1380/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1380/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1380 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1380/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Μ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Χάχαλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "….", που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 20-12-2017 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-9-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκε με την από 22-12-2008 ανακοίνωση δίκης μετά προσεπικλήσεως και παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39021/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2131/2015 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-1-2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Σοφία Ντάντου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.
Υπαιτιότητα είναι ο ψυχικός δεσμός του δράστη προς την αδικοπραξία. Αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος, δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ, εάν διαπιστωθεί συντρέχον πταίσμα αυτού, το Δικαστήριο μπορεί, σύμφωνα με το άρθρ. 300 ΑΚ, να μη επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό αυτής.
Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.
Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το Δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.
Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το Δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.
Περαιτέρω ο από το άρθρ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος (ΑΠ 516/2005).
Ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει όταν από το αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της υπαιτιότητας των οδηγών των εμπλακέντων στο επίδικο ατύχημα οχημάτων, δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...Στις 19-6-2006, ημέρα Δευτέρα και περί ώραν 07.20, Ι.
Γ. του Κ. -ο οποίος σημειωτέον δεν είναι διάδικος στην δίκη αυτή- οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ….3 IX επιβατηγό αυτοκίνητό του και εκινείτο επί της ….. της περιοχής … της πόλεως ….. και συγκεκριμένα, στο ρεύμα πορείας της που οδηγεί προς την οδό …., ενώ ομορρόπως με τον προαναφερθέντα οδηγό, τον οποίον μάλιστα ακολουθούσε, εκινείτο ο γεννηθείς κατά το έτος 1968, ενάγων, ο οποίος οδηγούσε την υπ' αριθμ.
κυκλοφορίας ….4 δίκυκλη μοτοσικλέτα του, εργοστασίου κατασκευής ΥΑΜΑΧΑ. Η προαναφερθείσα …. είναι ασφαλτοστρωμένη, το πλάτος της ανέρχεται σε έξι (6) μέτρα, τυγχάνει διπλής κατευθύνσεως και διαθέτει μία λωρίδα κυκλοφορίας στο κάθε ρεύμα πορείας, ενώ στο σημείο, στο οποίο η ως άνω οδός διασταυρώνεται με την οδό ….., εμφανίζει ελαφρά κατωφέρεια.
Κατά το παραπάνω χρονικό σημείο η κατάσταση της εν λόγω ….. ήταν υγρή, λόγω υδάτων προερχομένων από πλημμυρισμένο φρεάτιο αποχετεύσεως, η κίνηση των οχημάτων και των πεζών ήταν "κανονική" και η ορατότητα ήταν καλή και "δεν περιοριζόταν", όπως τα παραπάνω στοιχεία καταχωρήθηκαν στην από 19-6-2006 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος, η οποία συντάχθηκε από τον αστυφύλακα Ι.
Κ. με την παρουσία και του αστυφύλακος Β. Τ. που υπηρετούν στην …... Την ίδια στιγμή ο πρώτος εναγόμενος N. N. του P., οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας …. IX επιβατηγό αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του δευτέρου των εναγομένων N.Ι. N. του G., ο οποίος τον είχε προστήσει στην οδήγηση του ως άνω αυτοκινήτου του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την πρόκληση ζημιών εις βάρος τρίτων προσώπων, στην τρίτη των εναγομένων ασφαλιστική εταιρία και εκινείτο επί της προαναφερθείσης οδού …..
Ο πρώτος των εναγομένων είχε πρόθεση, στο σημείο συμβολής των παραπάνω οδών, να εισέλθει στην οδό … και αφού πραγματοποιήσει στροφή προς τα δεξιά, να εισέλθει ακολούθως και να κινηθεί στο ρεύμα πορείας της οδού … που οδηγεί στην οδό …. Επί της οδού … όμως, δηλαδή στην πορεία του πρώτου εναγομένου υπάρχει ρυθμιστική πινακίδα (Ρ-2) με την ένδειξη "STOP" και συνεπώς, αυτός όφειλε να διακόψει την πορεία του παραπάνω αυτοκινήτου που οδηγούσε, ώστε να ελέγξει εάν επί της οδού … την στιγμή εκείνη εκινούντο άλλα οχήματα, στους οδηγούς των οποίων όφειλε να παραχωρήσει προτεραιότητα.
Αυτός όμως, παρότι αντιλήφθηκε την ως άνω ρυθμιστική πινακίδα που υπήρχε στην πορεία του, δεν διέκοψε την πορεία του παραπάνω αυτοκινήτου που οδηγούσε για να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων επί της οδού … στους οδηγούς των οποίων μάλιστα όφειλε να παραχωρήσει προτεραιότητα και εισήλθε στην τελευταία οδό και συγκρούσθηκε με το προαναφερθέν υπ' αριθμ.
κυκλοφορίας ….3 IX επιβατηγό αυτοκίνητο που οδηγούσε Ι. Γ. του Κ., ο οποίος στην συνέχεια παρεξέκλινε προς τα αριστερά εν σχέσει προς την πορεία του και με το αυτοκίνητό του επέπεσε στο υπ' αριθμ. κυκλοφορίας …..54 επιβατηγό αυτοκίνητο, το οποίο ήταν σταθμευμένο στο υπ' αριθμ. 22 οικοδομικό ύψος του άκρου δεξιού τμήματος του ρεύματος πορείας της οδού ….
που οδηγεί στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως, με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημίες στα εν λόγω αυτοκίνητα. Ο ενάγων, ο οποίος δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση της ως άνω δίκυκλης μοτοσικλέτας του αλλά και χωρίς να ασκεί τον πλήρη έλεγχο επ' αυτής ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς καθ' όσον δεν τηρούσε την απαιτουμένη απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο υπ' αριθμ.
κυκλοφορίας ….. IX επιβατηγό αυτοκίνητο, μόλις αντιλήφθηκε την παραπάνω σύγκρουση, αιφνιδιάσθηκε, δεν εκτίμησε σωστά την δημιουργηθείσα λόγω της συγκρούσεως κατάσταση και λόγω της μικρής αποστάσεως που υπήρχε μεταξύ αυτού και του ως άνω προπορευομένου αυτοκινήτου και στην προσπάθειά του να αποφύγει την σύγκρουση της δίκυκλης μοτοσικλέτας του με τα ως άνω συγκρουσθέντα αυτοκίνητα, αναγκάσθηκε "να ρίξει την μοτοσυκλέτα στο οδόστρωμα", όπως και ο ίδιος άλλωστε αναφέρει στην δευτέρα σελίδα της κρινομένης αγωγής του, εξ αιτίας δε, της ανατροπής της δίκυκλης μοτοσικλέτας του και της πτώσεώς της στο οδόστρωμα, τραυματίσθηκε ο ίδιος, καθ' όσον αυτός υπέστη κάκωση δεξιού γόνατος, κάκωση δεξιάς κνήμης, κάκωση δεξιού ώμου, κάκωση δεξιού αγκώνα, κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) και κάκωση ΑΜΣΣ και επί πλέον, προκλήθηκαν ζημίες στην δίκυκλη μοτοσικλέτα του.
Εν όψει όλων όσων αναφέρθηκαν, το παραπάνω περιγραφόμενο ατύχημα και ο εντεύθεν τραυματισμός του ενάγοντος αλλά και οι προκληθείσες ζημίες στην δίκυκλη μοτοσικλέτα του οφείλονται στην αποκλειστική υπαιτιότητα του ιδίου του παθόντος ενάγοντος, καθ' όσον αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση της παραπάνω δίκυκλης μοτοσικλέτας του αλλά και χωρίς να ασκεί τον πλήρη έλεγχο επ' αυτής ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, εφ' όσον δεν τηρούσε την απαιτουμένη απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο υπ' αριθμ.
κυκλοφορίας ….3 IX επιβατηγό αυτοκίνητο (που συνιστούν παραβάσεις των άρθρων 12 § 1 και 19 §§ 1, 7 του Ν. 2696/1999 - ΚΟΚ) και μόλις αντιλήφθηκε την σύγκρουση του προαναφερθέντος αυτοκινήτου, το οποίο προπορευόταν αυτού με το αυτοκίνητο που εξήλθε από την οδό …., αιφνιδιάσθηκε, δεν εκτίμησε σωστά την δημιουργηθείσα λόγω της συγκρούσεως κατάσταση ώστε να αντιδράσει εγκαίρως, προσηκόντως και αποτελεσματικά και λόγω της μικρής αποστάσεως που υπήρχε μεταξύ αυτού και του ως άνω προπορευομένου αυτοκινήτου και στην προσπάθειά του να αποφύγει την σύγκρουση της δίκυκλης μοτοσικλέτας του μαζί τους αναγκάσθηκε να ρίξει την μοτοσυκλέτα του στο οδόστρωμα και λόγω της πτώσεώς της στο οδόστρωμα, προκλήθηκαν ζημίες σ' αυτήν και επί πλέον τραυματίσθηκε και ο ίδιος και εν όψει όλων όσων αναφέρθηκαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αγωγή και συνεπώς (μετά την απόρριψή της), θα πρέπει να απορριφθεί και η ως άνω ασκηθείσα παρεμπίπτουσα αγωγή.
Το πρωτοβάθμιο λοιπόν Δικαστήριο, το οποίο με την ως άνω εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι συνυπαίτιοι για την πρόκληση του παραπάνω περιγραφομένου ατυχήματος τυγχάνει ο προαναφερθείς πρώτος των εναγομένων κατά ποσοστόν 70% και ο ίδιος ο ενάγων κατά ποσοστόν 30% και μετά ταύτα δέχθηκε εν μέρει την ασκηθείσα αγωγή του και υποχρέωσε τον πρώτον και την τρίτη των εναγομένων να καταβάλουν σ' αυτόν (στον ενάγοντα) για τις αναφερόμενες σ' αυτήν αιτίες το συνολικό χρηματικό ποσόν των 7.209,08 € νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής του μέχρις εξοφλήσεως, εσφαλμένως εφήρμοσε τον νόμο και κακώς εκτίμησε τα αποδεικτικά στοιχεία και συνεπώς, πρέπει να γίνουν δεκτοί οι σχετικοί λόγοι της δευτέρας των κρινομένων εφέσεων ως βάσιμοι και από ουσιαστικής απόψεως, να γίνει δεκτή η κρινομένη δευτέρα έφεση κατά το μέρος που αφορά τον πρώτον των εφεσιβλήτων ως βάσιμη και από ουσιαστικής απόψεως, να εξαφανισθεί η ως άνω εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 39021/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά το προαναφερθέν μέρος της, να κρατηθεί η παραπάνω υπόθεση, να συνεκδικασθούν η ως άνω από 30-9-2008 (αριθμός καταθέσεως:
…..23-10-2008) αγωγή και η από 22-12-2008 (αριθμός καταθέσεως: 52502/30-1- 2008) παρεμπίπτουσα αγωγή, οι οποίες πρέπει να απορριφθούν...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς, ανεπαρκείς και όχι πλήρεις αιτιολογίες στο ουσιώδες για την υπόθεση ζήτημα της αποκλειστικής υπαιτιότητας του αναιρεσείοντος οδηγού της με αριθμό κυκλ….4 δίκυκλης μοτοσικλέτας, στο ατύχημα.
Ειδικότερα: 1) δεν προσδιορίζει την απόσταση που διατηρούσε από το με αριθμό κυκλ. ….3 ΙΧΕ προπορευόμενο όχημα του μη διαδίκου στη δίκη Ι. Γ. προκειμένου να γίνει αντιληπτό αν αυτή ήταν επαρκής και απαιτούμενη για τις περιστάσεις ώστε να προβεί σε άλλο, εκτός της πτώσης στο έδαφος, αποφευκτικό ελιγμό και σε καταφατική περίπτωση σε ποιό ελιγμό, 2) δεν εξειδικεύει την ταχύτητα με την οποία εκινείτο ο αναιρεσείων αλλά και το προπορευόμενο όχημα του προαναφερθέντος, μη διαδίκου στη δίκη Ι.
Γ. όπως και το ανώτατο όριο ταχύτητας για το τόπο του ατυχήματος, 3) δεν διευκρινίζει την ακριβή θέση του αναιρεσείοντος στο οδόστρωμα και συγκεκριμένα δεξιά, στο μέσο ή αριστερά του οδοστρώματος, ώστε ανάλογα με την θέση στο οδόστρωμα να είναι σε θέση να προβεί σε αποφευκτικό ελιγμό εκτός της πτώσης του στο έδαφος και αν από τη θέση στην οποία βρισκόταν είχε τη δυνατότητα να αντιληφθεί την είσοδο του παραβιάσαντος κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, την ένδειξη "STOP" οχήματος με αριθμό κυκλ.
…. ΙΧΕ αυτοκινήτου στην οδό …..που εκινείτο ο αναιρεσείων, ασφαλισμένου για την έναντι τρίτων ευθύνη του στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία και σε καταφατική περίπτωση σε ποια απόσταση και 4) δεν αναφέρει αν η προηγηθείσα σύγκρουση μεταξύ του με αριθμό κυκλ. ….3 ΙΧΕ αυτοκινήτου και του με αριθμό κυκλ.
…8 ΙΧΕ παραβιάσαντος την ένδειξη "STOP" αυτοκινήτου είχε καταλάβει όλο ή το μεγαλύτερο μέρος του ρεύματος πορείας της οδού … (όπου εκινείτο ο αναιρεσείων) και κατά συνέπεια αν είχε αποκλείσει ή όχι την πορεία της δίκυκλης μοτοσικλέτας του αναιρεσείοντος και αν υπήρχε δυνατότητα ή όχι αποφευκτικού ελιγμού της μοτοσικλέτας, εκτός της πτώσης της στο έδαφος, προκειμένου να μην επιπέσει στα ως άνω συγκρουσθέντα οχήματα και αν μπορούσε να αποφευχθεί το ατύχημα με χρήση του συστήματος πέδησης της μοτοσικλέτας.
Επομένως ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 914 και 330 ΑΚ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Περαιτέρω και λόγω του ότι η αναιρετική εμβέλεια του λόγου τούτου της αναίρεσης εκτείνεται στο σύνολο της προσβαλλόμενης με αυτόν απόφασης, καθίσταται αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων αυτής (αναίρεσης).
Κατόπιν πάντων των προαναφερθέντων πρέπει, κατά παραδοχή του λόγου αυτού της αναίρεσης να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά την αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και ως προς τους διαδίκους της προκείμενης δίκης, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το ως άνω μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές εκτός εκείνων, που δίκασαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.
Τέλος πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 2131/2015 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς την αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και ως προς τους διαδίκους της προκείμενης δίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ. Και Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ