Supreme Court allows appeal against appeal dismissal due to procedural error in calculating service date.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appellant's request to overturn the Court of Appeals' dismissal of an appeal as time-barred. The Court of Appeals had relied on a court clerk's note stating service occurred on June 19, 2005, which rendered the appeal filed on September 1, 2005, untimely. However, the Supreme Court found that the official report of service, which took precedence when it favored the appellant, indicated service was actually delivered on July 19, 2005. Consequently, the appeal was deemed timely filed, and the lower court's rejection was overturned.
Legislator headnote
AI generatedArticles 518(1) and 147(2) of the Code of Civil Procedure; Article 139(3) of the Code of Civil Procedure: In case of discrepancy between the court clerk's report of service and the recipient's note on the document, the report prevails only if it benefits the recipient; otherwise, the note on the document determines the service date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1381 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1381/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαΐου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ρουμελιώτη.
Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Παναγιωτούλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 106/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 9-6-2008 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 27-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 518 παρ.1 και 147 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως το τελευταίο ισχύει μετά την κατάργηση των παραγράφων 1-5 αυτού με το άρθρο 1 παρ.3 ν.2915/2001 και εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, προκύπτει ότι η γνήσια προθεσμία για την άσκηση έφεσης, κατά της πρωτόδικης απόφασης από τον διάδικο που διαμένει στην Ελλάδα είναι τριάντα ημέρες από την επίδοση της απόφασης, δεν υπολογίζεται δε σ' αυτή το χρονικό διάστημα από 1ης μέχρι 31 Αυγούστου.
Εξάλλου, το άρθρο 139 παρ. 3 ΚΠολΔ ορίζει ότι "όποιος ενεργεί την επίδοση σημειώνει πάνω στο επιδιδόμενο έγγραφο την ημέρα και την ώρα της επίδοσης και υπογράψει. Η σημείωση αυτή αποτελεί απόδειξη υπέρ εκείνου προς τον οποίο έγινε η επίδοση. Αν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην έκθεση της επίδοσης και στη σημείωση, υπερισχύει η έκθεση".
Από την τελευταία αυτή διάταξη, ερμηνευόμενη κατά τελολογική συστολή που υπαγορεύεται από το γεγονός ότι τα έννομα αποτελέσματα για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων συναρτώνται προς τη γνώση του ακριβούς χρόνου της επίδοσης, συνάγεται ότι σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ της ανωτέρω σημείωσης και της έκθεσης του δικαστικού επιμελητή (αντίγραφο της οποίας δεν παραδίδεται στο λήπτη του εγγράφου), η χρονολογία της εκθέσεως υπερισχύει έναντι εκείνης της σημείωσης μόνο εφόσον ωφελεί αυτόν προς τον οποίο έγινε η επίδοση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση ως βάση υπολογισμού της προθεσμίας πρέπει να λαμβάνεται η χρονολογία της επισημειώσεως στο επιδιδόμενο έγγραφο.
Διότι μόνον έτσι διασφαλίζεται πλήρως η δυνατότητα του λαβόντος το έγγραφο να ασκήσει παραδεκτώς το υπό προθεσμία δικαίωμα του, το οποίο, στην περίπτωση των ενδίκων βοηθημάτων και μέσων, καταχυρώνεται με τις διατάξεις του άρθρου παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 6 παρ.1 εδ. α' Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (κυρ.
ν.53/1974), υπό το φως των οποίων πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται ο οικείος δικονομικός κανόνας (ΑΠ1834/07). Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου προκύπτει ότι αυτό, μετ' αυτεπάγγελτη έρευνα του παραδεκτού (εμπροθέσμου) της ασκηθείσας από τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα έφεσης κατά της εκκαλουμένης οριστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που εκδόθηκε με την τακτική διαδικασία, απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) την έφεση αυτού, δεχόμενο ότι από την με χρονολογία 19.06.2005 επισημειωματική πράξη του διενεργήσαντος την επίδοση δικαστικού επιμελητή ..., επί του επιδοθέντος με επιμέλεια της ενάγουσας στον εναγόμενο αντιγράφου της εκκαλουμένης 106/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, αποδεικνύεται πως ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εκκαλουμένης οριστικής απόφασης, επιδόθηκε στον εναγόμενο εκκαλούντα την 19.06.2005, η δε έφεση αυτού, όπως από την συνημμένη σ' αυτή υπ' αριθμ. 236/1.9.2005 πράξη κατάθεσης δικογράφου αποδεικνύεται, ασκήθηκε την 01.09.2005, ήτοι μετά την παρέλευση της άνω τριακονθήμερης προθεσμίας.
Από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον αναιρεσείοντα αντίγραφο της υπ' αριθμ.... έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας ... προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της εκκαλουμένης υπ' αριθμ. 106/2005 οριστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, επιδόθηκε με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου της ενάγουσας ..., στον δικηγόρο Χαλκίδας Ιωάννη Κόκκο, ο οποίος ως πληρεξούσιος δικηγόρος του εναγομένου παρέστη και εκπροσώπησε αυτόν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η άνω εκκαλουμένη οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, την 19.07.2006 και όχι την 19.06.2005 όπως αναφέρεται στην επισημειωματική πράξη του δικαστικού επιμελητή επί του επιδοθέντος αντιγράφου.
Επομένως η τριακονθήμερη προθεσμία άσκησης έφεσης που άρχισε την 29η Ιουλίου 2005, μη υπολογιζόμενου του χρονικού διαστήματος από 1ης έως 31 Αυγούστου, συμπληρώνεται την 18η Σεπτεμβρίου 2005 και ακολούθως η άνω έφεση του εναγομένου, που, όπως προαναφέρθηκε, ασκήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του ιδίου, έτους ασκήθηκε εμπροθέσμως.
Επομένως το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε αυτή ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, και ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, είναι βάσιμος.
Ακολούθως πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στον ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 αρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 15/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος από δύο χιλιάδες πεντακόσια (2500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2010.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ