Supreme Court dismisses appeal against appellate court judgment in commercial contract dispute regarding lead production obligations.

Απόφαση 1374 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1374/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Π. του Χ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Τσιρίγο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Βιομηχανικής Εμπορικής Εταιρίας με την επωνυμία "... " και τον διακριτικό τίτλο ... , που εδρεύει στο ... και συγκεκριμένα στη θέση ... του ... και εκπροσωπείται νόμιμα υπό της διαχειρίστριας, νομίμου εκπροσώπου και ομορρύθμου εταίρου της Ε.-Α. Β., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Σπανουδάκη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7 Ιουνίου 2008 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 52/2010 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 300/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25 Αυγούστου 2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 10 Οκτωβρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 48/29-8-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 300/23-6-2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 48/29-8-2011 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 300/23-6-2011 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ'επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 180/8-7-2008 ανακοπή, και με τον με ιδιαίτερο, 516/15-10-2009, δικόγραφο πρόσθετο αυτής λόγο, η δι'αυτής ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εδίωκε την ακύρωση της 836/2008 διαταγής πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, η οποία εκδόθηκε κατά παραδοχή κατ' αυτής απευθυνομένης αιτήσεως του καθού και ήδη αναιρεσείοντος.

Επί της εν λόγω ανακοπής εκδόθηκε, κατά παραδοχή του προσθέτου λόγου αυτής, η 52/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου και σε δεύτερο βαθμό, κατ' αποδοχή της 17/16-3-2010 εφέσεως του καθού η ανακοπή, σε συνέπεια με την αρνητική αξιολόγηση του γενόμενου πρωτοδίκως δεκτού προσθέτου λόγου, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτής πρωτοβάθμιας αποφάσεως, εξέταση κατ' ουσίαν της υποθέσεως και παραδοχή του δεύτερου σκέλους του αυτού προσθέτου λόγου, η 300/2011 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Την περί πραγμάτων κρίση της αυτή στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, που ενδιαφέρουν τους ερευνώμενους στη συνέχεια λόγους αναιρέσεως, κατ'ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της, "Με το από 09.08.2007 ιδιωτικό συμφωνητικό που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων, η ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρία, η οποία είναι βιομηχανία παραγωγής μολύβδου σε ράβδους από ανακύκλωση - επεξεργασία παλαιών μπαταριών αυτοκινήτων, ανέλαβε την υποχρέωση να παράγει και πωλεί αποκλειστικά στον καθού η ανακοπή, ο οποίος είναι έμπορος μολύβδου, για χρονικό διάστημα ενός έτους, ήτοι 01.09.2007 έως 31.08.2008, όλη την παραγόμενη από αυτή ποσότητα μολύβδου, η οποία δεν μπορούσε να ήταν λιγότερη από 40.000 κιλά ανά μήνα, αντί τιμήματος 1,50 ευρώ ανά κιλό μολύβδου πλέον του νομίμου Φ.Π.Α., εκδιδομένων σχετικών δελτίων αποστολής και τιμολογίων, ο δε καθού η ανακοπή ανέλαβε την υποχρέωση να αγοράζει ολόκληρη την παραγόμενη από την ανακόπτουσα ποσότητα μολύβδου και να καταβάλει το αντίστοιχο τίμημα με την παραλαβή της αναγραφόμενης σε έκαστο τιμολόγιο ποσότητος μολύβδου.

Επίσης συμφωνήθηκε ότι το χρηματικό ποσό που θα κατέβαλε ο καθού η ανακοπή για την αγορά πρώτων υλών θα αφαιρείτο κατά την έκδοση των τιμολογίων πώλησης του μολύβδου ώστε η ανακόπτουσα να εισπράττει τη διαφορά από την ανωτέρω συμφωνηθείσα τιμή πώλησης. Κατά την κατάρτιση του ως άνω συμφωνητικού ο καθ' ου η ανακοπή αγοραστής κατέβαλε στην ανακόπτουσα το ποσό των 100.000 ευρώ, ως αρραβώνα με τη συμφωνία ότι σε περίπτωση που αυτός (καθού η ανακοπή) δεν εκπλήρωνε υπαιτίως τη συμβατική του υποχρέωση να αγοράζει ολόκληρη την παραχθείσα από την ανακόπτουσα και πωληθείσα σ' αυτόν ποσότητα μολύβδου κατά τους συμφωνηθέντες όρους, το ποσό του αρραβώνα θα παρέμενε στην ανακόπτουσα εταιρία και στην περίπτωση που η τελευταία δεν εκπλήρωνε υπαιτίως τη συμβατική της υποχρέωση να παράγει και πωλεί στον καθου η ανακοπή τη συμφωνηθείσα ποσότητα μόλυβδου (κατ' ελάχιστο όριο 40.000 κιλά) μηνιαίως, καθ' όλη τη διάρκεια της σύμβασης, θα επέστρεφε στον καθ' ου το ποσό του αρραβώνα διπλάσιο, ήτοι ποσό 200.000 ευρώ.

Σε περίπτωση δε ομαλής εξέλιξης της ενοχικής μεταξύ των διαδίκων σχέσεως συμφωνήθηκε το ως άνω ποσό να παραμείνει στην ανακόπτουσα εταιρία η οποία σε αντάλλαγμα αυτού θα υποχρεούτο να παραδώσει στον καθού η ανακοπή τα υποπροϊόντα της ανακύκλωσης (υπολείμματα πλαστικού, σκουριά και κάπνα), που θα προέκυπταν κατά τη διάρκεια της ενιαυσίας συμβατικής περιόδου.

Για να εξασφαλιστεί μάλιστα η επιστροφή του ως άνω ποσού από την ανακόπτουσα στον καθού η ανακοπή, είτε απλού είτε ως αρραβώνα σε περίπτωση καταπτώσεως αυτού σε βάρος της ανακόπτουσας στο διπλάσιο, η τελευταία εξέδωσε σε διαταγή του καθ' ου η ανακοπή και παρέδωσε σ' αυτόν την υπ' αριθμ. ... επιταγή της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας (η οποία είναι η ένδικη), με ημερομηνία εκδόσεως την 31.08.2008.

ποσού 100.000 ευρώ. ως εγγύηση και με τη ρητή συμφωνία ότι δικαιούται (ο καθ' ου) να την εμφανίσει προς πληρωμή είτε σε περίπτωση καταπτώσεως του αρραβώνα λόγω υπαίτιας παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της αιτούσας να παράγει και πωλεί σ' αυτόν την συμφωνηθείσα μηνιαίως ποσότητα μολύβδου, είτε κατά τη φερόμενη ημερομηνία εκδόσεως αυτής (31.08.2008) εφόσον δεν ελάμβανε από την ανακόπτουσα εταιρία τα υποπροϊόντα της ανακύκλωσης (υπολείμματα πλαστικού, σκουριά και κάπνα) κατά τα συμφωνηθέντα.

Στην ίδια σύμβαση συμβλήθηκε ως εκ τρίτου συμβαλλόμενος και ο Ι. Β., νόμιμος συλλέκτης μπαταριών και υπόχρεος να παραδίδει τη μπαταρία (ως πρώτη ύλη για την παραγωγή μολύβδου) στην ανακόπτουσα, ο οποίος συμφωνήθηκε ότι θα αγόραζε κατ' εντολή και για λογαριασμό του καθ' ου η ανακοπή από οποιονδήποτε παραγωγό αποβλήτων παλαιάς μπαταρίας και εμπόρους παλαιών μετάλλων αντίστοιχα αντικείμενα της εμπορίας τους χωρίς αυτός να μπορεί να καθορίσει ή να αναπροσαρμόσει την τιμή αγοράς των παραπάνω υλικών, την οποία θα καθόριζε αποκλειστικά ο καθ' ου η ανακοπή και η οποία δεν θα υπερέβαινε τα πεντακόσια (500) ευρώ ανά τόνο.

Σημειωτέον επίσης ότι ο ανωτέρω Ι. Β. ανέλαβε, εις ολόκληρον με την ανακόπτουσα την επιστροφή του αρραβώνα προς τον καθ' ου η ανακοπή, είτε απλού είτε διπλασίου κατά τα ανωτέρω. Στις 09.10.2007, ο Ε. Β., ενεργώντας ως ομόρρυθμος εταίρος και συνδιαχειριστής της ανακόπτουσας εταιρίας, με το υπ' αριθμ. ... /09.10.2007 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Νεάπολης Λασιθίου Κρήτης Μιχαήλ Γιατζάκη, διόρισε τον καθ' ου η ανακοπή ειδικό πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητο του και του έδωσε την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα όπως ενεργώντας για λογαριασμό του ως διαχειριστή της άνω εταιρίας (ανακόπτουσας), μεταξύ των άλλων, να εκπροσωπεί την εταιρία σε όλες τις έννομες σχέσεις και τις συναλλαγές της ενώπιον οιουδήποτε νομικού ή φυσικού προσώπου και να τη δεσμεύει με την υπογραφή του υπό την εταιρική επωνυμία, δικαιούμενος να συνάπτει κάθε είδους συμβάσεις που έχουν σχέση με τις εργασίες της και γενικά να εκπροσωπεί και να δεσμεύει την εταιρία.

Συγχρόνως δε, ο ανωτέρω αναφερόμενος Ι. Β., ενεργώντας ατομικώς, με το υπ' αριθμ. ... /09.10.2007 ειδικό πληρεξούσιο του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου διόρισε τον καθ' ου η ανακοπή ειδικό πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητο του και του έδωσε την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα να εκτελεί στο όνομα του συλλογή και μεταφορά παλαιών συσσωρευτών αυτοκινήτων μολύβδου οξέως σύμφωνα με τις ήδη υπάρχουσες συμφωνίες μεταξύ των συστημάτων ΣΕΔΙΣ - Κ.

ΕΠΕ και ΣΥΔΕΣΙΣ Α.Ε. και γενικά να πράττει ο.τιδήποτε είναι απαραίτητο για την εκτέλεση των ως άνω εντολών. Από το προαναφερόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό σαφώς προκύπτει ότι η υποχρέωση της ανακόπτουσας για την παραγωγή τουλάχιστον 40.000 κιλών μολύβδου μηνιαίως, την οποία θα πωλούσε στον καθ' ου η ανακοπή, δεν εξαρτάτο από την υποχρέωση του, ως εκ τρίτου συμβαλλομένου.

Ι. Β. να προμηθεύει αυτή με μπαταρία ως πρώτη ύλη για την παραγωγή μολύβδου, αφού η υποχρέωση του τελευταίου προς παράδοση της συλλεγείσης από αυτόν μπαταρίας στην ανακόπτουσα δεν συνδέετο με παράδοση- προμήθεια εκ μέρους του προς αυτήν τόσης ποσότητος μπαταρίας ώστε να εξάγεται μόλυβδος τουλάχιστον ίσος με 40.000 κιλά μηνιαίως.

Εξάλλου, από τα προαναφερόμενα ειδικά πληρεξούσια, ευθέως προκύπτει ότι παρασχέθηκε στον καθ' ου η ανακοπή η εντολή και πληρεξουσιότητα, αντιστοίχως, όπως αφενός εκπροσωπεί την ανακόπτουσα εταιρία σε όλες τις έννομες σχέσεις της και συναλλαγές της και φυσικά, ως εμπεριεχόμενο στις ανωτέρω ενέργειες, να ενεργεί για λογαριασμό της κάθε τι αναγκαίο για την προμήθεια των απαραίτητων ποσοτήτων πρώτης ύλης για την παραγωγή μολύβδου ώστε η εταιρία να ανταποκρίνεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις και αφετέρου ενεργεί στο όνομα του προαναφερόμενου Ι.

Β. (ο οποίος σημειωτέον ότι ήταν ο μόνος μεταξύ των συμβαλλομένων που κατείχε νόμιμη άδεια συλλογής μπαταριών) τη συλλογή και μεταφορά παλαιών συσσωρευτών αυτοκινήτων μολύβδου οξέως (μπαταριών), που αποτελεί πρώτη ύλη για την παραγωγή του μολύβδου. Με τα προαναφερόμενα ειδικά πληρεξούσια, ουδόλως τροποποιήθηκε η από 09.08.2007 αρχική σύμβαση των διαδίκων και δη ως προς την αγορά της πρώτης ύλης (χρησιμοποιημένοι συσσωρευτές) από την ανακόπτουσα, έτσι ώστε να προσλάβει ο καθ' ου η ανακοπή την ιδιότητα του συλλέκτη επικίνδυνων αποβλήτων (όπως και οι συσσωρευτές αυτοκινήτων μολύβδου οξέως - μπαταρίες, που αποτελεί την πρώτη ύλη για την παραγωγή του μολύβδου) και να καταστεί αποκλειστικά αυτός προμηθευτής της πρώτης ύλης αυτής προς την ανακόπτουσα και μάλιστα με την υποχρέωση να την εφοδιάζει με την απαραίτητη ποσότητα πρώτης ύλης για την παραγωγή του μολύβδου ώστε αυτή να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις της κατ' ελάχιστο όριο παραγωγής μολύβδου, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η ανακόπτουσα με το πρώτο σκέλος του πρόσθετου λόγου ανακοπής.

Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι κατά το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2007 η ανακόπτουσα παρήγαγε, πώλησε και παρέδωσε στον καθ' ου η ανακοπή, κατά τα συμφωνηθέντα, συνολικά 43.999 κιλά μολύβδου [βλ. τα τιμολόγια με αριθμούς 21/04.09.2007 (14.978 κιλά), 22/29.09.2007 (15.408 κιλά) και 30/22.09.2007 (13.613 κιλά)], ενώ κατά τους επόμενους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του αυτού έτους, παρήγαγε, πώλησε και παρέδωσε προς τον τελευταίο ποσότητες μολύβδου λιγότερες του ελάχιστου συμβατικού ορίου των 40.000 κιλών μηνιαίως και συγκεκριμένα το μήνα Οκτώβριο παρήγαγε και πώλησε στον καθ' ου η ανακοπή συνολικά 29.866 κιλά μόλυβδο και δη με το υπ' αριθμ. 31/16.10.2007 τιμολόγιο 13.179 κιλά μόλυβδο και με το υπ' αριθμ. 23/30.10.2007 τιμολόγιο 16.687 κιλά μόλυβδο, το μήνα Νοέμβριο παρήγαγε και πώλησε στον καθ' ου η ανακοπή συνολικά 24.398 κιλά μόλυβδο και δη με το υπ' αριθμ. 25/06.11.2007 τιμολόγιο 8.893 κιλά μόλυβδο, με το υπ' αριθμ. 26/10.11.2007 τιμολόγιο 8.926 κιλά μόλυβδο και με το υπ' αριθμ. 33/22.11.2007 τιμολόγιο 6.579 κιλά μόλυβδο και το μήνα Δεκέμβριο παρήγαγε και πώλησε στον καθ' ου η ανακοπή συνολικά 22.152 κιλά μόλυβδο και δη με το υπ' αριθμ. 34/04.12.2007 τιμολόγιο 9.090 κιλά μόλυβδο και με το υπ' αριθμ. 27/13.12.2007 τιμολόγιο 13.062 κιλά μόλυβδο.

Η, κατά τους ανωτέρω μήνες Οκτώβριο έως και Δεκέμβριο 2007, μικρότερη της συμφωνηθείσας ποσότητας πώληση μόλυβδου εκ μέρους της ανακόπτουσας προς τον καθ' ου η ανακοπή είχε ως συνέπεια την καταγγελία της σύμβασης από τον τελευταίο με την από 24.12.2007 εξώδικη δήλωση - καταγγελία, που επιδόθηκε στην ανακόπτουσα στις 31.12.2007 (βλ.

την υπ' αριθμ. ... /31.12.2007 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λασιθίου …) και την, λόγω της κατ' αυτόν καταπτώσεως του αρραβώνα εις βάρος της και προς μερική ικανοποίηση της αξιώσεως του για την επιστροφή αυτού στο διπλάσιο, εμφάνιση προς πληρωμή, στις 26.02.2008, της ως άνω επίδικης επιταγής ποσού 100.000 ευρώ στην πληρώτρια τράπεζα, η οποία όμως δεν πληρώθηκε λόγω ελλείψεως διαθέσιμων κεφαλαίων και βάσει της οποίας εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής.

Η εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε ότι με τα ανωτέρω ειδικά πληρεξούσια τροποποιήθηκε η αρχική μεταξύ των διαδίκων σύμβαση και με την εν λόγω τροποποίηση, ο καθ'ου η ανακοπή κατέστη συλλέκτης επικίνδυνων αποβλήτων (όπως η μπαταρία) και αποκλειστικά υπεύθυνος να εφοδιάζει την ανακόπτουσα με την απαραίτητη ποσότητα παλαιάς μπαταρίας ως πρώτης ύλης για την παραγωγή του μολύβδου ώστε αυτή να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις συμβατικές της προς αυτόν υποχρεώσεις της κατ' ελάχιστο όριο παραγωγής και πώλησης μολύβδου και ακολούθως δέχθηκε ότι ο καθ' ου παρέβη την υποχρέωση του αυτή και δεν εφοδίασε την ανακόπτουσα με την απαραίτητη ποσότητα μπαταρίας και δη 80.000 κιλών μπαταρίας ανά μήνα ώστε να παραχθεί από αυτή η ελάχιστη κατά μήνα συμφωνηθείσα ποσότητα μολύβδου 40.000 κιλών, περιερχόμενος έτσι σε υπερημερία δανειστού και επομένως η εκ μέρους της ανακόπτουσας παραγωγή μολύβδου σε μικρότερη ποσότητα από τη συμφωνηθείσα δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα της, αλλά στην υπερημερία του καθ' ου η ανακοπή (351 ΑΚ) και έτσι εξέλιπε ο λόγος για τον οποίο εκδόθηκε η επίδικη επιταγή και έκανε δεκτό το σχετικό πρόσθετο λόγο της ανακοπής και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής.

Κρίνοντας, όμως, έτσι αναφορικά με την τροποποίηση της σύμβασης και την ιδιότητα του καθού η ανακοπή ως συλλέκτη επικίνδυνων αποβλήτων, όπως η μπαταρία και αποκλειστικά υπεύθυνου να εφοδιάζει την ανακόπτουσα με την απαραίτητη ποσότητα αυτής ως πρώτης ύλης για την παραγωγή του κατ' ελάχιστον συμβατικού ορίου μολύβδου και εντεύθεν για την αθέτηση της υποχρεώσεως του και υπερημερία αυτού ως δανειστού, έσφαλε".

Σε συνέπεια με τις αιτιολογίες της αυτές και κατ'αποδοχή του σχετικού λόγου εφέσεως, εξαφάνισε την προσβαλλόμενη δι'αυτής πρωτοβάθμια απόφαση και απέρριψε ως αβάσιμο τον πρόσθετο αυτό λόγο της ανακοπής. Στη συνέχεια, ανταποκρινόμενη η προσβαλλόμενη απόφαση στην δικονομική της υποχρέωση ερεύνης των λοιπών λόγων ανακοπής, η εξέταση των οποίων ήταν αλυσιτελής πρωτοδίκως λόγω της παραδοχής του προσθέτου λόγου αυτής, προχώρησε στον έλεγχο της βασιμότητας του εκτιμηθέντος ως διατυπουμένου με το δεύτερο σκέλος του αυτού προσθέτου λόγου ανακοπής, αναφορικά με τον οποίο δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι με το προαναφερόμενο υπ' αριθμ. ... /09.10.2007 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Νεάπολης Λασιθίου Κρήτης Μιχαήλ Γιατζάκη, όπως προαναφέρθηκε, η ανακόπτουσα εταιρία, δια του νομίμου εκπροσώπου της και διαχειριστή της Ε.

Β., παρέσχε στον καθ' ου η ανακοπή την εντολή και πληρεξουσιότητα όπως την εκπροσωπεί σε όλες τις έννομες σχέσεις και συναλλαγές της και φυσικά, ως εμπεριεχόμενο στις ανωτέρω ενέργειες, να ενεργεί για λογαριασμό της κάθε τι αναγκαίο για την προμήθεια των απαραίτητων ποσοτήτων πρώτης ύλης για την παραγωγή μολύβδου, που ήταν και το αντικείμενο της εμπορίας της εταιρίας - ανακόπτουσας, ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις, που, κατά το ένδικο χρονικό διάστημα, βάσει του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού αφορούσαν αυτόν τον ίδιο (καθ' ου η ανακοπή), και τούτο προς διευκόλυνση της ανακόπτουσας στην ανεύρεση της πρώτης ύλης δεδομένου ότι αυτός (καθ' ου η ανακοπή) ήταν γνώστης του αντικειμένου και του δόθηκε συγχρόνως η δυνατότητα, με το προαναφερόμενο δεύτερο ειδικό πληρεξούσιο του Ι.

Β. , νομίμου συλλέκτη μπαταριών, να ενεργεί νομίμως, στο όνομα του τελευταίου, τη συλλογή αυτών. Όμως, παρά την ανάληψη της ως άνω υποχρεώσεως του, ο καθ' ου η ανακοπή με την ως άνω ιδιότητα του, τού εντολοδόχου της ανακόπτουσας, ο οποίος με τη σύμβαση εντολής υποκατέστησε τον διαχειριστή της, δεν μερίμνησε να προμηθεύσει την ανακόπτουσα με την αναγκαία ποσότητα πρώτης ύλης (παλαιάς μπαταρίας), που ανήρχετο τουλάχιστον σε 80.000 κιλά μηνιαίως, ώστε να παραχθούν τουλάχιστον 40.000 κιλά μόλυβδου μηνιαίως (περί της αναλογίας των ως άνω ποσοτήτων, ρητώς κατέθεσε ο εξετασθείς ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ως μάρτυρας, μετά από πρόταση της ανακόπτουσας, Ι.

Β. , ως και οι ενόρκως βεβαιούντες με επιμέλεια του καθ' ου η ανακοπή Ι. Λ. και Ά. Χ. και με επιμέλεια της ανακόπτουσας Μ. Β. και Ε. Γ. και οι οποίες καταθέσεις δεν αναιρούνται από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο), κατά τη συμβατική της έναντι αυτού του ιδίου προαναφερόμενη υποχρέωση της. Περί του ότι ο καθ' ου η ανακοπή παρέδωσε λιγότερη από την προαναφερόμενη αναγκαία ποσότητα πρώτης ύλης, ρητώς καταθέτει ο, έχων ιδία αντίληψη ως ο ως εκ τρίτου συμβαλλόμενος στη συμφωνία των διαδίκων και παρέχων την εντολή και πληρεξουσιότητα στο καθ' ου η ανακοπή να συλλέγει και μεταφέρει παλιούς συσσωρευτές μολύβδου, ανωτέρω εξετασθείς μάρτυρας Ι.

Β. και βεβαιώνουν με πειστικότητα οι με επιμέλεια της ανακόπτουσας ενόρκως βεβαιούντες Μ. Β., σύζυγος του ανωτέρω και μητέρα των ομορρύθμων εταίρων της ανακόπτουσας και ο εργαζόμενος στη τελευταία Ε. Γ., καταθέσεις που δεν αναιρούνται ευθέως από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο, επιβεβαιώνονται δε από το υπ' αριθμ…/02.04.2009 έγγραφο της εταιρίας "ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Ε.Π.Ε." (ΣΕΔΙΣ - Κ ΕΠΕ), κατά νόμο (π.δ. 115/2004), μόνης αρμόδιας στην Περιφέρεια της Κρήτης για τη συλλογή των χρησιμοποιημένων ηλεκτρικών στοιχείων και συσσωρευτών από τον καταναλωτή ή άλλο τελικό χρήστη, προκειμένου να διοχετεύονται προς τις πλέον ενδεδειγμένες εναλλακτικές λύσεις διαχείρισης αποβλήτων, σύμφωνα με το οποίο για το χρονικό διάστημα από 01.09.2007 έως 24.10.2007 παραδόθηκαν στο εργοστάσιο της ανακόπτουσας 75.108,15 κιλά χρησιμοποιημένων συσσωρευτών και από 25.10.2007 έως 03.12.2007 60.283,50 κιλά, ήτοι ποσότητα μικρότερη της αναγκαίας μηνιαίως προς παραγωγή του ελαχίστου συμβατικού ορίου μολύβδου.

Εξαιτίας της αμελούς αυτής συμπεριφοράς του καθ' ου η ανακοπή ως εντολοδόχου της ανακόπτουσας εταιρίας, ο οποίος με τη σύμβαση της εντολής υποκατέστησε τον διαχειριστή της, η ανακόπτουσα δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις συμβατικές της έναντι του ίδιου του καθ' ου η ανακοπή υποχρεώσεις της και παρήγαγε και πώλησε σ' αυτόν, σύμφωνα με τα προπαρατιθέμενα, ποσότητα μολύβδου λιγότερη του ελαχίστου συμβατικού ορίου, όχι μόνον κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο του έτους 2007, αλλά και κατά το μήνα Δεκέμβριο του αυτού έτους, παρά το ότι, η ανακόπτουσα, εξαιτίας της προαναφερόμενης συμπεριφοράς του καθ' ου η ανακοπή, αναγκάστηκε, με την από 25.11.2007 εξώδικη δήλωση - καταγγελία που επιδόθηκε στον καθ' ου η ανακοπή στις 05.12.2007 (βλ.

την υπ' αριθμ. ... '/03.12.2007 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …), να ανακαλέσει το ανωτέρω ειδικό πληρεξούσιο και να καταγγείλει τη σύμβαση εντολής, αφού δεν είχε πλέον τον αναγκαίο χρόνο να αναζητήσει και να ανεύρει η ίδια, διά των νομίμων διαχειριστών της, την εξιδιασμένη πρώτη ύλη (επικίνδυνα απόβλητα-παλαιές μπαταρίες) προκειμένου με την επεξεργασία της.

να είναι συνεπής στις συμβατικές της υποχρεώσεις. Ενόψει των ανωτέρω, η ανακόπτουσα δεν είναι υπαίτια της αθετήσεως της συμβατικής της υποχρεώσεως προς παραγωγή και πώληση προς τον καθ' ου η ανακοπή της ελάχιστης συμφωνηθείσης ποσότητας μολύβδου, καθόσον αυτός ως εντολοδόχος, που με τη σύμβαση εντολής υποκατέστησε τον διαχειριστή της, υπαιτίως δεν την προμήθευσε όπως προαναφέρθηκε με την αναγκαία πρώτη ύλη προς τούτο όπως υποχρεούτο και επομένως δεν κατέπεσε εις βάρος της ο αρραβώνας και εντεύθεν δεν επακολούθησε η αιτία εκδόσεως της επιταγή".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται ο ηττηθείς εκκαλών-καθού η ανακοπή με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια κατ'αξιολογική σειρά οι διατυπούμενοι δι'αυτής λόγοι αναιρέσεως. Ειδικότερα: Ι. Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ.8α ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας, κατ'εσφαλμένη εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο έλεγχος της βασιμότητας του λόγου αυτού αναιρέσεως πραγματώνεται με την κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επιτρεπτή αναιρετικώς επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, από την οποία προκύπτει ότι ανταποκρίνεται στα πράγματα η εκτίμηση από την προσβαλλόμενη απόφαση του προσθέτου δικογράφου, δεχόμενη ότι με το δεύτερο σκέλος η αναιρεσίβλητη ισχυρίσθηκε: "ότι δεν κατέπεσε εις βάρος της ο συμφωνηθείς αρραβώνας, και εντεύθεν δεν επακολούθησε η αιτία εκδόσεως της επιταγής, διότι δεν έχει υπαιτιότητα στην αθέτηση της συμβατικής της υποχρεώσεως προς παραγωγή και πώληση προς τον καθ' ου η ανακοπή της ελάχιστης συμφωνηθείσης ποσότητας μολύβδου, καθόσον αυτός ο ίδιος (καθ' ου η ανακοπή) όφειλε ως εντολοδόχος της, που με τη σύμβαση εντολής, υποκατέστησε τον διαχειριστή της να την προμηθεύει με την αναγκαία ποσότητα πρώτης ύλης για την εκπλήρωση της συμβατικής της υποχρεώσεως, πράγμα το οποίο υπαιτίως δεν έπραξε".

Επομένως η προβαλλόμενη με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι παρά το νόμο η προσβαλλόμενη δι'αυτής απόφαση έλαβε υπόψη τον λόγο αυτό, ο οποίος δεν προτάθηκε και κατ'αποδοχή του ακύρωσε την ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής, ελέγχεται, ερειδόμενη επί αναληθούς από ουσιαστική άποψη προϋποθέσεως, ως αβάσιμη.

II. Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Παραμόρφωση, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, συντρέχει όταν υπάρχει διαγνωστικό σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή λάθος ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου.

Η παραμόρφωση μπορεί να γίνει θετικά, με την μεταβολή του κειμένου του εγγράφου, ή αρνητικά, με την παράλειψη χρησίμων περικοπών και το ζήτημα πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό. Δεν ιδρύεται όμως ο λόγος αυτός, όταν αναφέρεται στην εκτίμηση του περιεχομένου εγγράφου για τη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος διαφορετικού από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων.

Με το πρώτο σκέλος του τέταρτου κατά σειρά λόγου προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι, με την παραδοχή της ότι με την διατυπούμενη στο ... /9-10-2007 συμβόλαιο του συμ/φου Νεάπολης Λασιθίου Μιχαήλ Γιατζάκη δικαιοπραξία παροχής πληρεξουσιότητας στον αναιρεσείοντα από τον εκπρόσωπο και διαχειριστή της αναιρεσίβλητης …εταιρείας Ε.

Β. εκπροσωπήσεως της τελευταίας σε όλες τις έννομες σχέσεις της, παρέσχε παράλληλα στον αναιρεσείοντα, ως περιεχόμενο της εν λόγω πληρεξουσιότητας, και την εξουσία αντιπροσωπεύσεως "να ενεργεί για λογαριασμό της κάθε τι αναγκαίο για την προμήθεια των απαραιτήτων ποσοτήτων πρώτης ύλης για την παραγωγή μολύβδου, ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις", παραμόρφωσε το περιεχόμενο του εν λόγω συμβολαιογραφικού εγγράφου.

Προφανές είναι ότι δεν πρόκειται για λάθος ανάγνωση του εν λόγω εγγράφου, αλλά για συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος διαφορετικού από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, με άμεση δικονομική συνέπεια ο λόγος αυτός αναιρέσεως αρνητικά να αξιολογείται, ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται για (ευθεία) παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου αν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα από εκείνο, ως αποδειχθέντα, πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εφαρμόσει αυτόν ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη επαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου. Οι διατάξεις των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ παραβιάζονται κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ και στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας παρά την διαπίστωση, έστω και έμμεση, κενού ή αμφιβολίας για την έννοια της δικαιοπραξίας, είτε παραλείπει να προσφύγει σ'αυτές για να διαπιστώσει την αληθινή βούληση των δικαιοπρακτούντων ή δεν παραθέτει στην απόφαση του πραγματικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των διατάξεων αυτών, είτε προβαίνει σε κακή εφαρμογή αυτών. Με το δεύτερο σκέλος του υπό την αυτή αρίθμηση λόγου αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι'αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, ότι, παρά το γεγονός ότι κατά το σχηματισμό του με στοιχ.

ΙΙ της παρούσης αποδεικτικού πορίσματος της αναφορικά με το περιεχόμενο και την έκταση της διατυπούμενης στο ... /9-10-2007 συμβολαιογραφικό έγγραφο δικαιοπραξίας παροχής πληρεξουσιότητας διαπίστωσε την ύπαρξη κενού για την έννοια της εν λόγω δικαιοπραξίας, παρέλειψε να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173, 200 ΑΚ, τους οποίους ευθέως παραβίασε. Από τις αιτιολογίες της όμως προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν διαπίστωσε κενό ή ασάφεια για την έννοια της βουλήσεως του παρασχόντος την πληρεξουσιότητα, εκτίμηση η οποία επιβεβαιώνεται και από την χρησιμοποιούμενη διατύπωση της αποφάσεως "-και φυσικά, ως περιεχόμενο στις ανωτέρω ενέργειες-" και παράλληλα από το γεγονός ότι τη σχετική του κρίση στήριξε αποκλειστικά στο περιεχόμενο της δικαιοπραξίας παροχής πληρεξουσιότητας, με άμεση δικονομική συνέπεια ο ερευνώμενος λόγος αναιρέσεως, ερειδόμενος επί αναληθούς από ουσιαστική άποψη προϋποθέσεως, να ελέγχεται ως αβάσιμος.

ΙV. Μετά την κατάργηση με τους ν. 2207/1994 και 2479/1997 της προδικαστικής αποφάσεως και της εισαγωγής της διαδικασίας του άρθρου 270 ΚΠολΔ, σε όλες τις υποθέσεις της τακτικής διαδικασίας δεν τίθεται θέμα υποκειμενικού βάρους αποδείξεως, με την έννοια του προσδιορισμού του διαδίκου, στον οποίο πρέπει να επιβάλει με απόφαση του το δικαστήριο την ευθύνη προσκομιδής του αποδεικτικού υλικού.

Αντίθετα το αντικειμενικό βάρος αποδείξεως, με την έννοια προσδιορισμού του διαδίκου, ο οποίος φέρει τον κίνδυνο της δημιουργούμενης στο δικαστήριο αμφιβολίας για την απόδειξη των θεμελιωτικών της αγωγής ή της ενστάσεως πραγματικών περιστατικών, εξακολουθεί να λειτουργεί, στο οποίο εντοπίζεται και περιορίζεται ο αναιρετικός έλεγχος από το άρθρο 559 αρ. 13 ΚΠολΔ, κατά τους ορισμούς του οποίου ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της αποδείξεως.

Από τις διαλαμβανόμενες στην αρχή της παρούσης αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως αβίαστα προκύπτει ότι στην παραδοχή του προσθέτου λόγου ανακοπής και την ακύρωση της ανακοπτομένης δι'αυτής διαταγής πληρωμής κατέληξε το δικαστήριο μετά το σχηματισμό πλήρους δικανικής πεποιθήσεως για τη βασιμότητα των θεμελιωτικών του λόγου αυτού πραγματικών περιστατικών και με την έννοια αυτή δεν κατέληξε στην περί πραγμάτων κρίση του αυτή λόγω αδυναμίας του αναιρεσείοντος, ως καθού η ανακοπή, να βεβαιώσει ανταποδεικτικώς ότι η αναιρεσίβλητη ήταν υπαίτια για την μη εκπλήρωση των απορρεουσών από τη συνομολογηθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση υποχρεώσεων της, ώστε να τίθεται θέμα αναστροφής και παραβιάσεως του αντικειμενικού βάρους αποδείξεως, όπως υποστηρίζεται με την διατυπούμενη με τον πέμπτο και τελευταίο κατά σειρά λόγο και ελεγχόμενη ως αβάσιμη αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.13 ΚΠολΔ.

V. Κατά τους ορισμούς της διατάξεως του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσεως, υπάρχει όταν το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο επαρκή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στην θεμελίωση ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνδέονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 18, 19, 22 ΕμπΝ και 748 παρ.1, 749 παρ.1, 754 παρ.1, 756, 760 και 724 ΑΚ, όπως εκείνες περί ομόρρυθμης εταιρείας ίσχυαν πριν από την αντικατάστασή τους με τα άρθρα 249-270 του ν.4072/2012, προκύπτει ότι στις προσωπικές εταιρείες, όπως η ομόρρυθμη, η εξουσία (και το καθήκον) διαχειρίσεως είναι συνδεδεμένη με την εταιρική ιδιότητα και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί η διαχείριση να ανατεθεί με το καταστατικό ή μεταγενέστερη απόφαση των εταίρων σε τρίτο, ως επιτρεπτώς συμβαίνει με τις κεφαλαιουχικές εταιρείες.

Μόνοι οι απεριορίστως ευθυνόμενοι ομόρρυθμοι εταίροι μπορούν να είναι διαχειριστές και εκπρόσωποι της ομόρρυθμης εταιρείας, κατ' αποκλεισμό τρίτου προσώπου. Με σύμβαση εντολής μπορεί να ανατεθεί από εταίρους σε τρίτο μη εταίρο η διεξαγωγή και ενέργεια διαχειριστικών πράξεων, χωρίς όμως αυτός να γίνεται διαχειριστής της ομόρρυθμης εταιρείας κατά την έννοια του νόμου, ούτε όργανο του νομικού προσώπου αυτής, ώστε να έχει επ'αυτού εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 68 εδ.4 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία στα όργανα εκπροσωπήσεως του νομικού προσώπου εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για την αντιπροσώπευση και την εντολή.

Αντίθετα την ιδιότητα αυτή διατηρούν οι ομόρρυθμοι εταίροι της εταιρείας, με δικαίωμα παράλληλα διαχειρίσεως και εκπροσωπήσεως αυτής. Σε συνέπεια με τις νομικές αυτές παραδοχές η σύμβαση την οποία καταρτίζει ο τρίτος με την ομόρρυθμη εταιρεία, ενεργώντας στο όνομά του και παράλληλα ως αντιπρόσωπως και εντολοδόχος των διαχειριστών και εκπροσώπων ομόρρυθμων εταίρων της εταιρείας δεν εμπίπτει στο πραγματικό του άρθρου 235 ΑΚ, κατά τους ορισμούς του οποίου ο αντιπρόσωπος δεν μπορεί να επιχειρήσει στο όνομα του αντιπροσωπευομένου δικαιοπραξία με τον εαυτό του ατομικά ή με την ιδιότητά του ως αντιπροσώπου άλλου, εκτός αν ο αντιπροσωπευόμενος είχε επιτρέψει την δικαιοπραξία ή αυτή συνίσταται αποκλειστικά στην εκπλήρωση υποχρεώσεως, με απαιτούμενο τύπο για την αυτοσύμβαση, με ποινή ακυρότητας αυτής, εκείνο του συμβολαιογραφικού εγγράφου.

Περαιτέρω, στην περίπτωση αυτή, ο τρίτος ενεργεί ως βοηθός εκπληρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 334 ΑΚ, των εκπροσώπων και διαχειριστών ομορρύθμων εταίρων, για το πταίσμα του οποίου ευθύνονται οι τελευταίοι και κατ'επέκταση η εκπροσωπούμενη από εκείνους ομόρρυθμη εταιρεία, ευθύνη την οποία ενέχει και διατηρεί η τελευταία και στην περίπτωση που ενήργησε ο τελευταίος ως υποκατάστατο όργανο αυτής.

Κατά τις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές και πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως (α) κατά την διατυπούμενη στο από 9-8-2007 ιδιωτικό έγγραφο και συνομολογηθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση η αναιρεσίβλητη ανέλαβε την υποχρέωση να παράγει και πωλεί αποκλειστικά στον αναιρεσείοντα όλη την παραγόμενη από εκείνη ποσότητα μολύβδου, κατ'ελάχιστο όριο 40.000 χιλιογράμμων μηνιαίως, με αντίστοιχη υποχρέωση αγοράς από τον τελευταίο ολόκληρης της παραγόμενης από εκείνη ποσότητας μολύβδου, (β) ότι κατά την κατάρτιση της εν λόγω συμβάσεως ο αναιρεσείων κατέβαλε στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 100.000,00 ευρώ με την έννοια ότι η τελευταία θα απέδιδε το διπλάσιο χρηματικό ποσό και αντιστρόφως θα παρέμεινε εις εκείνη το ποσό του αρραβώνος σε περίπτωση που αντίστοιχα δεν ανταποκρίνοντο στις απορρέουσες από τη σύμβαση υποχρεώσεις τους, (γ) ότι για την εξασφάλιση αποδόσεως στον αναιρεσείοντα από την αναιρεσίβλητη του καταβληθέντος ποσού των 100.000,00 ευρώ, είτε ως απλού, είτε ως αρραβώνος, σε περίπτωση αντίστοιχα ομαλής λειτουργίας της συμβάσεως ή υποχρεώσεως της αναιρεσίβλητης σε απόδοση αυτού (στο διπλάσιο), η τελευταία εξέδωσε σε διαταγή του αναιρεσείοντος την ισόποσης (100.000,00 €) αξίας ...

τραπεζική επιταγή, (δ)ότι με την διατυπούμενη στο ... /9-10-2007 συμβόλαιο δικαιοπραξία παροχής πληρεξουσιότητος στον αναιρεσείοντα από τον εκπρόσωπο και διαχειριστή της αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρείας Ε. Β. εκπροσωπήσεως της τελευταίας σε όλες τις έννομες σχέσεις της παρέσχε παράλληλα στον αναιρεσείοντα, ως περιεχόμενο της εν λόγω πληρεξουσιότητας, και την εξουσία αντιπροσωπεύσεως "να ενεργεί για λογαριασμό της κάθε τι αναγκαίο για την προμήθεια των απαραιτήτων ποσοτήτων ύλης για την παραγωγή μολύβδου, ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις" και (ε) ότι παρά την ανάληψη της υποχρεώσεώς του αυτής από τον αναιρεσείοντα με την ιδιότητα του εντολοδόχου και του υπόκαταστάτου του διαχειριστή της αναιρεσίβλητης, δεν μερίμνησε να προμηθεύσει την τελευταία με την αναγκαία ποσότητα πρώτης ύλης (παλαιάς μπαταρίας 80.000 χλγ μηνιαίως), ώστε να παραχθεί αντίστοιχα ποσότητα 40.000 χλγ.

μολύβδου, καταλήγοντας εντεύθεν ότι η αναιρεσίβλητη δεν είναι υπαίτια της αθετήσεως της συμβατικής της υποχρεώσεως προς παραγωγή και πώληση στον αναιρεσείοντα της συνομολογηθείσης ελαχίστης ποσότητος μολύβδου, αντιθέτως δε ο αναιρεσείων, ως εντολοδόχος και υποκατάστατος του διαχειριστή της, υπαιτίως δεν προμήθευε την αναιρεσίβλητη την αναγκαία προς παραγωγή του μολύβδου ύλη, και επομένως δεν επακολούθησε η επιτρεπτώς αποκαλυπτομένη αιτία εκδόσεως της τραπεζικής επιταγής της αποδόσεως του καταβληθέντος ισόποσου χρηματικού ποσού αρραβώνος, με βάση την οποία εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής.

Προεχόντως οι συμβάσεις, τις οποίες κατάρτιζε με τρίτους ο αναιρεσείων, ως εντολοδόχος και υποκατάστατος του διαχειριστή της αναιρεσίβλητης για την προμήθεια της αναγκαίας για την παραγωγή του μολύβδου πρώτης ύλης, δεν εμπίπτουν στο πραγματικό του άρθρου 235 ΑΚ και δεν αποτελούν αυτοσύμβαση κατά την πραγματική και νομική του όρου έννοια.

Επομένως η διατυπούμενη με το δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, με την έννοια της παραβιάσεως της εν λόγω διατάξεως, ελέγχεται ως αβάσιμη, ανεξαρτήτως της αλυσιτελούς προβολής της, εφόσον δεν προτάθηκε ισχυρισμός περί αδυναμίας προμηθείας της πρώτης ύλης λόγω ακυρότητας των καταρτιζομένων προς τούτο συμβάσεων για μη τήρηση του απαιτουμένου προς τούτο συμβολαιογραφικού εγγράφου.

Και είναι μεν αληθές ότι κατά την έννοια των παραπάνω σημειουμένων διατάξεων για τις υπαίτιες πράξεις και παραλείψεις του αναιρεσείοντος, ενεργούντος ως εντολοδόχου και υποκαταστάτου του νομίμου εκπροσώπου της αναιρεσίβλητης και σε κάθε περίπτωση της ιδίας, νομικώς αξιολογούμενου ως βοηθού εκπληρώσεως κατά την εκπλήρωση της ιδίας αυτής συμβατικής υποχρεώσεως, ενέχεται παράλληλα και εκείνη, πλην όμως η υπαιτιότητα αυτή δεν μπορεί να προταθεί κατά της τελευταίας από τον αναιρεσείοντα, ως ευθυνόμενος έναντι αυτών από την αιτία αυτή για κάθε πταίσμα του κατά το άρθρο 714 ΑΚ.

Επομένως σε ορθό κατ'αποτέλεσμα διατακτικό κατέληξε η προσβαλλόμενη απόφαση, αν και με διάφορες, πλην εσφαλμένες κατά τούτο αιτιολογίες, χωρίς να συντρέχει λόγος αντικαταστάσεως τους, εφόσον δεν προκύπτει εξ αυτών διάφορο, βλαπτικό για τον αναιρεσείοντα, δεδικασμένο (ΚΠολΔ 578), με άμεση δικονομική συνέπεια οι προβαλλόμενες με τους απομένοντες προς έρευνα λόγους, πρώτο σκέλος του δεύτερου και τρίτο, αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ.1, 19 ΚΠολΔ, με την έννοια της παραβιάσεως των εν λόγω διατάξεων, αρνητικά να αξιολογούνται ως αβάσιμες.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη του αναιρεσείοντος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2700,00 Ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 48/29-8-2011 αίτηση για αναίρεση της 300/23-6-2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ