Legislator Case Law & Legislation
1387/2006 AI generated

Supreme Court overturns lower court ruling on lawyer salary adjustment under specific statutory provisions.

Case Number 1387/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece overturned the Athens Court of Appeal's decision regarding the salary adjustment of a lawyer employed by the Hellenic Railways Organization. The lower court had ruled that the new salary schedule applied retroactively to the lawyer, but the Supreme Court found this violated the specific statutory limitation restricting the new schedule's application to the main staff of the National Judicial Council. Consequently, the case was remanded for retrial by a newly constituted panel of judges.

Legislator headnote

AI generated

Art. 10 para. 1 of Law 674/1970; Art. 10 para. 9 of Law 2521/1997: The new salary schedule for the main staff of the National Judicial Council does not apply retroactively to lawyers of the Hellenic Railways Organization who are contractually paid based on reference to that main staff's salaries.

Keywords

AI generated
salary adjustment statutory limitation retroactive application public sector employees remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 10 para. 1 of Law 674/1970
Art. 10 para. 9 of Law 2521/1997

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1387 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1387/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ρωμύλο Κεδίκογλου, Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαϊου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ........., δικηγόρου, κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως εκ της ιδιότητός του βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Δημάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-3-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 626/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 3331/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-4-2004 αίτησή του και τους από 13-12-2005 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 10-3-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την να γίνουν δεκτοί οι πρώτος, δεύτερος και τρίτος λόγοι του αναιρετηρίου, και πρώτος του δικογράφου των προσθέτων, να απορριφθεί δε ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρ. 10 παρ.1 του Ν.Δ. 674/1970, όπως τροποποιήθηκε με το Β.Δ. 532/1972 (ΦΕΚ 161/1972 τευχ.Α) το ΔΣ του ΟΣΕ καθορίζει το εκάστοτε ισχύον σύστημα και το ύψος των μισθών και των πάσης φύσεως αποδοχών του προσωπικού του ΟΣΕ, επιφυλασσομένων των περί κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων ισχυουσών εκάστοτε διατάξεων.

Με την 3103/11-9-1979 απόφαση του ΔΣ του ΟΣΕ καθορίστηκαν οι αποδοχές του νομικού συμβούλου και του αναπληρωτή νομικού συμβούλου του ΟΣΕ σε ποσό ίσο με το βασικό μισθό και τα επιδόματα νομικού συμβούλου και παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους αντίστοιχα. Με την 1252/31-1-1994 απόφαση του ΔΣ του ΟΣΕ ορίστηκε ότι «ο καθορισμός των αποδοχών των εμμίσθων δικηγόρων του ΟΣΕ θα γίνεται βάσει των εκάστοτε ισχυουσών μισθολογικών διατάξεων για το κύριο προσωπικό του ΝΣΚ, κατά τις αναφερόμενες διακρίσεις και αντιστοιχίες, με απόφαση του Γενικού Διευθυντή του ΟΣΕ (ήδη μετά το Ν.2414/1996 του Διευθύνοντος Συμβούλου του ΟΣΕ) εξουσιοδοτημένου προς τούτο με την παρούσα απόφαση.

Με το Ν.2521/1997 (άρθρα 9 και 10) καθορίστηκε νέο μισθολόγιο για το κύριο προσωπικό του ΝΣΚ, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 26 του νόμου αυτού ισχύει αναδρομικά από 1-1-1997. Κατά τη διάταξη του άρθρου 10 παρ.9 του ίδιου νόμου η εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 9 και 10 περιορίζεται αποκλειστικά στο κύριο προσωπικό του ΝΣΚ και δεν εφαρμόζεται και σε άλλους λειτουργούς ή υπαλλήλους του δημοσίου τομέα που τυχόν εξομοιώνονται βαθμολογικά ή μισθολογικά.

Κάθε διάταξη τυπικού νόμου, που παραπέμπει ως προς τον καθορισμό αποδοχών και παροχών εν γένει σε βαθμούς ή αποδοχές του κύριου προσωπικού του ΝΣΚ, θεωρείται ότι παραπέμπει στις διατάξεις που ίσχυαν πριν από την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού. Κατά την έννοια της αμέσως παραπάνω διατάξεως η μη επέκταση του νέου μισθολογίου αφορά μόνο τους λειτουργούς ή υπαλλήλους του δημόσιου τομέα, οι οποίοι βάσει διατάξεων νόμων έχουν εξομοιωθεί βαθμολογικά ή μισθολογικά με το κύριο προσωπικό του ΝΣΚ και δεν αφορά σε μισθωτούς εν γένει των οποίων ο μισθός καθορίστηκε συμβατικά με παραπομπή στις εκάστοτε ισχύουσες μισθολογικές διατάξεις για το κύριο προσωπικό του ΝΣΚ.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ότι οι αποδοχές του αναιρεσείοντος, ο οποίος απασχολείται στον αναιρεσίβλητο οργανισμό ως δικηγόρος με πάγια μηνιαία αντιμισθία, καθορίζονται σύμφωνα με την παραπάνω 1252/1994 απόφαση του ΔΣ του αναιρεσιβλήτου, βάσει των εκάστοτε ισχυουσών μισθολογικών διατάξεων για το κύριο προσωπικό του ΝΣΚ, και ότι με τις 208309/25-6-1998 και 208311/25-6-1998 αποφάσεις του διευθύνοντος συμβούλου του ο αναιρεσίβλητος αναπροσάρμοσε αναδρομικά από 1-1-1998 τις αποδοχές των δικηγόρων στο ύψος του νέου μισθολογίου του Ν. 2521/1997, καθόσον βάσει του άρθρου 10 παρ.9 του νόμου αυτού είχε προς τούτο ευχέρεια και όχι νόμιμη υποχρέωση, αφού η εφαρμογή του νέου μισθολογίου αναδρομικά από 1-1-1997 περιορίζεται, μόνο στο κύριο προσωπικό του ΝΣΚ και δεν επεκτείνεται σε άλλες κατηγορίες υπαλλήλων.

Ενόψει αυτών το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την ένδικη αγωγή, με την οποία ο αναιρεσείων είχε ζητήσει την προκύπτουσα με βάση το νέο μισθολόγιο διαφορά αποδοχών από 1-1-1997. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε δια της εφαρμογής της την παραπάνω διάταξη ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 10 παρ.9 του Ν.2521/1997, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, δεν έχει εφαρμογή στην ένδικη διαφορά, αφού αυτή αναφέρεται σε συμβατικά καθορισμένες αποδοχές με παραπομπή στις εκάστοτε νόμιμες αποδοχές άλλης κατηγορίας εργαζομένων, κατά τους βάσιμους από το άρθρο 559 αριθ.1 του ΚΠολΔ λόγους της αναιρέσεως πρώτο, δεύτερο και τρίτο του αναιρετηρίου, όπως αυτοί συμπληρώθηκαν με τον πρώτο λόγο του δικογράφου των προσθέτων.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3331/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ