Partial dismissal of appeal; security measure revoked due to failure to register new seizure while old one remained valid.

Απόφαση 1392 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1392/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αιτούσας: ..., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Κλεάνθη Ρούσσο και 'Αρτεμις Δυβριώτου.

Καθής η αίτηση: ..., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Μακρή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-5-2003 και 6-10-2003 αγωγές των ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου και συνεκδικάσθηκαν . Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:137/2005 του ίδιου Δικαστηρίου, 193/2006, 749/2006 μη οριστικές και 278/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 25-6-2008 αίτησή της η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις 25-3-2010. Η αιτούσα κατέθεσε την από 6-2-2003 αίτηση της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) προκειμένου να διαταχθεί άρση συντηρητικής κατάσχεσης κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της ήδη αιτούσας μέχρι να επιλυθεί τελεσίδικα η διαφορά. Επ' της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η 1001/2003 και 792/2004 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την ανάκληση των οποίων ζητά η αιτούσα με την από 27-1-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 698 παρ.1 περ. α' του Κ.ΠολΔ, η απόφαση που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο ανακαλείται ολικά ή εν μέρει αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά εκείνου ο οποίος είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη. Κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, η ανάκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί, και σε κάθε άλλη περίπτωση από το δικαστήριο που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο.

Ο όρος "εκκρεμής υπόθεση" στην τελευταία διάταξη χρησιμοποιείται όχι με τη συνηθισμένη δικονομική έννοια της εκκρεμότητας της υπόθεσης στα δικαστήρια της ουσίας (άρθρα 221 και 222 του ΚΠολΔ), αλλά με ευρύτερη έννοια, που περιλαμβάνει και την εκκρεμότητα της υπόθεσης, μετά από άσκηση αίτησης αναίρεσης, σε κάποιο τμήμα του Αρείου Πάγου, διότι στην περίπτωση της παρ. 1 α' του άρθρου 698 του ΚΠολΔ, η ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου είναι υποχρεωτική και το δικαστήριο δεν ερευνά την ουσιαστική βασιμότητα της αίτησης ανάκλησης, με συνέπεια να δικαιολογείται η σχετική προς τούτο αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου, ο οποίος δεν ερευνά την ουσία της υπόθεσης.

Η ανάκληση αυτή δεν ενεργεί αναδρομικά και συνεπώς η εκ του προσωρινού δεδικασμένου δεσμευτικότητά της ισχύει για όσο χρονικό διάστημα ίσχυε η απόφαση αυτή, οι δε ενεργηθείσες με βάση αυτή πράξεις και οι εξ αυτών έννομες συνέπειες (εκτέλεση) δεν ανατρέπονται, δεν θεωρούνται δηλαδή σαν να μη έγιναν και μάλιστα αναδρομικώς, αλλά με την ανάκληση παύει να αναπτύσσει έννομες συνέπειες.

Παρέπεται ότι αν η απόφαση ασφαλιστικών μέτρων της οποίας ζητείται η ανάκληση έπαυσε για οποιοδήποτε νόμιμο λόγο να υπάρχει και να παράγει έννομες συνέπειες, όπως συμβαίνει στην περίπτωση που αυτή έχει ανακληθεί προηγουμένως από το δικαστήριο που την εξέδωσε ή το δικαστήριο της κυρίας δίκης ή αν αρθεί αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο που διατάχθηκε με αυτή, είτε με την παρέλευση της προθεσμίας που ορίστηκε για την άσκηση της κυρίας αγωγής (ΚΠολΔ 693), είτε με την παρέλευση της κατά το άρθρο 715 αρ.5 προθεσμίας, χωρίς την άσκηση της κυρίας αγωγής, τότε δεν υφίσταται έννομο συμφέρον στο πρόσωπο του καθού διατάχθηκε το ασφαλιστικό μέτρο για ανάκληση της σχετικής απόφασης και αν ακόμη με αυτή διατάχθηκε το ασφαλιστικό μέτρο, της συντηρητικής κατάσχεσης και εκτελέσθηκε, αφού με την προηγούμενη ανάκλησή της ή την παρέλευση των άνω προθεσμιών χωρίς να ασκηθεί κυρία αγωγή, ο αρμόδιος υποθηκοφύλακας, χωρίς να απαιτείται προς τούτο δικαστική επιταγή, είναι υποχρεωμένος, σύμφωνα με το άρθρο 791 ΚΠολΔ, μετά από αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον, να προβεί στην προσήκουσα εγγραφή στα οικεία βιβλία, σε περίπτωση δε αρνήσεώς του, διατάσσεται προς τούτο, με απόφαση του δικαστηρίου της περιφέρειας στην οποία αυτός εδρεύει.

Εν προκειμένω, στην κρινόμενη αίτηση εκτίθεται, ότι ενώπιον του Τμήματος τούτου εκκρεμεί η από 25.06.2008 αίτηση της καθής για αναίρεση της υπ' αριθμ. 278/2008 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Λάρισας, με την οποία, αφού έγινε δεκτή αγωγή της ήδη αιτούσας και απορρίφθηκε αντίθετη αγωγή της αναιρεσείουσας, αναγνωρίστηκε ότι είναι άκυρη ως καταπλεονεκτική (ΑΚ 179, 174) η μεταξύ των διαδίκων καταρτισθείσα σύμβαση πώλησης κινητών πραγμάτων, υποχρεώθηκε δε η αναιρεσείουσα και ήδη καθής η αίτηση να αποδώσει στην ήδη αιτούσα τις αναφερόμενες σ' αυτή συναλλαγματικές εκδόσεως της αναιρεσείουσας και αποδοχής της αναιρεσίβλητης, τις οποίες η αιτούσα είχε παραδώσει στην καθής προς εξασφάλιση πληρωμής του πιστωθέντος τιμήματος από την αναγνωρισθείσα ως άκυρη σύμβαση πώλησης.

Περαιτέρω εκθέτει ότι, με αίτησή της η αναιρεσείουσα προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου, που ασκήθηκε πριν την άσκηση της αγωγής για την κυρία υπόθεση, ζήτησε να της επιτραπεί, για εξασφάλιση της απαίτησής της εις βάρος της ήδη αιτούσας από την άνω αναγνωρισθείσα ως άκυρη η συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της αιτούσας.

Ότι με την υπ' αριθμ. 1001/2003 απόφαση του προαναφερόμενου δικαστηρίου διατάχθηκε η συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της αιτούσας μέχρι του ποσού των 250.000 ευρώ, ορίσθηκε δε προθεσμία εξήντα ημερών από την επίδοση της εν λόγω απόφασης, προς άσκηση της κύριας αγωγής. 'Ότι η καθής η αίτηση, με τίτλο την άνω απόφαση, προέβη στη συντηρητική κατάσχεση ακινήτων της αιτούσας, δεν άσκησε όμως την κύρια αγωγή εντός της ανωτέρω προθεσμίας, με συνέπεια το διαταχθέν ασφαλιστικό μέτρο (συντηρητική κατάσχεση) να αρθεί αυτοδικαίως. 'Ότι, ακολούθως, η ήδη καθής, με αίτησή της προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου, μετά την άσκηση της αγωγής της για την κυρία υπόθεση, ζήτησε και πάλι τη συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της αιτούσας μέχρι του ποσού των 250.000 ευρώ, επί της αιτήσεως δε αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 792/2004 απόφαση του προαναφερομένου δικαστηρίου, με την οποία, αφού ανακλήθηκε η προηγούμενη υπ' αριθμ. 1001/2003 απόφαση "με σκοπό τη διαγραφή από τα βιβλία κατασχέσεων της συντηρητικής κατάσχεσης" που είχε επιβάλλει η ήδη καθής η αίτηση, διατάχθηκε εν νέου η συντηρητική κατάσχεση υπό τον όρο "ότι η διαγραφή της συντηρητικής κατάσχεσης που έχει γραφεί σε κάθε ακίνητο θα γίνεται με την ταυτόχρονη εγγραφή σε αυτό της συντηρητικής κατάσχεσης που διατάσσει η παρούσα απόφαση".

Ότι η ήδη καθής η αίτηση δεν προέβη στην εγγραφή της νέας συντηρητικής κατάσχεσης και έτσι παραμένουν στα οικεία βιβλία οι εγγραφείσες με βάση την προηγούμενη υπ' αριθμ. 1001/2003 απόφαση συντηρητικές κατασχέσεις στα ακίνητα της ήδη αιτούσας. Ακολούθως, ζητείται να ανακληθούν οι άνω υπ' αριθμ. 1001/2003 και 792/2004 αποφάσεις και να διαταχθεί η εξάλειψη της συντηρητικής κατάσχεσης που επέβαλε η ήδη καθής με τίτλο την άνω υπ' αριθμ.1001/2003 απόφαση.

Με αυτό το ιστορικό και αίτημα η αίτηση, καθόσον ζητείται η ανάκληση της υπ' αριθμ.1001/2003 απόφασης και η εξάλειψη της με βάση αυτή επιβληθείσας συντηρητικής κατάσχεσης, είναι απορριπτέα ως ασκουμένη χωρίς τη συνδρομή εννόμου προς τούτο συμφέροντος, αφού, κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση, η διαταχθείσα συναφώς συντηρητική κατάσχεση ήρθη αυτοδικαίως, λόγω μη ασκήσεως της κυρίας αγωγής από την ήδη καθής εντός της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας, η δε εξάλειψη της από τα βιβλία του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου, μπορεί να γίνει από τον υποθηκοφύλακα μετά από αίτηση της ήδη αιτούσας και στην περίπτωση αρνήσεως αυτού να ενεργηθούν όσα ορίζονται στο άρθρο 791 ΚΠολΔ.

Ως προς το αίτημα όμως ανάκλησης της υπ' αριθμ. 792/2004 απόφαση, η αίτηση είναι νόμιμη στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 698 παρ.1 περ.α ΚΠολΔ και, αρμοδίως εισαγόμενη προς εκδίκαση στο Τμήμα τούτο του Αρείου Πάγου, είναι και ουσιαστικά βάσιμη, καθόσον από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα βεβαιώνεται η αλήθεια των πραγματικών περιστατικών που τη θεμελιώνουν.

Επομένως, πρέπει αυτή να γίνει δεκτή και να καταδικασθεί η καθής η αίτηση στη δικαστική δαπάνη της αιτούσας

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται εν μέρει την αίτηση.

Ανακαλεί την υπ' αριθμ. 792/2004 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου Και

Καταδικάζει την καθής η αίτηση στα δικαστικά έξοδα της αιτούσας από ευρώ χίλια διακόσια (1.200).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ