Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to cite specific grounds under Article 510 of Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1381 / 2020 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1381/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου - Εισηγητή, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Γεώργιο Κόκκορη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (κωλυομένου του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Β. Τ. Τ. του Α., κρατουμένου στο Κ.Κ. Χαλκίδας, ο οποίος δεν παραστάθηκε, για αναίρεση της υπ' αριθ. 4026/2018 απόφασης του Στ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Το Στ' Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2/10/2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 276/2020.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η προκείμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 § 4, 476 § 1, 509 και 510 § 1 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται, σύμφωνα με το άρθρο 512 του ίδιου Κώδικα.

Ειδικότερα, στο άρθρο 510 § 1 Κ.Ποιν.Δ., ορίζεται ότι: "1. Ως λόγοι για να αναιρεθεί η απόφαση μπορεί να προταθούν μόνο: Α) η απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 171), Β) η σχετική ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και δεν καλύφθηκε, καθώς και η έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 172 παρ. 2, Γ) η παράβαση των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, Δ) η έλλειψη από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, Ε) η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, ΣΤ) η παραβίαση του δεδικασμένου και της εκκρεμοδικίας, Ζ) η καθ' ύλην αναρμοδιότητα του δικαστηρίου που δίκασε, Η) η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης (άρθρο 476) ή ως ανυποστήρικτης (άρθρο 501 παρ. 1), Θ) η υπέρβαση εξουσίας.

Υπέρβαση εξουσίας υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδίως όταν: α) το δικαστήριο αποφάσισε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του, β) έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα που υπάγεται σύμφωνα με ρητή διάταξη του νόμου στην αποκλειστική δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, γ) καταδίκασε για έγκλημα για το οποίο δεν υποβλήθηκε η απαιτούμενη αίτηση ή έγκληση (άρθρα 41 και 53) ή για το οποίο δε δόθηκε η άδεια δίωξης (άρθρο 56) ή για το οποίο δεν έχει ρητά επιτραπεί η έκδοση (άρθρο 438)".

Περαιτέρω, κατ' άρθρο 476 § 1 Κ.Ποιν.Δ. σε συνδυασμό με το άρθρο 512§1 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε ... χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του (όπως, επί ασκήσεως αναιρέσεως, όταν δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος), το Δικαστικό συμβούλιο ή το Δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον συνήγορο αντίκλητό του, που (τυχόν) θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση αυτών από τον Εισαγγελέα 48 τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως στο Δικαστήριο, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον ασκήσαντα αυτό στα δικαστικά έξοδα.

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη υπ' αρ. εκθ. 84/2-10-2019 αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ' αριθμό 4026/2018 απόφαση του Στ' Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε ποινή καθείρξεως επτά (7) ετών, για την πράξη της φοροδιαφυγής και δη της εκδόσεως εικονικών φορολογικών στοιχείων που αφορούν ανύπαρκτες συναλλαγές, η συνολική αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 200.000 €.

Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση, για την οποία συντάχθηκε έκθεση κατ' άρθρο 474 § 1 εδ.β,γ' ΚΠοινΔ ενώπιον του Διευθυντή του Κατ/τος Κράτησης Χαλκίδος. Σε αυτήν ο αναιρεσείων δηλώνει, αφού προηγουμένως παραθέτει αυτολεξεί το κείμενο των άρθρων 2 § 1, 463 § 3 και 83 περ. γ'του ΠΚ και 511 του ΚΠοινΔ, ότι ασκεί αναίρεση για τους εξής λόγους: "α) υποβάλλω αίτηση για αναίρεση της 4026/2018 απόφαση του ΣΤ' Τριμελούς Κακουργημάτων Αθήνας, β) επιφυλάσσομαι να υποβάλω πρόσθετους λόγους αναίρεσης άμα τη καθαρογραμμένη καταχώρηση της 4026/2018 απόφασης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του Δικαστηρίου και σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 509 Κ.Π.Δ, γ) επιφυλάσσομαι επίσης να διορίσω αντίκλητο δικηγόρο ή να ζητήσω τον αυτεπάγγελτο διορισμό συνηγόρου που θα με εκπροσωπήσει κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο, δ) ζητώ από το Διευθυντή του Κ.Κ.Χαλκίδας να διαβιβάσει τη δήλωση αυτή καθώς και την έκθεση που θα συντάξει για τη δήλωσή μου στο γραμματέα του δικαστηρίου...".

Από την παράθεση αυτή του περιεχομένου της αιτήσεως αναιρέσεως με την οποία δεν γίνεται επίκληση κάποιας πλημμέλειας της προσβαλλόμενης απόφασης, γίνεται φανερό ότι αυτή δεν περιέχει κανένα σαφή και ορισμένο αναιρετικό λόγο, από αυτούς που διαλαμβάνονται στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ, ώστε να καταστεί δεκτική δικαστικής εκτιμήσεως.

Εξάλλου, από το άρθρο 511 του νέου Κ.Ποιν.Δ. συνάγεται ότι τότε μόνο ο Άρειος Πάγος λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη του τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της προσβαλλόμενης αποφάσεως, όταν είναι παραδεκτή η αίτηση αναιρέσεως. Εφόσον λοιπόν η κρινόμενη αίτηση δεν είναι παραδεκτή, δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής επιεικέστερου νόμου, δεδομένου δε ότι, όπως προκύπτει από το από 28-5-2020 αποδεικτικό επιδόσεως του υπαλλήλου του Κ.Κ.Χαλκίδας Η.

Π., ο μη εμφανισθείς αναιρεσείων κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, πρέπει αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού η περί τούτου (απαραδέκτου) κρίση προηγείται λογικά και νομικά (άρθρο 512 ΚΠοινΔ) της κρίσης περί του ανυποστήρικτου ή μη της αναιρέσεως. Τέλος πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 476 § 1 και 578 § 1 Κ.Ποιν.Δ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση του Β. Τ. Τ. του Α. περί αναιρέσεως της υπ' αρ. 4026/29-10-2018 αποφάσεως του Στ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αρ. 84/2-10-2019 σχετική έκθεση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2020.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ