Supreme Court dismisses appeal due to lawyer's failure to submit correct court fee payment document.

Απόφαση 1379 / 2020 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1379/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Μαριάνθη Παγουτέλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Λάμπρου Σοφουλάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Π. Τ. του Μ., κατοίκου ...), ο οποίος δεν παραστάθηκε, για αναίρεση της, υπ' αριθμ. 213/2019, αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Μακεδονίας.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δυτικής Μακεδονίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην, από 15.10.2019, αίτησή του αναιρέσεως, ασκηθείσα δια δηλώσεως που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 15.10.2019 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2019.

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να κηρυχθεί απαράδεκτη η αίτηση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη της παρ. 1 εδ. γ` του άρθρου 512 του κυρωθέντος με τον Ν. 4620/2019 και ισχύοντος από 1.7.2019 Κ.Π.Δ, "ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους, με κλήση που επιδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 155 - 162 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου και κατά την παρ. 3 του ιδίου άρθρου οι διάδικοι παρίστανται στη συζήτηση με συνήγορο.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. α`. του ιδίου Κώδικα, αν δεν εμφανισθεί ο αναιρεσείων, η αίτησή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη και μπορεί να καταδικασθεί σε χρηματική ποινή έως εκατό ευρώ. Κατά της απορριπτικής απόφασης του Αρείου Πάγου δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο. Επίσης δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης".

Εξ άλλου το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων" ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α` και γ` του Ν. 4205/2013, ότι: "1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων... υποχρεούται να προκαταβάλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα III (τέτοια περίπτωση αποτελεί, κατά το Παράρτημα τούτο και η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου, ενώπιον του Αρείου Πάγου). 4.

Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράσταση του, κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη".

Η προκαταβολή αυτή, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ` αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου, υπολογίζεται, σύμφωνα με το Παράρτημα Ι κεφάλαιο Α αρ. 1 στοιχ. 9 περ. Α` του Ν. 4194/2013, επί ποσού αμοιβής 534 ευρώ, οφείλεται δε (για την ταυτότητα του νομικού λόγου) και για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, εφόσον για την περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται διαφορετικό ποσό, ενώ για την υποβολή υπομνήματος επί αίτησης αναίρεσης η εν λόγω προκαταβολή υπολογίζεται, κατά την περ.

δ`, επί ποσού αμοιβής 406 ευρώ. Αν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις αυτές, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 512 παρ. 1 του ΚΠοινΔ. Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/22-12-2017 τεύχ. Α`), προστέθηκε, μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι "Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι αυτή αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης για τη συζήτηση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, η μη εκπλήρωση της οποίας θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ενώ δεν αναφέρεται στην υποχρέωση άμεσης εγχείρισης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών που αφορούν την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων μέσων ή βοηθημάτων.

Αντίθετα η μη εκπλήρωση της ως άνω υποχρέωσης δεν θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, διά ειδοποιήσεως του πληρεξουσίου δικηγόρου. Περαιτέρω, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσας με το ΝΔ 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας.

Το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ενδίκου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμιση του από το κράτος, το οποίο έχει τη σχετική διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνο οι τιθέμενοι περιορισμοί και οι τιθέμενες προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του.

Έτσι, οι πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτονται με την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο (ΟλΣτΕ 1858/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτει ότι με την, υπ` αριθ. 213/2019, απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Μακεδονίας, (δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό) ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών από κοινού, ως τοξικομανής, παράνομης μεταφοράς όπλων από κοινού, ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης και απείθειας και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης έξι (6) ετών και εννέα (9) μηνών.

Κατά της απόφασης αυτής, ο Δικηγόρος Αθηνών Αλέξανδρος Αλεξανδράκης, με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου Δικηγόρου του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος Π. Τ. του Μ., με βάση την, από 14-10-2019, εξουσιοδότηση του, άσκησε στις 15-10-2019, με κοινοποίηση δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τη, με αριθμό πρωτ. ...4/15.10.2019, αίτηση αναίρεσης.

Όμως, για την άσκηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος Δικηγόρος του αναιρεσείοντος δεν προσκόμισε το επιβαλλόμενο από τις πιο πάνω αναφερόμενες στην αρχή της παραγράφου αυτής, διατάξεις, σχετικό γραμμάτιο καταβολής εισφορών επί ποσού (αμοιβής) 534 ευρώ, όπως προβλέπεται για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ` απόφασης Εφετείου, αλλά προσκόμισε το μη κανονικό (ελλιπές ως προς το ποσό), υπ` αριθ.

Π2237659/15.10.2019, γραμμάτιο καταβολής, που αντιστοιχεί σε ποσό (αμοιβής) 406 ευρώ. Έτσι, όμως, δεν τηρήθηκαν οι ως άνω επιβαλλόμενες νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης εγχείρισης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών που αφορούν την κατάθεση της αίτησης αναίρεσης, δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.

Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων δεν προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σύμφωνα με όσα, επίσης αναφέρονται στην αρχή της παραγράφου αυτής, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία ασκήθηκε εμπρόθεσμα, (άρθ. 466 παρ. 1, 89 παρ. 1β' και 473 παρ. 2-3 Κ.Π.Δ.).

στις 15-10-2019, από τον έχοντα την, από 14-10-2019, ειδική εξουσιοδότηση, ως άνω δικηγόρο του κατηγορουμένου και δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 7-10-2019, είναι απαράδεκτη. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, πρέπει, αφού κλήθηκε ο μη εμφανισθείς αναιρεσείων για την παρούσα δικάσιμο, δια επιδόσεως, στις 6-6-2020, στον ίδιο και στις 11-5-2020, στον αντίκλητο ως άνω δικηγόρο του, της, με αριθ. .../28-4-2020, κλήσεως, σύμφωνα με τα, από 6-6-2020 και 11-5-2020, αποδεικτικά επιδόσεως του Αστυφύλακα Θ.

Β. και της Επιμελήτριας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, Α. Σ., αντίστοιχα, να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη, λόγω μη τήρησης της προαναφερθείσας νόμιμης διατύπωσης η οποία ως προϋπόθεση του παραδεκτού, (άρθρο 512 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.), λογικά και νομικά προηγείται της κρίσεως περί του ανυποστήρικτου ή μη της αναιρέσεως.

Τέλος, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, όπως ορίζεται στο διατακτικό (άρθρο 476 παρ. 1, 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 15-10-2019 και με αριθμ. πρωτ. ...4/15-10-2019, αίτηση, ασκηθείσα δια επιδόσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Π. Τ. του Μ., κατοίκου ...), για αναίρεση της, υπ' αριθμ. 213/16.7.2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Μακεδονίας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2020.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ