1374/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1374 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1374/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Προεδρεύουσα, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Δημητρίου Δαλιάνη), Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο, και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαϊου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΟP ΜΑΤΕRIAL -ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ- ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ και τον διακριτικό τίτλο "ΤΟΡ ΜΑΤΕRΙΑL ΑΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2. Χ2, κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λάμπρο Μακρυγιάννη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΟΡ WAYS Εισαγωγή Εμπορία και τοποθέτηση Δαπέδων και Ειδών Επικαλύψεως και Λοιπού Εξοπλισμού" και τον διακριτικό τίτλο "TOP WAYS AE" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Ψ2, κατοίκου ..., 3. Ψ3, κατοίκου ..., 4. Χ4, κατοίκου ..., 5.Ψ5, κατοίκου ... και 6.Ψ6, κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Σμαραγδή .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-9-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3504/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 4349/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17-11-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 26-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου δίκης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την αγωγή κατά τα ειδικά αιτήματά της ως αβάσιμη, με τις ακόλουθες αιτιολογίες: Με την υπ' αριθμ. 1903/1992 πράξη της Συμβ/φου Αθηνών, Στυλιανής Δημητρέλλου, συστάθηκε η πρώτη ενάγουσα με την επωνυμία "Top Material - Αντιπροσωπείες - Εισαγωγές Οικιακού & Λοιπού Εξοπλισμού Ανώνυμη Εταιρία" και τον διακριτικό τίτλο "Top Material Α.Ε.", η οποία, μεταξύ των άλλων, είχε ως σκοπό: "... 1) Την αντιπροσώπευση οίκων εξωτερικού και εσωτερικού, εισαγωγή, διακίνηση, εμπορία και εξαγωγή ειδών εξοπλισμού, κατοικιών και επαγγελματικών χώρων, διακόσμησης, βιομηχανικών πρώτων υλών, δομικών υλικών και γενικά κάθε εμπορεύσιμου αγαθού και 2) την εκτέλεση εργασιών τοποθέτησης δαπέδων και επενδύσεων, τοίχων και οροφών, καθώς επίσης κατασκευή και τοποθέτηση επενδεδυμένων επιφανειών σε πάσης φύσεως χώρους".

Ιδρυτές της παραπάνω εταιρίας υπήρξαν ο δεύτερος ενάγων και ο δεύτερος εναγόμενος, με ποσοστό συμμετοχής έκαστος κατά 50%. Με την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου και από το έτος 1994 και εντεύθεν, η ίδια ενάγουσα είχε ως μετόχους τον δεύτερο ενάγοντα με ποσοστό 2%, τη σύζυγό του Ζ με ποσοστό 48% και τον δεύτερο εναγόμενο με ποσοστό 50%.

Την ίδια περίοδο, ο μεν δεύτερος ενάγων εκτελούσε καθήκοντα Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώτης ενάγουσας και Διευθύνοντα Συμβούλου, ο δε δεύτερος εναγόμενος ανέλαβε καθήκοντα Εμπορικού Διευθυντή. Η πρώτη ενάγουσα από τον χρόνο ιδρύσεώς της διατηρεί το κεντρικό της κατάστημα στο εμπορικό κέντρο "Αίθριο" στο ...ι, ενώ από του έτους 1998 εγκαινίασε και δεύτερο κατάστημα στην ....

Εκ παραλλήλου, συστάθηκε και η εταιρία με την επωνυμία "Top Material ΕΠΕ", με έδρα τη ..., στην οποία συμμετείχαν τόσο ο δεύτερος ενάγων όσο και ο δεύτερος εναγόμενος, με ποσοστό 50% έκαστος. Την 18.3.2004, κατόπιν συμφωνίας, ο δεύτερος εναγόμενος μεταβίβασε το σύνολο των μετοχών του στον δεύτερο ενάγοντα και αποχώρησε της πρώτης ενάγουσας.

Εν συνεχεία, ο δεύτερος εναγόμενος, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου της Συμβ/φου Αθηνών, Χριστίνας Γαλούση, προέβη στην ίδρυση της πρώτης εναγομένης, μέτοχοι της οποίας ήταν ο ίδιος, η σύζυγός του Τ και η θυγατέρα του Ε. Η πρώτη εναγομένη, η οποία είχε ταυτόσημο σκοπό με την πρώτη ενάγουσα, εγκαταστάθηκε και λειτούργησε στο εμπορικό κέντρο "Αίθριο" στο ..., με την επωνυμία "Top Ways Εισαγωγή - Εμπορία & Τοποθέτηση Δαπέδων & Ειδών Επικαλύψεως & Λοιπού Εξοπλισμού" και με τον διακριτικό τίτλο "Top Ways ΑΕ".

Ακολούθως, δέχθηκε το Εφετείο ότι την 17.3.2004, ο δεύτερος ενάγων συμφώνησε με τον δεύτερο εναγόμενο να του μεταβιβάσει ο τελευταίος το ποσοστό συμμετοχής του στην πρώτη ενάγουσα, ήτοι 1.000 ανώνυμες μετοχές της, οι οποίες ενσωματώνονταν σε 50 οριστικούς τίτλους των 20 μετοχών, με τίμημα 43,97€ ανά μετοχή και συνολικό τίμημα 43.970€ (σχετική δήλωση φόρου μεταβιβάσεως μετοχών υποβλήθηκε στη Δ.Ο.Υ.

Φ.Α.Ε.Ε. Αθηνών). Ο δεύτερος ενάγων ισχυρίζεται ότι 1) το ποσόν αυτό ήταν "εικονικό", ενώ το πραγματικά συμφωνηθέν τίμημα ανερχόταν στο ποσό των 270.000€ (τίμημα 270€ ανά μετοχή), από το οποίο ποσόν 160.000€ καταβλήθηκε μετρητοίς κατά την υπογραφή του παραπάνω συμφωνητικού, ενώ το υπόλοιπο ποσό των 110.000€ πιστώθηκε και συμφωνήθηκε να καταβληθεί σε δύο δόσεις των 55.000€, 2) συνεπεία διαπραχθείσης απάτης από τον δεύτερο εναγόμενο και τους λοιπούς εναγομένους, απαξιώθηκε η αξία της παραπάνω μετοχής και ανήλθε κάθε μετοχή στο ποσό των 50€, "ενόψει του γεγονότος ότι η φήμη και η πελατεία της πρώτης ενάγουσας είχε ήδη μεταφερθεί με τις παράνομες μεθοδεύσεις του δευτέρου εναγομένου και των συνεργατών του στο "παραμάγαζο" που αυτοί είχαν δημιουργήσει εν κρυπτώ", αν δε αυτός γνώριζε τις παράνομες ενέργειες των εναγομένων, δεν θα προέβαινε στην αγορά των επιδίκων μετοχών.

Δεν αποδείχθηκε όμως, ότι ο δεύτερος, τρίτος, τέταρτη, πέμπτη και έκτος των εναγομένων είχαν συστήσει ομάδα, υπό την καθοδήγηση του δευτέρου εναγομένου, με σκοπό να βλάψουν τα συμφέροντα της πρώτης ενάγουσας, το γεγονός δε αυτό να είχε ως άμεση συνέπεια την απαξίωση της αξίας των μετοχών που αγόρασε ο δεύτερος ενάγων (από τον δεύτερο εναγόμενο) ή ότι ο δεύτερος εναγόμενος εξαπάτησε τον δεύτερο ενάγοντα με τη συνεργεία των λοιπών εναγομένων, καθόσον: 1.

Δεν προέκυψε συγκεκριμένη αδικοπρακτική συμπεριφορά των ως άνω εναγομένων της πρώτης ενάγουσας και των συμφερόντων της, είτε υπό τη μορφή της ποινικής απάτης είτε με πράξεις ή παραλείψεις αντίθετες στα χρηστά ήθη είτε ως κατάχρηση θεσμού, (oι ενάγοντες επικαλούνται πράξεις που φέρονται τελεσθείσες από τον τρίτο εναγόμενο, οι οποίες δεν συνδέονται, με οποιονδήποτε τρόπο, με τους λοιπούς εναγομένους). 2.

Δεν προέκυψε ότι οι τρίτος, τετάρτη, πέμπτος και έκτος των εναγομένων έπαυσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πρώτη ενάγουσα, κατόπιν υποδείξεως ή παροτρύνσεως του δευτέρου εναγομένου, ώστε να απασχοληθούν εφεξής στην υπό ίδρυση νέα επιχείρηση του τελευταίου ή να χρησιμοποιήσουν απόρρητα της υπαρχούσης επιχειρήσεως ή αυτά να τα μεταβιβάσουν σε τρίτους ή ότι υπήρξε αθέμιτη εκμετάλλευση ξένης οργανώσεως, διότι οι πιο πάνω εναγόμενοι αποχώρησαν από την πρώτη ενάγουσα, επειδή είχε κλονισθεί η σχέση εμπιστοσύνης τους με τον δεύτερο ενάγοντα και δεν υπήρχε πεδίο συνεργασίας μεταξύ τους.

Επιπρόσθετα, δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραβίαση των απορρήτων της πρώτης ενάγουσας (πελατολόγιο, αλληλογραφία με προμηθευτές και πελάτες, προσφορές κλπ), καθόσον ο δεύτερος εναγόμενος ως εμπορικός διευθυντής της πρώτης ενάγουσας είχε πλήρη γνώση - ως εκ της θέσεώς του - όλου του φάσματος των δραστηριοτήτων και όλων των απορρήτων της. 3.

Η ίδρυση της πρώτης εναγομένης έγινε την 29.3.2004, είναι δυσχερές να είχε ήδη μεταφερθεί η φήμη και η πελατεία της πρώτης ενάγουσας σε μη ιδρυθείσα (την 17.3.2004 κατά τη μεταβίβαση των μετοχών του δεύτερου εναγομένου στον πρώτο ενάγοντα) επιχείρηση. 4. Ο δεύτερος ενάγων γνώριζε ότι ο δεύτερος εναγόμενος πρόκειται να ιδρύσει παρεμφερή επιχείρηση κατά τη σύνταξη της από 17.3.2004 συμβάσεώς τους, αφού δεν έθεσε σ' αυτήν οποιαδήποτε ρήτρα προσωρινής απαγορεύσεως λειτουργίας τέτοιας επιχειρήσεως.

Συνεπώς, ο δεύτερος εναγόμενος δεν υπέπεσε σε οποιαδήποτε παράβαση, είτε της υποχρεώσεως διαφωτίσεως είτε της υποχρεώσεως αληθείας κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων πριν την κατάρτιση της παραπάνω συμβάσεως. Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο ότι, έστω και αν ήθελε θεωρηθεί ότι το πραγματικά συμφωνηθέν τίμημα μεταβιβάσεως των μετοχών ανερχόταν στο ποσό των 270.000 ευρώ, δεν αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος και οι λοιποί εναγόμενοι εξαπάτησαν τον δεύτερο ενάγοντα ούτε έβλαψαν την πρώτη ενάγουσα με το ποσό των 32.000 ευρώ, απορρίψαν τις σχετικές αξιώσεις των εναγόντων ως ουσία αβάσιμες και εντεύθεν την αγωγή στο σύνολό της.

Με τις αιτιολογίες του αυτές, το Εφετείο στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νομίμου βάσεως, αφού δεν διαλαμβάνει, όσον αφορά την αδικοπρακτική ευθύνη του τρίτου εναγομένου, ποίες είναι οι πράξεις που του αποδίδονται, αν αυτές διαπράχθηκαν ή όχι από αυτόν και αν από αυτές προκύπτει η ευθύνη του ή όχι και περαιτέρω αν συνδέονται με οποιονδήποτε τρόπο με τους λοιπούς εναγομένους αλλά και με την ζημία, που φέρεται ότι προκλήθηκε από αυτές στον δεύτερο ενάγοντα, όσον αφορά δε τους λοιπούς εναγομένους, γιατί δεν καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία δεν προκύπτει η αδικοπρακτική ευθύνη αυτών στην επελθούσα ζημία των 2ου και 1ης των εναγόντων κατά τα ποσά των 270.000 και 32.000 ευρώ αντιστοίχως.

Επομένως, ο 2ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια από την εν λόγω διάταξη, είναι βάσιμος. Δεδομένου δε ότι η αποδοχή αυτού του λόγου επιφέρει την ολική αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι περιττή η έρευνα των λοιπών λόγων.

Κατ'ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολ.Δικ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ.4349/08 απόφαση του Εφετείου Αθηνών .

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρείτε. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων οριζόμενα σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ