1373/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1373 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1373/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Νικολέττα Μπελίτση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Μ. Ζ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Χριστίνα Κωτσόγιαννη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-11-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3730/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, και 313/2014 Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-11-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 19-10-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθηση του, ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ’ αντιδιαστολή προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του, ενώ πρέπει να μνημονεύονται καθ’ όσον αποτελούν ξεχωριστά από τα έγγραφα αποδεικτικά μέσα η έκθεση αυτοψίας, η γνωμοδότηση του πραγματογνώμονα, οι ένορκες βεβαιώσεις και τα πρακτικά εξέτασης των μαρτύρων.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 346 Κ.Πολ.Δ. τα αποδεικτικά μέσα που έχει προσκομίσει ένας διάδικος λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και για την απόδειξη των ισχυρισμών του άλλου διαδίκου. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 106 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι ο από τον αρ. 11 γ’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

λόγος ιδρύεται και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία είχε προσκομίσει ο αντίδικος του αναιρεσείοντος, εφόσον αυτός όμως είχε επικαλεσθεί νομίμως τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν από τον αντίδικό του και αναφέρθηκε στο περιεχόμενό τους προς απόδειξη δικού του ισχυρισμού ή ανταπόδειξη ισχυρισμού του αντιδίκου του (Α.Π. 140/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις προτάσεις που κατέθεσε το αναιρεσείον στο Εφετείο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, επικαλέσθηκε τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και υπέρ αυτού την κατάθεση της μάρτυρός του Α. Σ., δασολόγου, που περιλαμβανόταν στα πρακτικά προς απόδειξη ειδικότερα της ουσιαστικής αβασιμότητας της από 21-11-2011 (αριθμ.

εκθ. καταθ. 216350/15392/9-12-2011) αγωγής του αναιρεσίβλητου ως προς τη μη άσκηση διακατοχικών πράξεων στο επίδικο από τους δικαιοπαρόχους του ενάγοντος, αλλά και του ίδιου, καθώς και του ισχυρισμού του περί του δασικού χαρακτήρα αυτού, τα οποία άλλωστε (πρακτικά) επικαλέσθηκε με τις προτάσεις του και ο αναιρεσίβλητος.

Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και την κατάθεση της παραπάνω μάρτυρος, αφού όπως τούτο βεβαιώνει, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη "όλα τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρ. 336 παρ.3,339 και 395 ΚΠολΔ) καθώς και τις έξι (6) φωτογραφίες που προσκομίζει και επικαλείται ο ενάγων-εφεσίβλητος η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται".

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης; με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 11 γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., συνιστάμενη ως προς την πρώτη αιτίαση αυτού ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και την περιλαμβανομένη σε αυτήν παραπάνω κατάθεση της μάρτυρος είναι βάσιμος. Κατ’ ακολουθίαν και κατά παραδοχή του ανωτέρω βάσιμου λόγου, μετά την οποία παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί ή υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ.580 παρ.3 ΚΠολΔ). Ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς διάδικος, πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ.), μειωμένη κατά τα άρθρα 22 παρ.1, 3 του ν. 3693/1957, πού διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 Εισ Ν. ΚΠολΔ, 5 παρ.12 του ν. 1738/1987 και 2 της ΥΑ 134423/1992 (Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 313/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην αυτού, που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων(300) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ