1383/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1383 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1383/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μάντεση-Θανασούλα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ο. Β.- Διεθνής Μεταφορική ΑΕ" που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής, που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Κορωναίο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-2-2001 και 25-2-2002 αγωγές των διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4019/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 7068/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-2-2007 αίτησή του και τους από 19-11-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 15-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης όπως αυτή διαμορφώθηκε με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 559 αριθμ.1, 8β, 11 και 12 ΚΠολΔ ιδρύονται λόγοι αναιρέσεως: αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά τον νόμο έλαβε υπόψιν αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Εξάλλου, κατά το άρθρο 361 ΑΚ: "Για την σύσταση ή αλλοίωση ενοχής με δικαιοπραξία απαιτείται σύμβαση, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά". Κατά δε το άρθρο 681 ΑΚ: "Με την σύμβαση έργου ο εργολάβος έχει υποχρέωση να εκτελέσει το έργο και ο εργοδότης να καταβάλει την συμφωνημένη αμοιβή".

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα: "Δυνάμει της από 26-4-1999 συμβάσεως που καταρτίσθηκε μεταξύ του ενάγοντος ... και της εναγομένης μεταφορικής εταιρείας ... η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση να συσκευάσει και μεταφέρει από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα την οικοσκευή του ενάγοντος, συνολικού όγκου 33 κ.μ.

έναντι συμφωνηθείσας συνολικής αμοιβής 387.218 Βελγικών φράγκων όπως τούτο προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από την τελευταία από 26-4-1999 αναλυτική προσφορά μετακόμισης προς τον ενάγοντα που συνέταξε αναλυτικά η μάρτυρας της εναγομένης Α. Β., που διευθύνει το τμήμα οικοσκευών της εναγομένης στην Ελλάδα, την οποία ο τελευταίος αποδέχθηκε.

Μάλιστα το κόστος της παραπάνω μετακόμισης, σύμφωνα με δήλωση του ενάγοντος, επρόκειτο να καλυφθεί από την ΕΟΚ, λόγω της επικείμενης μεταθέσεώς του στην Αθήνα, η οικοσκευή όμως δεν μεταφέρθηκε αμέσως στην Αθήνα, όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί, γιατί ο ενάγων με εντολή του ζήτησε από την εναγομένη να παραμείνει αποθηκευμένη στις Βρυξέλλες μέχρις ότου ζητηθεί η μεταφορά της.

Σε εκτέλεση των πιο πάνω συμφωνηθέντων η εναγομένη ανέθεσε στην μεταφορική εταιρεία με την επωνυμία "ΤRANSEURO WORLDWIDE MOVERS" τη συσκευασία της πιο πάνω οικοσκευής, τη μεταφορά και την αποθήκευση της στις αποθήκες που διατηρούσε στις Βρυξέλλες, πράγμα που έγινε, και έτσι στις 20-5-1999 η εν λόγω εταιρεία προέβη στην συσκευασία και την μεταφορά της αναφερόμενης λεπτομερώς στην προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα Ν.

Π. λίστα πακεταρίσματος της οικοσκευής του γεγονός που συνομολογείται από την εναγομένη. Κατά μήνα Οκτώβριο 1999 η εναγομένη, κατόπιν σχετικής εντολής του ενάγοντος, μετέφερε στην Αθήνα μέρος της οικοσκευής του συνολικού όγκου 3 κ.μ., γεγονός που δεν αμφισβητείται. Κατά μήνα Οκτώβριο 2000, όταν ο ενάγων ζήτησε από την εναγομένη να του μεταφέρει και την υπόλοιπη οικοσκευή του συνολικού όγκου 30 κ.μ., τα οποία αναφέρονται λεπτομερώς στην αγωγή και το ακριβές περιεχόμενο της οποίας συνομολογείται από αμφότερους τους διαδίκους στη κατοικία του στην Αθήνα η εναγομένη με την από 7-11-2000 επιστολή της τον ενημέρωσε ότι η μεταφορά θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εντός του Νοεμβρίου και του γνωστοποίησε ότι τα έξοδα συσκευασίας, μεταφοράς της οικοσκευής από την κατοικία του στις Βρυξέλλες και αποθήκευσης αυτής στις αποθήκες της εταιρείας "ΤRANSEURO WORLDWIDE MOVERS" έως την 21-11-2000, εργατικά φόρτωσης και μεταφοράς της οικοσκευής από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα ανέρχονται στο ποσό των 4.200.000 δραχμών το οποίο έπρεπε να της καταβάλει, πλην όμως ο ενάγων αρνήθηκε ότι το ύψος της οφειλής του προς αυτήν ανερχόταν στο παραπάνω ποσό ισχυριζόμενος ότι μέσω του αντιπροσώπου της εναγομένης στις Βρυξέλλες Ε.

Φ., συμφωνήθηκε ως αμοιβή της τελευταίας για τη μεταφορά της οικοσκευής του το ποσό των 200.000 δραχμών. Ο ισχυρισμός αυτός του ενάγοντος δεν αποδεικνύεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο ο δε μαρτυράς του απλώς μεταφέρει τις διηγήσεις του ενάγοντος προς αυτόν χωρίς ο ίδιος να έχει άμεση αντίληψη. Τουναντίον η μάρτυρας της εναγομένης, διευθύντρια του τμήματος οικοσκευών της εναγομένης, είναι σαφής και καταθέτει όσα γνωρίζει μετά λόγου γνώσεως, η δε κατάθεση της επιβεβαιώνεται από τα προσκομιζόμενα από την εναγομένη έγγραφα.

Ειδικότερα η μάρτυρας καταθέτει ότι η αμοιβή της εναγομένης για της υπηρεσίες που θα παρείχε στον ενάγοντα συμφωνήθηκε στο ποσό των 387.218 βελγικών φράγκων, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας και του ΦΠΑ, ότι ο Ε. Φ. που ήταν ανταποκριτής της εναγομένης στις Βρυξέλλες δεν είναι εξουσιοδοτημένος να δίνει οικονομικές προσφορές στους πελάτες, αλλά απλά έρχεται σε επαφή μαζί τους και μετρά τον όγκο της οικοσκευής τους και ότι η ίδια συμπλήρωσε στα παραδοθέντα από τον ενάγοντα στο ανταποκριτή της εταιρείας στις Βρυξέλλες έντυπα της ΕΟΚ την προσφορά της εναγομένης προς τον ενάγοντα για την μεταφορά της οικοσκευής του.

Επίσης καταθέτει ότι με εντολή του ενάγοντος τα πράγματα παρέμειναν αποθηκευμένα μέχρι το Σεπτέμβριο του 2000 που επικοινώνησε τηλεφωνικά με την ίδια και της ζήτησε να πραγματοποιηθεί η μεταφορά, αρνούμενος όμως να πληρώσει τα έξοδα που η εναγομένη κατέβαλε για λογαριασμό του στην εταιρεία "ΤRANSEURO WORLDWIDE MOVERS" που έκανε τη συσκευασία, μεταφορά και την αποθήκευση στις αποθήκες της μέχρι τις 21-12-2000 της οικοσκευής του ενάγοντος, τα οποία ανήλθαν συνολικά σε 7.437,70 ευρώ.

Ειδικότερα η εναγομένη κατέβαλε: Α) 1) για συσκευασία, από την εταιρεία "ΤRANSEURO WORLDWIDE MOVERS", φόρτωση οικοσκευής όγκου 30 κ.λ. και μεταφορά αυτής στις αποθήκες της ποσό 2.335 ευρώ, 2) για άδεια στάθμευσης φορτηγού 133,86 ευρώ, 3) για χρήση εξωτερικού γερανού ποσό 99,16 ευρώ 4) για κατασκευή 4 ξυλοκιβωτίων συσκευασίας 297,62 ευρώ, 5) για παραλαβή 5 κ.μ.

Σάββατο 26-6-1999 ποσό 613,86 ευρώ, 6) για χρήση εξωτερικού γερανού 99,16 ευρώ, για δέσιμο και σφράγισμα ποσό 123,95 ευρώ - Σύνολο 3.602,61 ευρώ (βλ. σχετ. το με αρ. 990581/21-7-1999 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της εταιρείας "ΤRANSEURO WORLDWIDE MOVERS" Β) α) για την αποθήκευση της οικοσκευής όγκου 30 κ.μ. από 21-5-1999 έως 21-12-1999 ποσό 858,95 ευρώ (βλ. το με αρ. 991287/8-12-1999 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ανωτέρω εταιρείας), β) για την αποθήκευση της οικοσκευής όγκου 30 κ.κ.

από 21-12-1999 έως 21-6-2000 ποσό 858,95 ευρώ (βλ. το με αρ. 200227/10-4-2000 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ανωτέρω εταιρείας), γ) για την αποθήκευση της οικοσκευής όγκου 30 κ.μ. από 21-6-2000 έως 21-12-2000 ποσό 858,95 ευρώ (βλ. το με αρ. 200876/11-8-2000 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ανωτέρω εταιρείας), δ) για την αποθήκευση της οικοσκευής όγκου 30 κ.μ.

από 21-12-2000 έως 21-6-2001 ποσό 746,24 ευρώ (βλ. το με αρ. 210680/13-3-2001 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της εν λόγω εταιρείας) και ε) για την αποθήκευση της οικοσκευής όγκου 30 κ.μ. από 22-8-2001 έως 21-12-2001 ποσό 522 ευρώ (βλ. το με αρ. 210290/30-11-2001 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ως άνω εταιρείας).

Συνεπώς τις ανωτέρω δαπάνες ύψους 7.437,70 ευρώ στις οποίες προέβη για κατάθεση της μάρτυρας της εναγομένης με την οποία αποδεικνύεται τα παραπάνω ενισχύεται από τα προσκομιζόμενα από την εναγομένη εταιρεία έγγραφα και δεν αντικρούεται από κανένα αντίθετο αποδεικτικό στοιχείο.

Με βάση τα όσα παραπάνω αποδείχθηκαν το μεν πρέπει α) να γίνει δεκτή η από 15-2-2001 αγωγή του ενάγοντος Ν. Π. και να υποχρεωθεί η εναγομένη μεταφορική εταιρεία να μεταφέρει και να παραδώσει στον ενάγοντα τα αποτελούντα την οικοσκευή του πράγματα, συνολικού όγκου 30 κ.μ. σε εκτέλεση της από 26-4-1999 συναφθείσας μεταξύ τους συμφωνίας, το δε να γίνει δεκτή η από 25-2-2002 αντίθετη αγωγή της εναγομένης εταιρείας "Ο. Β. - Διεθνής Μεταφορική ΑΕ" και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 7.437,70 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Επομένως το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε τα ίδια ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις ...".

Κατά της αποφάσεως παραπονείται ήδη ο Ν. Π. με την κρινόμενη αίτησή του. Με τον πρώτο και τον δεύτερο αναιρετικό λόγο προβάλλεται η αιτίαση εκ του άρθρου 559 αριθμ.8 ΚΠολΔ, επικουρικώς δε εκ του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, έχουν δε αυτοί, κατά το ουσιώδες μέρος τους, ως εξής: "Κατά την....σύμβασιν μεταφοράς, το συμφωνηθέν κόμιστρον θα κατεβάλλετο ...

υπ'εμού μετά την μεταφοράν των ... πραγμάτων μου ... και την παράδοσιν τούτων εις εμέ και επομένως, εφόσον δεν εξετέλεσε (η αναιρεσίβλητος) την αναληφθείσαν μεταφοράν, δεν υποχρεούμαι να καταβάλω το συμφωνηθέν κόμιστρον και εν πάση περιπτώσει υπεχρεούμην, συμφώνως προς τα άρθρα 374 και 378 ΑΚ να καταβάλω αυτό (κόμιστρον, έξοδα, αμοιβήν της) ταυτοχρόνως μετά της υπό της αντιδίκου μεταφοράς των πραγμάτων μου ...

και παραδόσεως αυτών εις εμέ. Τον ισχυρισμόν αυτόν ... παρέβλεψε τελείως το πρωτοβάθμιον δικαστήριον ... επανέφερον τούτον εις το Εφετείον ... πλην όμως τούτο δεν τον έλαβε υπόψιν ... άλλως παρεβίασε τας ... διατάξεις των άρθρων 374 και 378 του Αστικού Κώδικος ...". "Δια της καταδίκης εμού προς καταβολήν εις την ενάγουσαν μεταφορέα του νομίμου της υπερημερίας τόκου επί του επιδικασθέντος εις ταύτην ποσού κομίστρου ...

παρά το ότι αυτή δεν εξετέλεσε την αναληφθείσαν μεταφοράν μέχρι και σήμερον έτι, παρεβίασε τας ... διατάξεις των άρθρων 374, 378, 340 και 346 ΑΚ, 102 και 104 του Εμπορικού Νόμου, καθόσον, κατά την έννοιαν τούτων, δεν υποχρεούμαι να καταβάλω εις την ενάγουσαν το συμφωνηθέν κόμιστρον προ της μεταφοράς των ... πραγμάτων μου ...".

Οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι, ως ερειδόμενοι σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι έχουν ως δεδομένο ότι ο αναιρεσείων καθυποχρεώθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, να καταβάλει στην αναιρεσίβλητο το κόμιστρο της μεταφοράς των πραγμάτων του από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα, ενώ -όπως προκύπτει από την απόφαση- το επιδικασθέν χρηματικό ποσό αφορά έξοδα συσκευασίας και αποθήκευσης της οικοσκευής του αναιρεσείοντος στις Βρυξέλλες, καθώς και έξοδα μεταφοράς αυτής από την πρώην κατοικία του στην πόλη αυτή μέχρι τον αποθηκευτικό χώρο.

Περαιτέρω, ο τρίτος λόγος του αναιρετηρίου και ο μοναδικός λόγος του προσθέτου δικογράφου, με τους οποίους ψέγεται το Εφετείο, επειδή παρά τον νόμο έλαβε υπόψιν, ως αποδεικτικό μέσο, την προσκομισθείσα από την αναιρεσίβλητη εταιρία "αναλυτική προσφορά μετακομίσεως από 26-4-1999", την οποία ο αναιρεσείων "ημφεσβήτησε σαφώς και ειδικώς ως ψευδή κατά το περιεχόμενον και την χρονολογίαν", προβάλλονται απαραδέκτως. Τούτο δε, διότι παρά την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ.11 και 12 ΚΠολΔ για την θεμελίωσή τους, στην πραγματικότητα δι' αυτών πλήττεται η (αναιρετικώς ανέλεγκτη) ουσιαστική παραδοχή του Εφετείου, ότι την επίμαχη "προσφορά" συνέταξε για λογαριασμό της μεταφορέως η εξετασθείσα με πρόταση αυτής ως μάρτυς και ότι την "αποδέχθηκε" ο αναιρεσείων.

Τέλος, προβάλλεται αβασίμως ο τέταρτος λόγος του αναιρετηρίου (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' ΚΠολΔ). Τούτο δε, διότι από την διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση του Εφετείου, ότι έλαβε υπόψιν, για την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος (και) "όλα τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεξετίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις, και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα έγγραφα. Ενόψει τούτων πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-2-2007 αίτηση του Ν. Π., για αναίρεση της 7068/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, όπως η αίτηση διαμορφώθηκε με το από 19-11-2010 δικόγραφο προσθέτων λόγων.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη της εφεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Σεπτεμβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ