136/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 136 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος δεν είχε πληρεξουσιότητα για τη σύνταξη της κλήσης προς συζήτηση της υποθέσεως, ούτε για την εκπροσώπησή του, αφού η ισχύς του πληρεξουσίου είχε ήδη παύσει από το έτος 2006. Συνεπώς η παράσταση του αναιρεσείοντος δεν είναι νόμιμη και η συζήτηση της υπόθεσης είναι απαράδεκτη.

Αριθμός 136/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Α. του Θ., κατοίκου ... . Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Πανούση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής", που εδρεύει στο Χαϊδάρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολέμη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-6-1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2525/1998 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3440/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-11-2001 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 23-9-2002 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία τότε Αρεοπαγίτη και μετέπειτα Αντιπροέδρου Θεοδώρου Αποστολόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει εν μέρει δεκτός ο έκτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει: α) Στο άρθρο 94 παρ. 1 ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν την υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) στο άρθρο 96 παρ. 1 ότι η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, γ) στο άρθρο 97 παρ. 1 ότι η πληρεξουσιότητα παρέχει στον πληρεξούσιο το δικαίωμα να εκπροσωπεί στο δικαστήριο εκείνον που έδωσε την πληρεξουσιότητα ..., δ) στο άρθρο 97 παρ. 3 ότι η πληρεξουσιότητα για όλες τις δίκες παύει να ισχύει μετά πέντε έτη από τη χορήγησή της ε) στο άρθρο 104 ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, στ) στο άρθρο 576 παρ. 1 ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και ζ) στο άρθρο 576 παρ. 2 ότι, αν ο μη εμφανισθείς ή ο εμφανισθείς αλλά μη παραστάς προσηκόντως διάδικος δεν έχει κλητευθεί, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται, ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο παριστάμενος κατά τη συζήτηση της αναίρεσης ως πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη παριστάμενος και για να είναι παραδεκτή η συζήτηση της αναίρεσης θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο ίδιος είχε παράσχει στον παριστάμενο ως πληρεξούσιό του δικηγόρο την απαιτούμενη για την επίσπευση της συζήτησης δικαστική πληρεξουσιότητα, διαφορετικά κηρύσσεται άκυρη και η κλήση με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εκτός αν αυτός (αναιρεσείων), έχει κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο, οπότε πλέον η υπόθεση συζητείται σαν να ήσαν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, που έγινε με εκφώνησή της στη σειρά της από το πινάκιο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (11-1-2011), ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Πανούση,ο οποίος προσκομίζει το υπ' αριθμ. .../16-1-2001 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Νίκης Μιχαήλ Κωβαίου, συζύγου Ανδρέα Γαρίνη, από το οποίο προκύπτει, ότι ο ίδιος διορίζει ως γενικό, ειδικό πληρεξούσιο και αντίκλητό του, τον παραπάνω αναφερόμενο δικηγόρο, για να τον εκπροσωπεί και να παρίσταται για λογαριασμό του σε όλα γενικά τα ελληνικά δικαστήρια και σε όλες τις αρχές για όλες τις δίκες, επιπλέον δε παρέχει σ' αυτόν ειδική εντολή παραιτήσεως από τις αναφερόμενες στο πληρεξούσιο αυτό δίκες και διεξαγωγής ορισμένων δικαστικών και εξωδίκων ενεργειών που δεν αφορούν την παρούσα δίκη. Το πληρεξούσιο αυτό, όμως, έπαυσε να ισχύει μετά παρέλευση πενταετίας, ήτοι από 16-1-2006, σύμφωνα με το άρθρο 97 παρ. 3 ΚΠολΔ και επομένως, κατά την συζήτηση αυτής ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (11-1-2011), δεν ίσχυε η δοθείσα στον άνω δικηγόρο πληρεξουσιότητα, ενώ εξάλλου, δεν αποδεικνύεται από αυτόν πληρεξουσιότητα παρασχεθείσα στον ίδιο με κάποιο άλλο νόμιμο τρόπο. Επομένως, ο ως άνω πληρεξούσιος δικηγόρος δεν είχε πληρεξουσιότητα για τη σύνταξη της σχετικής από 8-4-2010 κλήσης προς συζήτηση της υποθέσεως κατά τη δικάσιμο αυτή, ούτε για την εκπροσώπησή του αναιρεσείοντος, αφού η ισχύς του ειρημένου πληρεξουσίου είχε ήδη παύσει από το έτος 2006 και συνεπώς η παράσταση του αναιρεσείοντος δεν ήταν νόμιμη. Δεν αποδεικνύεται δε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, και μάλιστα με την προσκόμιση από το αναιρεσίβλητο σχετικής εκθέσεως επιδόσεως, ότι ο αναιρεσείων έχει κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως να παραστεί κατά την παρούσα δικάσιμο. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 5 Νοεμβρίου 2001 αιτήσεως του Ε. Α., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3340/2001 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 2011

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ