Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for failure to specify violated substantive legal rules.

Απόφαση 1375 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1375/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Κ. συζ. Α. Κ., το γένος Π. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Απόστολο Κυριαζή, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων - καθ’ ων η κλήση:1)Α. Κ. του Α., 2)Π. συζ. Ν. Κ., το γένος Α. Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-2-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ναυπάκτου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 88/2006 του ίδιου Δικαστηρίου, και 8/2008 Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 20-6-2008 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 109/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Με την από 12-5-2015 κλήση η αναιρεσείουσα επανέφερε προς συζήτηση την ως άνω αίτηση αναίρεσης.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 22-11-2010 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ερωτόκριτου Καλούδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 20-6-2008 αίτησης για αναίρεση της 8/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. 109/2011 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 1-12-2010, νομίμως φέρεται προς συζήτηση με κλήση της αναιρεσείουσας η υπόθεση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (4-11-2015). Όπως δε προκύπτει από τις υπ’ αριθμ.... και ... /29-5-2015 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Μεσολογγίου Σ. Κ., που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσειουσα, οι αναιρεσίβλητοι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστούν κατά τη συζήτηση της υπό κρίση από 20-6-2008 αιτήσεως για αναίρεση της υπ’ αριθ. 8/2008 αποφάσεως του, δικάσαντος ως Εφετείου, Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου στην τελευταία αυτή δικάσιμο.

Συνεπώς, αφού δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο κατά τη σειρά εγγραφής της σ’ αυτό, ούτε κατέθεσαν έγγραφη δήλωση ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση της, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία τους, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.γ ΚΠολΔ.).- Ο από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ.

προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, ή τα διδάγματα της κοινής πείρας. Για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να προσδιορίζεται με αυτόν ο συγκεκριμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ή τα διδάγματα της κοινής πείρας που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν και εάν πρόκειται για ερμηνευτικό κανόνα η ύπαρξη του κενού ή της ασάφειας, προϋπόθεση για την εφαρμογή ή μη του οποίου και αποτελούν.

Εξάλλου, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ.). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά της προσβαλλόμενης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, που εκδόθηκε σε έφεση κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου Ναυπάκτου και δέχθηκε ως βάσιμη κατ’ ουσίαν την αναγνωριστική της κυριότητας αγροτικού ακινήτου αγωγή των αναιρεσίβλητων κατά της αναιρεσείουσας, προβάλλονται οι παρακάτω αιτιάσεις: 1) Ότι οι αναιρεσίβλητοι έχουν ασκήσει και την από 25-4-1995 αγωγή περί παροχής διόδου στο επίδικο, η οποία απορρίφθηκε, γεγονός που υποδηλώνει ότι μέχρι την έναρξη της δίκης (1995) δεν μπορούσαν να φθάσουν στο επίδικο και κατ’ αναπόδραστο λόγο να ασκήσουν και οποιαδήποτε διακατοχική πράξη επ’ αυτού και συνεπώς με το να δεχθεί το Πολυμελές Πρωτοδικείο την ένδικη αγωγή παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αφού για να καταλήξει στο πόρισμα του αυτό δέχθηκε άσκηση εκ μέρους των αναιρεσίβλητων και των προ αυτών δήθεν δικαιοπαρόχων τους διακατοχικών πράξεων νομής σε ακίνητο το οποίο προεχόντως δεν είχαν και στο οποίο ποτέ δεν απέκτησαν διέλευση ή πρόσβαση, αφού, εάν είχαν τέτοια, ασφαλώς δεν θα υπήρχε ανάγκη άσκησης της πιο πάνω αγωγής τους με μοναδικό αίτημα την εξασφάλιση δουλείας διόδου στο επίδικο. 2) Ότι "με μείζονα πρόταση όλα τα πιο πάνω εξ εγγράφων δεδομένα" παραβιάσθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο και ερμηνευτικός κανόνας των δικαιοπραξιών αλλά και δίδαγμα της κοινής πείρας που αφορά την εφαρμογή κανόνα δικαίου και υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στον κανόνα.

Τούτο δε διότι η δίοδος και επικοινωνία οιουδήποτε ακινήτου με οδόν αποτελεί πρωταρχική ανάγκη για την άσκηση οιωνδήποτε διακατοχικών πράξεων, πολύ περισσότερο σ’ ένα ελαιοστάσιο όπως το επίδικο, το οποίο μάλιστα κατά την αγωγή "φθάνει μέχρι την κορυφογραμμή". Αλλά και διότι, αφού ελλείπει οποιαδήποτε πρόσβαση, ουδεμία προφανώς πράξη νομής ή διακατοχής είναι δυνατό να ασκηθεί, αφού τόσο η καλλιέργεια των ελαίων, όσο και η συλλογή του ελαιοκάρπου προϋποθέτουν προσπέλαση, διέλευση και άνετη ακόμα και δια μηχανικών μέσων επικοινωνία με κύρια οδό, η οποία εξ αντικειμένου ελλείπει εν προκειμένω για τους αναιρεσίβλητους, ενώ αντίθετα υπάρχει για την αναιρεσείουσα, αφού στην ίδια την αγωγή οι αναιρεσίβλητοι συνομολογούν άμεση γειτνίαση του επιδίκου με ακίνητα ιδιοκτησίας του γιου της Ν.

Κ. και της αδελφής της Γ. Κ. και 3) Ότι παραβιάσθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο κανόνας ουσιαστικού δικαίου και διότι δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα δημόσια έγγραφα, τα οποία είχαν προσαχθεί νόμιμα με επίκληση, από τα οποία προέκυπτε συγκυριότητα του απώτερου δικαιοπαρόχου των αναιρεσίβλητων, αλλά ότι προς αποδυνάμωση των ανωτέρω εγγράφων ανέφερε τη μετέπειτα άτυπη, κατά το έτος, δωρεά του πατέρα της αναιρεσείουσας προς αυτήν το 1984 ενόψει του γάμου της και την έκτοτε άσκηση εκ μέρους της όλων των διακατοχικών πράξεων και αυτών "ακώλυτης νομής επί του επιδίκου" και έτσι ο εκ μέρους της αναιρεσείουσας παράγωγος τρόπος κτήσεως της κυριότητας που στηρίζεται στους προαναφερθέντες τίτλους των δικαιοπαρόχων της αναιρεσείουσας στο επίδικο εμφανίσθηκε ως έκτακτη χρησικτησία.

Όλοι οι παραπάνω λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι και ειδικότερα οι πρώτος και τρίτος, διότι με αυτούς δεν προσδιορίζεται ο συγκεκριμένος κανόνας ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, ο δε δεύτερος διότι με αυτόν δεν προσδιορίζεται ούτε ο ερμηνευτικός κανόνας, που κατ’ αυτόν παραβιάσθηκε, ούτε το κενό ή η ασάφεια που προϋποθέτουν την εφαρμογή τους, ούτε ποιο συγκεκριμένο δίδαγμα κοινής πείρας παραβιάσθηκε, όλοι τους δε οι λόγοι και διότι με αυτούς, υπό την επίφαση της πλημμέλειας από το άρθρο 560 αρ.1 του ΚΠολΔ., πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη από την εκτίμηση των αποδείξεων κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-6-2008 αίτηση της Κ. συζ. Α. Κ., το γένος Π. Κ., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 8/2008 αποφάσεως του, δικάσαντος ως εφετείου. Πολυμελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ