Supreme Court dismisses appeal against second-instance rejection of claim due to excessive delay and procedural error.

Απόφαση 1378 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1378/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πάσσο Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο τμήμα), Ασπασία Καρέλλου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Κ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γιαννόπουλο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Γ. Β. του Ν., κατοίκου ..., 2)Ά. Κ. του Π., κατοίκου ..., 3)Π. Α. του Κ., κατοίκου ..., 4)Ι. Μ. του Π., κατοίκου ..., 5)ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρίας με την επωνυμία "... 1904" Π.Α.Ε. που εδρεύει στην…, 6) Σ. Β. του Σ. και 7)Π. Σ. του Π., κατοίκων .... Οι 1ος, 2ος, 3ος και 4ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βερβεσό και οι 5η, 6ος και 7ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/12/2011 αγωγή των 1ου, 2ου, 3ου και 4ου των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 7/3/2012 προσεπίκληση - ανακοίνωση δίκης - παρεμπίπτουσα αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8458/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 1314/2014 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25/9/2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπαηλιάδης ανέγνωσε την από 18/9/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με την από 30 Ιανουαρίου 2015 κλήση του καλούντος - αναιρεσείοντος στη σημερινή δικάσιμο η προκειμένη υπόθεση, μετά τη ματαίωση της συζητήσεώς της κατά τη δικάσιμο της 27ης Ιανουαρίου 2015, λόγω της διενέργειας των βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015.

Όπως αποδεικνύεται από τις υπ’ αριθμ. .../22-10-2014, .../21-10-2014 και .../21-10-2014 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Καρδίτσας Α. Γ., καθώς και από την υπ’ αριθμ. ... Μαρτίου 2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Τ., που προσκομίζει και επικαλείται νόμιμα ο αναιρεσείων ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη του Προέδρου του παρόντος Τμήματος, με την οποίαν ορίσθηκε δικάσιμος η 27η Ιανουαρίου 2015, κατά την οποίαν και ματαιώθηκε, είχε επιδοθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους: 1 ) ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία, με την επωνυμία " ... 1904 Π.Α.Ε. " που εκπροσωπείται νόμιμα, 2 ) Σ.

Β. του Σ., 3 ) Π. Σ. του Π., καθώς και στο, υπέρ των δύο ( 2 ) πρώτων αναιρεσιβλήτων, προσθέτως παρεμβαίνον σωματείο, με την επωνυμία " ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ( Π.Σ.Α.Π. ) ". Περαιτέρω, όπως αποδεικνύεται από τις υπ’ αριθμ. .../2-3-2015, .../2-3-2015 και .../2-3-2015 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Καρδίτσας Α.

Γ., καθώς και από την υπ’ αριθμ. .../3-3-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Τ., που προσκομίζει και επικαλείται νόμιμα ο καλών - αναιρεσείων, ακριβές αντίγραφο της κρινομένης κλήσεως προς συζήτηση της ανωτέρω αιτήσεως με την κάτω από αυτήν πράξη του Προέδρου του παρόντος Τμήματος, με την οποίαν ορίσθηκε δικάσιμος αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως, είχε επιδοθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα στον καθένα από τους τρεις ( 3 ) ως άνω αναιρεσιβλήτους, καθώς και στο παραπάνω προσθέτως παρεμβαίνον σωματείο.

Επομένως, εφόσον αυτοί δεν παραστάθηκε κατά την, από την σειρά του πινακίου, νόμιμη εκφώνηση της υποθέσεως, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξουσίους δικηγόρους, πρέπει να δικασθούν ερήμην, να συζητηθεί, όμως, η υπόθεση, σαν να ήσαν και αυτοί παρόντες (άρθρα 81 παρ. 3, 110 παρ. 2, 558 και 576 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. ).

Με το άρθρο 118Α του Νόμου 2725/1999, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 20 του Νόμου 3479/2006 και ισχύει από τη δημοσίευση του Νόμου αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ( Φ.Ε.Κ. Α, 152/19-7-2006 ) ορίζεται ότι " Οι Πρόεδροι των Δ.Σ., διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές των Α.Α.Ε., Τ.Α.Α. ή σωματείων που συμμετέχουν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρο, με το αντίστοιχο νομικό πρόσωπο, για τα χρέη που αυτό δημιουργεί κατά το χρονικό διάστημα της θητείας τους ".

Από τη διάταξη αυτή, που δεν είναι αντίθετη προς τις διατάξεις των άρθρων 4, 5 παρ. 1, 25 παρ. 1 και 106 του Συντάγματος, συνάγεται ότι ο νομοθέτης, κατά παρέκκλιση της διατάξεως του άρθρου 32 του Εμπορικού Νόμου, καθιέρωσε στις αθλητικές ανώνυμες εταιρείες ( και στα άλλα νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στη διάταξη ), που συμμετέχουν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, συνευθύνη για τα χρέη των τελευταίων προς τους τρίτους, των φυσικών προσώπων, τα οποία διευθύνουν ή διαχειρίζονται τις υποθέσεις αυτών και συγκεκριμένα, όπως προεκτέθηκε, των προέδρων των διοικητικών συμβουλίων, των διευθυντών, των διαχειριστών, των διευθυνόντων συμβούλων και των εκκαθαριστών, εφόσον τα τελευταία ασκούν τη διαχείριση των υποθέσεων των εν λόγω νομικών προσώπων.

Άλλωστε η συνταγματικότητα της διατάξεως αυτής καταδεικνύεται και από όλα τα εκτιθέμενα στην κάτω από το άρθρο 20 του Νόμου 3479/2006 αιτιολογική έκθεση. Τέλος, η διαιτητική επίλυση, σε πρώτο και δεύτερο βαθμό από τις επιτροπές επιλύσεως οικονομικών διαφορών ( που έχουν αρμοδίως συγκροτηθεί κατά τις διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 95 του Νόμου 2725/1999, όπως τροποποιήθηκαν με το Νόμο 3262/2004 ), που αναφέρεται στην παρ. 1 του ιδίου άρθρου 95, όπως ισχύει από την ισχύ του Νόμου 3057/2002 ( 10-10-2002 ) αφορά αποκλειστικά και μόνον τις οικονομικές διαφορές που προκύπτουν από τις συμβάσεις μεταξύ αθλητών ή προπονητών των Αθλητικών Ανωνύμων Εταιρειών ή Αθλητικών Σωματείων που διατηρούν Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών, υπάγοντας αυτές ( διαφορές ) σε υποχρεωτική διαιτησία, αν δεν ορίζεται διαφορετικά με ρητό όρο της συμβάσεως ( αντίθετα, εάν τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν με ρητό όρο της συμβάσεώς τους ορίσει διαφορετικά, τότε δεν είναι υποχρεωτική η υπαγωγή της οικονομικής διαφοράς πάντα μεταξύ των ανωτέρω προσώπων, στη διαιτητική διαδικασία επιλύσεως ενώπιον των ανωτέρω επιτροπών ) και δεν έχουν καμία εφαρμογή, ούτε επηρεάζουν με οποιονδήποτε τρόπο τη διαφορά που ανακύπτει μεταξύ των αθλητών ή των προπονητών αφενός και των ανωτέρω φυσικών προσώπων αφετέρου, των οποίων η συνευθύνη τους για τα προς τρίτους χρέη των νομικών προσώπων καθιερώνεται με το προαναφερθέν άρθρο 118Α του ιδίου Νόμου 2725/1999.

Εξάλλου, με το άρθρο 7Α παρ. 1γ του Νόμου 2190/1920, όπως ισχύει ορίζεται ότι : " Σε δημοσιότητα υποβάλλονται οι ακόλουθες πράξεις και στοιχεία : α ).......... β ) ......... γ. Ο διορισμός και η για οποιοδήποτε λόγο παύση με τα στοιχεία ταυτότητας των προσώπων που : ασκούν τη διαχείριση της εταιρείας, έχουν την εξουσία να την εκπροσωπούν από κοινού ή μεμονωμένα, είναι αρμόδια να ασκούν τον τακτικό της έλεγχο ", ενώ με το άρθρο 7Β παρ. 1α και β, 13 και 15 του ιδίου Νόμου, ορίζεται αντίστοιχα : " 1.

Η δημοσιότητα πραγματοποιείται : " α. Με την καταχώριση, ύστερα από έλεγχο, των πράξεων και στοιχείων στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών, που τηρείται στην Υπηρεσία του Υπουργείου Εμπορίου της Νομαρχίας, όπου έχει την έδρα της η εταιρεία. Στην περίπτωση της παραγράφου 2α του άρθρου 4 η καταχώριση γίνεται αυθημερόν, εκτός εάν η αίτηση καταχωρίσεως δεν είναι ακριβής και πλήρης ως προς το περιεχόμενό της και τα συνυποβαλλόμενα δικαιολογητικά.

Σε κάθε άλλη περίπτωση, η καταχώριση πρέπει να γίνεται εντός μηνός από την υποβολή εκ μέρους της εταιρείας των καταχωριστέων πράξεων και στοιχείων στην αρμόδια διοικητική Αρχή και επί εταιρειών με εισηγμένες μετοχές εντός δέκα πέντε ( 15 ) ημερών. β. Με τη δημοσίευση, με επιμέλεια της αρμόδιας υπηρεσίας και με δαπάνες της ενδιαφερομένης εταιρείας, στο τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, ανακοινώσεως για την καταχώριση στο οικείο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών και Πράξεων και των στοιχείων που υποβάλλονται σε δημοσιότητα, τροποποιουμένης ανάλογα της παρ. 3 του άρθρου 21 του Νόμου 1599/1986 " Σχέσεις Κράτους - πολίτη, καθιέρωση νέου τύπου ταυτότητας και άλλες διατάξεις " ( ΦΕΚ Α’ , 75/1986 ). 13.

Η εταιρεία δεν μπορεί να αντιτάξει στους τρίτους τις πράξεις και τα στοιχεία για τα οποία δεν τηρήθηκε η δημοσίευση που προβλέπει η περίπτωση β της ανωτέρω παραγράφου 1 εκτός αν αποδείξει ότι οι τρίτοι τα γνώριζαν. Πράξεις ή στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί δεν αντιτάσσονται στους τρίτους πριν περάσουν δέκα πέντε ( 15 ) ημέρες από τη δημοσίευση, εφόσον οι τρίτοι αποδεικνύουν ότι δεν ήταν δυνατόν να τα γνωρίζουν. 15.

Οι τρίτοι μπορούν να επικαλούνται πράξεις ή στοιχεία για τα οποία δεν ολοκληρώθηκαν οι διατυπώσεις δημοσιότητας σύμφωνα με την ανωτέρω παράγραφο 1, εκτός εάν η έλλειψη δημοσιότητας τα καθιστά ανίσχυρα ". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι οι αποφάσεις για το διορισμό των προσώπων που έχουν εξουσία να εκπροσωπούν την εταιρεία υποβάλλονται σε δημοσιότητα.

Η δημοσιότητα αυτή, όσον αφορά το διορισμό εκπροσώπων της ανώνυμης εταιρείας, δεν αποτελεί συστατικό τύπο, αλλά έχει βεβαιωτικό - δηλωτικό χαρακτήρα, γι’ αυτό αν η απόφαση δεν έχει υποβληθεί στην προβλεπόμενη δημοσιότητα η εταιρεία δεν μπορεί να την επικαλεσθεί έναντι των τρίτων, εκτός αν αποδείξει ότι οι τρίτοι την γνώριζαν, ενώ αντίθετα μπορούν να την επικαλεσθούν κατ’ αυτής οι τρίτοι ( Α.Π. 626/2010 ).

Με τις προαναφερόμενες διατάξεις οι τρίτοι διευκολύνονται στις συναλλαγές τους με την εταιρεία, όταν καθυστερεί η δημοσιότητα των πράξεων των οργάνων της σχετικά με το διορισμό των προσώπων που την εκπροσωπούν. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση αυτή, που η δημοσιότητα δεν είναι συστατική, καλώς οι τρίτοι εμπιστεύονται στα όργανα της εταιρείας και κάθε παρατυπία κατά το διορισμό των προσώπων, τα οποία, με την ιδιότητα του οργάνου, έχουν την εξουσία να δεσμεύουν την εταιρεία, καθίσταται μη αντιτάξιμη κατ’ αυτών.

Όταν όμως το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτείται σε σώμα και εκλέγει τους εκπροσώπους του, το δε σχετικό πρακτικό έχει δημοσιευθεί νόμιμα με την καταχώριση στο οικείο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών ( Μ.Α.Ε. ) και τη δημοσίευση στο τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως ανακοινώσεως για την καταχώριση στο Μ.Α.Ε., η εταιρεία μπορεί να αντιτάξει στους τρίτους την πράξη που έχει υποβληθεί στην προβλεπομένη κατά τα παραπάνω, δημοσιότητα, εφόσον περάσουν δέκα πέντε ( 15 ) ημέρες από τη δημοσίευση.

Έτσι, αν κάποιο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ή εκπρόσωπος Ανώνυμης Εταιρείας, Διευθύνων ή Εντεταλμένος Σύμβουλος παραιτηθεί από την ιδιότητά του αυτή και η δήλωση της παραιτήσεώς του ολοκληρωθεί, με την καταχώριση του σχετικού εγγράφου ( πρακτικού Διοικητικού Συμβουλίου στο οποίο δήλωσαν παραίτηση, ή εξώδικης δήλωσης την οποίαν κοινοποίησαν στην εταιρεία ) στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών και τη δημοσίευση στο τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης, απαλλάσσεται πλέον, της τυχόν υπάρχουσας ευθύνης του για την πληρωμή χρεών της εταιρείας έναντι τρίτων και αναλαμβάνουν την ευθύνη τα νέα μέλη, τα οποία διαδέχονται τους παραιτηθέντες εκπροσώπους.

Στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων που κατείχε το 90% των μετοχών της ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρείας, με την επωνυμία " ... Α.Ε. 1904 " διετέλεσε ήδη από την ίδρυσή της Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Διοικητικού της Συμβουλίου ( βλ. το ήδη αναφερθέν Φ.Ε.Κ. Α’ , 8970/2008 καθώς και το Φ.Ε.Κ.

Α’ , 768/29-1-2009 ) και ισχυρίσθηκε ότι διατήρησε την ιδιότητα αυτή και τη διαχείριση της ανώνυμης εταιρείας μέχρι την 28-2-2010, αφού την 1-3-2010 υπέβαλε εγγράφως την παραίτησή του και στην συνέχεια ορίσθηκε δικαστικώς προσωρινή διοίκηση της Π.Α.Ε., που ασκούσε και ουσιαστικώς τη διοίκηση αυτής, προβάλλοντας έτσι τον ισχυρισμό ότι η συνευθύνη του για τα χρέη της Π.Α.Ε.

προς τους ενάγοντες και ήδη αναιρεσιβλήτους εκτείνεται χρονικά μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010 και για όσα χρέη είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμα μέχρι τον χρόνο αυτόν. Για τον ισχυρισμό του αυτόν πρέπει να αναφερθούν τα ακόλουθα : Πράγματι ο εναγόμενος με την από 1-3-2010 έγγραφη δήλωσή του προς το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Α.Ε. ( που πρωτοκολλήθηκε με αριθμό 192 ) υπέβαλε την παραίτησή του από την θέση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου αυτής.

Μετά τη δήλωση αυτή που, πλην της καταχωρίσεώς της σε οποιαδήποτε άλλη δημοσιότητα, το αθλητικό ερασιτεχνικό σωματείο, με την επωνυμία " ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ... 1904 ", υπέβαλε, με την ιδιότητα του μετόχου κατά ποσοστό 10% της ανωτέρω Π.Α.Ε, προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας τη με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 98/24-3-2010 αίτηση διορισμού προσωρινής διοικήσεως αυτής, επικαλούμενος την παραίτηση του εναγομένου και τις, χρονικά, μεταγενέστερες παραιτήσεις άλλων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, με προσωρινή δε διαταγή, που εκδόθηκε μετά από αίτημά του την ίδια ημέρα της 24-3-2010, ορίσθηκε προσωρινή, μέχρι την συζήτηση της αιτήσεως στην ορισθείσα δικάσιμο της 14-4-2010, διοίκηση της Π.Α.Ε., αποτελουμένη από τους Σ.

Α., Π. Σ., Β. Τ., Ε. Π., Σ. Β., Α. Ε. και Β. Β., ως τακτικά μέλη και τους Κ. Τ., Δ. Κ. και Κ. Μ. ως αναπληρωματικά μέλη. Επίσης, για την ανωτέρω αίτηση εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 129/2010 απόφαση του προαναφερομένου Δικαστηρίου, που δημοσιεύθηκε την 21-4-2010, η οποία έκανε δεκτή την αίτηση και διόρισε τα ίδια πρόσωπα των τακτικών μελών ως προσωρινή διοίκηση, παρέχοντας σ’ αυτήν την εξουσία, αφού συγκροτηθούν σε σώμα, με τη μέριμνα του πρώτου Σ.

Α., να προβούν στις άμεσες διαχειριστικές ενέργειες και πράξεις και να συγκαλέσουν τακτική γενική συνέλευση εντός δύο ( 2 ) μηνών από τη δημοσίευσή της που θα προβεί στις νόμιμες αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Τα ανωτέρω πρόσωπα που διορίσθηκαν ως προσωρινή διοίκηση ουδέποτε όμως προέβησαν σε συγκρότηση προσωρινού διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρείας, με αποτέλεσμα να μην έχει ορισθεί κανείς ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ούτε να έχουν κατανεμηθεί οι λοιπές θέσεις ( αντιπρόεδρος, μέλη ) και ουδέποτε συγκάλεσαν γενική συνέλευση για τη διενέργεια αρχαιρεσιών για την εκλογή τακτικού διοικητικού συμβουλίου, όπως όριζε η υπ’ αριθμ. 129/2010 απόφαση που προαναφέρθηκε, ενώ τόσο η από 24-3-2010 προσωρινή διαταγή όσο και η ανωτέρω δικαστική απόφαση δεν υποβλήθηκαν στις απαιτούμενες, κατά τα σχετικά διαλαμβανόμενα, όπως ανωτέρω αναφέρεται, προϋποθέσεις δημοσιότητας, αφού δεν καταχωρήθηκαν στο Μητρών Ανωνύμων Εταιρειών ούτε, όπως είναι αυτονόητο, υπήρξε δημοσίευση σχετικής ανακοινώσεως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Συνακόλουθα ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων, παρά την, κατά τα άνω παραίτησή του, δεν απώλεσε εξαιτίας των πιο πάνω δικαστικών πράξεων ( προσωρινής διαταγής και αποφάσεως ) την ιδιότητά του ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Π.Α.Ε και έτσι αποδείχθηκε ότι συνέχιζε να ασκεί τη διοίκησή της, αφού ουδέποτε έλαβε χώρα συγκρότηση από τα προαναφερόμενα πρόσωπα προσωρινού διοικητικού συμβουλίου, έτσι ώστε να διοικεί την ανώνυμη εταιρεία και να αναδειχθεί κάποιο εξ αυτών στην ανωτέρω θέση που κατείχε ο εναγόμενος.

Τούτο επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι στις 23-6-2010 υποβλήθηκε από το ίδιο ως άνω αθλητικό ερασιτεχνικό σωματείο, με την επωνυμία " ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ... 1904 ", προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας, νέα αίτηση, με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 216/2010, περί διορισμού προσωρινής διοικήσεως Π.Α.Ε., οπότε εκδόθηκε η από 23-6-2010 προσωρινή διαταγή, με την οποίαν ορίσθηκε προσωρινή, μέχρι την συζήτηση της αιτήσεως, στην ορισθείσα δικάσιμο της 7-6-2010, διοίκηση της Π.Α.Ε.

αποτελουμένη από τα ίδια παραπάνω πρόσωπα, ενώ για τη νέα αίτηση εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 281/2010 απόφαση του ιδίου ως άνω Δικαστηρίου, που δημοσιεύθηκε την 18-8-2010, με την οποία διορίσθηκαν τα αυτά πρόσωπα ( ως τακτικά και αναπληρωματικά μέλη ) ως προσωρινή διοίκηση και τους παρασχέθηκε η ίδια εξουσία, δηλαδή αφού συγκροτηθούν σε σώμα, με τη μέριμνα του Σ.

Α., να προβούν στις άμεσες διαχειριστικές ενέργειες και πράξεις και να συγκαλέσουν τακτική γενική συνέλευση εντός δύο ( 2 ) μηνών από τη δημοσίευσή της που θα προβεί στις νόμιμες αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου. Τα διορισθέντα, με την ως άνω υπ’ αριθμ. 281/2010 απόφαση, μέλη της προσωρινής διοικήσεως συγκροτήθηκαν σε σώμα την 18-8-2010 και ορίσθηκε ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Π.Α.Ε.

ο Σ. Α., τόσο δε η από 23-6-2008 προσωρινή διαταγή και η δημοσιευθείσα την 18-8-2010 υπ’ αριθμ. 281/2010 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, εκδοθείσα κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας και έχουσα συνεπώς άμεση ισχύ, όσο και το από 18-8-2010 πρακτικό της διορισθείσας προσωρινής διοικήσεως περί συγκροτήσεώς της σε σώμα και αναδείξεως του Σ.

Α. ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου, καταχωρήθηκε την 14-9-2010 στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών και η ανακοίνωση της καταχωρήσεως δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 15-9-2010, στο τεύχος Α και στο φύλλο με αριθμό 10.719. Συνακόλουθα των όσων αναφέρθηκαν και σε αρμονία με τα όσα σχετικώς προαναφέρθηκαν, ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων μόνο μετά τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως των ανωτέρω στοιχείων για το διορισμό και την συγκρότηση σε σώμα ( την 18-8-2010 ) του διορισθέντος προσωρινού διοικητικού συμβουλίου της Π.Α.Ε., οπότε την θέση του Προέδρου και του Διευθύνοντος Συμβούλου έλαβε ο Σ.

Α., απαλλάσσεται της υπάρχουσας και στηριζομένης, στη διάταξη του άρθρου 118Α του Νόμου 2725/1999, συνευθύνης του για την πληρωμή των χρεών της εταιρείας έναντι τρίτων που δημιούργησε το νομικό πρόσωπο κατά τη διάρκεια της θητείας του. Επομένως, εφόσον οι επίμαχες αξιώσεις των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων που αναφέρονται παραπάνω, δημιουργήθηκαν όλες και κατέστησαν ληξιπρόθεσμες πριν το κρίσιμο αυτό χρονικό σημείο, ο εναγόμενος ευθύνεται για την καταβολή τους.

Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, κατά την ανέλεγκτη, περί των πραγμάτων κρίση του, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Η ανώνυμη ποδοσφαιρική εταιρεία με την επωνυμία " ... 1904 " με έδρα την Καρδίτσα, ιδρύθηκε με το υπ’ αριθμ. .../28-7-2008 συμβόλαιο συστάσεως της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίτσας Λεμπέση, το οποίο καταχωρήθηκε νόμιμα την 31-7-2008 στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ( Φ.Ε.Κ. 8970/6-8-2008, τεύχος Α.Ε.

και Ε.Π.Ε. ) και συμμετείχε ( η ανωτέρω ανώνυμη ποδοσφαιρική εταιρεία, εφεξής Π.Α.Ε. ) στο πρωτάθλημα της Β’ επαγγελματικής εθνικής κατηγορίας ποδοσφαίρου μέχρι τον υποβιβασμό της σε σωματείο της Δ’ ερασιτεχνικής κατηγορίας. Την 14-1-2010 καταρτίσθηκε στην Καρδίτσα μεταξύ του πρώτου ενάγοντος Γ. Β., επαγγελματία ποδοσφαιριστή και της ανωτέρω Π.Α.Ε., που εκπροσωπήθηκε νόμιμα από τον εναγόμενο Δ.

Κ., υπό την ιδιότητα του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος κατείχε το 90% του μετοχικού της κεφαλαίου, σύμβαση παροχής υπηρεσιών επαγγελματία ποδοσφαιριστή ( εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου ), δυνάμει της οποίας ανέλαβε αυτός ( ενάγων ) την υποχρέωση να προσφέρει τις ποδοσφαιρικές του υπηρεσίες στην πιο πάνω Π.Α.Ε.

μέχρι την 30-6-2010. Η σύμβαση αυτή επικυρώθηκε νόμιμα από την Επιτροπή Κανονισμών της Ενώσεως Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β’ - Γ’ Εθνικής Κατηγορίας στις 22-1-2010. Με την προαναφερομένη σύμβαση (η οποία τιτλοφορείται ως "συμβόλαιο επαγγελματία ποδοσφαιριστή " ) ρητά συμφωνήθηκε (όρος 4.1) ότι οι μηνιαίες τακτικές αποδοχές του ως άνω ενάγοντος, οι οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να είναι κατώτερες από τις ισχύουσες, με βάση την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, αποδοχές του ανειδίκευτου εργάτη, θα ανέρχονταν στο χρηματικό ποσό των 850 ΕΥΡΩ το μήνα μικτά, το οποίο θα καταβάλλονταν σε αυτόν από την Π.Α.Ε.

το αργότερο μέχρι το τέλος του κάθε μήνα μέχρι την λήξη της συμφωνηθείσας διάρκειας της συμβάσεως. Με βάση τον όρο 4.4 της συμβάσεως, συμφωνήθηκε επιπλέον, η καταβολή στον ενάγοντα του ποσού των 24.050 ΕΥΡΩ καθαρά, που αποτελούσαν τακτικές αποδοχές του ( και όχι έκτακτες αποδοχές, όπως πριμ μεταγραφής ή συμμετοχής σε αγώνες ή κατάκτηση θέσεως ) και αναφέρονται στην σύμβαση ως " δόσεις ", καταβλητέου ( του ανωτέρω χρηματικού ποσού ) σε τρείς δόσεις.

Συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε η καταβολή στον ενάγοντα μιας δόσεως ύψους 4.150 ΕΥΡΩ την 28-2-2010, μιας δόσεως ύψους 9.950 ΕΥΡΩ την 30-3-2010 και μιας δόσεως ύψους 9.950 ΕΥΡΩ την 30-4-2010. Επίσης, εκτός από τις παραπάνω μηνιαίες τακτικές αποδοχές και τις δόσεις που συμφωνήθηκαν, η Π.Α.Ε. ανέλαβε την υποχρέωση ( όρος 4.1 ) να καταβάλει στον ενάγοντα επίδομα ( δώρο ) Πάσχα ( ποσό ίσο προς το μισό των μηνιαίων τακτικών αποδοχών ).

Περαιτέρω, μεταξύ του δευτέρου ενάγοντος Ά. Κ., επαγγελματία, επίσης, ποδοσφαιριστή και της ιδίας ως άνω Π.Α.Ε., νόμιμα εκπροσωπουμένης από τον εναγόμενο Δ. Κ., καταρτίσθηκε στην Καρδίτσα, την 25-8-2009, όμοια, με την προαναφερομένη, σύμβαση (εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου ), δυνάμει της οποίας ανέλαβε ο πιο πάνω ενάγων την υποχρέωση να προσφέρει τις ποδοσφαιρικές του υπηρεσίες στην ανωτέρω Π.Α.Ε.

για το χρονικό διάστημα μέχρι την 30-6-2011. Η σύμβαση αυτή επικυρώθηκε νόμιμα από την Επιτροπή Κανονισμών της Ενώσεως Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β’ - Γ’ Εθνικής Κατηγορίας στις 29-8-2009. Ως αμοιβή συμφωνήθηκε να του καταβάλλεται από την Π.Α.Ε. το αργότερο μέχρι το τέλος του κάθε μήνα το ποσό των 850 ΕΥΡΩ το μήνα μικτά, ενώ η εργοδότρια εταιρεία θα του κατέβαλε και τα, κατά νόμο, επιδόματα ( δώρα ) εορτών Χριστουγέννων ( ποσό ίσο προς τις μηνιαίες τακτικές αποδοχές ) και Πάσχα ( ποσό ίσο προς το μισό των μηνιαίων τακτικών αποδοχών ) καθώς και επίδομα αδείας (ποσό ίσο προς το μισό των μηνιαίων τακτικών αποδοχών).

Επιπλέον, συμφωνήθηκε η καταβολή στον ενάγοντα του ποσού των 81.200 ΕΥΡΩ καθαρά, που αποτελούσαν τακτικές αποδοχές του και τα οποία αναφέρονται στην σύμβαση ως " δόσεις ", καταβλητέου ( του ποσού τούτου ) σε ένδεκα δόσεις και δη την 30-10-2009, την 30-12-2009, την 30-1-2010 και την 28-2-2010 (από προφανή παραδρομή αναφέρεται στην σύμβαση " 30-2-2010") με ποσό κάθε δόσεως 6.600 ΕΥΡΩ την 30-4-2010, με ποσό δόσεως 6.700 ΕΥΡΩ την 30-9-2010, την 30-11-2010, την 30-12-2010, την 28-2-2011 και την 30-3-2011 με ποσό κάθε δόσεως 8.000 ΕΥΡΩ και την 30-4-2011 με ποσό δόσεως 8.100 ΕΥΡΩ.

Εξάλλου, μεταξύ του τρίτου ενάγοντος Π. Α., επαγγελματία προπονητή ποδοσφαίρου και της ιδίας ως άνω Π.Α.Ε., νόμιμα επίσης εκπροσωπουμένης από τον εναγόμενο, καταρτίσθηκαν την 14-7-2009 δύο συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, δυνάμει των οποίων ανέλαβε ο παραπάνω ενάγων την υποχρέωση, να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως προπονητής στην ανωτέρω ποδοσφαιρική ομάδα για το χρονικό διάστημα μέχρι την 30-6-2010.

Ως αμοιβή συμφωνήθηκε να του καταβληθεί το συνολικό χρηματικό ποσό των 65.000 ΕΥΡΩ, καταβλητέο σε δέκα μηνιαίες δόσεις, οι οποίες συμφωνήθηκε ότι θα καταβάλλονταν έως την 10η ημέρα του κάθε μήνα και δη με τη μία σύμβαση, η οποία, σύμφωνα με τους Κανονισμούς της Ε.Π.Ο., έπρεπε να κατατεθεί στην Ε.Π.Ο. και στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

και στην οποίαν για λόγους φορολογικής ελαφρύνσεως της Π.Α.Ε. θα αναγραφόταν μικρό ποσό, συμφωνήθηκε ως καταβλητέο το ποσό των 15.000 ΕΥΡΩ και με την άλλη, η οποία δεν θα κατατίθετο στην αρμόδια Δ.Ο.Υ και θα προέβλεπε το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής, ως καταβλητέο το ποσό των 50.000 ΕΥΡΩ.

Συνεπώς, η Π.Α.Ε. οφείλει να του καταβάλει μηνιαίως το ποσό των 6.500 ΕΥΡΩ. Την ίδια ημέρα, ήτοι την 14-7-2009 μεταξύ του τετάρτου ενάγοντος Ι. Μ., επαγγελματία γυμναστή ποδοσφαίρου και της ως άνω Π.Α.Ε., νόμιμα και πάλι εκπροσωπουμένης από τον εναγόμενο, καταρτίσθηκαν δύο συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, δυνάμει των οποίων ανέλαβε ο ενάγων την υποχρέωση, να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως γυμναστής των ποδοσφαιριστών της ποδοσφαιρικής ομάδας για το χρονικό διάστημα μέχρι την 30-6-2010. Ως αμοιβή συμφωνήθηκε να του καταβληθεί το χρηματικό ποσό των 35.000 ΕΥΡΩ, καταβλητέο σε δέκα μηνιαίες δόσεις και δη με τη μία σύμβαση το ποσό των 10.000 ΕΥΡΩ και με την άλλη το ποσό των 25.000 ΕΥΡΩ.

Συνεπώς, η Π.Α.Ε. όφειλε να του καταβάλει μηνιαίως το ποσό των 3.500 ΕΥΡΩ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι αν και οι ανωτέρω ενάγοντες ποδοσφαιριστές Γ. Β. και Ά. Κ. παρείχαν ανελλιπώς και προσηκόντως τις υπηρεσίες τους προς την Π.Α.Ε. και τηρούσαν επακριβώς τους όρους των προαναφερομένων συμβάσεών τους, η Π.Α.Ε., κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων, δεν κατέβαλε στον πρώτο ενάγοντα Γ.

Β. το ποσό των, σε δόσεις, τακτικών αποδοχών του που συμφωνήθηκε να του καταβληθούν την 28-2-2010 και την 30-3-2010 ποσού 4.150 ΕΥΡΩ και 9.950 ΕΥΡΩ αντίστοιχα, καθώς και τις μηνιαίες ( μισθούς ) αποδοχές του μηνός Μαρτίου 2010 ποσού 850 ΕΥΡΩ και στο δεύτερο από αυτούς Ά. Κ. το ποσό των, σε δόσεις, τακτικών αποδοχών του που συμφωνήθηκε να του καταβληθούν την 30-10-2009, την 30-12-2009, την 30-1-2010 και την 28-2-2010 συνολικού χρηματικού ποσού 26.400 ΕΥΡΩ (6.600 ΕΥΡΩ η καθεμία δόση Χ 4 δόσεις = 26.400 ΕΥΡΩ ) καθώς και τις μηνιαίες αποδοχές ( μισθοί ) των μηνών Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2009, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2010, ποσού 850 ΕΥΡΩ η καθεμία.

Έτσι, με βάση τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 1 και 4 του Κανονισμού Ιδιότητας Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών της Ε.Π.Ο., με το οποίο προβλέπεται ως νόμιμη αιτία για την λύση της συμβάσεως εκ μέρους του ποδοσφαιριστή και με υπαιτιότητα της Π.Α.Ε. η μη καταβολή των τακτικών αποδοχών του για χρονικό διάστημα δύο ( 2 ) συνολικά μηνών και η μη καταβολή δόσεως από τις αναγραφόμενες στο συμβόλαιο για χρονικό διάστημα πέραν των τριάντα ( 30 ) ημερών, ο Γ.

Β. κατήγγειλε την σύμβαση εργασίας του την 20-4-2010, για τον λόγο ότι δεν του είχε καταβληθεί για διάστημα πέραν των 30 ημερών, από τότε που έπρεπε να του καταβληθεί το ποσό της συμφωνηθείσας δόσεως της 28-2-2010 ποσού 4.150 ΕΥΡΩ και ο Ά. Κ. κατήγγειλε την σύμβαση εργασίας του την 4-3-2010 για τον λόγο ότι δεν του είχαν καταβληθεί οι ανωτέρω μηνιαίες αποδοχές του ( μισθοί ) των μηνών Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου 2009, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2010 και οι συμφωνηθείσες δόσεις της 30-10-2009, της 30-12-2009 και της 30-1-2010 ποσού 6.600 ΕΥΡΩ η καθεμία για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 30 ημερών από τότε που έπρεπε να καταβληθούν, οπότε λύθηκαν οι συμβάσεις εργασίας τους με υπαιτιότητα της προαναφερομένης Π.Α.Ε.

και οι ως άνω ενάγοντες έπαυσαν από τον χρόνο της καταγγελίας των συμβάσεών τους, να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην πιο πάνω Π.Α.Ε. Μέχρι την λύση των συμβάσεών τους η Π.Α.Ε. οφείλει στον Γ. Β. ως δεδουλευμένες ( καθυστερούμενες ) αποδοχές του συνολικά το ποσό των 14.950 ΕΥΡΩ και δη το ποσό των 850 ΕΥΡΩ, που αντιστοιχεί στο ποσό των συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών του για το μήνα Μάρτιο 2010 που έπρεπε, κατά την σύμβαση, να καταβληθεί στο τέλος του μήνα αυτού και τα ποσά των 4.150 ΕΥΡΩ και των 9.950 ΕΥΡΩ καθαρά των τακτικών αποδοχών του - συμφωνημένων δόσεων που, κατά την σύμβαση, ήσαν καταβλητέα, αντίστοιχα, την 28-2-2010 και την 30-3-2010, ενώ στον Ά.

Κ. οφείλει ως δεδουλευμένες ( καθυστερούμενες ) αποδοχές του συνολικά το ποσό των 30.650 ΕΥΡΩ και δη το ποσό των 3.400 ΕΥΡΩ, που αντιστοιχεί στο ποσό των συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών του, ύψους 850 ΕΥΡΩ μηνιαίως, για τους μήνες Νοέμβριο 2009 έως και Φεβρουάριο 2010 ( 850 ΕΥΡΩ ο συμφωνημένος μισθός Χ 4 μήνες = 3.400 ΕΥΡΩ ) που έπρεπε, κατά την σύμβαση, να καταβληθούν στο τέλος του μήνα που το κάθε ποσό αφορά, το δώρο Χριστουγέννων 2009 ποσού 850 ΕΥΡΩ που έπρεπε να καταβληθεί το αργότερο μέχρι την 31-12-2009, όπως ορίζεται στο νόμο ( άρθρο 1 παρ. 2 του Νόμου 1082/1980 ) και τα ποσά των 6.600 ΕΥΡΩ, 6.600 ΕΥΡΩ, 6.600 ΕΥΡΩ και 6.600 ΕΥΡΩ και συνολικά 26.400 ΕΥΡΩ καθαρά των τακτικών αποδοχών του - συμφωνημένων δόσεων που, κατά την σύμβαση, ήσαν καταβλητέα την 30-10-2009, την 30-12-2009, την 30-1-2010 και την 28-2-2010, αντίστοιχα.

Από το ποσό όμως αυτό ( των 30.650 ΕΥΡΩ ) πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 5.000 ΕΥΡΩ, που ομολογεί ο ίδιος ο ενάγων ( Ά. Κ. ) ότι του καταβλήθηκε την 13-5-2011, με αποτέλεσμα η απαίτησή του για τις καθυστερούμενες αποδοχές του, μέχρι την λύση της συμβάσεώς του, να ανέρχεται στο χρηματικό ποσό των 25.650 ΕΥΡΩ. Εξάλλου, ενώ και οι άλλοι ενάγοντες δηλαδή ο τρίτος και ο τέταρτος εξ αυτών παρείχαν προσηκόντως τις υπηρεσίες τους και τηρούσαν πιστά τους όρους των συμβάσεών τους, η ανωτέρω Π.Α.Ε.

δεν κατέβαλε στον Π. Α. το συνολικό χρηματικό ποσό των 33.100 ΕΥΡΩ και δη τμήμα του δεδουλευμένου μισθού του για το μήνα Ιανουάριο 2010, ποσού 600 ΕΥΡΩ και τους δεδουλευμένους μισθούς του για τους μήνες Φεβρουάριο έως και Ιούνιο 2010 συνολικού ποσού 32.500 ΕΥΡΩ (6.500 ΕΥΡΩ ο συμφωνημένος μισθός Χ 5 μήνες = 32.500 ΕΥΡΩ), που έπρεπε να καταβληθούν στο τέλος του μήνα που το κάθε ποσό αφορά και στον Ι.

Μ. το συνολικό χρηματικό ποσό των 30.000 ΕΥΡΩ και δη τους δεδουλευμένους μισθούς του για τους μήνες Σεπτέμβριο 2009 έως και Ιούνιο 2010, που έπρεπε να καταβληθούν στο τέλος του μήνα που το κάθε ποσό αφορά, ενώ από την συνολική οφειλή των 35.000 ΕΥΡΩ ( 3.500 ΕΥΡΩ ο συμφωνημένος μισθός Χ 10 μήνες = 35.000 ΕΥΡΩ ) θα αφαιρεθεί το ποσό των 5.000 ΕΥΡΩ που του καταβλήθηκε την 1-4-2010, με αποτέλεσμα η απαίτησή του για τις καθυστερούμενες αποδοχές του μέχρι την λύση της συμβάσεώς του να ανέρχεται στο χρηματικό ποσό των 30.000 ΕΥΡΩ.

Στην συνέχεια, οι δύο πρώτοι ενάγοντες ποδοσφαιριστές ακολούθησαν για την είσπραξη των οφειλομένων προς αυτούς από την ανωτέρω εργοδότριά τους Π.Α.Ε. την προβλεπομένη από το Νόμο 2725/1999 διαιτητική διαδικασία και στα πλαίσια αυτής άσκησαν στις 20-4-2010 ο πρώτος και στις 4-3-2010 ο δεύτερος αυτοτελή και ιδιαίτερη προσφυγή ο καθένας, που προβλέπεται, για τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, από τον Κανονισμό Ιδιότητας και Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών της Ε.Π.Ο., ενώπιον της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Οικονομικών Διαφορών της Ε.Π.Ο.

Με τις προσφυγές αυτές ζήτησαν να αναγνωρισθεί η λύση των συμβάσεων εργασίας τους, που κατάρτισαν με την εργοδότριά τους Π.Α.Ε., από αποκλειστική υπαιτιότητα της τελευταίας και να υποχρεωθεί αυτή, να καταβάλει, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στις προσφυγές τους και κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του παραπάνω Κανονισμού, στον πρώτο το συνολικό χρηματικό ποσό των 41.400 ΕΥΡΩ και στο δεύτερο το συνολικό χρηματικό ποσό των 97.100 ΕΥΡΩ, νομιμοτόκως από τότε που η καθεμία απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, ή, άλλως από την επίδοση της προσφυγής τους και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.

Επί των προσφυγών αυτών ( αριθμός πρωτοκόλλου .../20-4-2010 για τον πρώτο ενάγοντα και .../4-3-2010 για το δεύτερο ενάγοντα ) οι οποίες κοινοποιήθηκαν στην Π.Α.Ε. την 20-4-2010 και την 4-3-2010 αντίστοιχα, εκδόθηκαν οι υπ’ αριθμ. .../28-6-2010 και .../31-5-2010 αποφάσεις της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Οικονομικών Διαφορών της Ε.Π.Ο. ( η πρώτη αφορά τον Γ.

Β. και η δεύτερη τον Ά. Κ. ), οι οποίες έκαναν δεκτές τις προσφυγές τους και, αφού δέχθηκαν την λύση των συμβάσεων των δύο πρώτων εναγόντων από υπαιτιότητα της εργοδότριάς τους Π.Α.Ε. κατόπιν της καταγγελίας των συμβάσεων αυτών από τους ενάγοντες - προσφεύγοντες, υποχρέωσαν την τελευταία να τους καταβάλει τις αποδοχές τους μέχρι την λύση των συμβάσεων, καθώς και αποζημίωση κατά το άρθρο 17 παρ. 1 και 2β του Κανονισμού Ιδιότητας και Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών της Ε.Π.Ο. ( το διπλάσιο των, μετά την λύση, τακτικών αποδοχών τους, δηλαδή των μηνιαίων αποδοχών, των επιδομάτων εορτών και επιδόματος αδείας και των, σε δόσεις, καταβαλλομένων τακτικών αποδοχών ).

Ειδικότερα : α ) με την υπ’ αριθμ. .../28-6-2010 απόφαση της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Οικονομικών Διαφορών της Ε.Π.Ο. υποχρεώθηκε η Π.Α.Ε. να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα Γ. Β.: 1) το ποσό των 850 ΕΥΡΩ για τις δεδουλευμένες μηνιαίες αποδοχές του για το μήνα Μάρτιο 2010, 2) το ποσό των 14.100 ΕΥΡΩ, το οποίο αποτελούσε το σύνολο των ανεξόφλητων, ληξιπρόθεσμων και απαιτητών, αναγραφομένων στον υπ’ αριθμ. 4.4 όρο του συμβολαίου, δύο δόσεων ποσού 4.150 ΕΥΡΩ της πρώτης και 9.950 ΕΥΡΩ της δεύτερης με ημέρα καταβολής αυτών την 28-2-2010 και την 30-3-2010 αντίστοιχα, 3 ) το ποσό των 5.100 ΕΥΡΩ ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες, μέχρι την λήξη του χρόνου της συμβάσεως (30-6-2010) τακτικές μηνιαίες αποδοχές του για τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο 2010, συνολικού ποσού 2.550 ΕΥΡΩ (850 ΕΥΡΩ ο συμφωνημένος μηνιαίος μισθός Χ 3 μήνες = 2.550 ΕΥΡΩ ) και αυτό εις διπλούν, 4 ) το ποσό των 850 ΕΥΡΩ για το επίδομα αδείας 2010, ποσού 425 ΕΥΡΩ και αυτό εις διπλούν και 5 ) το ποσό των 19.900 ΕΥΡΩ ως αποζημίωση για την υπολειπόμενη μέχρι την λήξη του χρόνου της συμβάσεως μία δόση ποσού 9.950 ΕΥΡΩ, το οποίο αντιστοιχεί στην από 30-4-2010 δόση του συμβολαίου του και αυτό εις διπλούν, ήτοι το συνολικό χρηματικό ποσό των 40.800 ΕΥΡΩ, με το νόμιμο τόκο από τότε που η κάθε απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή και β ) με την υπ’ αριθμ. .../31-5-2010 απόφαση της ίδιας Επιτροπής υποχρεώθηκε η Π.Α.Ε.

να καταβάλει στο δεύτερο ενάγοντα Ά. Κ. : 1 ) το ποσό των 3.400 ΕΥΡΩ για τις δεδουλευμένες μηνιαίες αποδοχές του για τους μήνες Νοέμβριο 2009 έως και Φεβρουάριο 2010, 2 ) το ποσό των 19.800 ΕΥΡΩ, το οποίο αποτελούσε το σύνολο των ανεξόφλητων, ληξιπρόθεσμων και απαιτητών, αναγραφόμενων στον υπ’ αριθμ. 4.4 όρο του συμβολαίου, τριών δόσεων ποσού 6.600 ΕΥΡΩ η καθεμία με ημερομηνία καταβολής αυτών την 30-10-2009, την 30-12-2009 και την 30-1-2010, αντίστοιχα, 3 ) το ποσό των 10.200 ΕΥΡΩ ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες, μέχρι την λήξη της επομένης μετεγγραφικής περιόδου (31-8-2010), τακτικές μηνιαίες αποδοχές του για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 2010, συνολικού ποσού 5.100 ΕΥΡΩ (850 ΕΥΡΩ ο συμφωνημένος μισθός Χ 6 μήνες = 5.100 ΕΥΡΩ) και αυτό εις διπλούν, 4 ) το ποσό των 1.700 ΕΥΡΩ για το επίδομα Πάσχα 2010 και το επίδομα αδείας 2010, ποσού 425 ΕΥΡΩ το καθένα και αυτό εις διπλούν ( 425 ΕΥΡΩ + 425 ΕΥΡΩ = 850 ΕΥΡΩ Χ 2 = 1.700 ΕΥΡΩ ) και 5 ) το ποσό των 61.400 ΕΥΡΩ, ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες δόσεις του συμβολαίου του, διαιρούμενο αυτό, κατ’ αρχήν, με τον υπολειπόμενο αριθμό των μετεγγραφικών περιόδων και στην συνέχεια πολλαπλασιαζόμενο εις διπλούν, ήτοι το συνολικό χρηματικό ποσό των 96.500 ΕΥΡΩ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της προσφυγής μέχρι την πλήρη εξόφληση, όπως αναλυτικά αναφέρεται στο σκεπτικό των πιο πάνω αποφάσεων.

Κατά της πρώτης υπ’ αριθμ. .../2010 αποφάσεως η Π.Α.Ε. άσκησε έφεση, πλην όμως κατά την συνεδρίαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου Εφέσεων της Ε.Π.Ο., που έλαβε χώρα την 11-1-2011, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της εφέσεως και εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2/2011 απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου Εφέσεων της Ε.Π.Ο., με την οποίαν έγινε δεκτή η εν λόγω παραίτηση.

Κατόπιν τούτων, αφού ακολούθησαν οι προβλεπόμενες από το νόμο και δη από τις διατάξεις των παρ. 6, 7 και 8 του άρθρου 24 του Κανονισμού Ιδιότητας και Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών διαιτητικές διαδικασίες ενώπιον του Τακτικού Διαιτητικού Δικαστηρίου της Ε.Π.Ο,, επειδή η Π.Α.Ε. δεν συμμορφώθηκε με τις, από την τελεσίδικη ως άνω υπ’ αριθμ. .../2010 απόφαση της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επιλύσεως Οικονομικών Διαφορών της Ε.Π.Ο., απορρέουσες υποχρεώσεις της καταβολής στον Γ.

Β. των επιδικασθέντων, με αυτήν, ως άνω χρηματικών ποσών, τον Αύγουστο του 2011 η Π.Α.Ε. υποβιβάσθηκε στη Δ’ ερασιτεχνική κατηγορία ποδοσφαίρου. Ο υποβιβασμός της ομάδας στην ερασιτεχνική κατηγορία είχε ως συνέπεια με βάση το νόμο ( άρθρο 111 παρ. 1 του Νόμου 2725/1999 ) τη διάλυση της Π.Α.Ε. και την θέση της σε εκκαθάριση.

Εξάλλου, η από 7-6-2010 έφεση που άσκησε η Π.Α.Ε. κατά της δεύτερης υπ’ αριθμ. .../2010 αποφάσεως απορρίφθηκε ως απαράδεκτη με την υπ’ αριθμ. 33/27-7-2010 απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου Εφέσεων της Ε.Π.Ο. Επίσης, ο τέταρτος ενάγων Ι. Μ., στον οποίον, κατά τον χρόνο συνάψεως των δύο συμβάσεων με την ανωτέρω Π.Α.Ε., δηλαδή κατά την 14-7-2009, είχαν παραδοθεί δύο συναλλαγματικές, ποσού 12.500 ΕΥΡΩ η καθεμία και συνολικού ποσού 25.000 ΕΥΡΩ, που είχαν εκδοθεί εις διαταγή του την ημέρα αυτή από την Π.Α.Ε.

χάριν καταβολής (άρθρο 421 του ΑΚ ) της ισόποσης αμοιβής του που προβλεπόταν από τη, με ιδίαν ημερομηνία, δεύτερη σύμβαση, στην οποίαν αναφέρεται το υπέρτερο ποσό αμοιβής, προχώρησε, με βάση τις συναλλαγματικές αυτές, που δεν πληρώθηκαν, κατά την λήξη τους την 30-6-2010, στην έκδοση σε βάρος της οφειλέτριας της υπ’ αριθμ. 376/2010 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, που εκδόθηκε την 17-12-2010 και επικυρωμένο αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της οποίας, με επιταγή προς πληρωμή, επιδόθηκε στην Π.Α.Ε.

για πρώτη φορά την 28-12-2010 και για δεύτερη φορά την 21-6-2011 και κατέστη τελεσίδικη, χωρίς όμως ο ενάγων αυτός να μπορέσει να εισπράξει τα οφειλόμενα, αφού η Π.Α.Ε. αρνήθηκε να προβεί στην εξόφλησή τους. Κατά συνέπεια, με βάση τα προεκτεθέντα η Π.Α.Ε. οφείλει να καταβάλει : Α ) στον πρώτο ενάγοντα Γ. Β. : α ) το ποσό των 14.950 ΕΥΡΩ για τις δεδουλευμένες αποδοχές του, β ) το ποσό των 5.100 ΕΥΡΩ, ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες τακτικές μηνιαίες αποδοχές του, γ ) το ποσό των 850 ΕΥΡΩ για το επίδομα αδείας 2010, δ ) το ποσό των 19.900 ΕΥΡΩ, ως αποζημίωση για την τελευταία δόση του συμβολαίου του και ε ) το ποσό των 850 ΕΥΡΩ για το επίδομα Πάσχα 2010, ποσού 425 ΕΥΡΩ και αυτό εις διπλούν και συνολικά το χρηματικό ποσό των 41.650 ΕΥΡΩ, Β ) στο δεύτερο ενάγοντα Ά.

Κ. : α ) το ποσό των 30.650 ΕΥΡΩ για τις δεδουλευμένες αποδοχές του ( 3.400 ΕΥΡΩ + 850 ΕΥΡΩ + 26.400 ΕΥΡΩ = 30.650 ΕΥΡΩ ), β ) το ποσό των 10.200 ΕΥΡΩ, ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες τακτικές μηνιαίες αποδοχές του, γ ) το ποσό των 1.700 ΕΥΡΩ για το επίδομα Πάσχα 2010 και για το επίδομα άδειας 2010, δ ) το χρηματικό ποσό των 56.100 ΕΥΡΩ, ως αποζημίωση για τις υπολειπόμενες δόσεις του συμβολαίου του και συνολικά το χρηματικό ποσό των 98.650 ΕΥΡΩ, από το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 5.000 ΕΥΡΩ που του κατέβαλε η Π.Α.Ε.

και επομένως οφείλει η Π.Α.Ε. να του καταβάλει το υπόλοιπο χρηματικό ποσό των 93.650 ΕΥΡΩ, Γ ) στον τρίτο ενάγοντα Π. Α. το χρηματικό ποσό των 33.100 ΕΥΡΩ και Δ ) στον τέταρτο ενάγοντα Ι. Μ. το χρηματικό ποσό των 30.000 ΕΥΡΩ. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει η ένδικη αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη από ουσιαστική άποψη και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει :

α ) στον πρώτο ενάγοντα το ποσό των 41.650 ΕΥΡΩ, β ) στο δεύτερο ενάγοντα το ποσό των 93.650 ΕΥΡΩ, γ ) στον τρίτο ενάγοντα το ποσό των 33.100 ΕΥΡΩ και δ ) στον τέταρτο ενάγοντα το ποσό των 30.000 ΕΥΡΩ, όλα δε τα προαναφερόμενα χρηματικά ποσά με το νόμιμο τόκο από τότε που η καθεμία απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή.

Ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας ή έννοιας περιορισμένης, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

Α.Π. 7/2006). Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που, με την προσβαλλομένη απόφασή του, έκρινε την κυρία αγωγή, καθώς κατ την πρόσθετη, υπέρ των δύο πρώτων εναγόντων ποδοσφαιριστών, του συνδικαλιστικού τους οργάνου νομικά βάσιμες, ως στηριζόμενες στις διατάξεις των άρθρων 4, 5, 25 παρ. 1 και 106 του ισχύοντος Συντάγματος, 118Α παρ. 4 του Νόμου 2725/1999, που προστέθηκε με το άρθρο 20 του Νόμου 3479/2006, 14 παρ. 1 και 4α και γ, 17 παρ. 1 και 2 του Κανονισμού Ιδιότητας και Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών της Ε.Π.Ο., 648, 653, 655,, 904, 340, 341, 345 ...

του Α.Κ., 1 παρ. 1 και 2 της Υ.Α. 19.040/1981, 1 παρ. 2 του Νόμου 1082/1980 και 3 παρ. 16 του Νόμου 4504/1966. 68, 80 και 246 του Κ.Πολ.Δ. δεν παραβίασε τους ανωτέρω κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, αλλά ούτε και τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών που προαναφέρθηκαν. Με βάση λοιπόν τα ανωτέρω οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι εκ του άρθρου 559 αριθμός 1 του Κ.Πολ.Δ.

αναιρετικές πλημμέλειες, είναι αβάσιμοι.

Ακόμη, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 8 του Κ.Πολ.Δ. η απόφαση είναι αναιρετέα αν, μεταξύ των άλλων, το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως " πράγματα " θεωρούνται αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση, ή αντένσταση ουσιαστικού δικαιώματος. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ., επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα ή απαράδεκτο ή έκπτωση από το δικαίωμα, που προέρχεται από παράβαση δικονομικής τάξεως ( Α.Π. 178/2010 ).

Στην προκειμένη περίπτωση το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έκρινε με την ανωτέρω παραδοχή του ότι η ευθύνη του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος είναι νόμιμη και στηρίζεται, μεταξύ των άλλων και στην συνταγματική διάταξη του άρθρου 118Α παρ. 4 του Νόμου 2725/1999, που προστέθηκε με το άρθρο 20 του Νόμου 3479/2006 και επομένως νομιμοποιείται παθητικά, ως προς την εναντίον του άσκηση της προαναφερομένης κυρίας αγωγής, για όλο το χρονικό διάστημα της ανωτέρω θητείας του, ακόμη και γι’ αυτό, μετά την επικαλουμένη ημερομηνία της παραιτήσεώς του, η δε αντιθέτως υποστηριχθείσα αιτίαση αυτού, περί του ότι η παραδεκτώς προβληθείσα σχετική ένστασή του και η οποία στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 281 του ΑΚ, είναι αβάσιμη.

Στην συνέχεια το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη, περί των πραγμάτων, κρίση του, ότι η παραδεκτώς προβληθείσα από τον εναγόμενο της κυρίας αγωγής και ήδη αναιρεσείοντα, κατά την συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ένσταση της καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος, λόγω του ότι, όπως ισχυρίσθηκε, προς θεμελίωσή της, οι ενάγοντες στράφηκαν εναντίον του με την ένδικη αγωγή δύο έτη μετά την παραίτησή του από την θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Π.Α.Ε., με αποτέλεσμα να του δημιουργήσουν εύλογα την πεποίθηση, ότι δεν τον θεωρούν συνυπόχρεο με το νομικό πρόσωπο της Π.Α.Ε.

και δεν διατηρούν καμία απολύτως απαίτηση σε βάρος του, κρίνεται απορριπτέα ως μη νόμιμη, αφού ούτε η παρέλευση μόνο διετίας από την επικαλούμενη παραίτησή του από την θέση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Π.Α.Ε. συνιστά μακροχρόνια αδράνεια των εναγόντων να ασκήσουν τις αξιώσεις τους, ώστε να δημιουργείται εύλογα η πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσουν το ένδικο δικαίωμά τους, ούτε ο εναγόμενος επικαλέσθηκε, προσθέτως, ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως, από την προηγηθείσα συμπεριφορά των δικαιούχων εναγόντων, ενόψει των οποίων, σε συνδυασμό με την επικαλουμένη αδράνειά τους, η επακολουθούσα άσκηση του δικαιώματος, να εξέρχεται των ορίων που διαγράφονται από τη διάταξη του άρθρου 281 του ΑΚ.

Με βάση τα προαναφερόμενα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που με την προσβαλλομένη απόφασή του έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έκρινε ότι η ευθύνη του αναιρεσείοντος υφίσταται και μετά την επικαλουμένη, από τον ίδιο, παραίτησή του, αφού δεν γίνεται επίκληση της δημοσιοποιήσεώς της και δεν κήρυξε την αγωγή απαράδεκτη, ορθώς έπραξε και δεν έσφαλε.

Τούτο δε, πέραν του ότι οι σχετικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως αφορούν την ουσία της υποθέσεως, αφού ανάγονται στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων και η σχετικά με τις οποίες κρίση του Δικαστηρίου είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη ( άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ). Επομένως, οι τρίτος και τέταρτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτονται στην προσβαλλομένη οι εκ του άρθρου 559 αριθμοί 8 και 14 αναιρετικές πλημμέλειες, είναι αβάσιμοι.

Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 9 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως και αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Ο όρος " επιδίκασε " στις παραπάνω περιπτώσεις ( α και β ) σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφάσισε σε αίτημα έστω και με αναγνωριστική διάταξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με τις αιτιολογίες που εκτίθενται, λεπτομερώς στις με αριθμούς 11, 12, 13, 14, 15 και 16 σελίδες της απέρριψε την αναφερομένη, στο αναιρετήριο, προσεπίκληση με την ενωμένη με αυτήν αγωγή αποζημιώσεως, με τις αναφερόμενες στην απόφαση αυτή διακρίσεις και η σχετική διάταξη περιελήφθη και στο διατακτικό της.

Συνεπώς, ο σχετικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίον υποστηρίζεται το αντίθετο και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμός 9 αναιρετική πλημμέλεια, είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας του ( άρθρα 176 και 183 του Κ.Πολ.Δ.), όπως καθορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 25 Σεπτεμβρίου 2014 αίτηση του Δ. Κ. του Μ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1314/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει στο χρηματικό ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800 ) ΕΥΡΩ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Νοεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ