Greek Supreme Court dismisses appeal withdrawal due to lack of consent and orders appellant to pay costs.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe appellant withdrew their appeal request without the respondent's consent before the oral hearing on the merits commenced. The court ruled that such a withdrawal is inadmissible when the respondent objects and demonstrates a legitimate interest in a final judgment. Consequently, the appeal was deemed never filed, the proceedings were terminated, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94 § 1, 97, 98, 188 § 1, 190, 191 § 2, 192, 294, 295 § 1, 297, 299, 573 § 1 of the Code of Civil Procedure; A withdrawal of an appeal request without the respondent's consent is inadmissible if the respondent objects and indicates an interest in a final judgment, resulting in the termination of proceedings and the withdrawing party bearing the costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1377 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1377/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κράνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεράσιμο Φουρλάνο, Γεώργιο Λέκκα και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Σ. Ν. του Δ., Γ. Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρυσάνθη Σαψάλη και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Π. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Φασουλη και κατέθεσε προτάσεις.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, η πληρεξούσια της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 13/1/2015 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 5571/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Στη συνέχεια έλαβε το λόγο ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου, ο οποίος ζήτησε την καταβολή της δικαστικής δαπάνης από το αντίδικο μέρος.
Το Δικαστήριο διασκέφτηκε με τη συμμετοχή και του Γραμματέα και επιφυλάχθηκε να αποφασίσει.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 94 § 1, 97, 98, 188 § 1, 190, 191 § 2, 192, 294, 295 § 1, 297, 299, 573 § 1 ΚΠολΔ προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης.
Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, για την οποία αρκεί η ύπαρξη γενικής μόνο πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτουμένου, έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης που να κηρύσσει την κατάργηση της.
Στην περίπτωση αυτή η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων γίνεται κατά τη διαδικασία των άρθρ. 679 επ. ΚΠολΔ από το μονομελές πρωτοδικείο. Δεν αποκλείεται όμως και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε με την απόφαση αυτή γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο των εξόδων (ΑΠ 1180/2013, ΑΠ 1287/2011).
Τα έξοδα βαρύνουν κατ’ αρχήν τον παραιτούμενο, δεν αποδίδονται όμως τα έξοδα στα οποία ο αντίδικος του υποβλήθηκε για τη σύνταξη και την κατάθεση προτάσεων, εφόσον γνώριζε ότι είχε ήδη γίνει έγκυρη παραίτηση, αφού τότε πρόκειται για έξοδα από απροσεξία ή από υπερβολική πρόνοια του αντιδίκου του. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την πιο πάνω δικάσιμο, μετά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο από το πινάκιο και πριν από την προφορική συζήτηση της ουσίας αυτής, η πληρεξούσια δικηγόρος του αναιρεσείουσας διατύπωσε τη δήλωση, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά, ότι η τελευταία παραιτείται από το δικόγραφο της από 13-1-2015 ένδικης αίτησης αναίρεσης.
Επομένως, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, πρέπει να θεωρηθεί ότι η αίτηση αυτή δεν ασκήθηκε. Στη συνέχεια, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με το σχετικό αίτημά του (ΚΠολΔ 188 § 1 ΚΠολΔ), ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Φασουλή, κατά οριζόμενα στα διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκε η από 13-1-2015 αίτηση της Σ. Ν. του Δ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5571/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και καταργεί τη σχετική δίκη.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2015.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ