Supreme Court dismisses appeal arguing lower court considered inadmissible claim due to defendant's admission.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the appellate court's decision regarding a partial payment dispute. The appellate court had accepted the appellant's claim for the remaining balance after the defendant admitted to receiving partial payments, relying on the defendant's own admission under specific procedural rules. The Supreme Court ruled that since the claim was supported by the defendant's admission, it was properly considered despite being raised for the first time in the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559, paragraph 8, first subsection of the Code of Civil Procedure; Article 527, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure: A claim supported by the opponent's judicial admission is admissible even if raised for the first time in the appeal, provided the lower court relied on such evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1386 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1386/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πόντικα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδόπουλο-Τσαγιαννη, ο οποίος ανακάλεσε την από 19-2-2009 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-3-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γρεβενών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 321/2006 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 15-6-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 10-2-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αρ. 8 α' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, όχι όμως και η αιτιολογημένη άρνηση αυτών, ούτε τα συμπεράσματα που αντλεί το δικαστήριο από την εκτίμηση των αποδείξεων.
Προς τους μη προταθέντες εξομοιώνονται οι απαραδέκτως προταθέντες ισχυρισμοί, άρα και αυτοί που για την επαναφορά τους από προηγούμενη συζήτηση δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 240 ΚΠολΔ διαδικασία, η τήρηση της οποίας ωστόσο επιβάλλεται για τους ισχυρισμούς που προβάλλονται με τις προτάσεις και όχι για εκείνους που περιέχονται στην αγωγή.
Εξάλλου, από το άρθρο 527 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο εναγόμενος, η εναντίον του οποίου αγωγή έγινε δεκτή με την εκκαλούμενη απόφαση μπορεί με το δικόγραφο της έφεσής του ή το δικόγραφο πρόσθετων λόγων να επανέφερε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τις ενστάσεις του που απορρίφθηκαν πρωτοδίκως, τις οψιγενείς και αυτές για τις οποίες, χωρίς να είναι οψιγενείς ή να είχαν προταθεί πρωτοδίκως συντρέχει λόγος από τους αναφερόμενους στο άρθρο 269 του ίδιου Κώδικα, όπως όταν αποδεικνύονται με δικαστική ομολογία του αντιδίκου του.
Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι, δεχθέν ένσταση μερικής εξόφλησης που για πρώτη φορά πρότεινε ο εναγόμενος εκκαλών επικουρικώς με τον 9ο λόγο της έφεσής του, έλαβε υπόψη ισχυρισμό απαραδέκτως προταθέντα.
Όπως προκύπτει όμως από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι ο ενάγων (αναιρεσείων) δικαιούται, για κέρδη από τη συμμετοχή του στις αναφερόμενες αφανείς εταιρείες που είχαν συσταθεί μεταξύ των διαδίκων με εμφανή εταίρο τον εναγόμενο (αναιρεσίβλητο), το συνολικό ποσό των 44.898 ευρώ και ότι έναντι αυτού ο πρώτος συνομολογεί ότι έλαβε τμηματικώς από τον τελευταίο (εμφανή εταίρο) το συνολικό ποσό 24.659 ευρώ, ήτοι δρχ. 2.500.000 την 22.12.2000, δρχ. 930.000 την 31.10.2000, δρχ. 400.000 την 30.3.2000, δρχ. 1.361.900 την 4.9.2000, δρχ. 1.360.910 την 14.9.2000, δρχ. 1.500.000 την 22.12.2000 και δρχ. 350.000 την 31.1.2001.
Κατόπιν τούτου, το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή εν μέρει και καταδίκασε τον αναιρεσίβλητο να καταβάλει στον αναιρεσείοντα το ποσό των 20.239 ευρώ, δηλαδή τη διαφορά μεταξύ του ποσού των 44.898 ευρώ και του ποσού των 24.659 ευρώ, την είσπραξη του οποίου συνομολογεί ο ενάγων ήδη αναιρεσείων. Καθίσταται έτσι σαφές ότι κατά το Εφετείο ο άνω περί μερικής εξοφλήσεως ισχυρισμός (ένσταση) του αναιρεσιβλήτου αποδεικνύετο, με δικαστική ομολογία του αναιρεσείοντος και ως εκ τούτου, έστω και αν προτάθηκε για πρώτη φορά με την έφεση του πρώτου (αναιρεσείοντος), επιτρεπτώς ελήφθη υπόψη από αυτό (Εφετείο), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 269 παρ. 2 και 527 περ. 3 ΚΠολΔ.
Επομένως, ο ερευνώμενος λόγος είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15.6.2007 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 321/2006 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από ευρώ χίλια οκτακόσια (1800).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ