Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to late filing after service to lawyer.

Απόφαση 1376 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1376/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1)........,2)΄.........,3) ........ και 4) ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Σγουρίτσα.

Των αναιρεσίβλητων:1)........ και 2) ........, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Παππά, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κόνιτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 41/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-5-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 2-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 26-5-2004 αιτήσεως αναιρέσεως της 41/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναιρέσεως είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως, κατά δε το άρθρο 577 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο ΄Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 143 παρ. 1 ΚΠολΔ ο κατά το άρθρο 96 διορισμένος δικαστικός πληρεξούσιος είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις, που αναφέρονται στη δίκη, στην οποία είναι πληρεξούσιος, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής αποφάσεως. Επομένως, στον πληρεξούσιο αυτόν, που παρέστη κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, νόμιμα επιδίδεται η εκδοθείσα οριστική απόφαση του Εφετείου, από την επίδοση δε αυτής αρχίζει και, προς άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, προθεσμία.

Στην περίπτωση δε, που παρέστησαν περισσότεροι του ενός δικαστικοί πληρεξούσιοι, αρκεί για την επέλευση του εν λόγω αποτελέσματος (έναρξη προθεσμίας αναιρέσεως), η επίδοση της οριστικής αποφάσεως σε ένα από αυτούς. Τα, με την ανωτέρω διάταξη, θεσπιζόμενα τάχθηκαν υπέρ του επιχειρούντος την επίδοση διαδίκου και προς τον σκοπό παροχής ευχερείας σ΄ αυτόν να επιδώσει είτε στον αντίδικόν του, είτε, αν έτσι διευκολύνεται, στο νομίμως διορισθέντα δικαστικό πληρεξούσιό του, όπου ο τελευταίος έχει την κατοικία, τη διαμονή ή το γραφείο του.

Επομένως, η επίδοση της οριστικής αποφάσεως, με τις εκτεθείσες συνέπειές της, είναι έγκυρη και όταν γίνεται στον νομίμως διορισμένο δικαστικό πληρεξούσιο, που παραστάθηκε νομίμως, ακόμη και αν αυτός δεν είναι διορισμένος στο δικαστήριο, που την εξέδωσε. Τέλος, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι από τη γενομένη στη δικαστική απόφαση, στο προεισαγωγικό τμήμα της, μνεία ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ΄ αυτή πληρεξούσιος δικηγόρος του και τη στο κύριο σώμα της (αποφάσεως) βεβαίωση ότι το δικαστήριο δίκασε κατ΄ αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού, δηλαδή του ως άνω παραστάντος, κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, ως δικαστικού πληρεξουσίου του αντίστοιχου διαδίκου, δεδομένου ότι η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίού ώφειλε το δικαστήριο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με το άνω άρθρο 104 ΚΠολΔ..

Πρέπει να σημειωθεί ότι η ως άνω νομοθετική ρύθμιση σέβεται, παρά τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες στις προτάσεις τους την καταχειρωμένη στο άρθρο 25 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας, αφού, έναντι του επιδικωκόμενου σκοπού της μη διαιώνισης της δίκης εκ μέρους του δικαιουμένου σε αναίρεση, το προβλεπόμενο μέτρο της επίδοσης της αναιρεσιβαλλομένης στον πληρεξούσιο δικηγόρο εκείνου ως αντίκλητο εκείνου δεν είναι, ενόψει της εκ του επαγγέλματος του δικηγόρου απορρέουσας υποχρεώσεως τούτου προς σχετική ειδοποίηση εκείνου ως πελάτη του, δυσαναλόγως επαχθές για εκείνον.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι η ως ανωτέρω νομοθετική ρύθμιση σέβεται, παρά τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες στις προτάσεις τους, το κατοχυρωμένο από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ δικαίωμα του ανθρώπου για δίκαιη δίκη, αφού τα συμβαλλόμενα στη Σύμβαση αυτή Κράτη – μέλη δεν κωλύονται από τη Σύμβαση να εξαρτήσουν την άσκηση των προβλεπομένων ενδίκων μέσων από ορισμένες προϋποθέσεις (αξία αντικειμένου δίκης, υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου, ορισμένος τύπος, τήρηση προθεσμίας κλπ), με συνέπεια από τις διατάξεις των Κρατών – μελών να κριθεί το νόμιμο ή μη της επίδοσης αντιγράφου δικαστικής απόφασης, στο πρόσωπο που το παρέλαβε και οι συνέπειες της παραλαβής.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, που δίκασε ως Εφετείο, η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τα αναφερόμενα σ΄ αυτήν «κατ΄ αντιμωλίαν των διαδίκων», οι εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες παραστάθηκαν «δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Χρίστου Μάστακα και Γεωργίου Σγουρίτσα», εκ των οποίων ο μεν Χρίστος Μάστακας είναι δικηγόρος Ιωαννίνων, ο δε Γεώργιος Σγουρίτσας, δικηγόρος Αθηνών.

Περαιτέρω, από την προσκομιζομένη νομίμως, με επίκληση από τους αναιρεσιβλήτους, ........ έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων ........, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως επιδόθηκε στις 14 Απριλίου 2004 στον άνω δικαστικό πληρεξούσιο των αναιρεσειόντων Χρίστο Μάστακα, ο οποίος μάλιστα το παρέλαβε ο ίδιος, χωρίς να διατυπώσει οποιαδήποτε αντίρρηση ή επιφύλαξη, και ο οποίος, σημειωτέον, συνυπέγραψε και κατέθεσε αρμοδίως την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.

Η κρινομένη αυτή αίτηση ασκήθηκε, με την κατάθεσή της στο γραμματέα, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, στις 2 Ιουνίου 2004, όπως τούτο βεβαιώνεται από τη σχετική σε αυτή πράξη του εν λόγω γραμματέως, δηλαδή μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης, ενόψει και της, κατά το αναιρετήριο, κατοικίας των αναιρεσειόντων στην Ελλάδα (Κόνιτσα).

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί αυτή η αίτηση αναιρέσεως ως έχουσα ασκηθεί εκπροθέσμως και γι΄ αυτό ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 26 Μαΐου 2004, αίτηση των ......., ....., ..... και ..... για αναίρεση της 41/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαϊου 2006 . Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ