Supreme Court allows appeal under Art. 559(11)(c) CPD for failure to consider specific evidence.

Απόφαση 1387 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1387/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΕΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΕ", που εδρεύει στο Ηράκλειο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας ......, ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο ως πληρεξούσιο τον δικηγόρο Δημήτριο Λυμπερόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: ........., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χάρη Κατσαρό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 26 και 28 Ιανουαρίου 2004 αγωγές της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3137/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4431/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7 Ιουνίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου ανέγνωσε την από 1 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ΄ ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του λόγου αυτού αναίρεσης θα πρέπει να γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των μη ληφθέντων υπόψη αποδεικτικών μέσων με τις προτάσεις του διαδίκου που τα προσκόμισε.

Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ΄ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δ..

Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα μισθώτρια εταιρεία προσάπτει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 11 περ. γ΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αιτίαση, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα (έγγραφα), που νόμιμα προσκόμισε και επικαλέστηκε με τις εμπρόθεσμες προτάσεις της προς απόδειξη του ισχυρισμού της περί μη οφειλής, λόγω προηγούμενης εξοφλήσεως, των αιτουμένων με τις αγωγές μισθωμάτων, με ειδική μνεία του συγκεκριμένου μέρους των ενσωματωμένων σ΄ αυτές, σε φωτοτυπικό αντίγραφο, πρωτόδικων προτάσεων, στις οποίες γίνεται σαφής επίκληση αυτών και συγκεκριμένα :

α) την από 30-9-2003 εξώδικη δήλωση - πρόσκληση με διαμαρτυρία της αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας για μη καταβολή των μισθωμάτων των μηνών Απριλίου - Οκτωβρίου 2003 β) την από 17-10-2003 εξώδικη διαμαρτυρία - πρόσκληση - δήλωση με επιφύλαξη δικαιωμάτων και απάντησή της και γ) την υπ΄ αριθ. ..... πράξη της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Δανιά - Σινάνη περί μη εμφάνισης της αναιρεσίβλητης για τη σύνταξη του συμβολαίου μεταβίβασης του μισθίου ακινήτου στο νόμιμο εκπρόσωπο αυτής ( αναιρεσείουσας) .....

και έτσι δέχθηκε εν μέρει κατ΄ ουσίαν τις αγωγές της αναιρεσίβλητης περί καταβολής σ΄ αυτήν των καθυστερούμενων μισθωμάτων των χρονικών περιόδων από 1-8-1999 μέχρι 4-11-2000 και από 4-12-2000 μέχρι 4-1-2004, ύψους 19.941,67 και 46.255,61 ευρώ αντίστοιχα, παρά τον αντίθετο, περί μη οφειλής των μισθωμάτων αυτών, ισχυρισμό της. Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, γιατί το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, βεβαιώνει μεν ότι έλαβε υπόψη εκτός των άλλων αποδεικτικών μέσων "τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα" πλην, όμως, δεν καθίσταται αναμφίβολα, βέβαιο, ότι έλαβε υπόψη και τα προαναφερόμενα τρία έγγραφα, αφού, σε αντίθεση και χωρίς κάποια αξιολόγηση των εγγράφων αυτών, κατέληξε στην ως άνω κρίση του.

Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Τέλος η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4431/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ