1381/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1381 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1381/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη - Εισηγητή, Διονυσία Μπιτζούνη και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Γ. Γ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ιωαννίδη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 50989/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αρ. …. από 8 Φεβρουαρίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 349 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ "(1) Το δικαστήριο, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, μπορεί να διατάξει μόνο μία φορά την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μία μόνο φορά, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας (2). Η αναβολή που χορηγείται με αίτημα διαδίκου, για λόγο που αφορά αυτόν ή το συνήγορό του, δεν μπορεί να υπερβεί τους τρείς μήνες και διατάσσεται μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας, οι οποίοι αποδεικνύονται με έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύματος, ή λόγους ανώτερης βίας.

Οι λόγοι αυτοί προσδιορίζονται στην απόφαση, η οποία πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 501 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη.

Η απόφαση, που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 για αναβολή της συζήτησης εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανισθεί για λόγους ανώτερης βίας κλπ. Εφαρμόζεται επίσης ανάλογα και η διάταξη του άρθρου 341". Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι παρέχεται το δικαίωμα στον εκκαλούντα κατηγορούμενο να ζητήσει την αναβολή της δίκης για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας που αφορούν αυτόν ή τον συνήγορό του.

Εξ άλλου, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για τον κατηγορούμενο απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε.

‘ Ετσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για σοβαρούς λόγους υγείας ή ανώτερης βίας, κατά το άρθρο 349 ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.

Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απόφασης, στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του.

Αν το δικαστήριο απορρίψει το αίτημα αναβολής χωρίς την απαιτούμενη ως άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και προχωρήσει στην απόρριψη της εκδικαζόμενης εφέσεως του απολιπόμενου κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτης, τότε υποπίπτει στην από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠοινΔ πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αρ. 50989/21-12-2015 απόφασή του, απέρριψε το αίτημα αναβολής της δίκης για λόγους υγείας του κατηγορουμένου Γ. Γ. του Π., κατοίκου ..., και ακολούθως απέρριψε ως ανυποστήρικτη την υπ’ αρ. .../4-5-2015 έφεσή του κατά της υπ’ αρ. 34843/22-4-2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε για συκοφαντική δυσφήμηση σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία.

Από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα πρακτικά αυτής της κατ’ έφεση δίκης προκύπτει ότι στη συνεδρίαση της 21-12-2015, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο μετά την εκφώνηση του ονόματος του κατηγορουμένου, εμφανίσθηκε ως άγγελος η Ι. - Ε. Μ., η οποία ανήγγειλε ότι ο μη εμφανισθείς κατηγορούμενος είναι ασθενής και ζήτησε εκ μέρους του την αναβολή της δίκης, προσκόμισε δε την από 20-12-2015 ιατρική βεβαίωση του ιατρού παθολόγου Γ.

Δ., η οποία και αναγνώσθηκε δημόσια στο ακροατήριο, ενώ η ίδια δεν ζήτησε να εξετασθεί και δεν εξετάσθηκε ως μάρτυρας προς υποστήριξη του αιτήματος αναβολής. Το πιο πάνω Τριμελές Πλημμελειοδικείο (δευτεροβάθμιο Δικαστήριο) απέρριψε το εν λόγω αίτημα αναβολής με την ακόλουθη αιτιολογία: "Σύμφωνα με το άρθρο 349 παρ.1 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, το δικαστήριο μπορεί μετά από πρόταση του Εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, να διατάξει μόνο μια φορά την αναβολή της δίκης με αίτημα διαδίκου για σοβαρούς λόγους υγείας, αποδεικνυόμενους με έγγραφο νοσηλευτικού Ιδρύματος.

Εν προκειμένω δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, καθόσον στο δικαστήριο προσκομίσθηκε από την εμφανισθείσα, άνευ εξουσιοδοτήσεως, ως "άγγελο", δικηγόρο Μ. Ι. μια ιατρική βεβαίωση, ιδιώτη ιατρού (κ. Γ. Δ.) με την οποία γνωστοποιήθηκε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος πάσχει από εμπύρετο γαστρεντερίτιδα.

Η ιατρική βεβαίωση αυτή αναγνώσθηκε στο Δικαστήριο, ωστόσο το περιεχόμενο της δεν επιβεβαιώθηκε από άλλο αποδεικτικό μέσο. Το αίτημα αυτό κρίνεται παρελκυστικό, καθόσον η υπόθεση ήδη εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό και ο χρόνος τέλεσης του αδικήματος είναι ο Ιούλιος του 2008. Σε πρώτο βαθμό δόθηκαν τρεις αναβολές στη δίκη για λόγους που αφορούσαν το πρόσωπο του κατηγορουμένου (δύο εκ των οποίων για λόγους ασθενείας) και εν τέλει ο κατηγορούμενος δικάσθηκε ερήμην.

Εν’ όψει του κινδύνου παραγραφής της υπόθεσης όφειλε να έχει έστω εξουσιοδοτήσει τον πληρεξούσιο δικηγόρο του να παραστεί στη δίκη αυτή. Εν’ όψει του ότι από την προσκομισθείσα ιατρική βεβαίωση δεν προκύπτει αδυναμία παράστασης του στη δίκη αυτή ή έστω αδυναμία εξουσιοδότησης πληρεξουσίου δικηγόρου σε συνδυασμό με τον κίνδυνο παραγραφής του αδικήματος πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αναβολής".

Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο διέλαβε, στην ανωτέρω απορριπτική του αιτήματος αναβολής της δίκης του κατηγορουμένου απόφασή του, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον διαλαμβάνεται ότι α) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, αφού απαιτείται οι σοβαροί λόγοι υγείας να αποδεικνύονται με έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύματος, ενώ το ως άνω έγγραφο ήταν ιατρική βεβαίωση ιδιώτη ιατρού, β) το περιεχόμενο της εν λόγω βεβαιώσεως δεν επιβεβαιώνεται από άλλο αποδεικτικό μέσο και γ) ότι από αυτή δεν προκύπτει αδυναμία εμφανίσεως του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της δίκης.

‘ Ητοι διαλαμβάνονται τα περιστατικά, οι αποδείξεις και οι συλλογισμοί που οδήγησαν το Δικαστήριο στην απορριπτική του κρίση. Η επισήμανση στο σκεπτικό της παρεμπίπτουσας αυτής αποφάσεως του κινδύνου επικείμενης παραγραφής της επίδικης πράξεως, η αναφορά της σκέψεως ότι "εν όψει του κινδύνου παραγραφής της υπόθεσης όφειλε (ο κατηγορούμενος) να έχει έστω εξουσιοδοτήσει τον δικηγόρο του (να τον εκπροσωπήσει) στη δίκη αυτή" καθώς και η διαπίστωση από το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας ότι η υπόθεση είχε ήδη αναβληθεί τρείς φορές στον πρώτο βαθμό, δεν συνιστούν την αποκλειστική αιτιολογία για την κατά τα άνω απορριπτική κρίση και η διηγηματική αναφορά τους, προς ενίσχυση της παραπάνω ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (και μάλιστα ότι οι σοβαροί λόγοι υγείας για τους οποίους ζητήθηκε η αναβολή δεν αποδεικνύονται με έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύματος) ουδόλως επηρεάζει την πληρότητα της αιτιολογίας αυτής.

Επομένως, ο λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προμνημονευόμενης παρεμπίπτουσας αποφάσεως, με την οποία απορρίφθηκε το προαναφερόμενο αίτημα αναβολής του αναιρεσείοντος, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμος.

Εξάλλου, με την παραδοχή της ως άνω παρεμπίπτουσας απόφασης, ότι "ενόψει του κινδύνου παραγραφής της υπόθεσης όφειλε (ο κατηγορούμενος) να έχει έστω εξουσιοδοτήσει τον πληρεξούσιο δικηγόρο του να παραστεί στη δίκη αυτή", δεν παραβιάζεται το περιεχόμενο της διατάξεως του άρθρου 6 παρ. 3γ’ της ΕΣΔΑ, όπως αβάσιμα διατείνεται ο αναιρεσείων το οποίο ορίζει ότι κάθε κατηγορούμενος έχει δικαίωμα όπως υπερασπίσει ο ίδιος εαυτόν ή αναθέσει την υπεράσπισή του σε συνήγορο της εκλογής του.

Μετά ταύτα, το Δικαστήριο της ουσίας, απορρίπτοντας ως ανυποστήρικτη την έφεση του μη εμφανισθέντος για να την υποστηρίξει κατηγορουμένου, αφού ήλεγξε και διαπίστωσε το νόμιμο και εμπρόθεσμο της κλητεύσεως του, δεν υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και εντεύθεν και ο προβαλλόμενος, ως εκτιμάται, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον δεν υφίσταται άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αρ. 9 από 8 Φεβρουαρίου 2016 αίτηση του Γ. Γ. του Π., κατοίκου ..., περί αναιρέσεως της υπ’ αρ. 50989/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ