Supreme Court allows appeal against lighter penalty and revokes political rights deprivation due to new 2019 code provisions.

Απόφαση 1390 / 2020 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1390/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ναυσικά Φράγκου, Γρηγόριο Κουτσοκώστα, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Άννα Φωτοπούλου - Ιωάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 3 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Παππαδά, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Κ... του Β., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ..., που εκπροσωπήθηκε από τη δικηγόρο Άννα - Μαρία Φιλίππα, η οποία ορίστηκε δικηγόρος του με την υπ' αριθμ. 102/2020 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 9-11, 32,33, 51, 55-63/2019 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου .... Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Ι. Δ... του Δ., κάτοικο ... ..., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο ..., με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14-3-2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 7/2020.

Αφού άκουσε Τον Εισαγγελέα, ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και συγκεκριμένα ως προς τις ποινές διατάξεις της για όλες τις πράξεις, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα επιμέτρηση ποινής και συνολικής ποινής και να απαλειφθεί από την προσβαλλόμενη απόφαση η διάταξη περί αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων του αναιρεσείοντα και τον ορισθέντα με πράξη δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 512 παρ. 1 εδ. γ' και 3 του ισχύοντος από 1-7- 2019 ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους, με κλήση που επιδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 155-162 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Οι διάδικοι παρίστανται στη συζήτηση με συνήγορο.

Εξάλλου, σύμφωνα με αυτά που ορίζονται στο άρθρο 515 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, η συζήτηση γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ακόμα και αν κάποιος από αυτούς δεν εμφανίστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα με ημερομηνία 5-7-2020 και 4-9-2020 αποδεικτικά επιδόσεως του επιμελητή εισαγγελίας Αρείου Πάγου, Λάμπρου Χούμου και του αρχιφύλακα Δημητρίου Τσελέπη αντίστοιχα, ο υποστηρίζων την κατηγορία, Ι.

Δ., κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρου 155 παρ. 1 εδ. α' του ως άνω Κώδικα, για τη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Ο υποστηρίζων την κατηγορία όμως, δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης. Μετά από αυτά και εφόσον η κρινόμενη από 14.3.2019 αίτηση του Π.

Κ. του Β., για αναίρεση της υπ' αρ. 9-11, 32, 33, 51, 55-63/6.3.2019 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου ..., έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι παραδεκτή αφού περιέχει σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης και δη αυτόν της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης [άρθρ.510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ] πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, παρά την απουσία του υποστηρίζοντος την κατηγορία, σαν να ήταν και αυτός παρών.

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του, ισχύοντος από 1-7-2019, νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019), αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκαση της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, βάσει των προβλεπόμενων στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεων, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση.

Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσότερων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπει καθεμιά από αυτές. Αν από τη σύγκριση προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος.

Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος των απειλούμενων ποινών κάθειρξης ή φυλάκισης, ενώ θεωρείται η πρώτη βαρύτερη της δεύτερης, επί ίσων δε στερητικών της ελευθερίας ποινών, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή, η οποία, σε κάθε περίπτωση, είναι ελαφρύτερη της στερητικής της ελευθερίας ποινής.

Σύμφωνα με το άρθρο 461 του νέου Π.Κ., "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Ποινικού Κώδικα καταργείται ο Ποινικός Κώδικας που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1951, καθώς και κάθε άλλη διάταξη που τροποποιούσε το νόμο αυτό". Επίσης, κατά μεν την παρ. 2 του άρθρου 463 του Π.Κ., "Όπου σε ειδικούς νόμους απειλείται ποινή φυλάκισης προστίθεται διαζευκτικά και η χρηματική ποινή, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 57 του παρόντος κώδικος, κατά δε την παρ. 5 του ιδίου άρθρου, "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Κώδικα καταργούνται όλες οι διατάξεις που περιέχονται σε ειδικούς ποινικούς νόμους με τις οποίες καθορίζονται παρεπόμενες ποινές ή άλλες συνέπειες που καταργούνται με αυτόν".

Επιπλέον, κατά μεν το άρθρο 590 παρ. 1 εδάφ. α' του Ν.Κ.Π.Δ., που άρχισε να ισχύει από την 1η-7-2019, σύμφωνα με το άρθρο δεύτερο του Νόμου 4620/2019, "Υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κώδικος. Οι πράξεις της ποινικής διαδικασίας που τελέστηκαν όταν ίσχυαν οι διατάξεις που καταργούνται διατηρούν το κύρος τους", κατά δε το άρθρο 511 του ιδίου ως άνω Κ.Π.Δ., όπως το εδάφιο γ' αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του Νόμου 4637/2019 και ισχύει από την 18η-11-2019 "Αν εμφανισθεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχείο Β'.

Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου. "Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και, αν κριθεί και ένας βάσιμος λόγος και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της".

Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 514 και 511 εδ. τελ. Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι στην περίπτωση που μετά την δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μεταβλήθηκε το νομοθετικό καθεστώς, όσον αφορά τα στοιχεία της αξιόποινης πράξης ή και την προβλεπόμενη ποινή, κύρια ή παρεπόμενη, ο Άρειος Πάγος εφαρμόζει και αυτεπάγγελτα, κατ' άρθρο 2 παρ. 1 του ΠΚ, το νόμο που ίσχυε από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της και περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, εφόσον η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή μη του κατηγορουμένου κατά τη συζήτηση της τελευταίας.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 299 παρ. 1 του ισχύοντος από 1.7.2019 ΠΚ [Ν.4619/2019] ορίζεται, ότι "1. Όποιος σκότωσε άλλον τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών", ενώ στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται, ότι "2. Αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται κάθειρξη." Οι νέες διατάξεις του άρθρου 299 ΠΚ σε σχέση με τις προηγούμενες, που ίσχυαν κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, δεν διαφέρουν ως προς τα απαιτούμενα για τη συγκρότηση του αδικήματος στοιχεία, είναι όμως ευμενέστερες ως προς τις απειλούμενες ποινές, αφού, κατά μεν την παράγραφο 1, αντί της ισοβίου καθείρξεως, που προέβλεπε η προϊσχύσασα διάταξη, προβλέπεται διαζευκτικώς και η ποινή καθείρξεως από δέκα (10) έως δέκα πέντε (15) έτη, κατά δε την παράγραφο 2, αντί της ποινής καθείρξεως από πέντε (5) έως (20) έτη, η προβλεπόμενη τώρα ποινή είναι κάθειρξη από πέντε (5) έως δεκαπέντε (15) έτη (άρθρ. 52 παρ. 2 νέου ΠΚ).

Εξάλλου κατά το άρθρο 10 παρ. 1 και 13 στοιχ. β' του νόμου 2168/2013 "1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου ... απαγορεύεται να φέρονται όπλα ή άλλα είδη που προβλέπονται στο άρθρο 1 του παρόντος νόμου ... 13. α. ... β. "Οποιος φέρει παράνομα όπλα ή άλλα είδη που διαλαμβάνονται στις παρ. 1 ... 2 του άρθρου 1 του παρόντος ...

τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών και χρηματική ποινή", ενώ κατά το άρθρο 14 του ίδιου νόμου, "Όποιος με χρήση όπλου ή άλλου αντικειμένου αναφερόμενου στον παρόντα νόμο διαπράξει κακούργημα.... και καταδικασθεί, ανεξάρτητα από την ποινή που επιβάλλεται γι' αυτό, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών".

Ήδη, όμως, με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 463 παρ. 2 του ισχύοντος από την 1η.7.2019 νέου Ποινικού Κώδικα, που κυρώθηκε με το Ν.4619/2019, ορίζεται ότι, "όπου σε ειδικούς νόμους απειλείται ποινή φυλάκισης, προστίθεται διαζευκτικά και η χρηματική ποινή, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 57 του παρόντος Κώδικα".

Συνεπώς, στην προβλεπόμενη από το άρθρο 14 του Ν.2168/2013 ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών προστίθεται διαζευκτικά και η χρηματική ποινή και, έτσι, η εν λόγω διάταξη του άρθρου καθίσταται ηπιότερη ως προς την ποινή. Επίσης, στο άρθρο 85 του Π.Π.Κ. ορίζετο ότι "Όταν συντρέχουν περισσότεροι από ένας λόγοι για τη μείωση της ποινής κατά το άρθρο 83 ή όταν συντρέχουν ένας ή περισσότεροι τέτοιοι λόγοι μαζί με ελαφρυντικές περιστάσεις (άρθρο 84), εφαρμόζεται μόνο μία φορά η μείωση της ποινής σύμφωνα με το μέτρο που προβλέπει το άρθρο 83, στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνονται υπόψη όλοι οι πιο πάνω λόγοι και ελαφρυντικές περιστάσεις", ενώ κατά την παρ. 1 του αντίστοιχου άρθρου του Ν.Π.Κ.

ορίζεται ότι "Όταν στο πρόσωπο του υπαιτίου συντρέχουν περισσότεροι λόγοι μείωσης της ποινής ή όταν συντρέχουν ένας ή περισσότεροι τέτοιοι λόγοι μαζί με ελαφρυντικές περιστάσεις, το δικαστήριο ελαττώνει περαιτέρω το κατώτατο όριο της μειωμένης κατά το άρθρο 83 ποινής ως εξής α) τα πέντε έτη μειώνονται σε τρία, β) τα δύο έτη σε ένα, γ) το ένα έτος, σε έξι μήνες και δ) η μειωμένη ποινή της φυλάκισης, σε παροχή κοινωφελούς εργασίας ή χρηματική ποινή" .

Στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο ελαττώνει περαιτέρω το κατώτατο όριο της μειωμένης κατά το άρθρο 83 ποινής, δηλαδή στην περίπτωση α) του άρθρου 83 μπορεί να επιβληθεί και φυλάκιση μέχρι τριών ετών, στη δε περίπτωση β) μπορεί να επιβληθεί και φυλάκιση ενός έτους. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 59 του νέου ΠΚ, που ορίζει τις παρεπόμενες ποινές, προκύπτει ότι μεταξύ αυτών δεν περιλαμβάνεται η ποινή της αποστέρησης πολιτικών δικαιωμάτων, που προβλεπόταν από τις διατάξεις των άρθρων 59 έως 61 του προϊσχύσαντος ΠΚ στις καταδίκες σε ισόβια κάθειρξη, κάθειρξη αόριστης διάρκειας ή πρόσκαιρη κάθειρξη, η οποία καταργήθηκε.

Συνεπώς, συντρέχει περίπτωση επιεικέστερου νόμου ως προς την παρεπόμενη ποινή της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων για την πράξη της ανθρωποκτονίας, αφού η παρεπόμενη αυτή ποινή καταργήθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ" αρ. 9-11,32,33,51,55- 63/6.3.2019 προσβαλλόμενη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου ..., ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος κατά πλειοψηφία: α) της ανθρωποκτονίας που εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, β) της απόπειρας ανθρωποκτονίας που εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, γ) της παράνομης οπλοφορίας και δ) της παράνομης οπλοχρησίας, με αναγνώριση των ελαφρυντικών του άρθρου 84 παρ. 2 α και γ Π.Κ.

και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 έτη, για α' πράξη, κάθειρξη 7 έτη, για β' πράξη, φυλάκιση 10 μηνών για την καθεμιά από τις λοιπές πράξεις και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 18 ετών και έξι μηνών. Από τα ανωτέρω προκύπτει επίσης ότι, ενώ συντρέχουν στην προκείμενη περίπτωση στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος δύο ελαφρυντικές περιστάσεις, εφαρμόσθηκε μόνο μία φορά η μείωση της ποινής κατά το άρθρο 85 του προϊσχύσαντος Π.Κ.

Επίσης, το Δικαστήριο της ουσίας κατέγνωσε με την προσβαλλόμενη απόφαση την παρεπόμενη ποινή της αποστερήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων για πέντε (5) έτη. Όμως μετά τη δημοσίευση της αποφάσεως αυτής, με το νέο ποινικό κώδικα, τροποποιήθηκε κατά τρόπο ευμενέστερο για τον αναιρεσείοντα το προϊσχύον άρθρο 59 του Π.Κ., που προέβλεπε την παρεπόμενη ποινή της αποστερήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων του καταδικασθέντος κατηγορουμένου, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, ήδη καταργήθηκε.

Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι μετά τη δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως ίσχυσαν ως προς την κύρια και παρεπόμενη ποινή, κατά τα προαναφερθέντα, οι νέες ως άνω διατάξεις, οι οποίες είναι επιεικέστερες έναντι εκείνων, με τις οποίες, όπως ανωτέρω αναφέρεται, καταδικάσθηκε οι αναιρεσείων εφόσον με βάση τις νέες αυτές ποινικές διατάξεις, αφ' ενός μεν διαφοροποιείται το ανώτατο όριο της στερητικής της ελευθερίας ποινής που επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα για τις συγκεκριμένες πράξεις (δηλ.

ήδη για την πράξη της ανθρωποκτονίας τελεσμένης σε βρασμό ψυχικής ορμής, προβλέπεται κάθειρξη μέχρι 15 έτη, έναντι εκείνης της καθείρξεως μέχρι είκοσι ετών, που προβλεπόταν από την προηγούμενη διάταξη, χωρίς τα ελαφρυντικά, για δε την απόπειρα της ως άνω πράξης προβλέπεται ποινή (μειωμένη) φυλάκιση τουλάχιστον 2 έτη ή κάθειρξη έως 8 έτη, χωρίς τα ελαφρυντικά, για δε την οπλοχρησία προβλέπεται πλέον διαζευκτικά χρηματική ποινή) και αφ' ετέρου καταργήθηκε η παρεπόμενη ποινή της αποστερήσεως των πολιτικών δικαιωμάτων που επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα και τέλος, απαιτείται πλέον να γίνεται διπλή μείωση της ποινής όταν αναγνωρίζονται περισσότερες από μία ελαφρυντικές περιστάσεις, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής από τον Άρειο Πάγο των ως άνω επιεικέστερων ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, κατ' εφαρμογή των άρθρων 511 εδ.

δ 'και 514 τελευτ. εδ. του νέου Κ.Ποιν.Δ., που έχει έναρξη ισχύος από 1.7.2019, ήτοι μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης κατά τα άνω αποφάσεως (αλλά και την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως). Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση α) ως προς τις περί ποινής διατάξεις της για όλες τις πράξεις, αναγκαίως δε και ως προς τον καθορισμό της συνολικής ποινής και β) ως προς τη διάταξή της περί επιβολής στον κατηγορούμενο της παρεπόμενης ποινής της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων του για πέντε έτη, την οποία πρέπει να απαλείψει ο Άρειος Πάγος, μη συντρέχουσας περίπτωσης παραπομπής στο Δικαστήριο της ουσίας κατά τούτο, ελλείψει αντικειμένου περαιτέρω έρευνας και να παραπεμφθεί, κατά το αναιρούμενο υπό στοιχείο α' μέρος, η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές και ενόρκους, εφόσον είναι αδύνατη η συγκρότησή του από τους ίδιους, που δίκασαν προηγουμένως, ενόψει της λήξης της συνόδου μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2018 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου ... (άρθρα 519 και 522 Κ.Ποιν.Δ., ΑΠ 441/2020, ΑΠ 375/2020, ΑΠ 360/2020, ΑΠ 1/2020, ΑΠ 2054/2019), ενώ παρέλκει πλέον, η έρευνα του μοναδικού λόγου, που αφορά την επιβληθείσα ποινή, δεδομένου ότι με τις νέες ποινικές διατάξεις που είναι επιεικέστερες το Δικαστήριο θα εξετάσει εκ νέου το ζήτημα της ποινής, ωστόσο πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την από 14.3.2019 αίτηση αναίρεσης του Π. Κ. του Β., κατοίκου ... ... και ήδη κρατούμενου στο κατάστημα κράτησης ....

Αναιρεί εν μέρει τη με αριθμό 9-11, 32, 33, 51, 55-63/6.3.2019 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου ... και συγκεκριμένα α) κατά το μέρος που αφορά τις διατάξεις της περί ποινής για όλες τις πράξεις και ως προς τον καθορισμό της συνολικής ποινής και β) ως προς την καταγνωσθείσα στον κατηγορούμενο παρεπόμενη ποινή της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων του για πέντε έτη.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω υπό στοιχείο α' αναιρεθέν μέρος της για νέα εκδίκαση στο ίδιο παραπάνω Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Απαλείφει από την προσβαλλόμενη απόφαση τη διάταξη που επιβάλλει στον κατηγορούμενο αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για πέντε (5) έτη.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ