Supreme Court dismisses appeal for non-consideration of documents, ruling court properly noted all evidence.

Απόφαση 1378 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1378/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καρύδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1 χας Φ, κατοίκου ... και 2. Ψ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Παπανικολάου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-6-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λευκάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 888/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 15-12-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 15-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.8 περ. β' ΚπολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη έλαβε υπόψη που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια της διάταξης αυτής θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανακοπής κλπ ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1991), .γεγονός που συμβαίνει και όταν οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας είναι αντίθετες με τον φερόμενο ως μη ληφθέντα υπόψη ισχυρισμό. Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 681,686 παρ.2 , 341 και 342 ΑΚ προκύπτει ότι, αν για την εκπλήρωση της παροχής του εργολάβου, συμφωνηθεί ορισμένη ημέρα, αυτός ως οφειλέτης, γίνεται υπερήμερος με μόνη την παρέλευση της ημέρας αυτής, εκτός αν αυτός επικαλεσθεί και αποδείξει κατ' ένσταση ότι η καθυστέρηση ως προς την εκπλήρωση της παροχής του οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη. 'Οταν υπάρχει υπερημερία του οφειλέτη εργολάβου, ο δανειστής εργοδότης δικαιούται, εκτός των άλλων, να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να ζητήσει εύλογη, κατά το άρθρο 387 ΑΚ αποζημίωση.

Με την υπαναχώρηση, η σύμβαση καταργείται αναδρομικώς και επέρχεται απόσβεση των εκατέρωθεν από αυτή υποχρεώσεων, οι δε παροχές των μερών αποδίδονται κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Με την παρέλευση της συμφωνημένης για την εκπλήρωση της παροχής του εργολάβου ημέρα, αυτός καθίσταται, όπως προαναφέρθηκε υπερήμερος, ανεξαρτήτως υπαιτιότητας η δε καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται και σε αντικειμενικές δυσχέρειες του οφειλέτη εργολάβου.

Σε περίπτωση αναθέσεως του έργου της ανεγέρσεως οικοδομής ή προσθήκης σε οικοδομή, που αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού, η σύμβαση καθεαυτή δεν είναι εκ μόνου του λόγου αυτού άκυρη κατά το άρθρο 174 ΑΚ, ως αντιβαίνουσα σε απαγορευτική διάταξη του νόμου. Διότι η απαγορευτική αυτή διάταξη αφορά μόνο την πραγματική κατασκευή της οικοδομής ή την προσθήκη επ' αυτής, ήτοι αφορά μόνο, την παροχή του εργολάβου.

Αν ο εργολάβος, εναγόμενος από τον υπαναχωρήσαντα, λόγω της υπερημερίας του, εργοδότη, για καταβολή εύλογης, κατά τα άνω αποζημίωσης, δεν επικαλεστεί την "αδυναμία" παροχής, για λόγους που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του ή δεν αποδείξει το απαγορευμένο της παροχής του, κατά τα άρθρα 342 και 365 ΑΚ, υποχρεούται στην καταβολή της κατά το άρθρο 387 ΑΚ εύλογης αποζημίωσης του εργοδότη (ΑΠ 145/01) Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα τα εξής:

Οι ενάγοντες ήδη αναιρεσίβλητοι, είναι συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/4 η πρώτη και 3/4 εξ αδιαιρέτου ο δεύτερος, αυτοτελούς και ανεξάρτητης , κατά την έννοια του ν.3741/29,των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και ν. 1024/71, ιδιοκτησίας (οικοπέδου) μετά της επ' αυτού παλαιάς ανωγείου οικίας, που βρίσκεται στον .... Αυτοί προκειμένου να αξιοποιήσουν τουριστικώς το ακίνητο τους, αποφάσισαν να κατασκευάσουν σ' αυτό οικοδομή ενοικιαζομένων δωματίων και για το σκοπό αυτό ανέθεσαν στον μηχανικό Γ την εκπόνηση των αναγκαίων μελετών και την έκδοση σχετικής οικοδομικής αδείας.

Πράγματι ο εν λόγω μηχανικός αφού προέβη στις σχετικές μελέτες, και υπέβαλε αυτές μαζί με τα λοιπά δικαιολογητικά στην αρμοδία Πολεοδομίας Λευκάδος, εκδόθηκε από την τελευταία η υπ' αριθμ.... οικοδομική άδεια η οποία προέβλεπε την επισκευή- αναπαλαίωση της υπάρχουσας στο οικόπεδο παλαιάς διώροφης οικοδομής και την ανέγερση, όπισθεν αυτής, νέας οικοδομής αποτελούμενης από υπόγειο και ισόγειο.

Οι συνιδιοκτήτες ενάγοντες στη συνέχεια, με το από 10.2.2002 ιδιωτικό συμφωνητικό (σύμβαση έργου) που καταρτίστηκε μεταξύ αυτών και του εναγομένου πολιτικού μηχανικού, ανέθεσαν σ' αυτόν την κατασκευή του έργου, βάσει της άνω οικοδομικής αδείας και των μελετών που τη συνόδευαν, αντί αμοιβής 64.200 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, καταβλητέας σταδιακώς με την πρόοδο των εργασιών, και με τη συμφωνία ότι το έργο θα κατασκευασθεί και παραδοθεί από τον εργολάβο την 18.10.2002.

Κατά μήνα Μάϊο 2002 και ενώ είχε τελειώσει η κατασκευή της οροφής-πλάκας του ισογείου της νέας οικοδομής, οι ενάγοντες αποφάσισαν την κατασκευή ανωγείου ορόφου επ' αυτής. Για λόγους όμως στατικής επάρκειας του λοιπού κτιρίου οι ενάγοντες εργοδότες συναποφάσισαν με τον εναγόμενο εργολάβο, όπως η προθήκη του ανωγείου επί της νέας οικοδομής γίνει δια σιδηρού σκελετού.

Προς τούτο α) καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων το από 23.2.2003 νέο ιδιωτικό συμφωνητικό σύμβασης έργου, τροποποιητικό της πρώτης, με το οποίο ανέθεσαν στον εναγόμενο και την κατασκευή τη προσθήκης, συμφωνήθηκε ότι το παλαιό έργο (πλην της προσθήκης) θα παραδίδονταν από τον εναγόμενο την 31.3.2003 και η προσθήκη την 30.5.2003, η δε συνολική αμοιβή του εναγομένου για το όλο έργο θα ανέρχεται στο ποσό των 161.950 ευρώ β) ανέθεσαν σ' αυτόν τη σύνταξη σχετικής μελέτης και έκδοση οικοδομικής αδείας για την προσθήκη αυτή.

Ο εναγόμενος συνέταξε τον αναγκαίο φάκελο τον οποίο και κατέθεσε στην αρμοδία πολεοδομία, εκδόθηκε δε στο όνομα αυτού και του δευτέρου ενάγοντα η υπ' αριθμ. ... αναθεώρηση της αρχικής οικοδομικής αδείας, στην οποία προβλέπονταν πως η προσθήκη θα γίνει, σύμφωνα με τις μελέτες που συνέταξε ο εναγόμενος, με οπλισμένο σκυρόδεμα και όχι, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους με σιδηρό σκελετό.

Ενώ όμως κατασκευάζονταν η προσθήκη του ορόφου με σίδηρο σκελετό, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των εργοδοτών και του εργολάβου μηχανικού, και όχι όπως προβλέπονταν στην αναθεώρηση της αδείας, που έγινε με ενέργειες του εναγομένου, η αρμοδία πολεοδομία τον μήνα Μάϊο 2003, προέβη σε διακοπή των οικοδομικών εργασιών κατασκευής της προθήκης, διότι α) αυτή κατασκευάζονταν όχι με οπλισμένο σκυρόδεμα, όπως προβλέπονταν στην αναθεώρηση της αδείας, αλλά με σιδηρό σκελετό, β)ο εναγόμενος κατά την έκδοση της αναθεώρησης της αδείας, εν αγνοία των εναγόντων, μολονότι εγνώριζε ότι για την αναθεώρηση αυτής απαιτείτο άδεια από την Υπηρεσία Αρχαιοτήτων, υπέγραφε και κατέθεσε υπεύθυνη δήλωση ότι δεν απαιτείτο τέτοια άδεια και γ) κατά την κατασκευή της σιδηροκατασκευής της προσθήκης υπερέβη το επιτρεπόμενο καθ' ύψος όριο.

Περαιτέρω το Εφετείο δέχεται ότι ενώ ο εναγόμενος, υποχρεούτο, κατά τη σύμβαση να παραδώσει το πρώτο τμήμα του έργου (πλην της προσθήκης ορόφου) 31.3.2003 την δε προσθήκη την 30.5.2003, μέχρι και το μήνα Ιούλιο 2003 είχε κατασκευάσει μόνο μέρος του πρώτου τμήματος και ειδικότερα δεν είχε συνδέσει το παλαιό με το νέο κτίριο εξ ολοκλήρου, δεν κατασκεύασε απορροή ομβρίων υδάτων μεταξύ των δύο κτιρίων και δεν ολοκλήρωσε την πλακόστρωση της αυλής, δεν παρέδωσε σκελετό, τοιχοποιία, επιχρίσματα, κουφώματα, ηλεκτρικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις, είδη υγιεινής κλπ, ουδέποτε δε κατασκεύασε και παρέδωσε όπως υποχρεούτο την προσθήκη του ορόφου, η κατασκευή της οποίας διακόπηκε από την πολεοδομία, κατά τα άνω.

Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη κατά παραδοχή ως βάσιμης της έφεσης των εναγόντων και δίκασε την αγωγή δέχθηκε αυτή ως εν μέρει βάσιμη κατ' ουσίαν. Ειδικότερα δέχθηκε το Εφετείο ότι οι ενάγοντες εργοδότες εγκύρως υπανεχώρησαν από την σύμβαση λόγω υπαίτιας υπερημερίας του εναγομένου εργολάβου να εκπληρώσει τη συμβατική του παροχή, ήτοι να εκτελέσει και παραδώσει το συμφωνηθέν έργο, το μεν πρώτο τμήμα αυτού, για το οποίο είχε εκδοθεί η άνω αρχική άδεια, και περιλάμβανε την αναπαλαίωση της παλαιάς οικίας και την κατασκευή όπισθεν αυτής νέου κτίσματος αποτελούμενο από υπόγειο και ισόγειο, την συμφωνημένη χρονολογία,(31.3.2003), το δε τμήμα αυτού, που αφορούσε την κατασκευή προσθήκης ορόφου από σίδηρο σκελετό, επί της νέας οικοδομής, περί της οποίας η αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας, την 30.5.2003, ακολούθως δε αναγνώρισε ότι ο εναγόμενος οφείλει στους ενάγοντες εύλογη αποζημίωση από 26.406 ευρώ.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε ως αβάσιμο κατ' ουσίαν τον ισχυρισμό (ένσταση) του εναγομένου ότι η ένδικη σύμβαση έργου είναι άκυρη, διότι οι ενάγοντες προέβησαν μονομερώς στην ανέγερση της προσθήκης από σίδηρο σκελετό, κατά παράβαση της αναθεωρηθείσας αδείας, δεχόμενο το Εφετείο πως μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε να εκδοθεί από τον εναγόμενο άδεια προσθήκης ορόφου με σιδηροκατασκευή και όχι από οπλισμένο σκυρόδεμα, όπως παρά τη συμβατική του υποχρέωση έπραξε ο εναγόμενος, ο οποίος μολονότι είχε επιμεληθεί και εξέδωσε (αναθεώρησε) άδεια για κατασκευή προσθήκης από οπλισμένο σκυρόδεμα, στη συνέχεια ανέλαβε και κατασκεύαζε την προσθήκη ορόφου, όχι όπως προβλέπονταν από την άδεια αλλά με σιδηροκατασκευή.

Επομένως ο πρώτος λόγος από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί ακυρότητας της σύμβασης, διότι με αυτή αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη θέλησαν την ανοικοδόμηση κτισμάτων χωρίς νόμιμη προς τούτο άδεια, είναι αβάσιμος.

Από τις άνω παραδοχές του Εφετείου σαφώς προκύπτει ότι αυτό δέχεται πως ο εναγόμενος εργολάβος με την αρχική και την τροποποιητική συμβάσεις έργου με τους ενάγοντες, ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο αναπαλαίωση τη παλαιάς οικοδομής και ανέγερση νέας οικοδομής αποτελούμενης από υπόγειο και ισόγειο, για τις οποίες είχε εκδοθεί η από ...

οικοδομική άδεια από την Πολεοδομία Λευκάδας, σύμφωνα με τις μελέτες που εκπόνησε και τα σχετικά δικαιολογητικά που προσκόμισε για την έκδοση της αδείας αυτής ο πολιτικός μηχανικός Γ, με την μεταγενέστερη δε σύμβαση ο εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να επιμεληθεί της έκδοσης οικοδομικής αδείας για την προσθήκη ορόφου από σίδηρο σκελετό επί του δώματος της νέας οικοδομής και να κατασκευάσει την προσθήκη αυτή, έργα τα οποία δεν εκτέλεσε ο εναγόμενος και δεν παρέδωσε στους εργοδότες κατά τους συμφωνημένους χρόνους, από υπαιτιότητα του διότι, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, κατάρτισε μελέτες για την κατασκευή της προσθήκης από οπλισμένο σκυρόδεμα και όχι από σιδηροκατασκευή, όπως είχε υποχρέωση, με αποτέλεσμα να διακοπούν οι εργασίες κατασκευής της προσθήκης, ως γενόμενες χωρίς οικοδομική προς τούτο άδεια.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 681, 686, 341,342, 365 και 387 ΑΚ και επομένως ο δεύτερος λόγος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο επικουρικώς προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση πως με ανεπαρκείς αιτιολογίες, εφάρμοσε τις άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, και επιδίκασε στους ενάγοντες εύλογη αποζημίωση είναι αβάσιμος.

Από την επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής προκύπτει, ότι με αυτή οι ενάγοντες εκθέτουν, κατ' εκτίμηση, τα εξής, εν συντομία, κρίσιμα πραγματικά περιστατικά: Ότι με το από 10.2.2002 ιδιωτικό συμφωνητικό που καταρτίστηκε μεταξύ αυτών και του εναγομένου, ο τελευταίος ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει, έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής 64.200 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, καταβλητέας τμηματικώς κατά την εκτέλεση του έργου, το οικοδομικό έργο που αναφέρεται στην αγωγή, (αναπαλαίωση παλαιάς διωρόφου οικίας, συνολικού εμβαδού 61,26 τ.μ., τοποθέτηση εργοταξιακού ρεύματος, κατασκευή νέας οικοδομής αποτελούμενης από υπόγειο διαστάσεων 7,70 Χ 8.00 μέτρων και ισογείου διαστάσεων 10,00 Χ 8,00 μέτρων, τοιχοποιίες, σκυρόδεμα, δάπεδα, επενδύσεις, σοβατίσματα, κουφώματα κλπ), σύμφωνα με τις μελέτες που είχε καταρτίσει για το έργο αυτό ο πολιτικός μηχανικός Γ, και για το οποίο είχε εκδοθεί η υπ' αριθ. ...

οικοδομική άδεια της Πολεοδομίας Λευκάδος, ως χρόνος δε παράδοσης αυτού συμφωνήθηκε η 18.10.2002. Ότι κατά το μήνα Μάϊο 2002 αυτοί αποφάσισαν να κατασκευάσουν προσθήκη επί του δώματος της νέας οικοδομής και μετά από συζητήσεις με τον εναγόμενο εργολάβο, που είναι πολιτικός μηχανικός αποφάσισαν, όπως η προσθήκη του ορόφου, για λόγους στατικής επάρκειας, κατασκευασθεί με σίδηρο σκελετό.

Για την έκδοση της σχετικής οικοδομικής άδειας κατασκευής της προσθήκης ο εναγόμενος ανέλαβε να εκπονήσει τις σχετικές μελέτες και να επιμεληθεί της εκδόσεως αυτής. Παρά όμως τα συμφωνηθέντα ο εναγόμενος εκπόνησε μελέτες κατασκευής της προσθήκης με οπλισμένο σκυρόδεμα και εκδόθηκε με επιμέλεια αυτού η υπ' αριθμ. ...

αναθεώρηση της αρχικής πολεοδομικής αδείας, για την κατασκευή της προσθήκης με οπλισμένο σκυρόδεμα και όχι με σιδηροκατασκευή, όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Ότι μολονότι παρήλθε η προθεσμία κατασκευής και παράδοσης του έργου όπως προβλέπονταν από την άνω υπ' αριθμ. ... οικοδομική άδεια, ο εναγόμενος εργολάβος δεν είχε κατασκευάσει αυτό.

Προκειμένου ο εναγόμενος να δυνηθεί να αποπερατώσει το έργο, με το από 23.2.2003 συμφωνητικό που καταρτίστηκε μεταξύ αυτών και του εναγομένου, οι ενάγοντες συμφώνησαν με τον εναγόμενο αφενός μεν να κατασκευάσει αυτός και την προσθήκης από σίδηρο σκελετό, αφετέρου δε συμφώνησαν ότι το μεν αρχικό έργο (αναπαλαίωση της παλαιάς οικίας και κατασκευή νέας παραπλεύρως) θα παραδίδονταν σ' αυτούς την 31.3.2003 η δε κατασκευή της προσθήκης θα παραδίδονταν την 30.5.2003.

Ότι για το όλο έργο, αρχικό και προσθήκη, συμφωνήθηκε αμοιβή του εργολάβου από 161.950 ευρώ, καταβλητέα τμηματικώς κατά την πρόοδο των οικοδομικών εργασιών. Ότι μολονότι παρήλθε η συμφωνημένη ημέρα παράδοσης του πρώτου τμήματος του έργου (31.3.2003) ο εναγόμενος εργολάβος δεν είχε αποπερατώσει την κατασκευή του, σύμφωνα με την άδεια οικοδομής, και δεν παρέδωσε αυτό στους ενάγοντες, προσέτι δε κατά μήνα Μάϊο 2003, επειδή η προσθήκη ορόφου κατασκευάζονταν, όπως είχε συμφωνηθεί, με σίδηρο σκελετό και όχι με οπλισμένο σκυρόδεμα όπως προέβλεπαν οι σχετικές μελέτες που εκπονήθηκαν και κατατέθηκαν από τον εναγόμενο για την έκδοση της αναθεώρησης της αδείας, διεκόπησαν οι οικοδομικές εργασίες από την αρμοδία πολεοδομία, ως γενόμενες χωρίς οικοδομική άδεια.

Έτσι το τμήμα αυτό του έργου (προσθήκη) δεν κατασκευάστηκε και δεν παραδόθηκε στους ενάγοντες εργοδότες κατά τα συμφωνηθέντα την 31.5.2003.Ότι λόγω της υπαίτιας μη εκπλήρωσης της συμβάσεως από τον εναγόμενο αυτοί υπαναχώρησαν από τη σύμβαση. Με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά και επικαλούμενοι οι εναγόμενοι ότι υπέστησαν θετική ζημία και διαφυγόν κέρδος, από την υπαίτια μη εκπλήρωση της συμβάσεως από τον εναγόμενος εργολάβο, ζητούν, όπως δέχθηκε και το Εφετείο, εκτός των άλλων, να αναγνωρισθεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται στην καταβολή εύλογης αποζημίωσης.

Από το άνω περιεχόμενο της αγωγής σαφώς προκύπτει ότι οι εναγόμενοι επικαλούνται συμβάσεις (αρχική και μεταγενέστερη) έργου μεταξύ αυτών και του εναγομένου, με τις οποίες ο εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει το αρχικό οικοδομικό έργο, όπως προβλέπονταν στην υπ' αριθμ.... οικοδομική άδεια καθώς και την προσθήκη ορόφου από σιδηροκατασκευή στο νέο κτίριο, την άδεια για την κατασκευή της οποίας ανέλαβε να εκδώσει ο εναγόμενος συμφωνήθηκε δηλαδή να κατασκευασθεί οικοδομικό έργο σύμφωνα με τις οικοδομικές άδειες και όχι τέτοιο χωρίς άδεια οικοδομής ή κατά παράβαση αυτής.

Επομένως ο τρίτος λόγος, κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αριθμό 11 του άρθρου 559ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται η αιτίαση στο Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη δικαστική ομολογία των εναγόντων, που περιέχεται στην αγωγή τους ότι η μεταξύ τους σύμβαση είναι άκυρη, διότι αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη αποδέχθηκαν και συνομολόγησαν την κατασκευή οικοδομικού έργου διαφορετικού εκείνου που προβλέπονταν από τις οικοδομικές άδειες, την οποία ο αναιρεσείων επικαλέστηκε με τις προτάσεις του στο Εφετείο, είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αντίγραφα της υπ' αριθμ. ... οικοδομικής αδείας και της υπ' αριθμ. ... αναθεώρησης αδείας, τα οποία αυτός επικαλέστηκε και προσκόμισε, είναι αβάσιμος, διότι από τη βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό και με τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης, στις οποίες ρητώς αναφέρονται τα εν λόγω έγγραφα, είναι αναμφίβολο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.12.2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 888/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ