Legislator Case Law & Legislation
1384/2007 AI generated

1384/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1384/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

1384/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Από τα άρθρα 335, 338 έως 341, 345 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του σχετικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1384 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1384/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαΐου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λυκοκάπη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ....... ατομικά, αλλά και υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου (Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου) της ως άνω εταιρίας, κατοίκου ..... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βερβεσό, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-3-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1732/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 1790/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 9-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα άρθρα 335, 338 έως 341, 345 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του σχετικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρ. 664 επ. ΚΠολΔ) το δικαστήριο υποχρεούται να λάβει υπόψη και ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, που δόθηκαν νομότυπα, κατά το άρθρο 671 παρ. 1 δ΄ του ΚΠολΔ. Οι βεβαιώσεις αυτές δεν αποτελούν έγγραφα, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

ΚΠολΔ, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο που διακρίνεται από τα έγγραφα και για το λόγο αυτό αν στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου αναφέρεται ότι λήφθηκαν υπόψη τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα δεν αποδεικνύεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και τις ένορκες βεβαιώσεις που είχαν προσκομίσει και επικαλεσθεί οι διάδικοι.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, προκύπτει ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, με την ένδικη από 19-3-2001 αγωγή του, επικαλούμενος σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, δυνάμει της οποίας παρέσχε την εργασία του, ως δημοσιογράφος-διορθωτής, στους εναγομένους και ήδη αναιρεσίβλητους από 10-11-1994 έως 15-1-2001, οπότε η πρώτη των αναιρεσιβλήτων κατήγγειλε ακύρως τη σύμβασή του, ζήτησε να αναγνωρισθεί η ακυρότητά της εν λόγω καταγγελίας και να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι να του καταβάλουν για μισθούς υπερημερίας, δεδουλευμένες αποδοχές και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης συνολικό ποσό 14.853.836 δραχμών.

Προς απόδειξη δε των θεμελιωτικών της αγωγής του πραγματικών περιστατικών επικαλέσθηκε με τις από 23-9-2004 προτάσεις του και προσκόμισε στο Εφετείο τις 20328 και 20338/28-11-2001 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων του ..... και ......, που είχαν δοθεί ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσιβλήτων.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι το εφετείο σχημάτισε την κρίση του για την ουσία της υποθέσεως από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και από όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, χωρίς να μνημονεύει ειδικώς τις ως άνω 20328 και 20338/2001 ένορκες βεβαιώσεις του αναιρεσείοντος ή να κάνει στις αιτιολογίες της οποιαδήποτε, ούτε και τυπική, αναφορά σ' αυτές, η δε μνεία ότι έλαβε υπόψη τα έγγραφα που επικαλέστηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων δεν καλύπτει και τις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις του, οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, δεν αποτελούν έγγραφα, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο.

Επομένως, το Εφετείο, που δεν έλαβε υπόψη τις πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό είναι βάσιμος ο περί τούτου πρώτος λόγος του αναιρετηρίου. Κατ΄ ακολουθίαν, παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση.

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 1790/2005, απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ