Supreme Court dismisses appeal review request for previously rejected appeal grounds under new procedural law.

Απόφαση 1375 / 2020 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1375/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Γεώργιο Κόκκορη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ζαχαρία Κοκκινάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Π. του Π., κατοίκου ...), ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Γεωργίου Αλικάκου, για επανεξέταση μη κριθέντων λόγων αναίρεσης της υπ' αριθμ. 7286/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, επί της οποίας (αναίρεσης) εκδόθηκε η με αριθμό 450/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου. Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Γ. Μ. του Α., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Χρήστου Θωμά. Ο αναιρεσείων, ζητεί την επανεξέταση των μη κριθέντων λόγων αναίρεσης για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6.7.2020 αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 716/2020.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, καθώς και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγεται, κατ' άρθρο 523 του ισχύοντος, από 1.7.2019, νέου Κ.Ποιν.Δ. (Ν.4620/2019), ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, η από 6.7.2020 αίτηση του Π. Π. του Π. για επανεξέταση μη κριθέντων, με την 450/2020 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, λόγων της από 2.7.2019 αίτησής του για αναίρεση της υπ' αριθ. 7286/2018 απόφασης του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, η οποία πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Κατά τα άρθρα 368 και 514 του ισχύοντος Κ.Ποιν.Δ., τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να επανεξετάσουν ή να ανακαλέσουν την οριστική τους απόφαση, όπως είναι και αυτή, με την οποία απορρίπτεται ένδικο μέσο, ενώ, κατά της απόφασης του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίπτεται αίτηση αναίρεσης, ως ανυποστήρικτη, απαράδεκτη ή αβάσιμη, δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο, ούτε δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης.

Όμως, κατά το άρθρο 523 του νέου Κ.Ποιν.Δ., όπως το εδάφιο β' αυτού προστέθηκε με το άρθρο 7 παρ. 55 του Ν.4637/2019 (ΦΕΚ Α 180/18.11.2019), στην περίπτωση, κατά την οποία ο Άρειος Πάγος παρέλειψε, από παραδρομή, να ερευνήσει αναιρετικό λόγο, που προτάθηκε παραδεκτώς, μπορεί, εν όψει της αυτοτέλειας που διακρίνει κάθε λόγο, ο οποίος διατυπώνεται σωρευτικώς με τους λοιπούς ομοίους στο ίδιο δικόγραφο αναίρεσης, να επανέλθει και να τον εξετάσει, χωρίς αυτό να αντιτίθεται στις παραπάνω διατάξεις, διότι επί του μη εξετασθέντος αναιρετικού λόγου δεν υπάρχει απόφαση.

Η δυνατότητα επανεξέτασης από τον Άρειο Πάγο απορριφθείσας από αυτόν αίτησης αναίρεσης του κατηγορουμένου, ως προς λόγο ή λόγους του κυρίου δικογράφου ή εκείνου των πρόσθετων λόγων, που φέρονται ότι δεν ερευνήθηκαν ούτε απορρίφθηκαν με προηγούμενη απόφαση, προϋποθέτει, ότι οι λόγοι αυτοί έχουν προταθεί παραδεκτά και είναι αυτοτελείς και διαφορετικοί από άλλους απορριφθέντες λόγους αναίρεσης, καθώς και ότι αυτοί δεν αφορούν βελτίωση, διευκρίνιση ή συμπλήρωση προβληθεισών και απορριφθεισών πλημμελειών.

Η απόρριψη δε των λόγων αναίρεσης, που αποκλείει την επανεξέτασή τους, δεν είναι απαραίτητο να προκύπτει από ρητή για καθένα απ' αυτούς απορριπτική σκέψη της απόφασης, αλλά μπορεί να συνάγεται από το όλο σκεπτικό της, είναι δε αδιάφορη η πληρότητα ή μη της αιτιολογίας της σχετικής με την απόρριψη αυτή κρίσης.

Και τούτο διότι εκείνο που αποτελεί αντικείμενο της σχετικής δίκης δεν είναι η ορθότητα ή μη της απορριπτικής κρίσης του Δικαστηρίου, αλλά αν παραλείφθηκε η εξέταση από παραδρομή κάποιου από τους λόγους αναίρεσης του κυρίου δικογράφου ή και εκείνου των προσθέτων λόγων και συνεπώς δεν υπήρξε απόφαση επ' αυτού, οπότε, αν παραπονείται βασίμως ο αιτών την επανεξέταση αναίρεσης, το Δικαστήριο θα κάνει δεκτή την αίτηση και θα επανεξετάσει τον σχετικό λόγο, τον οποίο μπορεί να απορρίψει ή να δεχθεί και να αναιρέσει, συνολικά ή μερικά, την απόφαση που προσβάλλεται με την αίτηση αναιρέσεως.

Εξάλλου, το διατακτικό της οριστικής απόφασης, με την οποία απορρίπτεται η αίτηση αναίρεσης και η οποία έχει προφανώς την έννοια, ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός αναιρετικός λόγος, αφορά, ακόμη και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, και στους απαράδεκτους λόγους, καθώς και σ' αυτούς που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, οι οποίοι ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους και κρίθηκαν ρητά απορριπτέοι.

Περαιτέρω, κατά την καθιερούμενη με τη διάταξη του άρθρου 464 (πρώην 463) νέου Κ.Ποιν.Δ. αρχή, ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων η αίτηση αναίρεσης, καθώς και η αίτηση για επανεξέταση προταθέντος λόγου αναίρεσης, που δεν κρίθηκε (άρθρα 462 και 523 Κ.Ποιν.Δ.), μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος, στον οποίο ο νόμος δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, σε κάθε, όμως, περίπτωση, είναι απαραίτητο ο δικαιούμενος να έχει συμφέρον για την άσκησή του στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ίδιο δε ισχύει και για την προβολή κάθε λόγου του ένδικου μέσου.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο πρέπει να επιδιώκει ορισμένο όφελος από την παραδοχή του, να αναμένει δηλαδή βελτίωση της θέσης του από την ευδοκίμησή του, το δε συμφέρον πρέπει να είναι ατομικό και να μην αφορά άλλους. Αν λείπει το έννομο συμφέρον, το ένδικο μέσο ή ο διαλαμβανόμενος σ' αυτό λόγος, κατά περίπτωση, απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για την έρευνα της βασιμότητας ή μη της υπό κρίση αίτησης, προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών, Π. Π. του Π., με την 7286/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, κηρύχθηκε ένοχος, για τις αξιόποινες πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση, της πλαστογραφίας (με χρήση) κατ' εξακολούθηση και της ψευδούς αναφοράς στην Αρχή κατ' εξακολούθηση και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δέκα τεσσάρων (14) μηνών για την πρώτη πράξη, οκτώ (8) μηνών για τη δεύτερη πράξη και ενός (1) έτους για την τρίτη πράξη και σε συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι τεσσάρων (24) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για μία τριετία.

Ειδικότερα κηρύχθηκε ένοχος του ότι: "Στην Αθήνα, στους κατωτέρω αναφερόμενους χρόνους, με περισσότερες πράξεις και ενεργώντας με πρόθεση, τέλεσε περισσότερα αδικήματα και πιο συγκεκριμένα: Α. Την 14.12.2012, την 23.01.2013 και την 04.03.2013, στην Αθήνα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ισχυρίστηκε για κάποιον άλλον ενώπιον τρίτων γεγονός, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του.

Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος: (i) την 13.12.2012 απέστειλε γνωστοποίηση στην ιστοσελίδα του Ι.Κ.Α. με την οποία κατήγγειλε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον των αρμοδίων του Ι.Κ.Α. για την εταιρεία ... ΑΒΕΕ ότι επικολλήθηκαν από την 01.01.2012 είκοσι δύο (22) ένσημα ανά μήνα στην προϊσταμένη του λογιστηρίου Μ. Μ., αντί του ορθού που είναι είκοσι πέντε (25) ένσημα ανά μήνα, το δε αληθές είναι ότι δεν υφίσταται μη νόμιμη και ορθή επικόλληση ενσήμων της Μ.

Μ., (ii) την 14.12.2012, κατέθεσε ως εκπρόσωπος της εταιρείας ... την με αριθμό πρωτοκόλλου .../14.12.2012 γνωστοποίηση - ενημέρωση προς τους αρμοδίους της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, με την οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιόν τους ότι η εταιρεία ... ΑΒΕΕ διέκοψε μονομερώς τη συνεργασία με την ... και ότι η διακοπή της συνεργασίας έγινε επειδή αρνήθηκε να υπογράψει τις ενδιάμεσες οικονομικές καταστάσεις της 30.09.2012, τις οποίες συνέταξε ο ορκωτός ελεγκτής Μ.

Μ. και ότι τάχα αυτές δεν απεικόνιζαν τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία της εταιρείας ..., το δε αληθές είναι ότι οι οικονομικές καταστάσεις απεικόνιζαν την οικονομική κατάσταση της εταιρείας ... ΑΒΕΕ, (iii) την 23.01.2013 υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση με την οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον των φορέων της εταιρείας ...

ΑΒΕΕ ότι η από 14.12.2012 καταγγελία του ήταν προϊόν εσφαλμένων πληροφοριών που του είχαν δώσει ο εγκαλών και η σύζυγος του Μ. Μ., το δε αληθές είναι ότι ο εγκαλών και η σύζυγος του δεν παρουσίασαν τις οικονομικές πληροφορίες στον κατηγορούμενο, (iv) την 04.03.2013 ανήρτησε σχόλιο στην οικονομικού περιεχομένου ιστοσελίδα ...

με τον τίτλο "...: Ανέβηκε το τίμημα της γερμανικής θυγατρικής", στο οποίο φέρεται ως συντάκτης ο εγκαλών και φέρεται ενώπιον των αναγνωστών του σχολίου να ομολογεί τη διάπραξη αξιοποίνων πράξεων, όπως εσωτερική πληροφόρηση από την εταιρεία με σκοπό παράνομο πλουτισμό και απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, χορήγηση αποζημίωσης στη σύζυγο του Μ.

Μ. ύψους 29.000 ευρώ, την οποία δεν δικαιούνταν καθώς και ότι παρανομεί κατά την άσκηση των καθηκόντων του, το δε αληθές είναι ότι δε διαπράχθηκαν οι ανωτέρω ενέργειες και (v) την 04.03.2013 απέστειλε από την ηλεκτρονική διεύθυνση ....gr επιστολή στην αρμόδια υπηρεσία του Χρηματιστηρίου Αθηνών (η.....gr) με την οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ότι ο εγκαλών και η σύζυγος του Μ.

Μ. έχοντας εσωτερική πληροφόρηση και πριν η μετοχή της εταιρείας αρχίσει να πέφτει, πούλησαν στο παρελθόν μετοχές εις βάρος του επενδυτικού κοινού, το δε αληθές είναι ότι δε διαπράχθηκαν οι ανωτέρω ενέργειες, οι οποίες είναι εν γνώσει του κατηγορουμένου ψευδείς, μπορούν δε να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος παρουσιάζοντας τον ως ανήθικο άτομο και παραβάτη των νόμων.

Β. Την 13.12.2012 και την 04.03.2013, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση κατήρτισε πλαστά έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλους σχετικά με γεγονότα που μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες, στη συνέχεια δε έκανε εξακολουθητική χρήση αυτών και πιο συγκεκριμένα: (i) την 13.12.2012 κατήρτισε γνωστοποίηση, με εμφαινόμενο συντάκτη τον εγκαλούντα ως οικονομικό διευθυντή της εταιρείας ...

ΑΒΕΕ, εν αγνοία του, στη συνεχεία δε την ανήρτησε στην ιστοσελίδα του ΙΚΑ με την οποία κατήγγειλε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον των αρμοδίων του ΙΚΑ για την εταιρεία ... ΑΒΕΕ ότι επικολλήθηκαν από 01.01.2012 είκοσι δύο (22) ένσημα ανά μήνα στην προϊστάμενη του λογιστηρίου Μ. Μ., αντί του ορθού που είναι είκοσι πέντε (25) ένσημα ανά μήνα, το δε αληθές είναι ότι δεν υφίσταται μη νόμιμη και ορθή επικόλληση ενσήμων της Μ.

Μ. και (ii) την 04.03.2013 κατήρτισε και ανήρτησε σχόλιο στην οικονομικού περιεχομένου ιστοσελίδα ... με τον τίτλο "...: Ανέβηκε το τίμημα της γερμανικής θυγατρικής", στο οποίο φέρεται ως συντάκτης ο εγκαλών και φέρεται ενώπιον των αναγνωστών του σχολίου να ομολογεί τη διάπραξη αξιοποίνων πράξεων, όπως εσωτερική πληροφόρηση από την εταιρεία με σκοπό παράνομο πλουτισμό και απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, χορήγηση αποζημίωσης στη σύζυγο του Μ.

Μ. ύψους 29.000 ευρώ, την οποία δεν δικαιούνταν καθώς και ότι παρανομεί κατά την άσκηση των καθηκόντων του, το δε αληθές είναι ότι δε διαπράχθηκαν οι ανωτέρω ενέργειες, τα δε ανωτέρω έπραξε προκείμενου να παραπλανήσει τους αποδέκτες της γνωστοποίησης και του σχολίου ότι ο εγκαλών έχει παραβατική συμπεριφορά και χρήζει κυρώσεων.

Γ. Την 13.12.2012 και την 14.12 2012, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, αναφερόμενος σε αρχή εξέθεσε εν γνώσει του ψέματα και ειδικότερα: (i) την 13.12.2012 απέστειλε γνωστοποίηση, στην ιστοσελίδα του Ι.Κ.Α. με την οποία κατήγγειλε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον των αρμοδίων του ΙΚΑ για την εταιρεία ...

ΑΒΕΕ ότι επικολλήθηκαν από 01.01.2012 είκοσι δύο (22) ένσημα ανά μήνα στην προϊστάμενη του λογιστηρίου Μ. Μ., αντί του ορθού που είναι είκοσι πέντε (25) ένσημα ανά μήνα, το δε αληθές είναι ότι δεν υφίσταται μη νόμιμη και ορθή επικόλληση ενσήμων της Μ. Μ. και (ii) την 14.12.2012 κατέθεσε ως εκπρόσωπος της εταιρείας ... M.E.Π.E. την με αριθμό πρωτοκόλλου .../14.12.2012 γνωστοποίηση - ενημέρωση προς τους αρμοδίους της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, με την οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιόν τους ότι η εταιρεία ...

ΑΒΕΕ διέκοψε μονομερώς τη συνεργασία με την ..., την είσοδο του κατηγορουμένου στο χώρο της εταιρίας και ότι η διακοπή της συνεργασίας έγινε επειδή αρνήθηκε να υπογράψει τις ενδιάμεσες οικονομικές καταστάσεις της 30.09.2012, τις οποίες συνέταξε ο ορκωτός ελεγκτής Μ. Μ. και ότι τάχα αυτές δεν απεικόνιζαν τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία της εταιρείας ...

ΑΒΕΕ, το δε αληθές είναι ότι ουδέποτε δόθηκε εντολή από τον εγκαλούντα για την απαγόρευσγη εισόδου του κατηγορουμέρνου στο χώρο της εταιρείας και ότι οικονομικές καταστάσεις απεικόνιζαν την οικονομική κατάσταση της εταιρείας ... ΑΒΕΕ". Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών - κατηγορούμενος άσκησε την από 2.7.2019 αίτηση - δήλωση αναιρέσεως, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 4.7.2019, προβάλλοντας ως λόγους:

α) την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ.) και την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ.) των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 363-362 και 216 παρ. 1 ΠΚ, ως προς την περί ενοχής κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας σε σχέση με τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφημήσεως κατ' εξακολούθηση και της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων και επιλεκτικής αξιολόγησης ορισμένων μόνο αποδεικτικών μέσων (υπό στοιχεία τρίτος, τέταρτος και έβδομος λόγοι του δικογράφου της αναιρέσεως), β) την απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' Κ.Ποιν.Δ.), καθώς και την υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' Κ.Ποιν.Δ.), λόγω της απόρριψης του αυτοτελούς ισχυρισμού του περί συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων των άρθρων 20 και 367 ΠΚ στο πρόσωπό του (πρώτος λόγος του δικογράφου της αναιρέσεως), γ) τη απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' Κ.Ποιν.Δ.), την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ.), καθώς και την αρνητική υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' Κ.Ποιν.Δ.), λόγω της αναιτιολόγητης απόρριψης του αιτήματος αναβολής για νέες (κρείσσονες) αποδείξεις και της παράνομης συνέχισης της εκδίκασης της υπόθεσης και καταδίκης αυτού (δεύτερος λόγος του δικογράφου της αναιρέσεως, δ) την απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' Κ.Ποιν.Δ.), καθώς και την υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' Κ.Ποιν.Δ.), λόγω μη νόμιμης παράστασης της πολιτικής αγωγής και επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης στον πολιτικώς ενάγοντα (πέμπτος και έκτος λόγοι του δικογράφου της αναιρέσεως) και ε) την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' Κ.Ποιν.Δ.) ως προς την επιμέτρηση της ποινής (όγδοος λόγος του δικογράφου της αναιρέσεως).

Επί της ανωτέρω αίτησης αναιρέσεως εκδόθηκε η υπ' αριθ. 450/11.3.2020 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, η οποία έκρινε ως αβάσιμους τους πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έβδομο και όγδοο λόγους αναίρεσης και βάσιμο τον έκτο, αναίρεσε δε εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση (7286/2018) και, ειδικότερα, ως προς τις διατάξεις της, που αφορούν α) την πράξη της ψευδούς αναφοράς στην Αρχή, κατ' εξακολούθηση, β) την έντοκη επιδίκαση του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης και γ) την επιβληθείσα για την πλαστογραφία, κατ' εξακολούθηση, ποινή, αναγκαστικά δε και ως προς την επιβληθείσα συνολική ποινή και μετά ταύτα 1) αθώωσε τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα για την πράξη της ψευδούς αναφοράς στην Αρχή, κατ' εξακολούθηση, σύμφωνα με το άρθρο 518 ΚΠοινΔ, αφού δεν υπάρχει πλέον τέτοιου είδους αξιόποινη πράξη, 2) απάλειψε από το σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης την επιβαρυντική περίσταση της χρήσης των πλαστών εγγράφων από την πράξη της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση, καθώς και η διάταξη περί έντοκης επιδίκασης του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης, αφού ως προς αυτά δεν συνέτρεχε περίπτωση παραπομπής στο Δικαστήριο της ουσίας, ελλείψει αντικειμένου περαιτέρω έρευνας και 3) παρέπεμψε την υπόθεση κατά το ανωτέρω υπό στοιχ.

γ' μέρος της για νέα κρίση, και μόνο για την επιμέτρηση της ποινής ως προς την πράξη της πλαστογραφίας, κατ' εξακολούθηση και για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση, συγκροτούμενο, εφόσον είναι δυνατό, από τους ίδιους δικαστές, που δίκασαν προηγουμένως και σε περίπτωση αδυναμίας από άλλους (άρθρα 519 και 522 Κ.Ποιν.Δ.).

Κατά τα λοιπά, δε απέρριψε την από 2.7.2019 αίτηση αναιρέσεως. Ο αιτών-αναιρεσείων, Π. Π., με την κρινόμενη αίτησή του, υποβληθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 6.7.2020, νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρο 523 εδαφ.β' Κ.Ποιν.Δ. σε συνδυασμό με την Κοινή Υπουργική Απόφαση Δ1α/ΓΠ.οικ. 17734/2020 (ΦΕΚ 833/Β/12.3.2020) και το άρθρο 75 παρ. 1 του ν.4690/2020], αιτιάται ότι το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, με την προαναφερθείσα απόφασή του, δεν απάντησε στους προταθέντες ως άνω πρώτο και έβδομο λόγους της από 2.7.2019 αίτησης αναιρέσεως.

Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι δεν κρίθηκε και δεν απαντήθηκε ο διαλαμβανόμενος στην ως άνω αίτηση αναίρεσης πρώτος λόγος για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας και υπέρβαση εξουσίας (άρθρ. 510 παρ. 1 Α' και Θ' του Κ.Ποιν.Δ.), επειδή η προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου (με την οποία καταδικάστηκε και για συκοφαντική δυσφήμηση κατ' εξακολούθηση), είχε απορρίψει ως απαράδεκτο αυτοτελή ισχυρισμό του περί συνδρομής των προϋποθέσεων των άρθρων 20 και 367 ΠΚ.

Ο ως άνω όμως λόγος και κρίθηκε και απορρίφθηκε με την 450/11.3.2020 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, καθόσον στις σελίδες 32-34 της εν λόγω απόφασης ρητά αναφέρεται μεταξύ άλλων αυτοτελών ισχυρισμών του αιτούντος και ο ανωτέρω ισχυρισμός του, καθώς επίσης διαλαμβάνεται η κρίση του Δικαστηρίου ότι αιτιολογημένα απορρίφθηκαν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί (σελ. 34).

Η ίδια δε απόφαση στις σελ. 34-35 δεχθείσα τα παρακάτω: "Όσον αφορά τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του λόγου άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης της συκοφαντικής δυσφήμησης, από το άρθρο 367 ΠΚ, επειδή αυτός ενήργησε κατά την εκτέλεση υπηρεσιακού του καθήκοντος, η αιτιολογία της απόρριψής του, ως ουσιαστικά αβάσιμου, εμπεριέχεται στην προαναφερθείσα κύρια επί της ενοχής αιτιολογία της απόφασης, με την οποία καταφάσκεται η από μέρους του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος τέλεση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, παραδοχή που αποκλείει, κατά το άρθρο 367 παρ. 2α' ΠΚ, την περαιτέρω διερεύνηση της συνδρομής του ανωτέρω λόγου άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης αυτής και, ως εκ τούτου, το άνω Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει με ειδική αιτιολογία στο σχετικό ισχυρισμό.

Επομένως, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με το να απορρίψει τους άνω ισχυρισμούς - αιτήματα του κατηγορουμένου και στη συνέχεια να προχωρήσει στην εκδίκαση της υπόθεσης, δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες της έλλειψης από την απόφαση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, της έλλειψης ακρόασης, που επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' σε συνδ. με το άρθρο 171 παρ. 2 του ήδη ισχύοντος Κ.Ποιν.Δ., και της υπέρβασης εξουσίας, ούτε επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, λόγω παραβίασης υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, κατά την έννοια του άρθρου 171 παρ. 1 περ. δ' Κ.Ποιν.Δ., οι δε υποστηρίζοντες τα αντίθετα δύο πρώτοι λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ', Α' (πρώην Β'), Θ' (πρώην Η') και Α' του Κ.Ποιν.Δ., με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη των ανωτέρω ισχυρισμών - αιτημάτων, έλλειψη ακρόασης, υπέρβαση εξουσίας και απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, είναι αβάσιμοι.", διέλαβε και το λόγο για τον οποίο ο ανωτέρω ισχυρισμός του κατηγορουμένου αιτιολογημένα κρίθηκε και ως ουσιαστικά αβάσιμος από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.

Περαιτέρω, ισχυρίζεται ο αιτών ότι δεν κρίθηκε και δεν απαντήθηκε ο διαλαμβανόμενος στην ως άνω αίτηση αναιρέσεως έβδομος λόγος, σχετικά με την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας αναφορικά με τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και ειδικότερα για το αναγνωσθέν στο Δικαστήριο αυτό µε αριθ. 6 αναγνωσθέν έγγραφο, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του "δεν προκύπτει ποιο ακριβώς είναι".

Και αυτός όμως ο λόγος και κρίθηκε και απορρίφθηκε με την 450/11.3.2020 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου στις σελίδες 27 και 28, στις οποίες εκτίθεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι, μεταξύ άλλων, διαλαμβάνονται σ' αυτή τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (χωρίς όρκο εξέταση πολιτικώς ενάγοντος, κατάθεση μάρτυρα κατηγορητηρίου, έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, απολογία κατηγορουμένου) και δεν ήταν απαραίτητο, να υπάρχει ρητή απορριπτική σκέψη της απόφασης για τον εν λόγω ισχυρισμό, αφού κρίθηκε ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ορθά έλαβε υπόψη του σύνολο των αποδεικτικών μέσων.

Όσον αφορά δε στο φερόμενο με αριθμό 6 έγγραφο στη σελίδα 13 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών του δευτεροβάθµιου Δικαστηρίου το εν λόγω έγγραφο δεν υφίσταται και εκ προφανούς παραδρομής ανεγράφησαν από την γραμματέα υπό τον αριθμό 6 οι λέξεις "Η από".

Επομένως, είναι αυτονόητο ότι ουδόλως ανεγνώσθη ανύπαρκτο έγγραφο και ως ανύπαρκτο ουδόλως ελήφθη υπόψη.

Από τα ανωτέρω, σαφώς προκύπτει, ότι ο Άρειος Πάγος ερεύνησε και ρητά απέρριψε τις προαναφερθείσες αιτιάσεις. Άλλωστε, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, η απόρριψη των λόγων αναιρέσεως δεν είναι απαραίτητο να προκύπτει από ρητή για καθέναν απ' αυτούς απορριπτική σκέψη της απόφασης, αλλά μπορεί να συνάγεται από το όλο σκεπτικό της, είναι δε αδιάφορη η πληρότητα ή μη της αιτιολογίας της σχετικής με την απόρριψη αυτή κρίσης, καθώς και η ορθότητα της κρίσης αυτής. Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση για επανεξέταση λόγων αναίρεσης που προτάθηκαν με την από 2.7.2019 αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.), σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.7.2020 αίτηση (κατατεθείσα στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 6.7.2020) του Π. Π. του Π., κατοίκου ..., για επανεξέταση των πρώτου και εβδόμου λόγων της από 2.7.2019 αίτησης αυτού για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7286/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε η 450/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Και

Καταδικάζει τον αιτούντα-αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2020

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ