Supreme Court dismisses appeal due to respondent's absence and procedural irregularities in divorce annulment case.

Απόφαση 1377 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1377/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαϊου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ θυγ. Σ, συζ. Ψ, κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Αθηναίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-11-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6725/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 3572/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 25-4-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 27-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 576 ΚΠολΔικ, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του, τότε ερευνά, αν ο απολιπόμενος ή αυτός που εμφανίστηκε και δεν έλαβε μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 143 παρ. 3, 104 και 96 παρ. 1 ΚΠολΔικ προκύπτει, ότι η επίδοση της κλήσης για την συζήτηση της αναίρεσης μπορεί να γίνει και σε όποιον έχει υπογράψει το αναιρετήριο ως πληρεξούσιος δικηγόρος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου προκύπτει, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε με εκφώνηση της από τη σειρά του πινακίου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου (17.05.2010) δεν εμφανίστηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε και με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα.

Από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πειραιώς ..., την οποία προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, που επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, προκύπτει ότι αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με τις συνημμένες σ' αυτή πράξεις κατάθεσης δικογράφου και ορισμού δικασίμου, με κλήση για συζήτηση κατά την παρούσα δικάσιμο (17.05.2010), επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, στον υπογράφοντα το δικόγραφο της αίτησης για αναίρεση δικηγόρο Αθηνών Θωμά Κουβέλη.

Επομένως αφού η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε κατά τη δικάσιμο αυτή πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία της.

ΙΙ. Η κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. ΚΠολΔ, ως πράγματα τα οποία αν παρά το νόμο λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύεται ο από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης, νοούνται οι ουσιώδεις και γι' αυτό ασκούντες επίδραση στην έκβαση της δίκης πραγματικοί ισχυρισμοί, θεμελιωτικοί αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης κλπ και όχι τα αποδεικτικά μέσα. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο, και το οικείο μέρος του, προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα και ειδικότερα αποφάσεις δικαστηρίων τα οποία επελήφθησαν άλλων συναφών θεμάτων (μετοίκησης- διατροφής κλπ) χωρίς οι αποφάσεις αυτές να έχουν υποβληθεί και προταθεί υπό του αντιδίκου. Ο λόγος αυτός από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, διότι τα φερόμενα ως παρά το νόμο ληφθέντα υπόψη (αποφάσεις δικαστηρίων που επελήφθησαν συναφών θεμάτων) δεν συνιστούν πράγματα κατά την άνω έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά αποδεικτικά μέσα, ως λόγος δε από τον αριθμό 11 του ιδίου άρθρου είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρεται τα αποδεικτικά κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητα τους.

III. Την έννοια του όρου "διάσταση", η διάρκεια της οποίας επί συνεχή τετραετία ιδρύει το λόγο διαζυγίου από το άρθρο 1439§3 ΑΚ, πληροί συνήθως η απομάκρυνση του ενός των συζύγων από τη συζυγική στέγη, η οποία κατά την κοινή πείρα ενέχει και εκδήλωση πρόθεσης του απομακρυνομένου μενού συζύγου για διακοπή της έγγαμης συμβίωσης.

Έτσι, η συνδρομή περιστατικών που από τη φύση τους είναι δηλωτικά τέτοιας πρόθεσης, αρκεί για τη νομική θεμελίωση της διάστασης, η δε παραδοχή από το δικαστήριο της ουσίας των περιστατικών αυτών, καλύπτει την ύπαρξη της θελήσεως του απομακρυθέντος συζύγου για οριστική διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης.

Διαφέρει η περίπτωση κατά την οποία μόνη η απομάκρυνση του συζύγου δεν είναι ενδεικτική τέτοιας πρόθεσης, όπως όταν επιβάλλεται από επαγγελματική ανάγκη, οπότε απαιτείται να αποδεικνύεται και η ύπαρξη πρόθεσης οριστικής διακοπής της έγγαμης συμβίωσης. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα τα εξής κρίσιμα πραγματικά περιστατικά:

Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο μεταξύ τους γάμο την 11.2.2002 και από αυτόν, που ήταν δεύτερος για αμφότερους, δεν απέκτησαν τέκνα. Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων διακόπηκε τον μήνα Μάϊο του έτους 2003, χωρίς έκτοτε να έχουν καμία μεταξύ τους επαφή (ψυχική ή σωματική) και συνεχίστηκε μέχρι την 24.9.2007 (πρώτη συζήτηση της αγωγής) συμπληρωθείσης έτσι συνεχούς υπερτετραετούς διάστασης.

Το ότι η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων διακόπηκε τον μήνα Μάϊο 2003και διήρκεσε συνεχώς μέχρι την άνω πρώτη συζήτηση της αγωγής, ενισχύεται και από το γεγονός α)ότι η εναγομένη ήδη αναιρεσείουσα με την από 6.6.2003 αίτηση της ασφαλιστικών μέτρων, εναντίον του εναγομένου συζύγου της και ήδη αναιρεσιβλήτου, ζήτησε προσωρινή σε χρήμα διατροφή καθώς και την μετοίκηση του τότε καθού η αίτηση, στην αίτηση της δε αυτή αναφέρει ότι από 8.5.2003 ουδεμία επικοινωνία έχει με τον καθού η αίτηση και ότι αυτός απέφευγε να τη συναντήσει και να της παράσχει εξηγήσεις για την αιφνίδια εγκατάλειψη της και τη διακοπή της συμβίωσης β) από την υπ" αριθμ.3479/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί αγωγής της εναγομένης για καταβολή διατροφής από τον ενάγοντα, με την οποία γίνεται δεκτό ότι η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων διακόπηκε οριστικά , με την αποχώρηση του εναγομένου από τη συζυγική οικία, τον Μάϊο του έτους 2003.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την έφεση της εναγομένης ήδη αναιρεσείουσας, κατά της εκκαλουμένης απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ'ουσίαν αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και λύθηκε ο μεταξύ των διαδίκων γάμος, για τον προβλεπόμενο από το άρθρο 1439 παρ.3 ΑΚ λόγο (διάσταση των διαδίκων πλέον της τετραετίας).'Ετσι που έκρινε το Εφετείο, με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε την άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη και επομένως οι πρώτος, και δεύτερος λόγοι, κατά τα οικεία σκέλη τους από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 και ο τρίτος από τον αριθμό 19 του ιδίου άρθρου ΚΠολΔ είναι αβάσιμοι.

Ο δεύτερος λόγος κατά το σκέλος του με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι χωρίς αποδείξεις δέχθηκε πως η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων συζύγων διασπάστηκε κατά τα άνω τον μήνα Μάϊο 2003 και διήρκεσε μέχρι την πρώτη συζήτηση της αγωγής πλέον της τετραετίας, ως λόγος από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη την κατάθεση της μάρτυρα της εναγομένης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.04.2008 αίτηση της Χ θυγ. Σ, συζ. Ψ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3572/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ