136/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 136 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 136/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. χήρας Θ.-Ζ. Κ., 2) Ο. Κ. του Θ.-Ζ., 3) Σ. Κ. του Θ.-Ζ., κατοίκων ..., που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Σπυρίδωνος Ασημακόπουλου.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Χ. Λ. του Δ., κατοίκου ..., 2) Δ. Κ. του Α., 3) Χ. Α. του Σ., 4) Σ. Α. του Ε., 5) Α. Μ. του Κ., κατοίκων ..., 6) Ε. Δ. του Δ., κατοίκου ..., 7) Ε. Π. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-2-2014 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων για αναψηλάφηση της 1629/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 2618/2014 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 29-4-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 18-11-2015 έκθεση, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την αναίρεση (εν όλω) της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει απ' τις εκθέσεις επιδόσεως Ε 6815/25-8-2015, Ε 1953, Ε 1954/19-8-2015, Ε 1956/20-8-2015, Ε 1967/25-8-2015, Ε 1968/26-8-2015 και 666 Γ/1-9-2015, των δικαστικών επιμελητών Ι. Α., Ι. Π. και Ε. Α., των Πρωτοδικείων Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και Βεροίας, αντιστοίχως, τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες αναιρεσείοντες, οι αναιρεσίβλητοι έχουν κληθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως για την ανωτέρω αναφερομένη δικάσιμο. Επομένως η συζήτηση προχωρεί παρά την απουσία τους (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ. α', γ' ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατ' άρθρ. 545 παρ. 5 ΚΠολΔ η προθεσμία προς άσκηση αναψηλαφήσεως είναι τριετής. Η έναρξη της διαδρομής αυτής τοποθετείται στην δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως, εφόσον είναι τελεσίδικη ή ανέκκλητη, ειδάλλως, η τριετία αρχίζει από την ημέρα που έγινε τελεσίδικη.

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, το (Τριμελές) Εφετείο Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει απ' τις επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεώς του, δέχθηκε, ότι είναι απαράδεκτη η αίτηση αναψηλαφήσεως, γιατί δεν προσδιορίζονταν στο δικόγραφο, αν είχε λάβει χώρα επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ούτε ο χρόνος δημοσιεύσεως της και επιπροσθέτως, ότι δεν προσδιορίζεται επακριβώς ο χρόνος που οι αιτούντες την αναψηλάφηση είχαν λάβει γνώσει των κρισίμων εγγράφων που επικαλούντο. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε (ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας ) την αίτηση αναψηλαφήσεως. Εν τούτοις, με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο και έτσι όπως έκρινε, υπέπεσε στην κατ' αρθρ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Ο δε αντίστοιχος (δεύτερος) λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος. Ειδικότερα: Μη επικαλουμένης (ως γενομένης) της επιδόσεως της (με την 530/13-2-2014 αίτηση αναψηλαφήσεως προσβληθείσης) αποφάσεως (1629/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης), η προθεσμία προς άσκηση αναψηλαφήσεως είναι τριετής, κατά τα άνω, (και) όσον αφορά στην προειπωθείσα περίπτωση (της γνώσεως υπάρξεως (νέων) κρισίμων εγγράφων), ενώ προσέτι, ο χρόνος εκδόσεως της (υπό αναψηλάφηση) αποφάσεως είναι αυταπόδεικτος από το σώμα της, ίδιας της αποφάσεως, χρόνος δε στον οποίον αφετηριάζεται η ανωτέρω τριετής προθεσμία. IV. Κατά συνέπεια, η εν λόγω εφετειακή απόφαση, (απορρίψασα ως αόριστη την αίτηση αναψηλαφήσεως, αν και αυτή, κατά τα ως άνω, ήταν ορισμένη και παραδεκτή), κατέστη (εν όλω αναιρετέα κατά παραδοχήν ως βασίμου, (όπως προεκτίθεται), του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, παρέλκει δε, μετά ταύτα η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως. V. Μετ' αναίρεσιν η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, πλην των πρότερον δικασάντων (αρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, κατ' αρθρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες του καταβληθέντος από αυτούς παραβόλου και κατά παραδοχή του αιτήματός τους να επιβληθεί στους αναιρεσιβλήτους η δικαστική τους (αναιρεσειόντων) δαπάνη (αρθρ. 176, 180 παρ. 1, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2618/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση. Διατάσσει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του καταβληθέντος από αυτούς παραβόλου. Και

Επιβάλλει στους αναιρεσίβλητους την δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων ευρώ (3.500 €). ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ