Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to late filing and improper service to non-authorized recipient.

Απόφαση 1378 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1378/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Βρυσηίδα Θωμάτου - Εισηγήτρια , Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ν. Τ. του Γ., 2) Μ. Τ., συζύγου Ν. Τ., κατοίκων ... Ρέντη, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Τίγκα και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "….Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ανδριανή Παπαδοπούλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/6/2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1334/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2872/2020 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13/4/2021 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων, 96 παρ. 1,142 παρ. 1 και 2 και 143 παρ. 1, 2 και 3 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, η ιδιότητα του αντίκλητου, που διορίζει διάδικος για να παραλαμβάνει τα έγγραφα που του κοινοποιούνται, αποκτάται: α) με δήλωση στη γραμματεία του πρωτοδικείου της κατοικίας του και ο διορισμός γίνεται για όλες ή ορισμένες από τις δικαστικές ή εξώδικες επιδόσεις, που του απευθύνονται και αφορούν μία ή περισσότερες ή όλες τις υποθέσεις του, β) με ρήτρα σε σύμβαση, διορισμός που καλύπτει την επίδοση όλων των εξώδικων ή διαδικαστικών πράξεων που έχουν σχέση με τη σύμβαση αυτή και γ) με το νόμιμο διορισμό δικαστικού πληρεξουσίου, που είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος και στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης.

Η ιδιότητα δε κάποιου ως αντίκλητου, εξετάζεται από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως και ο επικαλούμενος επίδοση σε αντίκλητο του διαδίκου, φέρει το βάρος επίκλησης και απόδειξης της ιδιότητάς του, με έναν από τους καθοριζόμενους, κατά τα παραπάνω, τρόπους, ενώ η επίδοση σε πρόσωπο που δεν έχει την ιδιότητα αντίκλητου, είναι ανυπόστατη (ΑΠ 1894/2017, ΑΠ 384/2016).

Η πληρεξουσιότητα δίνεται, είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, είτε με ιδιωτικό έγγραφο το οποίο υπογράφει εκείνος που την παρέχει, με βεβαίωση της υπογραφής του από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή δικηγόρο, μπορεί, δε, να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει.

Έτσι, σύμφωνα με τις άνω διατάξεις, ο κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ διορισμένος δικαστικός πληρεξούσιος είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος, σε αυτές δε συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης. Επομένως και στον πληρεξούσιο αυτό, που παραστάθηκε κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, νόμιμα επιδίδεται η εκδοθείσα οριστική απόφαση του Εφετείου, από την επίδοση δε αυτής αρχίζει και η προθεσμία προς άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης (ΑΠ 1305/2020, ΑΠ 153/2019, ΑΠ 854/2018).

Στην περίπτωση δε, που παραστάθηκαν περισσότεροι του ενός δικαστικοί πληρεξούσιοι, αρκεί για την επέλευση του εν λόγω αποτελέσματος, της έναρξης της προθεσμίας αναίρεσης, η επίδοση της οριστικής απόφασης σε έναν από αυτούς (ΑΠ 1014/2013). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι από τη μνεία που γίνεται στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παραστάθηκε ο αναφερόμενος σ' αυτή πληρεξούσιος δικηγόρος και τη βεβαίωση στο κύριο σώμα της απόφασης, ότι το δικαστήριο δίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού (του παραστάντος δικηγόρου), κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, ως δικαστικού πληρεξουσίου του διαδίκου αυτού, δεδομένου ότι, η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας, είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άνω άρθρου, 104 ΚΠολΔ (ΑΠ 1305/2020, ΑΠ 153/2019, ΑΠ 364/2016, ΑΠ 2178/2014).

Το ανωτέρω δε περιεχόμενο της απόφασης, που αποτελεί πλήρη απόδειξη για την εμφάνιση και την εκπροσώπηση των διαδίκων, μπορεί να ανατραπεί, σύμφωνα με το άρθρο 312 ΚΠολΔ, με το πρακτικό της συζήτησης ή με την προσβολή της απόφασης ως πλαστής (ΑΠ 838/2020, ΑΠ 328/2017, ΑΠ 254/2016, ΑΠ 1875/2013, ΑΠ 594/2010). Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ, ορίζεται ότι, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, ενώ με τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ορίζεται ότι, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης (παρ. 1) και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (παρ. 2).

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι το εμπρόθεσμο της ασκηθείσας αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της. Τη συνδρομή της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος, είτε ύστερα από σχετική ένσταση του αναιρεσίβλητου, οπότε ο διάδικος αυτός οφείλει, κατά το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ, να καταθέσει τις προτάσεις του με τις οποίες προτείνει το από την εκπρόθεσμη άσκηση απαράδεκτο, τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο, είτε και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας (ΑΠ 739/2019, ΑΠ 853/2018, ΑΠ 434/2018), απορρίπτει δε την αναίρεση αν λείπει η προϋπόθεση αυτή (ΑΠ 48/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσίβλητη, με τις προτάσεις της, που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, στις 16-12-2021, ήτοι είκοσι και πλέον ημέρες πριν τη συζήτηση της υπόθεσης, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (10-1-2022), ισχυρίζεται ότι η αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης, με αριθμό 2872/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, ασκήθηκε εκπρόθεσμα, με την κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του Εφετείου Αθηνών, ως δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αυτή, στις 13-4-2021, ενώ η εν λόγω απόφαση είχε επιδοθεί στον Πλάτωνα Νιάδη, ως πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσειόντων, στις 7-9-2020.

Για τη στήριξη δε του ισχυρισμού της αυτού, περί του εκπροθέσμου της άσκησης της αναίρεσης, επικαλείται την 4438Η/7-9-2020 έκθεση επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, του δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, Παναγιώτη Γκότση. Από την τελευταία έκθεση προκύπτει ότι, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της άνω, με αριθμό 2872/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, επιδόθηκε, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, στις 7-9-2020, στον Πλάτωνα Νιάδη, ως πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσειόντων, ο οποίος είχε παραστεί στη δίκη ενώπιον του Εφετείου, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Την ιδιότητα του τελευταίου ως αντίκλητου, αρνούνται οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι ότι οι ίδιοι, ουδέποτε χορήγησαν πληρεξουσιότητα σ' αυτόν για την εκπροσώπησή τους κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, ούτε και ενέκριναν σύγχρονα ή μεταγενέστερα, την παράστασή του, ενώπιον του Εφετείου Αθηνών. Ωστόσο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα πρακτικά συζήτησης, στη δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, οι αναιρεσείοντες είχαν παρασταθεί εκπροσωπούμενοι από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους, Αντώνιο Τίγκα, ο οποίος παραστάθηκε και κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης και τον πιο πάνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους, Πλάτωνα Νιάδη.

Ενόψει δε του ότι δικάστηκαν κατ' αντιμωλία, υπάρχει πλήρης απόδειξη, ότι ο άνω δικηγόρος (Πλάτωνας Νιάδης) που τους εκπροσώπησε είναι δικαστικός πληρεξούσιος, που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 ΚΠολΔ, και συνεπώς αυτοδικαίως και αντίκλητος αυτών (άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ) για όλες τις επιδόσεις που αφορούν στη δίκη στην οποία ήταν πληρεξούσιος, στις οποίες περιλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης του Εφετείου.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες ως προς την ιδιότητα του τελευταίου, ο ίδιος ως άνω δικηγόρος, (από κοινού με τον Α. Τ.), εκπροσώπησε αυτούς και κατά τη δίκη στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και επιπλέον ότι οι αναιρεσείοντες με τα με αριθμούς, ... και ... πληρεξούσια της συμβολαιογράφου Φαλάρων, με έδρα τη Στυλίδα, Μαρίας Βαρθολομαίου - Τσιαμπούλα, έχουν χορηγήσει εντολή και πληρεξουσιότητα, και στον άνω δικηγόρο, για την άσκηση αναίρεσης κατά της άνω απόφασης και για την εκπροσώπησή τους, ενώπιον του Αρείου Πάγου, εγκρίνοντας και αναγνωρίζοντας όλες τις πράξεις των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, που ενήργησαν ή θα ενεργήσουν, ως νόμιμες, έγκυρες, ισχυρές και απρόσβλητες.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την πράξη κατάθεσης της ένδικης αίτησης αναίρεσης, το δικόγραφό της κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών, στις 13-4-2021 (αριθμ. καταθ. 197/13-4-2021), ήτοι μετά την οριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 του ΚΠολΔ προθεσμία των τριάντα ημερών, από την κατά τα άνω έγκυρη επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, στις 7-9-2020.

Επομένως, η κρινόμενη από 13-4-2021 αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εκπρόθεσμα και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η αναιρεσίβλητη, με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, αλλά και κατ' επιτρεπτή, αυτεπάγγελτη, περί του παραδεκτού αυτής, έρευνα (άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά της (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-4-2021 (αρ. καταθ. 197/13-4-2021) αίτηση αναίρεσης της με αριθμό 2872/2020 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση της αναίρεσης, στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Αυγούστου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ