. έκθ. κατ. 1405/695/8.6.2010 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "DIKALTO HOLDING LTD", δεύτερης κυρίως παρεμβαίνουσας, κατά της α.ε. "Χοτέλια Χαλκιδικής Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρία" και διακριτικό τίτλο "ΑΚΤΗ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ", εκδόθηκε η με αριθμ. 659/8.6.2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, με την οποία διατάχθηκε η προσημείωση υποθήκης επί των ακινήτων της καθ' ης, μέχρι το ποσό του 1.250.000,00 ευρώ, για την εξασφάλιση της επικαλούμενης απαίτησής της από 1.000.000,00 ευρώ, ως μέρος τιμήματος, της από 22.4.2010 προσυμφωνίας, φερόμενης καταρτισθείσας μεταξύ της ιδίας και της τελευταίας α.ε., εκπροσωπούμενη από τον Β.

Θ., δυνάμει από 11.4.2010 έκτακτης αυτόκλητης γ.σ. και σχετικού από 2/14.4.2010 πρακτικού δ.σ. αυτής, για τη μεταβίβαση του συνόλου των μετοχών της, έναντι συνολικού τιμήματος 4.200.000,00 ευρώ, και η προσημείωση εγγράφηκε στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Πολυγύρου. Ο δεύτερος αιτών επικαλούμενος ότι είναι μέτοχος και μέλος του δ.σ.

της πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας, με την, από 1.12.2010 και με αριθμ. έκθ. κατ. 50311/2.12.2010 αγωγή, που κατέθεσε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ζήτησε την αναγνώριση της ακυρότητας της απόφασης της γ.σ. της 11.4.2010, επικαλούμενος μεταξύ άλλων, και τον προαναφερθέντα λόγο ακυρότητας. Επίσης, άσκησε τη με αριθμ.

έκθ. κατ. 50409/3.12.2010 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, κατά της εταιρίας "Χοτέλια Χαλκιδικής Α.Ε.", με την οποία ζήτησε την αναστολή της απόφασης της έκτακτης γ.σ. της 11.4.2010 μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης, ενώ με την από 3.12.2010 προσωρινή διαταγή διατάχθηκε η αναστολή ισχύος της από 11.4.2010 απόφασης της γ.σ. των μετόχων, με τον όρο συζήτησής της, κατά τη δικάσιμο της 22.10.2010.

Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε, με τη με αριθμ. 3701/10.2.2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως απαράδεκτη, λόγω αοριστίας της. Στη συνέχεια, ο δεύτερος αιτών επανήλθε με την, από 17.2.2011 και με αριθμ. έκθ. κατ. 4933/18.2.2011, ασκηθείσα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με την από 18.2.2011 προσωρινή διαταγή διατάχθηκε η αναστολή ισχύος της από 11.4.2010 απόφασης γ.σ., και με τη με αριθμ. 13323/16.5.2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, διατάχθηκε η αναστολή εκτέλεσης της από 11.4.2010 απόφασης της γ.σ..

Οι Π. Χ. και Α. Τ., επικαλούμενοι μη ολοσχερή εξόφληση, υπαναχώρησαν από την από 28.5.2008 μεταβίβαση, και με το από 19.7.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο απέκτησε βέβαιη χρονολογία με την από 19.7.2010 επίδοσή του σ' αυτούς, όπως προκύπτει από τις με αριθμ. 2776 και 2777/19.7.2010 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής Κ.

Μ., μεταβίβασαν στην ανωτέρω μέτοχο α.ε. τις παραπάνω 1.710 μετοχές ο καθένας τους, αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των 200.000,00 ευρώ ο καθένας και παρέδωσαν σ' αυτήν τους προσωρινούς τίτλους αυτών, ενώ η αγοράστρια ανέλαβε την καταβολή οποιουδήποτε ποσού υποχρεωθούν να καταβάλουν αυτοί στον δεύτερο αιτούντα, από τη ματαίωση του προαναφερθέντος από 28.5.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού, και μέχρι το ποσό των 300.000,00 ευρώ.

Επί σχετικής αίτησης του δεύτερου αιτούντος, εκδόθηκε η με αριθμ. 26874/10.9.2010 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία διατάχθηκε συντηρητική κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας της πρώτης κυρίας παρεμβαίνουσας μέχρι το ποσό των 2.000.000,00 ευρώ για την εξασφάλιση απαίτησής του. Στη συνέχεια, η μέτοχος α.ε., με την επωνυμία "Β.

I. Θ. - Χοτέλια Ανώνυμη Εταιρία", η Έ. και η Ν. Ο., με το από 5.11.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό, που απέκτησε βέβαιη χρονολογία, με την από 25.11.2010 επίδοσή του στην δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα, όπως προκύπτει από τη με αριθμ. 3124β/25.11.2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκιδικής Κ. Μ., και με την από 26.11.2010 επίδοσή του στις μετόχους α.ε., Έ.

και Ν. Ο., όπως προκύπτει από τις με αριθμ. 9918, 9917/26.11.2010 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Θεσσαλονίκης Σ. Μ., λόγω πώλησης, μεταβίβασαν και παραχώρησαν κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, στην δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα 15.350, 1.710 και 10, αντίστοιχα, ονομαστικές μετοχές τους στην προαναφερθείσα α.ε.

με την επωνυμία "Χοτέλια Χαλκιδικής Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Εταιρία", αντί συνολικού τιμήματος 4.192.818 ευρώ και της παρέδωσαν προσωρινούς τίτλους. Παράλληλα, καταρτίστηκαν τα με αριθμ. ... και ... οριστικά συμβόλαια του συμβ/φου Θεσσαλονίκης Ι. Μπαρότση, σε εκτέλεση των με αριθμ. ... και ... προσυμφώνων, για την πώληση των 11.930 και 1.710, αντίστοιχα, μετοχών στην πρώτη αιτούσα ο.ε., με τη διαλυτική αίρεση της διαπίστωσης της αποπληρωμής του τιμήματος και των προϋποθέσεων διεξαγωγής των διαδικασιών μεταβίβασης των μετοχών, αντίστοιχα.

Εντωμεταξύ η μέτοχος α.ε., Έ. Ο. και Ν. Ο., με την από 3.2.2011 και με αριθμ. έκθ. κατ. 4216/4.2.2011 κύρια παρέμβαση, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ζήτησε την απόρριψη της από 22.12.2010 και με αριθμ. έκθ. κατ. 54784/30.12.2010 αίτησης των αυτών ήδη αιτούντων με την οποία ζητούσαν το διορισμό προσωρινής διοίκησης, λόγω σύγκρουσης συμφερόντων των μελών της διοίκησης Β.

Θ., Έ.ς Ο. και Ν. Ο. με τα συμφέροντα της εταιρίας επί της οποίας, μετά την έκδοση της με αριθμ. 19985/2011 παραπεμπτικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εκδόθηκε η με αριθμ. 11 /2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, απορριπτική για το λόγο ότι, ήδη, μετά την άσκηση της σχετικής αίτησης, σε έκτακτη γ.σ.

της 23.5.2011, είχε εκλεγεί νέο δ.σ., και χωρίς να εξετάσει τη νομιμότητα της γ.σ. και του εκλεγέντος δ.σ., ως λαβόντα χώρα μετά την από 30.12.2010 κατάθεση της αίτησης. Η δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα, με την από 6.4.2011 και με αριθμ. έκθ. κατ. 798/352/12.4.2011 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, κατά της πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας, επικαλούμενη την προαναφερθείσα αγορά των μετοχών της τελευταίας, ζήτησε την άδεια για την διενέργεια διαχειριστικών πράξεων, λόγω αδράνειας του δ.σ.

της ήδη πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας, ενώ με την από 12.4.2011 προσωρινή διαταγή παρασχέθηκε προσωρινά την άδεια στο νόμιμο εκπρόσωπο αυτής, προκειμένου με λογιστή της επιλογής του προβεί σε κάθε επείγουσας φύσης ενέργεια για την τακτοποίηση - εξόφληση των ασφαλιστικών εισφορών, ενώ μετά από την από 18.4.2011 και με αριθμ.

έκθ. κατ. 214/19.4.2011 αίτηση των ήδη αιτούντων, ανακλήθηκε η προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή. Η δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα, με την από 12.4.2011 και με αριθμ. έκθ. κατ. 37Μ/14.4.2011, αίτηση, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής, επικαλούμενη την προαναφερθείσα κτήση των μετοχών και πραγματική και πλασματική έλλειψη προσωρινής διοίκησης, ζήτησε το διορισμό προσωρινής διοίκησης της πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας, ενώ η χορηγηθείσα παρόμοια προσωρινή διαταγή ανακλήθηκε, αυτεπαγγέλτως, στις 18.4.2011, από το Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής.

Στη συνέχεια, ακολούθησε από τους αιτούντες η με αριθμ. έκθ. κατ. 1700/213/19.7.2011 αίτηση διορισμού προσωρινής διοίκησης, με προσωρινή διαταγή, η οποία ανακλήθηκε με τη με αριθμ. 721/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, μετά τη με αριθμ. έκθ. κατ. 1816/850Μ/1.8.2011 αίτηση της ήδη πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας για ανάκληση της προσωρινής διαταγής, ενώ οι αιτούντες παραιτήθηκαν της ως άνω αίτησης με την άσκηση της κρινόμενης αίτησης.

Στις 14.4.2011 συνήλθε το δ.σ. της πρώτης κυρίας παρεμβαίνουσας, χωρίς να κληθούν σ' αυτήν ο δεύτερος, η τρίτη των αιτούντων ούτε η αναπληρωματική Α. Λ.. Κατά την παραπάνω συνεδρίαση παρέστησαν ο Β. I. Θ., πρόεδρος και δ/νων σύμβουλος, Ν. Ο., μέλος, και Έ. Ο., μέλος, κατά την οποία λήφθηκε ομόφωνη απόφαση αυτών, για σύγκληση έκτακτης γ.σ., με ημερομηνία αυτής την 23η.5.2011, ημέρα Δευτέρα, και ώρα 11.00 π.μ., για σύνταξη και δημοσίευση της πρόσκλησης της έκτακτης γ.σ., και, επίσης, να συμπεριληφθούν τα μη αναφερόμενα θέματα ως αντικείμενο της έκτακτης γ.σ.

η αλλαγή της επωνυμίας της εταιρίας και λήψη αποφάσεων για την πορεία της εταιρίας και αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων. Η σχετική πρόσκληση του δ.σ. δημοσιεύθηκε στην ΕτΚ τεύχος Α.Ε.&Ε.Π.Ε. στο ΦΕΚ 2234/21.4.2011, και καταχωρήθηκε στις εφημερίδες "Βραδυνή", φύλλο της 20.4.2011, σελίδα 30, "Ο τύπος της Χαλκιδικής", φύλλο της 204.2011, σελίδα 11, και "Χρηματιστήριο", φύλλο της 20.4.2011, σελίδα 25.

Κατά το από 23.5.2011 πρακτικό της έκτακτης γ.σ. της πρώτης κυρίας παρεμβαίνουσας φέρεται ότι στις 23.5.2011, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11.00 π.μ., στα Ψακούδια του Δήμου Ορμύλιας Χαλκιδικής, συνήλθε σε έκτακτη γ.σ. στα γραφεία της εταιρίας που βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου "Ακτή Φιλίππειο", στα Ψακούδια Χαλκιδικής, οι μέτοχοι της εταιρίας σε έκτακτη γ.σ., μετά την από 10.4.2011 πρόσκληση του δ.σ.

της εταιρίας. Κατ' αυτήν εμφανίστηκε και έλαβε μέρος η εδρεύουσα στη Λεμεσό Κύπρου εταιρία με την επωνυμία "DIKALTO HOLDING LTD", ως κάτοχος 17.070 μετοχών, των οποίων προσωρινούς τίτλους φέρεται να είχε προκαταθέσει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, με εκπρόσωπο τον Ι. Κ. του Β., αντιπροσωπεύοντας το 99,829% του καταβεβλημένου κεφαλαίου, και εκλέχθηκε νέο διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τα τακτικά μέλη :

Ι. Κ. του Β., Δ. Κ. του Β., Β. Θ. του Ι., Έ. Ο., Ν. συζ. Π. Ο., Θ. Τ. του Ο. και Χ. Α. του Π., και αναπληρωματικά μέλη τους : Ο. Τ. του Θ. και Φ. Τ. του Θ., με πενταετή θητεία, λήγουσα την 22.5.2016. Οι αιτούντες, με την κρινόμενη αίτησή τους, επικαλούνται ακυρότητα της από 23.5.2011 απόφασης της έκτακτης γ.σ. για εκλογή νέου δ.σ., για τους λόγους : 1.

ότι η απόφαση του δ.σ. για τη σύγκληση αυτής είναι άκυρη, λόγω μη κλήσης των μελών του δ.σ. Π. Γ. του Γ., δεύτερου αιτούντος, και Μ. χήρας Γ. Γ., τρίτης αιτούσας, Α. Λ., αναπληρωματικής, να παραστούν στη συνεδρίαση του δ.σ. 14.4.2011, που αποφάσισε την σύγκληση έκτακτης γ.σ. για την εκλογή νέου δ.σ. και 2. δεν υπήρχε νόμιμη σύνθεση και απαρτία του δ.σ.

για τη λήψη της απόφασης σύγκλησης έκτακτης γ.σ. για την εκλογή νέου δ.σ.. Κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, οι προαναφερθέντες λόγοι υπό το πρόϊσχύον δίκαιο αποτελούσαν λόγους ακυρότητας της σχετικής απόφασης της γ.σ., εξεταζόμενοι και παρεπιπτόντως στα πλαίσια δίκης διορισμού προσωρινής διοίκησης, ήδη, όμως, υπό το ισχύον δίκαιο οι προαναφερθέντες λόγοι αποτελούν λόγους ακυρωσίας της σχετικής απόφασης της γ.σ.

μόνο στην περίπτωση που εξαιτίας του ελαττώματος αυτού δεν υπήρξε έγκαιρη και επαρκής πληροφόρηση των εταίρων μετόχων, οι λόγοι, όμως, ακυρωσίας δεν μπορούν να εξεταστούν παρεπιπτόντως στην παρούσα δίκη διορισμού προσωρινής διοίκησης, σε αντίθεση με τους λόγους ακυρότητας και ανυποστάτου απόφασης γ.σ., οι οποίοι, και με το ισχύον δίκαιο, εξετάζονται και στα πλαίσια της παρούσας δίκης.

Οι προαναφερθέντες λόγοι δεν εμπίπτουν, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, στις διατάξεις του άρθρου 35β παρ. 1 του ν. 2190/1920, ήτοι, ακυρότητας της από 23.5.2011 απόφασης της έκτακτης γ.σ. για την εκλογή νέου δ.σ., καθώς καταλογίζεται στην εταιρία η πρόσκληση από το δ.σ. ως όργανο, έστω και αν το δ.σ. δεν έχει συγκροτηθεί νόμιμα, λόγω έλλειψης κλήσης των προαναφερθέντων μελών του δ.σ.

για την παράστασή τους, ή και έλλειψης απαρτίας. Ανεξαρτήτως, όμως, του ότι δεν γίνεται επίκληση από τους αιτούντες ότι εμποδίστηκαν από τους προαναφερθέντες λόγους η συμμετοχή τους στη γ.σ., ο έλεγχος της ακυρωσίας της απόφασης της γ.σ. για την εκλογή νέου δ.σ. δεν μπορεί να γίνει παρεπιπτόντως στα πλαίσια της παρούσας δίκης.

Συνεπώς, οι προαναφερθέντες λόγοι έλλειψης δ.σ. πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, επειδή προβάλλονται αλυσιτελώς. Περαιτέρω, οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η απόφαση της από 23.5.2011 έκτακτης γ.σ. των μετόχων για εκλογή του προαναφερθέντος νέου δ.σ. είναι ανυπόστατη για το λόγο ότι η παρασταθείσα μέτοχος, δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα, δεν είχε τη μετοχική ιδιότητα, και, ειδικότερα, ακύρως απέκτησε κυριότητα των μετοχών, επικαλούμενοι ότι η παρασχεθείσα στην έκτακτη γ.σ.

της 11.4.2010 εξουσιοδότηση της πρώτης κυρίως παρεμβαίνουσας και των λοιπών μετόχων για μεταβίβαση μετοχών ήταν άκυρη διότι έλαβε χώρα, κατά το χρόνο ισχύος προσωρινής διαταγής αναστολή ισχύος της σχετικής απόφασης της έκτακτης γ.σ.. Ο λόγος αυτός με τον οποίο επιχειρείται θεμελίωση ανυπόστατης απόφασης της προαναφερθείσας από 23.5.2011 εκλογής νέου δ.σ., πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, επειδή δεν συνδέεται η επικαλούμενη ακυρότητα μεταβίβασης των μετοχών στην δεύτερη κυρίως παρεμβαίνουσα με εταιρικού δικαίου ρήτρες δέσμευσης των μετοχών, που προβλέπονται στο άρθρ. 3 παρ. 7 του ν. 2190/1920, έχουσες εμπράγματο χαρακτήρα και έναντι τρίτων.

Τέλος, οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η από 23.5.2011 απόφαση της έκτακτης γ.σ. για την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου είναι άκυρη για το λόγο ότι δεν έλαβε χώρα στον τόπο και χρόνο που είχε οριστεί με τη δημοσιευθείσα στο ΦΕΚ πρόσκληση του δ.σ. της εταιρίας. Ο λόγος αυτός ακυρότητας πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ' ουσίαν βάσιμος.

Ειδικότερα, όπως προαναφέρθηκε στο από 23.5.2011 πρακτικό της γ.σ. φέρεται ότι η συγκληθείσα παραπάνω έκτακτη γ.σ. έλαβε χώρα στις 23.5.2011, ημέρα Δευτέρα, και ώρα 11.00 π.μ., στα γραφεία της εταιρίας που βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου "Ακτή Φιλίππειο", στα Ψακούδια, πλην όμως δεν έλαβε χώρα η γ.σ. στο τόπο και χρόνο που αναγράφεται στο πρακτικό.

Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από τις από 24.5.2011 προτάσεις των Β. Θ. του Ι., Έ. Ο. του Π. και Ν. Ο. του Π., τις οποίες κατέθεσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Στέργιος Σκουρολιάκος, κατά τη συζήτηση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, της από 22.12.2010 και με αριθμ. έκθ. κατ. 54784/30.10.2010 αίτησης των και ήδη αιτούντων, για το διορισμό προσωρινής διοίκησης της αυτής α.ε., επικαλούμενοι τη σύγκρουση συμφερόντων των μελών του δ.σ.

αυτού συμβουλίου με τα συμφέροντα της εταιρίας. Ειδικότερα, ούτε στις παραπάνω προτάσεις, αλλά ούτε και στην κατατεθείσα, στις 27.5.2011, προσθήκη προτάσεων γίνεται λόγος για το φερόμενο ως εκλεγέν την προηγούμενη ημέρα, νέο δ.σ., στην προαναφερθείσα δίκη διορισμού προσωρινής διοίκησης, επί της οποίας εκδόθηκε η ανωτέρω 19985/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης παραπεμπτική στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής.

Ο προαναφερθείς πληρεξούσιος δικηγόρος εκπροσωπούσε την πρώτη ήδη κυρίως παρεμβαίνουσα, όταν στις 16.6.2011 εξέφρασε παράπονα σε βάρος της μισθώτριας εταιρίας "Premierhotel", για αποκλεισμό της εκμισθώτριας από παρακρατηθέντα χώρο αποκλειστικής χρήσης αυτής, βρισκόμενο στη ξενοδοχειακή μονάδα στα Ψακούδια.

Αλλά και στο με αριθμ. πρωτ. Γ/ΕΞ/1653-1/28.7.2011 έγγραφο της Δ/νσης Ανάπτυξης Π.Ε.Χαλκιδικής, μετά την από 6.7.2011 αίτηση για δημοσίευση του από 23.5.2011 πρακτικού, δικαιολογώντας σχετική άρνηση της υπηρεσίας, γίνεται μνεία ότι στο από 30.5.2011 πρακτικό του δ.σ. της εταιρίας, που αφορά δικαιολογητικό δημοσίευσης ισολογισμού, εμφαίνεται ότι παρίστανται ως μέλη του δ.σ.

της εταιρίας, κατά τη συνεδρίαση της 30.5.2011, οι, από 1.2.2010, παραιτηθέντες Π. Χ. του Β. και Α. Τ. του Ι.. Για τη μη διεξαγωγή της έκτακτης γ.σ. στον ως άνω τόπο και χρόνο κατέθεσε, με πληρότητα και σαφήνεια ο μάρτυρας των αιτούντων, Π. Γ., ενώ η άποψη αυτή ενισχύεται και από την ασαφή κατάθεση του μάρτυρος των κυρίως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο παρεμβάντων, Ε.

Σ. του Α., ο οποίος, αν και, όπως κατέθεσε, ασχολείται από τον Φεβρουάριο 2011 με την εταιρία της δεύτερης κυρίως παρεμβαίνουσας, δεν γνώριζε σε ποιο μέρος έγινε η έκτακτη γ.σ.. Έτσι, στην πρόσκληση για τη διενέργεια της έκτακτης γ.σ., η οποία δημοσιεύτηκε στον τύπο, δεν αναφέρεται ο αληθής τόπος όπου πράγματι έγινε η συνεδρίαση της έκτακτης γ.σ., και, συνεπώς, στην πρόσκληση δεν εξατομικεύτηκε η συνέλευση τοπικά και χρονικά, και, έτσι, συγκροτηθείσα σε άγνωστο πραγματικό τόπο και χρόνο έκτακτη γ.σ.

έλαβε χώρα χωρίς πρόσκληση και η φερόμενη σχετική από 23.5.2011 απόφαση της γ.σ., με την οποία έγινε η εκλογή νέου δ.σ. είναι άκυρη, καθώς δεν έλαβε χώρα καθολική γ.σ., με την παρουσία ή αντιπροσώπευση του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου (άρθρ. 26 παρ. 3 του ν. 2190/1920). Η καταχώρηση του από 23.5.2011 πρακτικού στο Μ.Α.Ε. έγινε στις 30.9.2011, ήτοι μετά την από 7.9.2011 συζήτηση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο όφειλε να λάβει υπόψη την προταθείσα με την κρινόμενη αίτηση παραπάνω ακυρότητα (άρθρ. 35β παρ. 5 και 4α του ν. 2190/1920).

Για την αναγνώριση της ακυρότητας της από 23.5.2013 έκτακτης γ.σ. των μετόχων, οι αιτούντες άσκησαν την από 29.9.2011 και με αριθμ. έκθ. κατ. 2324/269/5.10.2011 αγωγή, και το γεγονός αυτό δεν αντέκρουσαν οι κυρίως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο παρεμβαίνοντες. Επομένως, υφίσταται πραγματική έλλειψη διοίκησης επειδή το με την από 23.5.2011 απόφαση της έκτακτης γ.σ.

εκλεχθέν νέο διοικητικό, συμβούλιο ακύρως εκλέχθηκε, ενώ ως προς το με την προηγούμενη, σύνθεση δ.σ., μετά την από 18.7.2011 παραίτηση των μελών του δ.σ. Π. Γ., Μ. Γ. και Α. Λ., τα εναπομείναντα μέλη του δ.σ., ανεξάρτητα από την καταστατική ρήτρα για συνέχιση της εκπροσώπησης και διαχείρισης και του αριθμού των εναπομεινάντων μελών, ενόψει της ύπαρξης και του εταίρου αναπληρωματικού μέλους, Ι.

Θ. του Β., υφίσταται πλασματική έλλειψη, εξαιτίας των διαφωνιών και έριδων που αναλύονται παραπάνω".

Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 8 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπ' όψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και έτσι θεμελιώνουν το αίτημά των.

Επομένως, δεν είναι πράγματα με την έννοια αυτή, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, το περιεχόμενο των αποδεικτικών μέσων, τα επιχειρήματα των διαδίκων ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων. (Α.Π. 2166/2009). Δεν ιδρύεται επίσης ο ως άνω λόγος όταν το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας αυτεπαγγέλτως το νόμο, προβαίνει στον προσήκοντα χαρακτηρισμό της διαφοράς με βάση τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται με πληρότητα στην αγωγή (Α.Π. 45/2006).

Περαιτέρω, είναι αλυσιτελείς και οι λόγοι που πλήττουν αιτιολογίες πλεοναστικές. (Α.Π. 1008/2007). Με τον υπό στοιχ. Α4 λόγο οι αναιρεσείουσες αποδίδουν στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια του αρ. 8 του ως άνω άρθρου 559, ισχυριζόμενες ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη πράγματα, έχοντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης που δεν προτάθηκαν.

Ήτοι, τον ισχυρισμό περί ύπαρξης πλασματικής έλλειψης διοίκησης της πρώτης τούτων μετά την παραίτηση των μελών του Δ.Σ. Π. Γ., Μ. Γ. και την αποποίηση της Α. Λ., που, κατά τις αναιρεσείουσες, δεν διαλαμβάνονται στην αίτηση των αναιρεσιβλήτων. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως ως αλυσιτελής, διότι με την προσβαλλόμενη απόφαση η αίτηση κρίθηκε βάσιμη λόγω πραγματικής έλλειψης διοίκησης, εφόσον το δ.σ., που εκλέχθηκε με την από 23-5-2011 απόφαση της έκτακτης γ.σ., εκλέχθηκε ακύρως και η αιτιολογία αυτή ήταν επαρκής για την παραδοχή της εν λόγω αίτησης, η δε κρίση περί πλασματικής έλλειψης της προηγούμενης διοίκησης αποτελεί πλεοναστική αιτιολογία, δοθέντος ότι η άκυρη εκλογή δ.σ.

δεν συνεπάγεται την αναβίωση της προηγούμενης διοίκησης. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι και αβάσιμος, διότι στην ένδικη αίτηση αναφέρονται πλείστα γεγονότα, που συγκροτούν τον εν λόγω ισχυρισμό, ήτοι διαρκείς έριδες μεταξύ των διαδίκων και περιστατικά που μαρτυρούν δυστροπία, κακοβουλία μελών Δ.Σ., άρνηση αυτών για άσκηση αναγκαίων πράξεων διοίκησης και διαχείρισης, εκδηλουμένη με μορφή διαρκούς διαφωνίας και συστηματικής στείρας άρνησης (Α.Π. 395/2002, Α.Π. 538/1998), τα οποία εν πολλοίς διαλαμβάνονται και στις προαναφερθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης.

Από τις διατάξεις των άρθρων 744 και 759 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάξει κάθε μέτρο πρόσφορο για την εξακρίβωση πραγματικών γεγονότων, ακόμη και εκείνων που δεν έχουν προταθεί και ιδιαίτερα γεγονότων που συντελούν στην προστασία των ενδιαφερομένων ή της έννομης σχέσης ή του γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος. Με τη διάταξη αυτή εισάγεται απόκλιση από τη ρύθμιση του άρθρου 106 ΚΠολΔ και καθιερώνεται για τις υποθέσεις της εκούσιας δικαιοδοσίας το ανακριτικό σύστημα, το οποίο παρέχει στο δικαστήριο ελευθερία αυτεπάγγελτης ενέργειας και συλλογής του αποδεικτικού υλικού και εξακρίβωσης πραγματικών γεγονότων, ακόμη και μη προταθέντων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πιο συγκεκριμένα, στην εκούσια δικαιοδοσία ισχύει η ελεύθερη απόδειξη και στο πλαίσιο αυτής ο δικαστής για τη δικαστική του πεποίθηση λαμβάνει υπόψη κάθε πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, ακόμη και άκυρα ή ανυπόστατα αποδεικτικά μέσα, μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα ή αποδεικτικά μέσα εκτός του καταλόγου του άρθρου 339 ΚΠολΔ, και αποδεσμεύεται από τους αποδεικτικούς τύπους της αυστηρής απόδειξης.

Συνεπώς, κατά την ανωτέρω διαδικασία δεν ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (Α.Π. 11/2010, Α.Π. 131/2009, Α.Π. 2228/2007, Α.Π. 336/1993). Κατ' ακολουθίαν, ο υπό στοιχ. Β.3.3.1. αριθ. 1 λόγος αναίρεσης, που προσάπτουν οι αναιρεσείουσες στην, εκδοθείσα κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αναιρεσιβαλλομένη την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., διότι, κατ' αυτές, το Εφετείο δέχθηκε αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει, δηλαδή την κατάθεση του μάρτυρα Γ., ο οποίος δεν κατέθεσε αν έχει άμεση αντίληψη για το αποδεικτέο γεγονός, για το οποίο κατέθεσε (τη νόμιμη ή μη συγκρότηση της γενικής συνέλευσης την 23-5-2011), ούτε τις πηγές του, σε περίπτωση που δεν είχε άμεση αντίληψη, κατ' άρθρο 409 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, πέραν του ότι είναι και αβάσιμος, δοθέντος ότι δεν αποτελεί ανεπίτρεπτο κατά νόμο αποδεικτικό μέσο ο μάρτυρας που καταθέτει για γεγονότα, για τα οποία δεν έχει άμεση αντίληψη, ακόμη και αν τα έμαθε, είτε από μάρτυρα ανίκανο προς μαρτυρία ή που εξαιρέθηκε είτε από μη αξιόπιστο πρόσωπο (Α.Π. 159/2001), ενώ δεν ανακύπτει ακυρότητα αν ο μάρτυρας δεν αναφέρει, αλλά ακόμη και αν αρνηθεί να δηλώσει την πηγή γνώσης του (Α.Π. 25/1974 Νοβ 1974 790, Α.Π. 317/1972 Νοβ 1972 1053).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικό ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.

Α.Π. 2/2008, Α.Π. 640/2011). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες με τον υπό στοιχ. Β.3.1. λόγο αναίρεσης, από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλουν ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του υπ' αρ. πρωτ. Γ/ΕΞ/1653- 1/28-7-2011 έγγραφο της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Π.Ε. Χαλκιδικής. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, γιατί, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του εν λόγω εγγράφου, το Εφετείο δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση αυτού, αλλά, αφού το ανέγνωσε σωστά, το συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που οι αναιρεσείουσες θεωρούν ορθό.

Η σωστή ανάγνωση του εγγράφου προκύπτει από το περιεχόμενο αυτού, σε συνδυασμό με τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, στις σελ. 26 και 27 της οποίας, στη μοναδική αναφορά που γίνεται στο ως άνω έγγραφο, αναγράφεται ότι στο εν λόγω έγγραφο " . . . γίνεται μνεία ότι στο από 30-5-2011 πρακτικό του δ.σ. της εταιρίας, που αφορά δικαιολογητικό δημοσίευσης ισολογισμού, εμφαίνεται ότι παρίστανται ως μέλη του δ.σ.

της εταιρίας, κατά τη συνεδρίαση της 30-5-2011, οι, από 1-2-2010, παραιτηθέντες Π. Χ. του Β. και Α. Τ. του Ι..". Η δε σχετική περικοπή του ανωτέρω εγγράφου, όπως παρατίθεται στην αίτηση αναίρεσης, είναι η εξής: "Την 09-02-2010 κατατέθηκε στην Υπηρεσία μας η Εξώδικη Δήλωση- Διαμαρτυρία- Παραίτηση των μελών του Δ.Σ., ήτοι Π. Χ.

του Β. και Α. Τ. του Ι., δυνάμει του οποίου παραιτούνται από μέλη του Δ.Σ. Στο με ημερομηνία 30-05-2011 Πρακτικό Δ.Σ. της εταιρίας σας (αφορά δικαιολογητικά Δημοσίευσης Ισολογισμού), φαίνεται ότι παρίστανται τα 2 προαναφερόμενα μέλη".

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.Α.Π. 9/2013).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αρ. 14 του Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η ακυρότητα πρέπει να έχει λάβει χώρα ενώπιον του δικάσαντος δικαστηρίου και να χαρακτηρίζεται ως δικονομική.

Το έννομο συμφέρον όμως και η νομιμοποίηση του διαδίκου, αποτελούν, σύμφωνα με το άρθρο 68 ΚΠολΔ, ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας.

Συνεπώς, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου ότι συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις αυτές ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 και όχι εκείνον του αριθμού 14, ο οποίος ανακύπτει μόνον όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν εκτίθενται τα στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση και δικαιολογούν το έννομο συμφέρον για την άσκησή της (Ολ.

Α.Π. 25/2008). Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το Νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 24/1992, Ολ.ΑΠ 1/1999, Α.Π. 9/2013).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 69 Α.Κ., αν λείπουν τα πρόσωπα που απαιτούνται για τη διοίκηση του νομικού προσώπου ή αν τα συμφέροντα τους συγκρούονται με εκείνα του νομικού προσώπου, το αρμόδιο, κατά τα άρθρα 740 παρ. 1 και 786 παρ. 1 ΚΠολΔ, μονομελές πρωτοδικείο της έδρας του νομικού προσώπου διορίζει προσωρινή διοίκηση, κατόπιν αίτησης του έχοντος έννομο συμφέρον.

Η δικαστική κρίση στο πλαίσιο της ΑΚ 69 οριοθετείται με αυστηρό τρόπο από τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. γ Σ.), η οποία στο εταιρικό δίκαιο εξειδικεύεται με τις αρχές της προσωρινότητας, της φειδούς και επικουρικότητας με εξυπηρέτηση των καλώς νοουμένων συμφερόντων της εταιρίας και όχι η καθυπόταξη της πλειοψηφίας στις επιδιώξεις της μειοψηφίας και η επιβολή των απόψεών της για τη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων ή και η διάλυση της εταιρίας, ούτε άλλωστε η προστασία της μειοψηφίας επιτυγχάνεται, χωρίς άλλο, με την εφαρμογή της ΑΚ 69 και τον διορισμό προσωρινού διοικητικού συμβουλίου, αλλά κατοχυρώνεται πληρέστερα και αποτελεσματικότερα με την άσκηση διαχειριστικού ελέγχου (άρθρο 40 του ν. 2190/1920) και την άσκηση εταιρικής αγωγής του άρθρου 22β του ν. 2190/1920 (ΑΠ 765/05).

Το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να επιλέξει τα πρόσωπα που θα διορίσει ως διοίκηση της α.ε., χωρίς να δεσμεύεται από τις προτάσεις που υποβάλλουν, ενδεικτικώς, οι διάδικοι, αναφορικώς με τα κατάλληλα για να διοριστούν πρόσωπα, ή και να περιορίσει την εξουσία της προσωρινής διοίκησης στις κατεπείγουσες υποθέσεις (ΑΠ 1208/88).

Η έλλειψη διοίκησης είναι πλασματική όταν οφείλεται σε δυστροπία, κακοβουλία ή διαφωνίες των μελών του δ.σ., άρνηση ή αδιαφορία τους για την άσκηση των αναγκαίων πράξεων διοίκησης (ΑΠ 395/02, ΑΠ 538/98). Η έλλειψη της διοίκησης είναι πραγματική, σε περιπτώσεις θανάτου βαριάς ασθένειας, έκπτωσης ή λήξης της θητείας των μελών του δ.σ., παύσης ακύρωσης της εκλογής.

Έτσι, έλλειψη διοίκησης ανώνυμης εταιρίας, υπάρχει στην περίπτωση αδυναμίας άσκησης των αρμοδιοτήτων του διοικητικού συμβουλίου ως συλλογικού οργάνου, και όταν ορισμένα μόνο από αυτά λείπουν και τα εναπομείναντα, μαζί με τα νομίμως ανακηρυχθέντα και υπάρχοντα αναπληρωματικά, δεν συμπληρώνουν τον απαιτούμενο από το καταστατικό συνολικό αριθμό μελών.

Μόνη η δυνατότητα σχηματισμού απαρτίας από τα μη παραιτηθέντα μέλη δεν καλύπτει την έλλειψη διοίκησης, εφόσον δεν ορίζεται άλλως στο καταστατικό, διότι αυτό προϋποθέτει πλήρη συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου, ώστε να έχει την προβλεπόμενη από το καταστατικό πλήρη σύνθεση (ΑΠ 1408/10, ΑΠ 1601/02, ΑΠ 538/98, ΑΠ 1430/87). 'Ελλειψη διοίκησης και, συνεπώς, περίπτωση διορισμού προσωρινού διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρείας, υπάρχει και όταν το διοικητικό συμβούλιο εκλέχθηκε με ανυπόστατη ή άκυρη απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων, κατά το άρθρο 35β και 35γ του ν. 2190/1920 "περί ανωνύμων εταιρειών", όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του ν.3604/2007 (ΦΕΚ Α 189/8.8.2007).

Το Μονομελές Πρωτοδικείο, από το οποίο ζητείται ο διορισμός προσωρινού διοικητικού συμβουλίου, έχει την εξουσία, εφόσον τούτο προβάλλεται, να εξετάσει παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με το άρθρο 284 ΚΠολΔ, : 1. το ανυπόστατο της απόφασης της γ.σ. των μετόχων για εκλογή του διοικητικού συμβουλίου, αφού η ανυπόστατη απόφαση είναι ανύπαρκτη και μπορεί να προβληθεί από τον οποιοδήποτε έχει έννομο συμφέρον, εξωδίκως ή δικαστικώς, και χωρίς να απαιτείται έκδοση διαπλαστικής απόφασης, και 2.

την ακυρότητα της απόφασης της γ.σ. των μετόχων για εκλογή διοικητικού συμβουλίου, αφού η άκυρη απόφαση θεωρείται αυτοδικαίως ανύπαρκτη και δεν αναπτύσσει από τη λήψη της έννομες συνέπειες (άρθρ. 180 Α.Κ.), με την επιφύλαξη της ίασης της ακυρότητας λόγω άπρακτης παρόδου της ενιαύσιας προθεσμίας από την καταχώρησή της στο Μ.Α.Ε. (άρθρ. 35β παρ. 4α του ν. 2190/1920), ενώ λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα μέσα στην ενιαύσια προθεσμία ίασης (άρθρ. 35β παρ. 5 του ν. 2190/1920), ή να κριθεί παρεμπιπτόντως στην περίπτωση που η αγωγή αναγνώρισης έχει ασκηθεί πριν περάσει η προβλεπόμενη από το άρθρο και 35β παρ. 4α του ν. 2190/1920 ενιαύσια προθεσμία ίασης από την καταχώρησή της στο Μητρώο, (ΟλΑΠ 18/01, ΑΠ 854/98).

Περαιτέρω, υπό το προϊσχύον δίκαιο τα ελαττώματα της απόφασης του δ.σ. για σύγκληση της γ.σ. επιδρούσαν στο κύρος της απόφασης γ.σ.. Αυτή θεωρούνταν ότι δεν είχε συγκληθεί νομίμως και, συνεπώς, αποφάσιζε, με τα δεδομένα του προϊσχύοντος δικαίου, ακύρως. Με τις διατάξεις του άρθρου 35α, 35β ν. 2190/1920, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 42 του ν. 3604/2007 (ΦΕΚ Α' 189/8.8.2007) που εφαρμόζεται σε αποφάσεις γ.σ.

που συγκλήθηκαν ή έλαβαν χώρα μετά την 8.10.2007 (άρθρ. 79 παρ. 7 εδ. β και 82 του ν. 3604/2007), τα ελαττώματα της απόφασης του δ.σ., με την οποία συγκλήθηκε η γ.σ., αποτελούν λόγο ακυρωσίας της απόφασης της γ.σ., η οποία ισχύει μέχρι την τελεσίδικη ακύρωσή της, και με το ισχύον δίκαιο δεν μπορεί να προσβληθεί με ένσταση, ούτε παρεπιπτόντως και η ακυρωσία, με το άρθρο 35α παρ. 5 δ του ν. 2190/1920 δεν εξουδετερώνεται μόνο στις περιπτώσεις που ακριβώς λόγω αυτών των ελαττωμάτων δεν μπόρεσαν οι μέτοχοι να πληροφορηθούν έγκαιρα και επαρκώς για τη συγκαλούμενη γ.σ..

Η συγκεκριμένη διάταξη επιβάλλει να θεωρείται νόμιμη η σύγκληση όταν η απόφαση σύγκλησης του δ.σ. λαμβάνεται από μέλη του οργάνου, ο αριθμός των οποίων δεν επαρκεί για τη λήψη έγκυρης απόφασης δ.σ. (ακυρότητα απόφασης δ.σ. λόγω έλλειψης απαρτίας και πλειοψηφίας) καθώς και όταν λαμβάνεται από δ.σ. το οποίο λόγω υποστελέχωσης έχει απωλέσει τη συγκεκριμένη στιγμή την ικανότητα να λειτουργεί ως εταιρικό όργανο (ακυρότητα λόγω έλλειψης νόμιμης σύνθεσης), ενώ προκρίνεται η ακυρωσία της σχετικής απόφασης γ.σ.

μόνο όταν θίγει το δικαίωμα των εταίρων για συμμετοχή τους στη γ.σ. Με τις διατάξεις του άρθρου 35β του ν. 2190/1920, για την ακυρότητα αποφάσεων της γενικής συνέλευσης ορίζεται ότι "σε περίπτωση που δεν υπήρξε σύγκληση της γενικής συνέλευσης ή το περιεχόμενο της απόφασή της είναι αντίθετο στο νόμο ή το καταστατικό, η απόφαση είναι άκυρη" (παρ. 1), και "με την επιφύλαξη εφαρμογής του προηγούμενου άρθρου, θεωρείται ότι συγκλήθηκε η γενική συνέλευση, εάν υπήρξε πρόσκλησή της προερχόμενη από την εταιρεία και περιέχουσα τουλάχιστον ένδειξη της ημερομηνίας και του τόπου της γενικής συνέλευσης και η πρόσκληση αυτή δημοσιεύθηκε κατά το νόμο" (παρ. 2).

Έτσι, ο νόμος καθιέρωσε δύο λόγους ακυρότητας : Ο πρώτος λόγος έγκειται σε μία διαδικαστική πλημμέλεια, η οποία λόγω της σοβαρότητάς της, εξαιρείται από τον κανόνα της ακυρωσίας του άρθρου, πρόκειται για την παντελή έλλειψη σύγκλησης της γ.σ., ενώ η υποστατή αλλά παράνομη διαδικασία σύγκλησης επιφέρει όχι την ακυρότητα αλλά την ακυρωσία της ληφθείσας απόφασης, και ο νόμος όρισε ως υποστατή τη γ.σ.

όταν υπάρχει πρόσκληση, κατά την έννοια του άρθρου 26, δηλ. η πρόσκληση περιέχει τουλάχιστον ένδειξη της ημερομηνίας και του τόπου συνεδρίασης της γ.σ., η πρόσκληση προέρχεται από την εταιρία, στην οποία καταλογίζεται και πρόσκληση από δ.σ. ως όργανο, έστω και αν το τελευταίο δεν έχει εκλεγεί και ή συγκροτηθεί νομίμως, ή αν έχει απομείνει με μικρότερο του ελαχίστου αριθμό μελών και συγκαλεί γ.σ.

με διευρυμένη ημερήσια διάταξη, κατά παράβαση του άρθρου 18 παρ. 9 του ν. 2190/1920 ή αν η απόφασή του για τη σύγκληση είναι ελαττωματική, και η πρόσκληση να έχει δημοσιευθεί κατά το νόμο. Όσον αφορά τον αναφερόμενο στην πρόσκληση χρόνο και τόπο συνεδρίασης εννοείται ότι πρέπει αυτός να είναι αληθινός, αφού η συνέλευση εξατομικεύεται με βάση τον χρόνο και τον τόπο, όπου λαμβάνει χώρα, και σχετίζεται με τη συγκεκριμένη πρόσκληση που περιλαμβάνει τα συγκεκριμένα χρονικά και τοπικά στοιχεία.

Αν η συνέλευση έγινε σε άλλο χρόνο ή τόπο από τον αναγραφόμενο στην πρόσκληση συγκροτείται συνέλευση χωρίς πρόσκληση και η σχετική απόφαση είναι άκυρη. Ο δεύτερος λόγος ακυρότητας θεμελιώνεται όταν το περιεχόμενο της απόφασης είναι αντίθετο στο νόμο ή το καταστατικό της α.ε. Τέλος, με το άρθρο 35γ του ν. 2190/1920, το οποίο εισήχθη με το άρθρ. 44 του ν. 3604/2007, όρισε ως ανυπόστατες αποφάσεις της γ.σ.

όταν αυτές λαμβάνονται με τις ψήφους προσώπων τα οποία : α. δεν είχαν μετοχική ιδιότητα, δηλαδή όσων δεν συνδέονται με μετοχική σχέση με την εταιρία, όπως όταν τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν έχουν αποκτήσει εγκύρως τις μετοχές της εταιρίας (πρωτοτύπως ή παραγώγως), είτε επειδή λείπει ή είναι άκυρη η σύμβαση ανάληψης ή μεταβίβασης των μετοχών, είτε επειδή δεν είναι στην πραγματικότητα καθολικοί διάδοχοι του αρχικού μετόχου, είτε επειδή οι εκδοθείσες μετοχές είναι άκυρες, και β.

είχαν αρυσθεί το δικαίωμα ψήφου από πρόσωπα που δεν είχαν μετοχική ιδιότητα. Το ανυπόστατο της απόφασης μπορεί να προβληθεί από οποιονδήποτε εξωδίκως ή δικαστικώς και να εξεταστεί, σύμφωνα με το άρθρο 284 του ΚΠολΔ, οποτεδήποτε και παρεπιμπτόντως από το δικαστήριο. Το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου τις ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του Α.

Κ. και του ν. 2190/1920, τις οποίες ερμήνευσε και εφάρμοσε ορθώς, ενώ διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτά τον αναιρετικά έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και συνεπώς δεν στερείται νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το άρθρο 69 Α.Κ., κρίνοντας ότι οι αιτούντες- αναιρεσίβλητοι έχουν έννομο συμφέρον να ζητήσουν τον ορισμό προσωρινού Δ.Σ. της πρώτης των αναιρεσειουσών, και κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των προδιαληφθεισών διατάξεων του ν. 2190/1920 έκρινε ότι η πραγματοποίηση συνέλευσης χωρίς νόμιμη σύγκληση, ήτοι σε άλλο τόπο από τον αναγραφόμενο στην πρόσκληση, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα ( και όχι ακυρωσία) των αποφάσεών της, η οποία ακυρότητα, προβαλλομένη από τον έχοντα έννομο συμφέρον μέσα στην ενιαύσια προθεσμία ίασης, λαμβάνεται υπόψη και παρεμπιπτόντως από το Δικαστήριο.

Συνεπώς, είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι οι υπό στοιχ. Α1, Α3 και Β1 λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, καθώς και ο υπό στοιχ. Β2 λόγος, με τον οποίο, εσφαλμένως, αντί της προσήκουσας πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., γίνεται επίκληση της πλημμέλειας του αρ. 14 του ίδιου άρθρου, η οποία δεν προσιδιάζει, όπως προαναφέρθηκε, διότι οι αναιρεσείουσες αποδίδουν, αβασίμως πάντως, σφάλμα ως προς τη συνδρομή έννομου συμφέροντος των αναιρεσιβλήτων προς υποβολή της ένδικης αίτησης.

Περαιτέρω, το Εφετείο διέλαβε πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την ακυρότητα της από 23-5-2011 απόφασης της έκτακτης Γ.Σ. της πρώτης αναιρεσίβλητης, η οποία έλαβε χώρα σε άγνωστο τόπο (και όχι στον αναγραφόμενο στην οικεία πρόσκληση) χωρίς την παρουσία του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου της, που είχε ως συνέπεια την πραγματική έλλειψη διοίκησης αυτής, ενώ αιτιολόγησε με σαφήνεια και την (αποτελούσα πλεοναστική αιτιολογία) πλασματική έλλειψη διοίκησης αυτής, διαλαμβάνοντας περιστατικά δυστροπίας, κακοβουλίας μελών του Δ.Σ.

και διαρκών διαφωνιών αυτών, που στοιχειοθετούν την ύπαρξη πλασματικής έλλειψης διοίκησης αυτής.. Κατά συνέπεια, οι υπό στοιχ. Α2 και Β3.2.1 λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους καταλογίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι. Τέλος, απορριπτέοι, αλλά ως απαράδεκτοι, είναι και οι υπό στοιχ.

Β3.2.2, Β3.3.1 αρ.2 και Β3.3.2 λόγοι, με τους οποίους, υπό το πρόσχημα της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., πλήττεται απαραδέκτως η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα την ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές.

Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης, να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700 ευρώ (άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.), και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος με το υπ' αρ. 4185867 παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ –

Απορρίπτει την υπ' αρ. εκθ. κατάθεσης 190/9-9-2013 αίτηση για αναίρεση της 1106/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

-

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ –

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 6η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 20η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ