1369/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1369 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1369/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Π. Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Φίλη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Παπαδογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6730/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 25893/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 27-11-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 18-3-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ` αριθ. 25893/2008 απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης 6730/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η αγωγή της. Σύμφωνα με το άρθρο 561 παράγραφος 2 του ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου υπόκειται και η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας του περιεχομένου διαδικαστικών εγγράφων, στα οποία περιλαμβάνεται και η αγωγή, για την οποία η εσφαλμένη, ως προς την νομιμότητα και την εν γένει θεμελίωσή της, κρίση ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του εδαφίου 1 των άρθρων 559 και 560 ίδιου Κώδικα, γιατί άγεται στη μη προσήκουσα εφαρμογή και ερμηνεία του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής και δέχεται και το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης στην προσβαλλόμενη απόφασή του, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ισχυρίσθηκε: ότι διατηρούσε στο κεντρικό υποκατάστημα Θεσσαλονίκης της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης τράπεζας τον αναφερόμενο στην αγωγή λογαριασμό και ότι στις 28.1.1988 το στεγαστικό ταμιευτήριο WUΕSΤΕNRΟΤ Α.Ε.

Γερμανίας, κατόπιν εντολής της ίδιας, μεταβίβασε το ποσό των 31.554,03 γερμανικών μάρκων στον ανωτέρω λογαριασμό της, ότι όταν το έτος 2003 εμφανίσθηκε στο υποκατάστημα της αναιρεσίβλητης για ανάληψη χρημάτων της απάντησαν ότι ήδη ο λογαριασμός αυτός είχε κλείσει και ότι το ανωτέρω ποσό ουδέποτε είχε πιστωθεί στο λογαριασμό αυτό, συνακόλουθα δε η αναιρεσίβλητη αρνήθηκε να της καταβάλει οποιοδήποτε ποσό.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε την καταψήφιση της αναιρεσίβλητης στην καταβολή του ανωτέρω ποσού με το νόμιμο τόκο από 28-1-1988. Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατ' εκτίμηση αυτού, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια, κατ' εκτίμηση, από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ίδιου Κώδικα) και συγκεκριμένα ότι, ενώ αυτή στην αγωγή που άσκησε, εξέθετε ότι το ποσό των 31.554,03 γερμανικών μάρκων εστάλη στην αναιρεσίβλητη τράπεζα από το γερμανικό Ταμιευτήριο και ότι αυτό ουδέποτε πιστώθηκε στον λογαριασμό της που τηρούσε στην αναιρεσίβλητη αλλά "παρακρατήθηκε από αυτή, προφανέστατα από αρμόδια όργανα υπαλλήλους της παράνομα", το ως εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο, εσφαλμένα εκτίμησε, ότι βάση της αγωγής της ήταν ευθύνη εκ συμβάσεως, και όχι εξ αδικοπραξίας όπως πράγματι ήταν η βάση της αγωγής της.

Όμως, κατά την πλειοψηφούσα γνώμη του Δικαστηρίου, η ένδικη αγωγή υπό το ανωτέρω εκτεθέν περιεχόμενο, δεν περιείχε βάση εξ αδικοπραξίας, καθόσον καμία αναφορά περί παράνομης και υπαίτιας πράξης ή παράλειψης των προστηθέντων υπαλλήλων της αναιρεσίβλητης και δη υπεξαιρέσεως του πιστωθέντος ποσού περιλαμβανόταν σ' αυτήν.

Επομένως το Εφετείο με το να δεχθεί και να εξετάσει ακολούθως εάν υφίσταται συμβατική ευθύνη της αναιρεσίβλητης Τράπεζας εκ της μη πιστώσεως του ανωτέρω ποσού στο λογαριασμό της αναιρεσείουσας, δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, υπό την έννοια ότι ορθά δεν την εφάρμοσε κατά τον νομικό χαρακτηρισμό των θεμελιούντων την αγωγή πραγματικών περιστατικών και ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατά την γνώμη όμως ενός μέλους του Δικαστηρίου -του αντιπροέδρου Αθανασίου Κουτρομάνου- ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, διότι τα εκτιθέμενα στην αγωγή πραγματικά περιστατικά - ανεξάρτητα από τον νομικό χαρακτηρισμό τους από τον ενάγοντα ως συμβατικής ενοχής και ανεξάρτητα από την χρησιμοποιηθείσα φρασεολογία- συνιστούν, αληθή υποτιθέμενα, και αδίκημα, αφού φέρεται να έχουν "μεταβιβασθεί" από το Γερμανικό Ταμιευτήριο χρήματα της ενάγουσας στην εναγόμενη τράπεζα και να μην έχουν πιστωθεί αυτά στον λογαριασμό της πρώτης, πράγμα που προφανώς συνιστά αδικοπραξία. Επομένως, υφίσταται εν προκειμένω, κατά την μειοψηφούσα γνώμη, αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, και δη εσφαλμένη μη εφαρμογή του άρθρου 914 ΑΚ.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στην εν λόγω διάταξη και συγκεκριμένα: 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Με τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους του αναιρετηρίου, ψέγεται το ως άνω δικαστήριο της ουσίας, ότι δεν έλαβε υπόψη τα έγγραφα του γερμανικού φορέα που προσκόμισε η αναιρεσείουσα, χωρίς αιτιολογία δέχθηκε ότι υπάρχει συμβατική σχέση αυτής μόνο με το γερμανικό φορέα και έχει αντιφατικές αιτιολογίες, διότι ενώ δέχεται ότι υπάρχει ευθύνη για την μη πίστωση του λογαριασμού της με το ποσό των 31.554,03 γερμανικών μάρκων, δέχεται συγχρόνως ότι δεν υπάρχει συμβατική ευθύνη της αναιρεσίβλητης τράπεζας και έτσι υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αριθμ. 11 (και όχι 10) και 19 πλημμέλειες.

Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι, διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις, θεμελιωτικές λόγων αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11γ και 19 αντίστοιχα, δεν εμπίπτουν σε κάποιον λόγο αναίρεσης από τους ως άνω περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγους και συνεπώς είναι απαράδεκτοι. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27 Νοεμβρίου 2008 αίτηση της Π. Α. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 25893/2008 του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Αυγούστου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ