Supreme Court dismisses appeal against rejection of opposition to ranking table due to lack of legal interest.

Απόφαση 1375 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1375/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.) ως καθολικού διαδόχου του αρχικά αναιρεσίβλητου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Αθανασάκου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Αχαρνών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Εμμανουέλα Πανοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/11/2007 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3774/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4623/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 16/6/2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 3/12/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η 4263/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί της από 22-10-2009 έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της 3774/2009 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η υπ' αριθμ. εκθ. κατάθεσης 256257/11437/2007 ανακοπή του κατά του 25.309/2007 πίνακα κατάταξης του Συμβολαιογράφου … Β. Σ..

Από τη διάταξη του άρθρου 979 §§ 1 και 2 του ΚΠολΔ, σαφώς συνάγεται ότι σε άσκηση ανακοπής κατά του πίνακα κατατάξεως, νομιμοποιούνται μόνον ο επισπεύδων, οι αναγγελθέντες δανειστές και ο καθ' ου η εκτέλεση, εφόσον έχουν έννομο συμφέρον προς τούτο. Τέτοιο συμφέρον, ως προς τον ανακόπτοντα, θεωρείται ότι υπάρχει, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, όταν η παραδοχή του αιτήματος της ανακοπής του δεν εξαντλείται μόνο στην ακύρωση της κατάταξης του καθού, αλλά συνδέεται συγχρόνως και με τη δυνατότητα κατάταξης του ιδίου.

Έτσι, αν παρά την ακύρωση της κατάταξης και την εξαιτίας αυτής αποβολή του καθού, κριθεί ότι ο ανακόπτων δεν δικαιούται να καταταγεί, η ανακοπή απορρίπτεται για έλλειψη εννόμου συμφέροντος για την άσκησή της. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις, εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται εν όψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά την ανέλεγκτη από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων: "...δυνάμει της υπ' αριθμ. 24682/9-5-2007 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού ακινήτου του υπαλλήλου του πλειστηριασμού συμβολαιογράφου … Β.

Σ., που πραγματοποιήθηκε με επίσπευση του πρώτου καθ' ου, εκπλειστηριάστηκαν τα 15/16 εξ αδιαίρετου του ευρισκόμενου στη θέση "Τ." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου ... και επί της οδού ... οικόπεδου με την επ' αυτού διώροφη οικοδομή, που ανήκε στον κοινό οφειλέτη του ανακόπτοντος και των πρώτου και δευτέρου καθ' ων (που δεν είναι τώρα διάδικοι Ν.

Α. και Α. Κ.) Α. Φ., αντί επιτευχθέντος πλειστηριάσματος ποσού € 140.040. Με την υπ' αριθμ. πρωτ. 2434/16-5-2007 αναγγελία του το ανακόπτον ανήγγειλε στον ως άνω υπάλληλο του πλειστηριασμού τις απαιτήσεις του σε βάρος του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη, που προέρχονταν από οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές για το χρονικό διάστημα από Δεκέμβριο 1991 έως και Απρίλιο 1994 και ανέρχονταν συνολικά στο ποσό των € 10.057,19, ενώ με την υπ' αριθμ. 9438/10-5-2007 αναγγελία του το τρίτο καθ' ου, Ελληνικό Δημόσιο δια του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.

Αχαρνών, ανήγγειλε τις απαιτήσεις του σε βάρος του καθού η εκτέλεση οφειλέτη για το συνολικό ποσό των € 214.060,37. Ακολούθως, ο παραπάνω υπάλληλος του πλειστηριασμού, λαμβάνοντας υπόψη τις αναγγελίες των δανειστών, συνέταξε τον προσβαλλόμενο υπ' αριθμ. 25.309/10-9-2007 πίνακα κατάταξης ως εξής: Από το καταβληθέν πλειστηρίασμα των € 140.040, αφαίρεσε τα έξοδα της εκτέλεσης, που ανέρχονταν σε € 10.964,42, και από το υπόλοιπο ποσό των € 129.075,58, το οποίο δεν επαρκούσε για την πλήρη ικανοποίηση όλων των αναγγελθέντων δανειστών, όρισε το μεν 1/3, που ανερχόταν σε € 43.025,19, για την ικανοποίηση των δανειστών που είχαν γενικό προνόμιο του άρθρου 975 ΚΠολΔ, κατατάσσοντας σ' αυτό εξ ολοκλήρου το τρίτο καθ' ου (δια της Δ.Ο.Υ.

Αχαρνών), τα δε 2/3 που είχαν ειδικό προνόμιο κατ' άρθρ. 976 αρ. 2 και 977 παρ.1 ΚΠολΔ και ανέρχονταν σε € 86.050,39, για την ικανοποίηση των προσημειούχων και ενυπόθηκων δανειστών, κατατάσσοντας σ' αυτό, εν μέρει τον πρώτο καθ' ου (επισπεύδοντα) Ν. Α. για το σύνολο της εμπράγματως ασφαλισμένης απαίτησής του, που ανερχόταν σε 73.367,57 και εν μέρει το τρίτο καθ' ου Ελληνικό Δημόσιο στο εναπομείναν πλειστηρίασμα των € 12.682,82, ως τρίτο ενυπόθηκο δανειστή, δυνάμει δύο υποθηκών που εγγράφηκαν στις 25-11-1997 και στις 7-3-2003 για τα ποσά των € 42.465,15 και 71.905,45 αντίστοιχα.

Η εκκαλουμένη δέχθηκε ότι το ανακόπτον δεν κατατάχθηκε στον προσβαλλόμενο πίνακα κατάταξης, αλλά ούτε και θα μπορούσε να καταταχθεί σ' αυτόν αν ακυρωνόταν η κατάταξη του τρίτου καθ' ου Ελληνικού Δημοσίου, ως ενυπόθηκου δανειστή, για το ποσό των € 12.682,82, αφού, στην περίπτωση αυτή, λόγω της πλήρους ικανοποίησης των εμπραγμάτως ασφαλισμένων απαιτήσεων του άρθρου 976 σε συνδ.

με 1007 ΚΠολΔ (στην ουσία της απαίτησης του πρώτου καθ' ου επειδή δεν υπήρχαν άλλες εμπράγματες ασφαλισμένες απαιτήσεις) στο αποδεσμευόμενο ως άνω ποσό θα κατατάσσονταν κατ' άρθρο 977 παρ. 2 ΚΠολΔ οι απαιτήσεις του άρθρου 975 ΚΠολΔ με τη σειρά των αναφερόμενων σ' αυτό προνομίων και επομένως το τρίτο καθ' ου Ελληνικό Δημόσιο θα κατατασσόταν και πάλι για το ίδιο ακριβώς ποσό, αυτή τη φορά, όμως, λόγω του οριζόμενου στο άρθρο 975 αρ. 5 ΚΠολΔ γενικού του προνομίου, που προηγείται σε σειρά (5η σειρά) από εκείνο του ανακόπτοντος (6η σειρά) και συνεπώς κατατάσσεται στον πίνακα πριν από το τελευταίο...".

Ακολούθως και με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση που είχε απορρίψει την ανακοπή του αναιρεσείοντος ελλείψει εννόμου συμφέροντος. Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τις προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και ως εκ τούτου ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος και εντεύθεν απορριπτέος.

Κατόπιν τούτων, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί. Τέλος, το αναιρεσείον πρέπει να καταδικαστεί λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (ΚΠολΔ 176 και 183), που θα επιβληθούν όμως μειωμένα (άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν.3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν.1738/1987), κατά οριζόμενα στα διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση αναίρεσης. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Σεπτεμβρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ