Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of specific statutory grounds under Article 510 of the Code of Criminal Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a first-instance conviction for drug trafficking and illegal entry. The appellant submitted a vague plea for a second chance based on personal circumstances rather than citing specific legal grounds for reversal. The court ruled the appeal inadmissible because it failed to meet the strict requirements of Article 510 of the Code of Criminal Procedure, which mandates clear and specific grounds for appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 510, 512 of the Code of Criminal Procedure; An appeal is inadmissible if it fails to state specific grounds for reversal enumerated in the law, as vague pleas for leniency do not constitute legal grounds for overturning a judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1373 / 2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1373/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Τσούμαρη, Αγαθή Δερέ, Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ - Εισηγήτρια και Σπυριδούλα Λιάτη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Καλλιόπης Βαρδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χ. Α.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2025, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου U. A. του A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1339/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.
Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28/3/2025 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Καλλιόπη Βαρδάκη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Μητρουλιά, με αριθμό 182/11-8-2025, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 512 παρ. 1 εδ.
α' ΚΠΔ, την με αριθμό 388/28-03-2025 αίτηση αναίρεσης του A. H. A. I. A. H. A. A. H. U. του A. H. A. που κατοικεί στην Αθηνα, και ήδη κρατουμένου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, κατά της υπ'αριθμ.: 1339/23-3-2015 αποφάσεως του Γ' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας, που τον καταδίκασε για τις πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών και της παράνομης εισόδου στην Χώρα, σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και τριών (3) μηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:
Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.1, 2 και 4, 476 παρ. 1, 509 εδ. α' και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησης της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη, ως ασκηθείσα χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο, και, ως τέτοια, απορρίπτεται από το αρμόδιο να κρίνει δικαστήριο του Αρείου Πάγου, ως συμβούλιο (άρθρο 512 παρ.1 εδ.
α' του Κ.Π.Δ. σε συνδ. με το αρθρ. 476 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ.). Σαφείς και ορισμένοι λόγοι αναίρεσης, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, υπάρχουν όταν στη σχετική έκθεση εκτίθενται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, πλημμέλειες, στις οποίες, κατά τον αναιρεσείοντα, υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση.
Ανύπαρκτοι, ασαφείς και αόριστοι λόγοι, μη δεκτικοί δικαστικής εκτίμησης δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν λόγους άσκησης ενδίκου μέσου. Απλή επανάληψη των διατάξεων του άρθρου 510 του ΚΠΔ, που προβλέπουν τους λόγους αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της νομικής πλημμέλειας, δεν αρκεί [ΑΠ 1951/2019, ΑΠ 1841/2019].
Ο αορίστως διατυπούμενος λόγος στην έκθεση αναιρέσεως ή η ανυπαρξία λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα, εκτός της εκθέσεως αναιρέσεως, έγγραφα ή με πρόσθετους λόγους αναιρέσεως [ΑΠ 835/2020].
Περαιτέρω, σύμφωνα με, τους ορισμούς των διατάξεων του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 142 του Ν. 4855/12-11-2021, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή όταν τούτο ασκείται για δεύτερη φορά ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον συνήγορο αντίκλητο του, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. (ΑΠ 816/2022, ΑΠ 470/2020).
Ο εισαγγελέας δε οφείλει να ειδοποιήσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του ή να συμπληρώσει την τυπική διατύπωση που δεν έχει τηρηθεί, σαράντα οκτώ τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο).
Αν ο αναιρεσείων κρατείται, δεν μετάγεται αλλά μπορεί να υποβάλλει υπόμνημα και να εκπροσωπηθεί από συνήγορο. Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας ή του συμβουλίου με οποιοδήποτε μέσο (εγγράφως ή με τηλεομοιοτυπία ή με ηλεκτρονική αλληλογραφία ή προφορικά ή τηλεφωνικά), η οποία αποδεικνύεται με σχετική βεβαίωσή του που επισυνάπτεται στη δικογραφία.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα έγγραφα της δικογραφίας, με την με αριθμό 388/28-03-2025 αίτηση αναίρεσης του A. H. A. I. A. H. A. A. H. U. του A. H. A. που κατοικεί στην Αθήνα, και ήδη κρατουμένου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, κατά της υπ'αριθμ.: 1339/23/3/2015 αποφάσεως του Γ' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας, που τον καταδίκασε για τις πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών και της παράνομης εισόδου στην Χώρα, σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και τριών (3) μηνών, ζητείται η αναίρεση της ως άνω αποφάσεως.
Στο κείμενο της συνταχθείσας ως άνω εκθέσεως αναιρέσεως αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων ζητεί την παραδοχή της αναιρέσεως και την εξαφάνιση της αναιρεσειομένης απόφασης, καθόσον "εγώ όταν αποφυλακίστηκα ειμουνα μόλις είκοσι ένα χρονών δεν είχα κανέναν να μου πει τι είναι παρών και τη είναι αυτό που πρέπει να κάνω και λόγο αστοχίας μου δεν κατάφερα να δόσω κανένα παρών.
Αυτό που ζητάω είναι να εξαντλήσετε τα όρια σας προκειμένου να μου δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία ωσε να μπορέσω να πραγματοποιήσω κάπια από τα όνειρα μου", χωρίς όμως στη συνέχεια να προβάλλεται εκ μέρους του κάποια συγκεκριμένη πλημμέλεια, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ή λόγος αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με τον χαρακτηρισμό που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία.
Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα νομική σκέψη, και για τους λόγους αυτούς απορριπτέα, διότι δεν περιέχει ούτε ένα λόγο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ., με τον οποίο να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε διαλαμβάνονται στη συνταχθείσα έκθεση αναιρέσεως περιστατικά, που να συγκροτούν οποιαδήποτε από τις περιοριστικά προβλεπόμενες στο νόμο αναιρετικές πλημμέλειες.
Κατ' ακολουθία, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 476 §1, 512 §1 και 578 §1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α) Να απορριφθεί η με αριθμό 388/28-03-2025 αίτηση αναίρεσης του A. H. A. I. A. H. A. A. H. U. του A. H. A. που κατοικεί στην Αθήνα, και ήδη κρατουμένου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, κατά της υπ'αριθμ.: 1339/23/3/2015 αποφάσεως του Γ' Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας, που τον καταδίκασε για τις πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών και της παράνομης εισόδου στην Χώρα, σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και τριών (3) μηνών
και
Β) Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΗΤΡΟΥΛΙΑΣ
Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 474 παρ.1, 3, 4, 476 παρ.1, 510 παρ.1 και 512 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθία, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρο 512, 476 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης, που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 2/2002).
Περαιτέρω, σύμφωνα με τους ορισμούς των διατάξεων του άρθρου 476 ΚΠΔ, "1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή όταν ασκείται για δεύτερη φορά ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον συνήγορο αντίκλητό του, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο, εκτός αν η διατύπωση που δεν έχει τηρηθεί για την άσκησή του είναι τυπική και μπορεί να συμπληρωθεί.
Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του σαράντα οκτώ τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο). Αν ο αναιρεσείων κρατείται, δεν μετάγεται αλλά μπορεί να υποβάλλει υπόμνημα και να εκπροσωπηθεί από συνήγορο.
Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας ή του συμβουλίου με οποιοδήποτε μέσο (εγγράφως ή με τηλεομοιοτυπία ή με ηλεκτρονική αλληλογραφία ή προφορικά ή τηλεφωνικά), η οποία αποδεικνύεται με σχετική βεβαίωσή του που επισυνάπτεται στην δικογραφία".
Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 512 παρ.1 εδ.α' του ΚΠΔ, "αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 ..."(Α.Π.1512/2023, Α.Π.1010/2021).
Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη υπ' αριθ.388/28-3-2025 αίτηση αναίρεσης του A. H. A. I. A. H. A. A. H. U. του A. H. A. πλήττεται η υπ'αριθ.1339/23-3-2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος, σε πρώτο βαθμό για: α) διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή και β) παράνομη είσοδο στη χώρα και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και τριών (3) μηνών και συνολική χρηματική ποινή 5.700 ευρώ.
Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί με δήλωση του αναιρεσείοντος στην Προϊσταμένη Διεύθυνσης του Σωφρονιστικού Καταστήματος Τρικάλων, όπου κρατείται, από την επισκόπηση, όμως, της αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι ουδείς λόγος αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ διαλαμβάνεται σ' αυτή και συγκεκριμένα επί λέξει αναφέρεται: "Εγώ όταν αποφυλακίστηκα ήμουνα μόλις είκοσι ένα χρονών δεν είχα κανέναν να μου πει τι είναι παρών και τι είναι αυτό που πρέπει να κάνω και λόγο αστοχίας μου δεν κατάφερα να δόσω κανένα παρών.
Αυτό που ζητάω σήμερα είναι να εξαντλήσετε τα όριά σας προκειμένου να μου δώσετε μια δεύτερη ευκερία, ώστε να μπορέσω να πραγματοποιήσω κάποια από τα όνειρά μου". Με το ανωτέρω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, πρωτίστως διότι δεν διαλαμβάνονται στο δικόγραφο αυτής συγκεκριμένα περιστατικά, που να συγκροτούν οποιοδήποτε από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ λόγους, με τον οποίο να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, πέραν του ότι στρέφεται κατά της πρωτοβάθμιας και όχι κατά της δευτεροβάθμιας απόφασης.
Συνακόλουθα και αφού κλήθηκε ο μη εμφανισθείς αναιρεσείων για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, σύμφωνα με το από 13-8-2025 αποδεικτικό επίδοσης του γραμματέα του Σωφρονιστικού Καταστήματος Τρικάλων Σ. Τ., πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη για τους ανωτέρω λόγους, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 και 578 παρ.1 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 115 του ν. 5090/2024), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ. 388/28-3-2025 αίτηση του A. H. A. I. A. H. A. A. H. U. του A. H. A., κρατούμενου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Τρικάλων, για αναίρεση της υπ'αριθ.1339/23-3-2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.
Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2025.
Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2025.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ