Supreme Court dismisses appeal on abuse of right and procedural validity of child benefit claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the airline company's appeal against a lower court ruling awarding child benefits to a flight attendant. The company argued the claim was an abuse of right due to a long delay in filing, but the court found the specific circumstances did not justify such a conclusion. Consequently, the appeal was dismissed as unfounded, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 560 of the Code of Civil Procedure; Article 281 of the Civil Code: An appeal is dismissed if the lower court correctly determined that a claim for child benefits was not an abuse of right, as mere inactivity without specific conduct creating a reasonable belief of non-assertion does not constitute abuse.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 138 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 138/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ", που εδρεύει ενταύθα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Ανδρέα Πετρόπουλο και Θεοδώρα Ευσταθοπούλου.
Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Δέσποινα Μεταξά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/12/1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1431/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 22/2003 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/11/2005 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας ανέγνωσε την από 17/11/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι ΣΣΕ, οι οποίες, ως προς το κανονιστικό τους μέρος έχουν ισχύ ουσιαστικού νόμου και κατά συνέπεια είναι γνωστές στο δικαστήριο και εφαρμόζονται αυτεπαγγέλτως, δεν απαιτείται να αναφέρονται ειδικά στην αγωγή με την οποία ζητείται, βάσει αυτών, η καταβολή ή συμπλήρωση των νομίμων αποδοχών του εργαζομένου ( ΑΠ 1558/2004 ).Κατά μείζονα δε λόγο δεν είναι αναγκαία η αναφορά σ' αυτήν ότι τηρήθηκαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έγκυρη κατάρτισή τους.
Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ , με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι, για την κρίση του ως προς το νόμω βάσιμο της αγωγής της αναιρεσίβλητης, με την οποία ζητούσε την επιδίκαση επιδόματος τέκνων, ως απασχολούμενη στην αναιρεσείουσα δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας με την ιδιότητα της ιπταμένης συνοδού, αρκέστηκε σε λιγότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος (νομική αοριστία), διότι δεν αναφερόταν σ' αυτήν ότι τηρήθηκαν οι αναγκαίες για την εγκυρότητα της εφαρμοστέας από 30-8-1980 ειδικής ΣΣΕ προϋποθέσεις της δημοσιεύσεως αυτής στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και της προσεπικλήσεως στις διαπραγματεύσεις του εποπτεύοντος την επιχείρηση της αναιρεσείουσας Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ, το δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου, που προηγήθηκε της ασκήσεώς του, καθώς και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το διάστημα που μεσολάβησε, δημιούργησαν στον οφειλέτη την εύλογη πεποίθηση ότι δε θα ασκηθεί το δικαίωμα, σε τρόπο ώστε η μεταγενέστερη άσκησή του, που θα έχει επαχθείς για τον οφειλέτη συνέπειες, να μη δικαιολογείται επαρκώς και να υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλει η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.
Μόνη η μακροχρόνια αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε στον οφειλέτη την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται πλέον να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει τη μεταγενέστερη άσκηση τούτου καταχρηστική, αλλά απαιτείται να συντρέχουν προσθέτως ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του οφειλέτη, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου, η επακολουθούσα άσκηση του δικαιώματος, που τείνει σε ανατροπή της καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό τις άνω ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο, να εξέρχεται των ορίων που επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ.( ΑΠ 1169/2006 ).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις πρωτόδικες ενώπιον του Ειρηνοδικείου προτάσεις της αναιρεσείουσας, αυτή ισχυρίστηκε προς απόκρουση της αγωγής, ότι το δικαίωμά της ενάγουσας για επιδίκαση επιδόματος τέκνων ασκείται καταχρηστικά διότι, η μη διεκδίκηση του εν λόγω επιδόματος για το χρονικό διάστημα προ τις 30-5-95 και η υποβολή από αυτήν των απαιτούμενων δικαιολογητικών το πρώτον στις 14-4-95, της δημιούργησαν την πεποίθηση ότι δεν έχει καμία απαίτηση σχετικά με αυτό.
Έτσι, όμως, διατυπούμενος ο εν λόγω ισχυρισμός, είναι μη νόμιμος διότι τα επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά και αληθή υποτιθέμενα δεν καθιστούν καταχρηστική την άσκηση του πιο πάνω δικαιώματος. Επομένως, το Εφετείο, που δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε το σχετικό λόγο εφέσεως της αναιρεσείουσας κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, δεν παραβίασε την ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διάταξη και κατά συνέπεια ο δεύτερος από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ.λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 28-11-05 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ- ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 22/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ