1384/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1384 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1384/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Aργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Α.Κοινοπραξίας με την επωνυμία ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ, που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, αποτελείται δε από τις παρακάτω εταιρείες, καθεμιά από τις οποίες εκπροσωπείται νόμιμα, 1. INTERINFRA SA που εδρεύει στη ..., 2. ALSTOM TRANSPORT SA, που εδρεύει στη ..., 3.ΤΗΑLES TRANSACTIONS CGA SA που εδρεύει στο ..., 4.SIEMENS AKTIENGESELLSCHAFT, BERLIN- MUENCHEN Geschaftsbereich VERKEHRSTECHNIK, που εδρεύει στη ..., 5. ΒΟΝBARDIER TRANSPORTATION GmbH,που εδρεύει στο ..., 6.HAMBURG-CONSULT, Gesellschaft fuer Verkersberatung und Verfahrentechniken m.b.H που εδρεύει στο ..., 7.ΤΕΝΟVIS SAS που εδρεύει στη ..., 8.VINCI CONSTRUCTION GRANDS PROJECTS SA, που εδρεύει στη ..., 9. SPIE SA που εδρεύει στη ..., 10. HOCHTIEF AG, που εδρεύει στην ..., 11. ΑΕΓΕΚ ΑΕ που εδρεύει στο ..., 12. DE CONSULT, GmbH, που εδρεύει στη ..., 13. ETC Transport Consultants Gmbh, που εδρεύει στο ...,14. SOCIETE GENERALE DE TECHNIQUES ET D' ETUDES S.A., που εδρεύει στη ..., 15. THALES ENGINEERING & CONSULTING S.A, που εδρεύει στη ..., 16. LAHMEYER I.GmbH που εδρεύει στη ..., 17. Α.Δ.Κ που εδρεύει στην Αθήνα,18. SIEMENS AE που εδρεύει στο ..., Β. Κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κ/Ξ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, αποτελείται δε από τις παρακάτω εταιρείες: 1. VINCI CONSRUCTION GRANDS PROJECTS S.A που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. HOCHTIEF AG, που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. ΑΕΓΕΚ ΑΕ που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 4. SPIE SA, που εδρεύει στη ... . Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Καλλιόπη Κουτσαύτη-Σίμα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Κ. του Ρ., 2 Β. Κ. του Σ., 3 Π. Κ., 4 Γ. Κ. του Α., κατοίκων όλων ..., 5.Ι. Κ. του Α., κατοίκου ..., 6.Ανώνυμης Εταιρείας, με την επωνυμία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 7. Εταιρείας περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ATCO EΠΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 8. Ι. Γ. Θ., νομίμου εκπροσώπου και διαχειριστή της πιο πάνω εταιρείας, κατοίκου ..., 9. Α. Τ. του Α., κατοίκου ..., 10. Ανώνυμης Τεχνικής, Εμπορικής Λατομικής και Κτηματικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Κ. ΑΤΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 11. Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "GENERALI HELLAS AEAZ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 12. Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ Ανώνυμος Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 13. Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν οι μεν 1ος, 2ος, 3ος, 4ος και 5ος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κερασιώτη, οι 6η, 7η, 8ος, 9ος, 10η δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και οι 11η, 12η και 13η εταιρείες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Πανοτόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-2000 αγωγή, τις από 16-3-2001 , 1-8-2002 προσεπικλήσεις σε αναγκαστική παρέμβαση-αγωγές και 25-7-2001 επικουρική πρόσθετη παρέμβαση, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 540/2003 μη οριστική 4178/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, που παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο λόγω αρμοδιότητας και 9923/2005 του Εφετείου Αθηνών που παρέπεμψε την υπόθεση ξανά στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 4920/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου και 1433/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 14-12-2009 αίτησή τους και τους από 15-4-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 8-11-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η από 14-12-2009 αίτηση αναιρέσεως και οι παραδεκτά ασκηθέντες, με αυτοτελές δικόγραφο, από 15-4-2010 πρόσθετοι λόγοι αυτής, αντίγραφο των οποίων επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους, όπως προκύπτει τούτο από τις υπ' αριθμ. 10419Γ, 10422Γ, 10421Γ, 10420Γ/27-6-2011, 10647/1-8-2011, 10658Γ/2-8-2011, 10668Γ, 10671Γ/3-8-2011, 10771Ι/12-9-2011, 10644Γ/1-8-2011, 10667Γ/3-8-2011, 10646/1-8-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., και την υπ' αριθμ. 3061Γ/1-8-2011 όμοια του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας ....

Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 10651Γ/2-8-2011, 10669Γ, 10670Γ/3-8-2011, 10772Ι/12-9-2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικ. επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... και την υπ' αριθμ. 3060Γ/1-8-2011 όμοια του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας ... , ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ορισθείσα δικάσιμο της 14-11-2011, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειουσών στους εκ των αναιρεσιβλήτων έκτη, εβδόμη, όγδοο, ένατο και δέκατη, εταιρείες με την επωνυμία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ και "ATCO Ε.Π.Ε", Ι. Θ., Α. Τ. και εταιρεία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Κ. Α.Τ.Ε" αντίστοιχα, πλην όμως οι ανωτέρω διάδικοι, δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά της από το πινάκιο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 69, 574 και 576 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι η αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατά του νικητή αντιδίκου του αναιρεσείοντος, όχι δε και κατά του ομοδίκου του αναιρεσείοντος, ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, εφόσον η απόφαση δεν περιέλαβε διάταξη υπέρ αυτού που βλάπτει τον αναιρεσείοντα.

Στην προκειμένη περίπτωση οι πέντε πρώτοι των αναιρεσιβλήτων Α. Κ., Β. Κ., Π. Κ., Γ. Κ. και Ι. Κ., άσκησαν κατά των αναιρεσειουσών και των έκτης, εβδόμης, ογδόου, ενάτου και δεκάτης των αναιρεσιβλήτων αγωγή, με την οποία, επικαλούμενοι τον θάνατο του συγγενούς τους (υιού και αδελφού) Α. Κ. σε εργατικό ατύχημα, οφειλόμενο σε συνυπατιότητα όλων των ανωτέρω, τότε εναγομένων, ζήτησαν την επιδίκαση σ' αυτούς αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης.

Επί της αγωγής εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθμ. 4920/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε αυτή δεκτή κατά ένα μέρος έναντι όλων των εναγομένων. Έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, στρεφόμενη κατά των τότε εναγόντων, άσκησαν και οι ήδη αναιρεσείουσες, η οποία συνεκδικάσθηκε με τις εφέσεις άλλων διαδίκων της πρωτοβάθμιας δίκης.

Επ' αυτής εκδόθηκε εν τέλει η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία και μετ' εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, απορρίφθηκε η αγωγή ως προς την έκτη αναιρεσίβλητη εταιρεία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, κρίθηκε ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αμέλεια των αναιρεσειουσών Κοινοπραξιών και των πρωτοβαθμίως ομοδίκων τους έβδομης, όγδοου, ένατου και δέκατης των αναιρεσιβλήτων, υποχρεώθηκαν όλοι οι συνυπαίτιοι του ατυχήματος να καταβάλουν εις ολόκληρον καθένας στους αρχικώς ενάγοντες τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωσή τους προς καταβολή για την ίδια αιτία των εις αυτήν αναφερομένων ποσών.

Επομένως, η κρινόμενη αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι, κατά το μέρος που στρέφονται κατά των αναιρεσιβλήτων, ΑTCO Ε.Π.Ε, Ι. Θ., Α. Τ. και εταιρείας ΑΦΟΙ Κ. ΑΤΕ, οι οποίοι δεν είναι νικήσαντες αντίδικοι, αλλά ομόδικοι των αναιρεσειουσών και ως προς τους οποίους η προσβαλλόμενη δεν διέλαβε διάταξη υπέρ τους, αλλά όλοι υποχρεώθηκαν και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωσή τους να καταβάλουν στους ενάγοντες εις ολόκληρον τα οφειλόμενα ποσά, είναι απαράδεκτη.

Απαράδεκτη είναι επίσης η αναίρεση και κατά το μέρος που στρέφεται κατά της εταιρείας, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, ως προς την οποία όπως προαναφέρθηκε η αγωγή απορρίφθηκε ως αόριστη, αλλά και ως προς τις αναιρεσίβλητες ασφαλιστικές εταιρείες, ενδέκατη, δωδέκατη και δέκατη τρίτη, εφόσον δεν αποδίδεται με την αναίρεση πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφορικά με την απορριπτική της κρίση ως προς την εταιρεία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ ή άλλη πλημμέλεια σχετιζόμενη με τις ασφαλιστικές εταιρείες.

Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 922 ΑΚ, προστήσας είναι εκείνος, ο οποίος με τη βούλησή του δέχεται τις υπηρεσίες του προστηθέντος, που απασχολείται διαρκώς ή παροδικά στη διεκπεραίωση υποθέσεως και γενικά στην εξυπηρέτηση επαγγελματικών, οικονομικών ή κοινωνικών συμφερόντων του προστήσαντος και συνήθως υπόκειται στον έλεγχο ή απλώς στις γενικές οδηγίες και εντολές ή στην επίβλεψη του προστήσαντος.

Ο προστήσας ευθύνεται αντικειμενικά προς αποζημίωση του τρίτου, ο οποίος ζημιώθηκε από αδικοπραξία, τελεσθείσα από τον προστηθέντα και ευρισκόμενη σε εσωτερική αιτιώδη σχέση με την εκτέλεση της υπό διεκπεραίωση υποθέσεως του προστήσαντος. Εξάλλου, αν με τη βούληση του προστήσαντος ο αρχικός προστηθείς έχει δυνατότητα να χρησιμοποιεί τρίτους (υποπροστηθέντες) στη διεκπεραίωση της υποθέσεως του προστήσαντος, ο τελευταίος ευθύνεται και για τις αδικοπραξίες των υποπροστηθέντων χωρίς να προσαπαιτείται να ασκεί έλεγχο ή να δίδει οδηγίες και εντολές σ` αυτούς (ΑΠ 22/2004).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοσθέντα κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΑΠ 625/2008).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως, ότι συνυπαίτιοι για τον θανάσιμο τραυματισμό του υιού και αδελφού των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων Α. Κ., που συνέβη στα πλαίσια της συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας που παρείχε ο τελευταίος στην αρχικά εναγομένη εταιρεία ATCO EΠE, κατά τη διάρκεια συναρμολογήσεως και εγκαταστάσεως ενός οικοδομικού γερανού, στο επί της οδού ... (...) φρεάτιο του μετρό, που κατασκεύαζαν οι λοιπές εναγόμενες, είναι, εκτός του θανόντος, οι αναιρεσείουσες κοινοπραξίες, η εταιρεία Κ.

ΑΤΕ, η ως άνω εταιρεία ATCO EΠE και οι προστηθέντες αυτής Ι. Θ. και Α. Τ.. Ειδικότερα ως προς την συνευθύνη όλων των ως άνω αρχικά εναγομένων, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με την από 16-9-1991 σύμβαση, η οποία καταρτίστηκε μεταξύ αφενός του Ελληνικού Δημοσίου και αφετέρου της εκ των εφεσίβλητων, κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ" (ήδη πρώτης αναιρεσείουσας) το πρώτο (Ελ.

Δημόσιο) ανέθεσε στην τελευταία (ανάδοχο) την εκτέλεση του έργου "της μελέτης, κατασκευής και θέσης σε πλήρη λειτουργία του ΥΠΟΓΕΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ (ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ) γραμμή 2 (ΣΕΠΟΛΙΑ-ΔΑΦΝΗ) και γραμμή 3 (ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ - ΥΕΘΑ)". ... Σε εκτέλεση της παραπάνω σύμβασης, η ανάδοχος κοινοπραξία (ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ) ανέθεσε την εκτέλεση των εργασιών ειδικότητας πολιτικού μηχανικού του ανατεθέντος σ' αυτήν έργου, στην εκ των εφεσίβλητων κοινοπραξία με την επωνυμία "ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κ/Ξ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ" (ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα) (α' υπεργολάβος), διαφυλάξασα για τον εαυτό της το δικαίωμα διεύθυνσης και επίβλεψης των εκτελουμένων εργασιών με την παροχή οδηγιών προς την εν λόγω υπεργολάβο.

Ακολούθως, με το 459/23-10-1995 ιδιωτικό συμφωνητικό, η ως άνω πρώτη υπεργολάβος (ΜΕΤΡΟ Κ/Ξ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ) ανέθεσε το τμήμα του ανατεθέντος σ' αυτήν έργου, που αφορούσε τις εργασίες εκσκαφής, φόρτωσης και μεταφοράς των προϊόντων της εκσκαφής των φρεατίων του μετρό, μεταξύ των οποίων και αυτού της οδού ... (...) στην, εκ των εφεσίβλητων, ανώνυμη τεχνική εταιρεία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Κ.

ΑΤΕ" (β υπεργολάβος) συμφωνηθέντος παράλληλα (όρος 3.6 της σύμβασης) ότι οι έγγραφες εντολές και οδηγίες του εργολάβου (ΜΕΤΡΟ Κ/Ξ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ) είναι υποχρεωτικές για τον υπεργολάβο (ΑΦΟΙ Κ. ΑΤΕ). Στη συνέχεια η ως άνω (δεύτερη) υπεργολάβος, με το από 8-12-95 ιδιωτικό συμφωνητικό, ανέθεσε στην εκ των εφεσίβλητων, εταιρεία περιωρισμένης ευθύνης με την επωνυμία ΑΤCΟ ΕΠΕ (γ' υπεργολάβο) την εγκατάσταση στο χώρο του φρεατίου της οδού ..., ενός οικοδομικού γερανού, τον οποίο η τελευταία θα της εκμίσθωνε για την πραγματοποίηση των απαραίτητων εργασιών εκσκαφής.

Την εκτέλεση του έργου της εγκατάστασης και συναρμολόγησης του παραπάνω γερανού η εν λόγω ΑΤCΟ ΕΠΕ ανέθεσε σε συνεργείο, απαρτιζόμενο από τους, με σχέση εξαρτημένης εργασίας απασχολουμένους σ' αυτήν, Α. Τ., χειριστή - μονταδόρο γερανών, και στον υιό των δύο πρώτων και αδελφό των λοιπών εναγόντων Α. Κ., με επικεφαλής τον τεχνικό διευθυντή αυτής Ι.

Θ.. Στις 9-12-1995, κατά την εκτέλεση από το εν λόγω συνεργείο των απαραιτήτων για την εγκατάσταση, συναρμολόγηση και ανύψωση του γερανού εργασιών, ο ως άνω Α. Κ. ανήλθε, ύστερα από σχετική εντολή του παραπάνω Α. Τ., επί της οριζοντιομένης, σε ύψος 20 μέτρων από το έδαφος, πήγας (μπούμας) του γερανού ..., προκειμένου να προβεί στην τοποθέτηση των παρελκομένων εξαρτημάτων αυτής.

Κατά τη διαδικασία αυτή ο ως άνω Α. Κ., διαπιστώσας τη μερική έξοδο του πήρου του κόμβου της κάτω δεξιάς δοκού της πήγας, ο οποίος .... δεν ήταν ασφαλισμένος με την ειδική ασφάλεια, προσπάθησε αυτοβούλως και χωρίς ενημέρωση του κατά τα άνω Α. Τ., με τη χρήση σφυριού να τοποθετήσει τον πήρο στη σωστή λειτουργική θέση...

με αποτέλεσμα να προκληθεί, εξαιτίας της κρούσεως ... οριστική λύση του κόμβου, η οποία επέφερε ... τελικά την κατάρρευση της πήγας, και την από ύψος 20 μέτρων πτώση του ως άνω Α. Κ., η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό αυτού ... Ο θάνατος του Α. Κ., οφείλεται σε συγκλίνουσα αμελή συμπεριφορά του ιδίου και των κατά τα άνω προστηθέντων από την υπεργολάβο εταιρεία ΑΤCΟ ΕΠΕ, (τεχνικού συμβούλου και χειριστή μανταδόρου Ι.

Θ. και Α. Τ. αντίστοιχα)", (συνιστάμενη ... στις αμελείς πράξεις και παραλείψεις καθενός από αυτούς, που εκθέτει λεπτομερώς το Εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφαση και δεν αφορούν εν προκειμένω τους αναιρετικούς λόγους)". Και συνεχίζει το Εφετείο: "... Συνυπαίτιοι όμως του θανάσιμου τραυματισμού του ως άνω εργαζομένου, είναι τόσο η, προστήσασα τους παραπάνω Α.

Τ. και Ι. Θ. ΕΠΕ με την επωνυμία ΑΤCΟ όσο και η διαφυλάξασα το δικαίωμα διεύθυνσης και επίβλεψης ολοκλήρου του έργου της κατασκευής του ΜΕΤΡΟ ανάδοχος κοινοπραξία με των επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ"(πρώτη αναιρεσείουσα) αλλά και η απ' αυτήν προστηθείσα πρώτη υπεργολάβος, κοινοπραξία με την επωνυμία "ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κ/Ξ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ",(δεύτερη αναιρεσείουσα) και η περαιτέρω από την τελευταία προστηθείσα δεύτερη υπεργολάβος ΑΤΕ ΑΦΟΙ Κ., η οποία με τη σειρά της προέστησε την ως άνω ΑΤCΟ.

Εφόσον το καθένα από τα παραπάνω νομικά πρόσωπα, ως εργοδότης του απ' αυτό ανατεθέντος περαιτέρω τμήματος του έργου, για το οποίο διαφύλαξε το δικαίωμα επίβλεψης, θεωρείται κατά τα εκτεθέντα στη σχετική μείζονα σκέψη, προστήσαν του αναλαβόντος την εκτέλεση υπεργολάβου, ευθυνόμενο αντικειμενικά όχι μόνο για το πταίσμα του εν λόγω προστηθέντος υπεργολάβου αλλά και γι' αυτό (πταίσμα) των περαιτέρω από τον τελευταίο υποπροστηθέντων, χωρίς μάλιστα να απαιτείται να ασκεί τον έλεγχο ή να παρέχει οδηγίες σ' αυτούς ...".

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, μετ' εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, έκανε εν μέρει δεκτή έναντι όλων των ανωτέρω εναγομένων, μεταξύ των οποίων και οι δύο αναιρεσείουσες, την περί επιδικάσεως χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης αγωγή των αναιρεσιβλήτων. Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, και υπό την επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με το να δεχθεί ότι η μεταξύ των εταιρειών ΑΤCΟ EΠΕ και AΦOI K.

A.T.E έννομη σχέση, κατά την εξέλιξη της οποίας συνέβη το ένδικο ατύχημα, ήταν σύμβαση έργου, ενώ, κατά τις αναιρεσείουσες, επρόκειτο για μίσθωση πράγματος, οι δε εργασίες εγκαταστάσεως και συναρμολογήσεως του οικοδομικού γερανού, συνιστούσαν εργασίες στα πλαίσια της συμβάσεως μισθώσεως πράγματος που είχαν καταρτίσει οι ως άνω διάδικοι, τις οποίες είχε αναλάβει να εκτελέσει η εκμισθώτρια εταιρεία, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 200, 361 και 575 ΑΚ και εσφαλμένα ερμήνευσε την καταρτισθείσα μεταξύ τους σύμβαση με το από 8-12-1995 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση συνδρομής των προϋποθέσεων του ανωτέρω αναιρετικού λόγου, πλήττεται ουσιαστικά η ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του Εφετείου ως προς τον, κατά τις παραδοχές του, χαρακτήρα της συνδέουσας τους διαδίκους αυτούς συμβάσεως ως μισθώσεως έργου. Εξάλλου, από τις ίδιες παραδοχές, δεν προκύπτει ότι το Εφετείο διαπίστωσε κενό ή αμφιβολία στους όρους της καταρτισθείσας μεταξύ των ανωτέρω εταιρειών σύμβασης, ώστε να τίθεται ζήτημα ερμηνείας αυτών σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 200ΑΚ.

Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι, με το να δεχθεί το Εφετείο, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το από 8-12-1995 ιδιωτικό συμφωνητικό, επιγραφόμενο "ιδιωτικό συμφωνητικό παροχής υπηρεσιών με οικοδομικό γερανό", ότι η καταρτισθείσα μεταξύ των εταιρειών Κ. ΑΤΕ και ΑΤCΟ ΕΠΕ σύμβαση, εκτός από τον χαρακτήρα της μισθώσεως πράγματος, είχε και τον χαρακτήρα της μισθώσεως έργου, συνιστάμενου στην εγκατάσταση και συναρμολόγηση του οικοδομικού γερανού και ως εκ τούτου υφίστατο διαδοχική σχέση προστήσεως μεταξύ των αναιρεσειουσών και της εργοδότριας του θανόντος, δημιουργική της εις ολόκληρον ευθύνης τους μετά των λοιπών συνυποχρέων για τον θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς των πέντε πρώτων αναιρεσιβλήτων, δεν παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη μη εφαρμογή τις προαναφερθείσες διατάξεις, δεδομένου ότι πράγματι από το περιεχόμενο του ως άνω συμφωνητικού, όπως αυτό περιγράφεται και στην προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι δεν πρόκειται περί αμιγούς συμβάσεως μισθώσεως πράγματος αλλά και περί μισθώσεως έργου συνιστάμενου στην εγκατάστηση και συναρμολόγηση του γερανού (έργου δυσχερούς και τεχνικώς περίπλοκου).

Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθμ 20 και 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. ο αναιρετικός λόγος της παραμορφώσεως του περιεχόμενου εγγράφου, ιδρύεται, όταν ο δικαστής υποπίπτει σε διαγνωστικό λάθος, αποδίδοντας στο έγγραφο περιεχόμενο διάφορο από το αληθινό, με συνέπεια να καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Αντίθετα, δεν ιδρύεται ο αναιρετικός αυτός λόγος, όταν ο δικαστής, δέχεται το περιεχόμενο του εγγράφου όπως έχει, και εκτιμώντας το αληθινό του περιεχόμενο, καταλήγει, έστω και με πλημμελή εκτίμηση, σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση, αναγόμενη στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη (ΟλΑΠ 2/2008, 1/1999).

Με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείουσες αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 8-12-1995 ιδιωτικού συμφωνητικού που κατάρτισαν οι ανωτέρω εταιρείες (ATCO ΕΠΕ και ΑΦΟΙ Κ. ΑΤΕ), με το να δεχθεί ότι η ενοχική σχέση που συνέδεε τις δύο εταιρείες αναφορικά με την εγκατάσταση και τη συναρμολόγηση του οικοδομικού γερανού ήταν σύμβαση έργου, ενώ κατά τις αναιρεσείουσες, από το περιεχόμενο του εν λόγω συμφωνητικού προκύπτει ότι αφορά μίσθωση πράγματος, παραδοτέου σε λειτουργία σε χώρο επιλογής της μισθώτριας, με εντεύθεν έννομη συνέπεια, την διακοπή της διαδοχικής σχέσης προστήσεως, επί της οποίας θεμελίωσε το εφετείο την περί συνευθύνης τους κρίση του.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι δεν πρόκειται περί διαγνωστικού σφάλματος, δηλαδή σφάλματος του Εφετείου περί την ανάγνωση του ανωτέρω εγγράφου το οποίο ορθά ανέγνωσε, αλλά με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά περί του περιεχομένου του εγγράφου τούτου κρίση του Εφετείου, που απορρέει από την εκτίμηση αυτού ότι μεταξύ των συμβληθέντων, πέραν της συμβάσεως μισθώσεως του οικοδομικού γερανού, είχε καταρτισθεί και σύμβαση μισθώσεως έργου, συνιστάμενου στην συναρμολόγηση και εγκατάσταση αυτού (μικτή σύμβαση).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από τις ανωτέρω διατάξεις, που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο, ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων. "Πράγμα " αποτελούν και οι λόγοι εφέσεως, εφόσον περιέχουν αυτοτελή ισχυρισμό.

Ο λόγος αυτός δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι έχει ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός, ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός, όπως όταν η απόφαση περιλαμβάνει παραδοχές αντίθετες προς αυτόν.

Εξάλλου ο λόγος αυτός ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν, μόνον όμως από τον διάδικο (αναιρεσείοντα) που έχει προβάλει τον σχετικό ισχυρισμό και όχι από τον αντίδικό του, διότι στην περίπτωση αυτή λείπει το έννομο συμφέρον που απαιτείται για την άσκηση της αναιρέσεως από τον αναιρεσείοντα, εκτός αν ο τελευταίος, είχε επικαλεσθεί τους ισχυρισμούς του αντιδίκου του ως δικαστική ομολογία.

Με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου, κατ' επίκληση πλημμέλειας από την ανωτέρω διάταξη, οι αναιρεσείουσες μέμφονται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη 1) τον αγωγικό ισχυρισμό των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι θεμελίωναν την ευθύνη των εταιρειών Κ. ΑΤΕ και ΑΤCΟ ΕΠΕ για τον θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς τους, στην μεταξύ τους καταρτισθείσα σύμβαση μισθώσεως και β) τον από τις ίδιες (αναιρεσείουσες) προβληθέντα ισχυρισμό που πρόβαλαν πρωτοβαθμίως και επανέφεραν στο Εφετείο ότι μεταξύ των ως άνω εταιρειών είχε καταρτισθεί μίσθωση πράγματος και όχι σύμβαση έργου και ο οποίος ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης διότι σε περίπτωση παραδοχής του έχει ως έννομη συνέπεια την διακοπή της διαδοχικής σχέσης πρόστησης μεταξύ αυτών και των λοιπών ευθυνομένων εταιρειών.

Ο λόγος ως προς μεν την υπό στοιχεία α' αιτίαση είναι απαράδεκτος, ως προς δε την υπό στοιχείο β', είναι αβάσιμος, διότι, ανεξαρτήτως του ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα " κατά την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια, αλλά αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, το Εφετείο τον έλαβε υπόψη και τον απέρριψε με παραδοχές αντίθετες προς αυτόν, δεχόμενο ότι η εταιρεία Κ.

ΑΤΕ ανέθεσε εργολαβικά την εγκατάσταση του γερανού στην εταιρεία ΑΤCΟ ΕΠΕ.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος, αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεση τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.ΑΠ 13/1995).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Έτσι, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Κατ' ακολουθίαν, ο τέταρτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας, διότι ως προς το ουσιώδες ζήτημα που θεμελιώνει την συνευθύνη των αναιρεσειουσών στην πρόκληση του θανατηφόρου ατυχήματος, περιορίζεται μόνον στην αναφορά ότι η εταιρεία Κ.

ΑΤΕ με το από 8-12-1995 συμφωνητικό ανέθεσε στην εταιρεία ΑΤCΟ Ε.Π.Ε την εγκατάσταση στο χώρο του φρεατίου ενός οικοδομικού γερανού τον οποίο η τελευταία θα της εκμίσθωνε για την πραγματοποίηση των απαραιτήτων εργασιών εκσκαφής, είναι απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη αιτίαση αναφέρεται στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος που έχει εξαχθεί από την εκτίμηση των αποδείξεων, το οποίο όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, εκτίθεται με σαφήνεια.

Κατά την διάταξη του άρθρου 26 Α.Κ., "οι ενοχές από αδίκημα διέπονται από το δίκαιο της πολιτείας όπου διαπράχθηκε το αδίκημα". Από την διάταξη αυτή συνάγεται ότι η κύρια σχέση η οποία δημιουργείται, με τη διάπραξη αδικήματος στην Ελλάδα από το οποίο επήλθε ο θάνατος αλλοδαπού και η αντίστοιχη αδικοπρακτική ενοχή, διέπονται από το ελληνικό δίκαιο με την έννοια της Lex causee.

Επομένως, κατά το δίκαιο αυτό, κρίνεται, μεταξύ άλλων, ο κύκλος των προστατευόμενων έννομων αγαθών ή των υποκειμενικών δικαιωμάτων, στην έννοια του οποίου περιλαμβάνονται και προσδιορίζονται απευθείας, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 26 Α.Κ, και όλα εκείνα τα πρόσωπα που δικαιούνται και νομιμοποιούνται ενεργητικώς στο να προβάλλουν, κατά περίπτωση, αντίστοιχες αξιώσεις, συνδεόμενες με την ένδικη αδικοπρακτική συμπεριφορά είτε με ορισμένη ιδιότητα, είτε εξ ιδίου δικαίου.

Επομένως, στην περίπτωση θανάτωσης, σε εργατικό ατύχημα στην Ελλάδα αλλοδαπού, για να κριθεί η νομιμοποίηση εκείνων που ζητούν με αγωγή την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ψυχικής οδύνης, με την έννοια "των ανηκόντων στον κύκλο των προσώπων, που είναι φορείς εννόμων αγαθών ή υποκειμενικών δικαιωμάτων", τα οποία προσβλήθηκαν από τις επαχθείς συνέπειες της αδικοπρακτικής θανάτωσης, θα εφαρμοσθεί, με βάση τη διάταξη του άρθρου 26 του Α.Κ αμέσως το Ελληνικό Δίκαιο, χωρίς την παρεμβολή άλλης έρευνας, και ειδικά η διάταξη του άρθρου 932 Α.Κ με την οποία θα προσδιορισθεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το εάν ο συγκεκριμένος ενάγων ανήκει στο κύκλο των δικαιουμένων προσώπων, με την προαναφερθείσα έννοια, ανεξαρτήτως του εάν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση το (μη εφαρμοστέο όμως) ουσιαστικό δίκαιο της ιθαγενείας του θανόντος και εκείνων που ζητούν την επιδίκαση της χρηματικής ικανοποίησης, προβλέπεται διαφορετική ρύθμιση, ως προς τα πρόσωπα που ανήκουν στον κύκλο εκείνων που δικαιούνται να επιδιώξουν την αντίστοιχη αξίωση ή δεν προβλέπεται καμία ρύθμιση (πρβλ.

ΟλΑΠ 10/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφασή του, το Εφετείο για το ζήτημα αν οι ενάγοντες, Αλβανοί υπήκοοι, γονείς και αδελφοί του θανόντος, επίσης Αλβανού υπηκόου, ανήκουν στην οικογένεια του θύματος και εντεύθεν έχουν αξίωση χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ψυχικής οδύνης και νομιμοποιούνται στη δικαστική επιδίωξή της, εφάρμοσε ρητά το ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, χωρίς ειδικότερη νομική αιτιολογία ως προς το ποιο δίκαιο ήταν εφαρμοστέο. Ακολούθως δε με βάση αυτό (ελληνικό δίκαιο), έκρινε ότι η αγωγή ως προς το σχετικό αίτημά της ήταν νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 ΑΚ και ακολούθως δέχθηκε αυτήν κατά ένα μέρος και ως ουσιαστικά βάσιμη. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη εφαρμογή την διάταξη του άρθρου 26 του ΑΚ, ούτε παρέλειψε να λάβει υπόψη πράγματα προταθέντα, η έλλειψη δε μείζονος σκέψης σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο, δεν θεμελιώνει τον από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο. Επομένως ο μοναδικός πρόσθετος λόγος, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από το άρθρο 559 αριθμ. 1, 8 και 19 ΚΠολΔ πλημμέλειες, είναι αβάσιμος ως προς την πρώτη και δεύτερη αιτίαση και απαράδεκτος ως προς την τρίτη.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14 Φεβρουαρίου 2009 αίτηση και τους από 15-4-2010 προσθέτους λόγους, των 1) Κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ" και 2) Κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Κ/Ξ ΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1433/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των παρόντων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει για μεν τους πέντε πρώτους αναιρεσιβλήτους σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ, για δε τις τρεις τελευταίες αναιρεσείουσες, σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2012. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Αυγούστου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ