1391/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1391 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1391/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καλούντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αλεξανδρόπουλο, ο οποίος ανακάλεσε την από 12/5/2008 δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης-καθής η κλήση: Ψ, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/12/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 647/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4837/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/1/2006 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 802/2007 απόφαση, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως. Η υπόθεση επανέρχεται και πάλι για συζήτηση με την από 1/6/2007 κλήση του αναιρεσείοντος.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, ανέγνωσε την από 22/2/2007 έκθεση του Αρεοπαγίτη Ανδρέα Μαρκάκη, ο οποίος έχει ήδη αποχωρήσει από την υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου και την παραδοχή του δευτέρου λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα ....., ..... και ..... εκθέσεις επιδόσεων της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών ....., ακριβές αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως καθώς και τις από 1-6-2007 κλήσεως της αναιρεσείουσας, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, η οποία όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίσθηκε, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης (άρθρα 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Το αποδεικτικό μέσο των ενόρκων βεβαιώσεων που προβλέπεται στις διατάξεις των άρθρων 270 παρ. 2, 650 παρ. 1 και 671 παρ. 1 ΚΠολΔ είναι ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, που διακρίνεται από τα έγγραφα και τους μάρτυρες, και για το λόγο αυτό πρέπει στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου να μνημονεύονται ειδικά οι ένορκες βεβαιώσεις που είχαν νόμιμα επικαλεστεί και προσκομίσει οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 671 παρ. 1 εδ. δ ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες, σε συνδυασμό με το άρθρο 270 παρ. 2 γ' ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνοντας υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και από τη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα με την οποία ορίζεται ότι τα άρθρα 1 έως 590 εφαρμόζονται και στις ειδικές διαδικασίες, εκτός αν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών, προκύπτει ότι στις εν λόγω διαδικασίες, στις οποίες εμπίπτει και εκείνη των εργατικών διαφορών, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη ένορκες βεβαιώσεις των οποίων γίνεται επίκληση και για τη σύνταξή τους έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες από το νόμο διατυπώσεις, έστω και αν αυτές υπερβαίνουν αριθμητικά τις τρεις.

Η γενική διάταξη του άρθρου 270 ΚΠολΔ δεν μπορεί να εφαρμοστεί, διότι στην πιο πάνω ειδική διάταξη του άρθρ. 671 παρ. 1 εδ. δ ορίζεται, για το επίμαχο θέμα, άλλως, με το να μη τίθεται δηλαδή ο κατά τα ανωτέρω αριθμητικός περιορισμός και να μη αποκλείονται, εντεύθεν, οι πέραν των τριών ένορκες βεβαιώσεις (ΑΠ 160/2006, ΑΠ 522/1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, προκύπτει ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, με την ένδικη από 16-12-2002 αγωγή του, επικαλούμενος σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου καταρτισθείσα με την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη την 1-10-1996, δυνάμει της οποίας παρέσχε την εργασία του ως μουσικός (ακκορντεονίστας) μέχρι την 31-7-2001 στο διατηρούμενο από την αναιρεσίβλητη παραδοσιακό καφενείο "ΚΑΦΕ .....", ζήτησε, μετά το νόμιμο περιορισμό του αιτήματος της αγωγής, αφενός να του επιδικασθεί ποσό 11.866,77 ευρώ και αφετέρου να αναγνωριστεί ότι του οφείλεται ποσό 19.112,87 ευρώ, που αντιστοιχούν σε δεδουλευμένες αποδοχές, διαφορές μεταξύ καταβληθεισών και νομίμων αποδοχών, επιδόματα εορτών, αποδοχές άδειας, αποζημίωση για εργασία κατά τις Κυριακές και τη νύκτα και μισθούς υπερημερίας.

Προς απόδειξη των θεμελιωτικών της αγωγής του πραγματικών περιστατικών ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε με τις από 14-1-2005 έγγραφες προτάσεις του και προσκόμισε, μεταξύ άλλων, στο Εφετείο και την ..... ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά του ....., που είχε δοθεί νόμιμα ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, έλαβε υπόψη για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος τις ....., ....., ....., ..... και ..... ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων τις οποίες επίσης είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αναιρεσείων, ενώ ουδεμία μνεία, έστω και τυπική, γίνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση σε σχέση με την προσκομισθείσα από τον ίδιο ανωτέρω .....

ένορκη βεβαίωση, γεγονός που σαφώς υποδηλώνει ότι δεν την έλαβε υπόψη, αφού μάλιστα ούτε και στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σ' αυτή. Τέλος, η μνεία του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη "όλα τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα" δεν καλύπτει και την έλλειψη ειδικής αναφοράς της ως άνω ένορκης βεβαιώσεως, η οποία, κατά τα προεκτεθέντα, δεν αποτελεί έγγραφο, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο.

Κατά συνέπεια, το Εφετείο, που δεν έλαβε υπόψη του την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, την οποία νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων, έστω και αν ο συνολικός αριθμός των προσκομισθεισών απ' αυτόν ενόρκων βεβαιώσεων υπερέβαιναν τις τρεις, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό είναι βάσιμος ο περί τούτου πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4837/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ