Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of specific and substantiated grounds under Article 510 of Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1386 / 2020 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1386/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ναυσικά Φράγκου, Γρηγόριο Κουτσοκώστα, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Αλεξάνδρα Σιούτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 17 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Δημητριάδου, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου B. M. - M. του M., κρατουμένου στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τη δικηγόρο Κωνσταντίνα Φιλίππου, η οποία ορίστηκε δικηγόρος του με την υπ' αριθμ. 109/2020 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 248-249/2019 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26-11-2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1730/2019.

Αφού άκουσε

Την Εισαγγελέα, η οποία πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και την ορισθείσα με πράξη δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473,474 παρ.2,476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Αν δεν περιέχονται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικός στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται [άρθρο 512 παρ.1].Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Ούτε επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης. Περαιτέρω, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, δηλαδή της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας , που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτείται α] αν δεν υπάρχει αιτιολογία να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει καμία αιτιολογία ως προς το συγκεκριμένο κεφάλαιο ή τα κεφάλαια που πλήττει η σχετική αιτίαση και β] αν υπάρχει αιτιολογία που δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, [απαιτείται] να προσδιορίζεται επιπλέον σε τι συνίσταται η προβαλλόμενη έλλειψη, ασάφεια ή αντίφαση αιτιολογίας, ως προς το συγκεκριμένο κεφάλαιο ή τα κεφάλαια της απόφασης που πλήττονται ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας [ΟλΑΠ 2/2002, ΑΠ 453/2019, ΑΠ 1581/2019].Τέλος, οι αόριστες αιτιάσεις με τις οποίες πλήττεται η περί τα πράγματα και την εκτίμηση των αποδείξεων, αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν θεμελιώνουν κανένα αναιρετικό λόγο από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του ΚΠΔ.

Εξάλλου από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι όλες οι προβλεπόμενες από αυτήν περιπτώσεις απαραδέκτου του ένδικου μέσου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η άσκηση αναιρέσεως χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις για την άσκηση της [όταν, μεταξύ άλλων, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος], η εκπρόθεσμη άσκησή της κλπ, εφόσον δεν τελούν μεταξύ τους σε σχέση επικουρικότητας ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ενδίκου μέσου , ως απαραδέκτου [ΟλΑΠ 6/2005].

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 26-11-2019 αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ'αριθμ.248-249/2019 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό για α] ανθρωποκτονία με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση β] οπλοχρησία και γ] επανείσοδο ανεπιθύμητου αλλοδαπού στη χώρα, σε συνολική ποινή ισοβίου καθείρξεως και φυλάκισης δύο[2] ετών και έξι [6] μηνών και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων [3000] ευρώ.

Η αίτηση αυτή ασκήθηκε στις 26-11-2019 , κατά το άρθρο 474 παρ.1 εδ.β'ΚΠΔ, από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντή του Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού , όπου αυτός κρατείται και συντάχθηκε συναφώς η υπ'αριθμ.34/2019 έκθεση αναίρεσης. Όπως προκύπτει από την έκθεση αυτή , αναφέρονται κατά λέξη , ως λόγοι για την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως , τα ακόλουθα: "Θεωρώ ότι καταδικάστηκα άδικα και επιθυμώ να γίνει αξιολόγηση των στοιχείων σε βάθος για δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης.

Μη επαρκούς, ειδικούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας λόγους καταδίκης μου, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών και τέλος επιφυλασσόμενος άμα να ασκήσω εμπροθέσμως και νομοτύπως προσθέτους λόγους αναιρέσεως μετά την καθαρογραφή της απόφασης". Όμως , όλες οι ως άνω αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, ως αόριστες εφόσον δεν γίνεται επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών που να θεμελιώνουν τον αναιρετικό από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ ΚΠΔ λόγο ενώ με αυτές πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικώς, εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, η κρινόμενη αίτηση, ως μη περιέχουσα τουλάχιστον ένα ορισμένο λόγο αναιρέσεως, πρέπει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Τέλος, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα [άρθρα 476 παρ.1, 512 παρ.1 και 578 παρ.1 ΚΠΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-11-2019 [αριθμ.εκθ.34/2019] αίτηση του B. M. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτηση Ψυχιατρείου Κορυδαλλού, για αναίρεση της με αριθμό 248-249/21-10-2019 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα [250] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ