1383/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1383 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1383/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα.

Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", πρώην "...", πρώην "... LTD", καθολικής διαδόχου εκ της μεταβίβασης του χαρτοφυλακίου ασφαλιστηρίων συμβολαίων της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... P.A.", που εδρεύει στο ... και το υποκατάστημα της Ελλάδας εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε.", πρώην "... Α.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα.

Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μπούτσικο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-9-2011 αγωγή της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "..., PA" και την από 1-3-2012 προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση και παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1353/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 5242/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 14-11-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η κατά την τακτική διαδικασία και κατ’ αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ’ αριθ. 5242/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας (παραγγελειοδόχου μεταφοράς) κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως που είχε εκδοθεί επί της αγωγής της δικαιοπαρόχου της ήδη αναιρεσίβλητης (ασφαλιστικής εταιρείας) με την οποία, πλην άλλων που δεν αφορούν την παρούσα αναιρετική διαδικασία έγινε αυτή εν μέρει δεκτή και υποχρεώθηκε η εναγομένη-αναιρεσείουσα να καταβάλει στην ενάγουσα- αναιρεσίβλητη νομιμοτόκως το ποσό των 42.148,95 ευρώ, ως αποζημίωση, λόγω, υποκαταστάσεως αυτής στα δικαιώματα της ασφαλισμένης της, στην οποία κατέβαλε το συμφωνηθέν ασφάλισμα, λόγω επελεύσεως του ασφαλιζομένου κινδύνου.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 της από 19-5-1956 Διεθνούς Συμβάσεως της Γενεύης "επί του συμβολαίου δια τη διεθνή μεταφοράν εμπορευμάτων οδικώς (CMR)", η οποία κυρώθηκε με το ν. 559/1977 και αποτελεί εσωτερικό δίκαιο, υπερισχύουσα κάθε αντιθέτου διατάξεως νόμου (άρθρο 28 παρ. 1 Συν/τος), η σύμβαση αυτή έχει εφαρμογή σε κάθε συμβόλαιο για την οδική, με οχήματα, μεταφορά εμπορευμάτων επ’ αμοιβή, όταν ο τόπος παραλαβής των εμπορευμάτων και ο οριζόμενος προς παράδοση τοιούτος, όπως καθορίζονται στο συμβόλαιο, βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες, από τις οποίες η μία τουλάχιστον είναι συμβαλλόμενη χώρα, ασχέτως του τόπου διαμονής και εθνικότητος των συμβαλλομένων.

Κατά το άρθρο 12 παρ. 1 και 2 της ιδίας συμβάσεως: "ο αποστολεύς έχει το δικαίωμα να διαθέση τα εμπορεύματα, ειδικώτερον ζητών από τον μεταφορέα να σταματήση τα εμπορεύματα υπό διαμετακόμισιν, να αλλάξη τον τόπον εις τον οποίον πρόκειται να λάβη χώραν η παράδοσις ή να παραδώση τα εμπορεύματα εις παραλήπτην έτερον πλην του παραλήπτου του αναφερομένου εις το δελτίον παραδόσεως.

Το δικαίωμα τούτο θα παύη υφιστάμενον όταν το δεύτερον αντίγραφον του δελτίου παραδόσεως παραδοθή εις τον παραλήπτην ή όταν ο παραλήπτης ασκήση το δικαίωμα αυτού δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφος 1 από του χρόνου τούτου και μετέπειτα ο μεταφορεύς θα υπακούη εις τας εντολάς του παραλήπτου" .Κατά δε το άρθρο 13 αυτής "1.

Μετά την άφιξιν των εμπορευμάτων εις τον καθορισθέντα τόπον παραδόσεως, ο παραλήπτης θα δικαιούται να ζητήση από ,τον μεταφορέα να παραδώση προς αυτόν, έναντι αποδείξεως, το δεύτερον αντίγραφον του δελτίου παραδόσεως και τα εμπορεύματα. Εάν η απώλεια των εμπορευμάτων διαπιστωθή ή εάν τα εμπορεύματα δεν φθάσουν μετά την λήξιν του προβλεπομένου υπό του άρθρου 19 χρονικού διαστήματος, ο παραλήπτης θα δικαιούται να επιβάλλη επ’ ονόματι του κατά του μεταφορέως οιαδήποτε δικαιώματα προκύπτοντα εκ του συμβολαίου μεταφοράς. 2.

Ο παραλήπτης όστις ποιείται χρήσιν των προς αυτόν παρεχομένων δικαιωμάτων δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θα καταβδλλη τας δαπάνας αίτινες εμφανίζονται ως οφειλόμενοι επί του δελτίου παραδόσεως εν περιπτώσει όμως διαφωνίας επί του θέματος τούτου ο μεταφορεύς δεν θα υποχρεούται να παραδώση τα εμπορεύματα εκτός εάν παρασχεθή εξασφάλισις εκ μέρους του παραλήπτου".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 23 παρ. 1, 2 και 4 της αυτής διεθνούς συμβάσεως, όταν προκύπτει ευθύνη του μεταφορέως για αποζημίωση, λόγω ολικής ή μερικής απώλειας των εμπορευμάτων ή βλάβης αυτών, η αποζημίωση υπολογίζεται με αναφορά στην αξία των εμπορευμάτων στον τόπο και χρόνο, κατά τον οποίο εγένοντο δεκτά προς μεταφοράν, στην οποία προστίθενται και οι δαπάνες μεταφοράς, οι τελωνειακοί δασμοί και οι λοιπές επιβαρύνσεις, που προκύπτουν σε σχέση με τη μεταφορά των απωλεσθέντων εμπορευμάτων.

Η αξία δε αυτών ορίζεται σύμφωνα με την τιμή του χρηματιστηρίου εμπορευμάτων ή, αν δεν υπάρχει τέτοια τιμή, σύμφωνα με την τρέχουσα τιμή της αγοράς και αν και τοιαύτη δεν υφίσταται, σύμφωνα με τη συνήθη τιμή εμπορευμάτων του αυτού είδους και ποιότητος. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 1 του ν. 2496/1997 το οποίο ορίζει ότι "εάν ο λήπτης της ασφάλισης έχει αξίωση προς αποκατάσταση της ζημίας κατά τρίτου, η αξίωση περιέρχεται στον ασφαλιστή στην έκταση του ασφαλίσματος που κατέβαλε", προκύπτει ότι ο ασφαλιστής, από της καταβολής του ασφαλίσματος στον ασφαλισμένο, υποκαθίσταται στη θέση εκείνου και μπορεί να ενασκήσει κατά του υπαιτίου της ζημίας τρίτου, τις αξιώσεις του τελευταίου.

Έτσι, ο ασφαλιστής, ασκώντας την αγωγή που θα ασκούσε ο ίδιος ο ασφαλισμένος κατά του υπαιτίου της ζημίας τρίτου, αρκεί, για την πληρότητά της, να επικαλεσθεί και, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, να αποδείξει, τη συνδρομή των προϋποθέσεων της ασφαλιστικής υποκαταστάσεως και συγκεκριμένα: α) τη σύναψη και τους όρους της ασφαλιστικής συμβάσεως, β) την καταβολή του ασφαλίσματος στον ζημιωθέντα ασφαλισμένο, λόγω επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως και γ) τη ζημία του ασφαλισμένου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ.), συντρέχει δε αν το δικαστήριο της ουσίας για τη θεμελίωση της αγωγής στον συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζομένη στο νόμο αγωγή (Ολ.

Α.Π.18/1998). Αντιθέτως, η ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν γίνεται απλώς μνεία των στοιχείων του νόμου, χωρίς αναφορά περιστατικών ή η ποσοτική αοριστία, η οποία υπάρχει όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται σ’ αυτήν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της, τα πραγματικά δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ.

αντιστοίχως (Ολ.ΑΠ. 15/2000). Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που όμως δεν εκτίθενται σ’ αυτήν ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας τα εκτιθέμενα για τη θεμελίωση και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σ’ αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά την μη επαρκή έκθεση σ’ αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για την στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη (Α.Π.536/2011, 604/2009).

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 216 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία τα οποία ορίζονται στα άρθρα 118 και 117 του ίδιου Κώδικα, πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων τα οποία θεμελιώνουν, κατά νόμο αυτή (αγωγή) και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγόμενου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της ένδικης αγωγής, η ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "... ΡΑ", δικαιοπάροχος της ήδη αναιρεσίβλητης, εξέθεσε ως προς το ενδιαφέροντα για την θεμελίωση της εξ ασφαλιστικής αποκαταστάσεως ενδίκου αξιώσεώς της, μέρος τα εξής:

Στο πλαίσιο ασφαλιστικής συμβάσεως που είχε συνάψει με την μη διάδικο εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." προέβη σε ασφάλιση των εμπορευμάτων της, τα οποία θα ταξίδευαν με όλα τα μέσα μεταφοράς από ή προς τις εγκαταστάσεις της, κατά του συνόλου των κινδύνων μεταφοράς τους για το χρονικό διάστημα από 30-6-2010 έως 1-4-2011, με ασφαλιζόμενο κεφάλαιο έως το ποσόν των 300.000 ευρώ ανά φόρτωση, με τους διαλαμβανομένους ειδικότερα στο ασφαλιστήριο όρους.

Την 1-10-2010 η ασφαλισμένη ως άνω εταιρεία απέστειλε 1954 λαμαρίνες ανοξείδωτου χάλυβα προς τον ιταλικό οίκο επισμάλτωσης "..." προκειμένου να επικαλυφθεί η επιφάνειά τους με υλικό τύπου τεφλόν, αξίας στον τόπο και κατά το χρόνο που έγιναν δεκτές προς μεταφορά 85.885,00 ευρώ, σύμφωνα με τη συνήθη τιμή εμπορευμάτων του αυτού είδους και ποιότητας, η οποία ταυτίζεται με την τιμολογιακή τους αξία, στο βαθμό που δεν υπήρχε γι’ αυτές τιμή χρηματιστηρίου εμπορευμάτων, ούτε τρέχουσα τιμή αγοράς.

Την μεταφορά των εμπορευμάτων αυτών, όπως αναλυτικά κατ’ είδος, ποσότητα και αξία αναλύονται στην αγωγή, ανέλαβε να εκτελέσει έναντι κομίστρου η εναγομένη μεταφορική εταιρεία (ήδη αναιρεσείουσα), δυνάμει προφορικής συμβάσεως που κατήρτισε με την εταιρεία "... Α.Ε." τον Σεπτέμβριο του 2010, πλην όμως, από υπαιτιότητα του προστηθέντος από την εναγομένη οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου κατά τη διενεργουμένη διεθνή οδική μεταφορά, ανετράπη το αυτοκίνητο με συνέπεια να καταστραφεί και να απολεσθεί μέρος των μεταφερόμενων εμπορευμάτων, όπως αναλυτικά αναφέρονται στην αγωγή.

Κατόπιν αυτών η ενάγουσα κατέβαλε στην ασφαλισμένη της εταιρεία "... Α.Ε." ως ασφαλιστική αποζημίωση το συνολικό ποσόν των 61.059,49 ευρώ, όπως ειδικότερα αναλύονται στην αγωγή οι επιμέρους ζημίες και έτσι υποκαταστάθηκε εκ του νόμου, αλλά και με ειδική συμβατική ρήτρα εκχωρήσεως στις αξιώσεις της ασφαλισμένης της σε βάρος της εναγομένης εταιρείας.

Με βάση το ιστορικό αυτό, η ενάγουσα ζήτησε, μετά από παραδεκτή διόρθωση της αγωγής ως προς τον αριθμό των καταστραφέντων πραγμάτων, να υποχρεωθεί η εναγομένη μεταφορική εταιρεία με βάση τη σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς να της καταβάλει νομιμοτόκως το ποσόν του καταβληθέντος ως άνω ασφαλίσματος των 61.059,49 ευρώ.

Η αγωγή, με το ως άνω περιεχόμενο και ως προς την δεκτή γενόμενη με την προσβαλλόμενη απόφαση ως άνω αγωγική της βάση, είναι επαρκώς ορισμένη, καθόσον περιέχει σαφή έκθεση όλων των κατά νόμο απαιτουμένων περιστατικών για τη θεμελίωσή της, τα οποία δικαιολογούν την άσκησή της από την ενάγουσα κατά της εναγομένης, με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς.

Ειδικότερα, η ενάγουσα, η οποία στηρίζει την αξίωσή της στην εκ της καταβολής του ασφαλίσματος στην ασφαλισμένη της επελθούσα υποκατάσταση της στα δικαιώματα της τελευταίας να ζητήσει την αποκατάσταση της ζημίας της από την εναγομένη εταιρεία (άρθρο 14 παρ. 1 ν. 2496/1997), αλλά και δυνάμει συμβατικής εκχωρήσεως αυτών (δικαιωμάτων αποζημιώσεως), διαλαμβάνει στο δικόγραφο της αγωγής τα περιστατικά της καταρτίσεως της συμβάσεως ασφαλίσεως μεταξύ αυτής και της μη διαδίκου εταιρείας "...

Α.Ε,", τους κινδύνους για τους οποίους ασφαλίσθηκε αυτή για τη διεθνή μεταφορά των εμπορευμάτων της, την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου και επαρκή περιγραφή τούτου, καθώς και την εξ αυτού επελθούσα ζημία στα εμπορεύματα της ασφαλισμένης που παρελήφθησαν από τον προστηθέντα οδηγό της εναγομένης προς μεταφορά, την αξία αυτών κατά τους ορισμούς των διατάξεων της CMR, την καταβολή του ασφαλίσματος και την υποκατάσταση της μετά ταύτα στα δικαιώματα της ασφαλισμένης κατά της εναγομένης, τόσο εκ του νόμου, όσο και δυνάμει συμβατικής ρήτρας εκχωρήσεως αυτών στην ενάγουσα.

Το Εφετείο , συνεπώς , που έκρινε κατά τον ίδιο τρόπο, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 12, 13 και 23 της Διεθνούς Συμβάσεως της Γενεύης (C.M.R.) και 14 παρ. 1 του ν. 2496/1997 και δεν υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 14 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια. Επομένως, ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η ανωτέρω αναιρετική πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι το Εφετείο κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των προδιαληφθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, μολονότι δεν αναφέρονται επί πλέον σ’ αυτήν για μεν την θεμελίωση της ενεργητικής νομιμοποιήσεως, εάν η ασφαλισμένη, αποστολέας είχε το δικαίωμα διαθέσεως των παραδοθέντων προς μεταφορά και καταστραφέντων πραγμάτων (λαμαρινών), για δε τον προσδιορισμό της αξίας αυτών, ο χρόνος και η τιμή κτήσεως εκάστης των λαμαρινών, που υπέστησαν ζημίες ή απωλέσθησαν, και εάν αυτές είχαν προηγουμένως χρησιμοποιηθεί από την ασφαλισμένη, για ποία ειδικότερα χρήση και για πόση διάρκεια, είναι αβάσιμος, καθόσον οι προβαλλόμενες ελλείψεις δεν αποτελούν στοιχεία της ιστορικής βάσεως της αγωγής, αλλά τοιαύτα αναγόμενα στις αποδείξεις.

Περαιτέρω, το Εφετείο, καθόσον αφορά την ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφαση, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος τα εξής: "Τον Σεπτέμβριο του 2010 η εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." κατήρτισε με την εναγομένη (ήδη αναιρεσείουσα) ....σύμβαση διεθνούς μεταφοράς δυνάμει της οποίας ανέλαβε η τελευταία έναντι κομίστρου, τη μέριμνα να μεταφέρει οδικώς από τις εγκαταστάσεις της πρώτης...στη βιομηχανική περιοχή Λαμίας, στις εγκαταστάσεις του ιταλικού οίκου επισμάλτωσης με την επωνυμία "..." στο ... (Λέκο) της Ιταλίας, 1954 λαμαρίνες ανοξείδωτου χάλυβα (stainless steel) κυριότητάς της, τις οποίες χρησιμοποιεί για την παραγωγή των προϊόντων της, προκειμένου να ανανεωθεί η επί της επιφάνειάς τους επένδυση με υλικό τύπου τεφλόν.

Τα εν λόγω εμπορεύματα ανήκαν στην κυριότητα της εταιρείας "... Α.Ε."...,όπως προκύπτει από την κατάθεση του μάρτυρα της ενάγουσας...,σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμ. ... Διεθνή φορτωτική (CMR), η οποία συνετάγη για τη μεταφορά τους, όπου καμία αντίθετη μνεία δε διαλαμβάνεται, αλλά ούτε και αμφισβητήθηκε από τον διορισθέντα με επιμέλεια της εναγομένης επιθεωρητή φορτίου Α.

Κ. στην από 7-2-2011 συνταγείσα έκθεσή του, και επί πλέον επιβεβαιώνει την κυριότητά τους και ο μάρτυρας της εναγομένης καταθέτοντας "Λαμαρίνες ιδιοκτησίας ...". Το συνολικό μεικτό βάρος των εν λόγω λαμαρινών ανερχόταν σε 8.893 kg και η συνολική αξία τους στο ποσό των 85.885 ευρώ στον τόπο και τον χρόνο που έγιναν αυτές δεκτές προς μεταφορά, η οποία είναι ανάλογη με τη συνηθισμένη τιμή εμπορευμάτων του αυτού είδους και της ίδιας ποιότητας, η οποία ταυτίζεται με την τιμολογιακή τους αξία, επειδή δεν υπήρχε τιμή χρηματιστηρίου εμπορευμάτων, ούτε τρέχουσα τιμή αγοράς.

Η τιμή αυτή προκύπτει από την κατάθεση του μάρτυρα της ενάγουσας, η οποία επιβεβαιώνεται από τα προσκομιζόμενα μετ’ επικλήσως από την τελευταία υπ’ αριθμ. .../4-10-2010, .../9-11-2007 και ...1-10-2009 κοστολόγια παραστατικά, ως συγκριτικά στοιχεία άλλης εταιρείας για την απόδειξη της αξίας των λαμαρινών, αλλά και από την με ημερομηνία 24-3-2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης...που διενεργήθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας από τον πραγματογνώμονα Γ.

Μ. Στην έκθεση αυτή, ρητά αναφέρεται, και δεν αμφισβητήθηκε από την εναγομένη, ότι ο προαναφερθείς πραγματογνώμονας από κοινού με τον άνω πραγματογνώμονα της εναγομένης εταιρείας κ. Κ. διαπίστωσαν τα αποτελέσματα της επελθούσας ζημίας...και επί πλέον...διευκρινίσθηκε ότι η τιμή προμήθειας που αναγράφεται στα σχετικά παραστατικά...αφορά στην τιμή προμήθειας των λαμαρινών χωρίς την τεφλοποίηση".

Έτσι, δυνάμει της άνω αναφερθείσας συμβάσεως διεθνούς μεταφοράς... η εναγομένη, ενεργώντας ως παραγγελιοδόχος μεταφοράς... συνήψε στη συνέχεια αντίστοιχη σύμβαση μεταφοράς έναντι κομίστρου με την εταιρεία "... Ε.Π.Ε.". Ακολούθως, στις 1-10-2010 τα άνω εμπορεύματα φορτώθηκαν σε καλή κατάσταση στο...φορτηγό (ρυμουλκό και επικαθήμενο), ιδιοκτησίας Α.

Π., το οποίο εξηύρε η ως άνω μεταφορέας για την εκτέλεση της ένδικης χερσαίας μεταφοράς με προστηθέντα οδηγό τον... Πρέπει να σημειωθεί ότι παρελήφθησαν προς μεταφορά: α) 887 λαμαρίνες για παρασκευή κρουασάν με 24 εντυπώσεις προϊόντος, αξίας κάθε μιας 42 ευρώ και συνολικής 37.254 ευρώ, β) 847 λαμαρίνες για παρασκευή κρουασάν με 35 εντυπώσεις προϊόντος, αξίας κάθε μιας 43 ευρώ και συνολικής 36.421 ευρώ και γ) 220 λαμαρίνες για παρασκευή του προϊόντος "..." αξίας 55,50 ευρώ κάθε μιας και συνολικής αξίας 12.210 ευρώ...Κατά την εκτέλεση όμως της μεταφοράς και ενώ το ως άνω φορτηγό αυτοκίνητο με τα εμπορεύματα, οδηγούμενο από τον Ι.

Τ. στις 1-10-2010 περί ώρα 18:25 βρισκόταν στο 20° χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού ..., υπέστη τροχαίο ατύχημα. Συγκεκριμένα, ο προστηθείς αυτός οδηγός από έλλειψη της προσοχής και επιμέλειας που όφειλε και μπορούσε να επιδείξει ανέπτυξε ανεπίτρεπτα υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα, λαμβανομένου υπόψη ότι οδηγούσε αρθρωτό όχημα με πολλούς τόνους βάρος, έβαινε σε επαρχιακό δρόμο με στροφές και περιορισμένο πλάτος οδοστρώματος ανά κατεύθυνση, με αποτέλεσμα, επειδή δεν είχε και τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του, να μην δύναται σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς προς αποφυγή ατυχημάτων.

Συνέπεια της ως άνω αμελούς αυτής συμπεριφοράς του ήταν να εκτραπεί της πορείας του και αφού εξήλθε του οδοστρώματος, να παρασύρει μία κολώνα φωτισμού, μια μεταλλική περίφραξη βαρέως τύπου και δύο μεταλλικές πόρτες βαρέως τύπου, να ανατραπεί στη συνέχεια σε παρακείμενο αγρό να τραυματισθεί ο ίδιος, να υποστεί σοβαρές υλικές ζημίες το φορτηγό και να διασκορπισθεί το φορτίο...Από την εκτροπή και ανατροπή του φορτηγού διασκορπίσθηκαν τα άνω εμπορεύματα και από τις 1954 λαμαρίνες που μετέφερε, 1259 τεμάχια καταστράφηκαν λόγω παραμορφώσεως αυτών από την πτώση, ενώ 18 τεμάχια απωλέσθηκαν και μόνον 677 τεμάχια βρίσκονταν σε κατάσταση τέτοια ώστε να μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για τον σκοπό που προορίζονταν...Εξ άλλου αποδείχθηκε ότι το μεικτό βάρος των ζημιωθέντων εμπορευμάτων ανερχόταν σε 4.322,52 χιλιόγραμμα, και συγκεκριμένα:

α) 394 λαμαρίνες καταστραφείσες και 5 απωλεσθείσες για παρασκευή κρουασάν με 24 εντυπώσεις συνολικού βάρους 1823,43 kg συνολικής αξίας 16.758 ευρώ, β) 665 λαμαρίνες καταστραφείσες και 6 απωλεσθείσες για παρασκευή κρουασάν με 35 εντυπώσεις συνολικού βάρους 1911,21 kg και συνολικής αξίας 28.853 ευρώ και γ) 200 λαμαρίνες καταστραφείσες και 7 απωλεσθείσες για παρασκευή του προϊόντος "..." συνολικού βάρους 587,88 kg και αξίας 11.488,50 ευρώ ήτοι σύνολο ζημίας 57.099 ευρώ....

Η ισοτιμία του ειδικού τραβηκτικού δικαιώματος (SDR) με ευρώ, κατά τον κρίσιμο χρόνο της πρώτης συζητήσεως της αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (9-1-2013) ήταν 1 SDR= 1.170590 ευρώ...Επομένως, η επιδικαστέα στην ενάγουσα αποζημίωση, κατά παραδοχή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμης της σχετικής ένστασης του άρθρου 23 παρ. 3 της CMR, την οποία προβάλλει η εναγόμενη και συνομολογεί η ενάγουσα, πρέπει να περιορισθεί στο ποσόν των 42.148,95 ευρώ (4.322,52 χιλιογρ.

μικτού βάρους Χ 8,33 μονάδες ειδ. τραβ. δικαιωμ. ανά κιλό ελλείποντος βάρους Χ 1,170590 ισοτιμία). Τέλος αποδείχθηκε ότι η αρχική ενάγουσα εταιρεία με την επωνυμία "... Ρ.Α" της οποίας η νυν ενάγουσα εταιρεία με την επωνυμία ... είναι καθολική διάδοχος στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις εκ της μεταβίβασης του χαρτοφυλακίου ασφαλιστηρίων συμβολαίων της αρχικής ενάγουσας (ήδη αναιρεσίβλητη) δυνάμει του υπ’ αριθμ. ...

ασφαλιστηρίου συμβολαίου κλάδου μεταφορών, είχε ασφαλίσει για λογαριασμό της εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." τα εμπορεύματά της, τα οποία ήθελε ταξιδεύσουν με όλα τα μέσα μεταφοράς από ή προς τις εγκαταστάσεις της, κατά του συνόλου των κινδύνων μεταφοράς τους για το χρονικό διάστημα από 30-6-2010 έως 1-4-2011...

έως του ποσού των 300.000 ευρώ ανά φόρτωση...Η ενάγουσα εταιρεία όταν διαπίστωσε ότι επήλθε η ασφαλιστική περίπτωση και σε εκπλήρωση της άνω συμβατικής υποχρεώσεώς της, κατέβαλε στις 31-5-2011 στην ασφαλισμένη της εταιρεία "... Α.Ε." το ποσόν των 61.059,49 ευρώ ως ασφαλιστική αποζημίωση..., και έτσι, υποκαταστάθηκε εκ του νόμου αλλά και δυνάμει σχετικής συμβατικής ρήτρας εκχωρήσεως όπως αναφέρεται στην υπ’ αριθμ. ...

εξοφλητική απόδειξη, στα δικαιώματα της ασφαλισμένης της κατά της εναγομένης για την επελθούσα από δική της ευθύνη ζημία, ευθυνόμενη ως παραγγελιοδόχος μεταφοράς και για τις πράξεις και παραλείψεις των προστηθέντων από αυτήν προσώπων, τα οποία χρησιμοποίησε για τη μεταφορά...

Συνεπώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του, αν και με ελλιπείς εν μέρει αιτιολογίες που συμπληρώνονται με την παρούσα απόφαση, στο ίδιο αποτέλεσμα κατέληξε και κάνοντας δεκτή εν μέρει την αγωγή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη υποχρέωσε την εναγομένη εταιρεία να καταβάλει στην ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία το ποσόν των 42.148,95 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις...".

Υπό τα εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, που έγιναν δεκτά ως αποδειχθέντα από την προσβαλλομένη απόφαση, θεμελιώνεται πλήρως τόσο η νομική και ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής όσο και η ενεργητική νομιμοποίηση της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης, αφού συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις της ασφαλιστικής υποκαταστάσεως αυτής στην αξίωση της ασφαλισμένης της, η οποία ήταν κυρία των επίμαχων λαμαρινών και είχε το δικαίωμα διαθέσεως αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 της διεθνούς Συμβάσεως της Γενεύης. Επομένως ο περί του αντιθέτου δεύτερος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως, με τον οποία προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, λόγω παραβιάσεως των ως άνω διατάξεων με την μη αναφορά ειδικώς στην απόφαση ότι η ασφαλισμένη πέραν της κυριότητος είχε και το δικαίωμα διαθέσεως των μεταφερομένων εμπορευμάτων, σύμφωνα με τις ρηθείσες διατάξεις, ώστε να νομιμοποιείται ενεργητικώς στην εναγωγή της κατά της αναιρεσείουσας ως παραγγελειοδόχου μεταφοράς, είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί επί πλέον η τελευταία, ως ηττωμένη (άρθρα 176, 183 και 191 παρ,2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Νοεμβρίου 2015 αίτηση της Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5242/2014 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 28 Ιουλίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ