Supreme Court recalls security measures against a woman after her husband's lawsuit is finally dismissed. The court allows the appeal request to revoke the seizure order.

Απόφαση 1368 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1368/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Τζανάκη, Νικόλαο Πιπιλίγκα - Εισηγητή, Σοφία Τζουμερκιώτη και Λουκά Μόρφη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 29 Μαΐου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής αίτηση μεταξύ:

Της αιτούσας: Κ. χήρας Ε. Μ., το γένος Α. Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παπανικολάου, που κατέθεσε προτάσεις. Της καθής η αίτηση: Κ. Π. του Κ., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα της δικηγόρου και κατάθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/2/2013 αγωγή της αιτούσας και την από 5/3/2013 αγωγή της καθής η αίτηση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 56/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 682/2017 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η καθής η αίτηση με την από 4/1/2018 αίτησή της η οποία προσδιορίσθηκε για να συζητηθεί στις 9/10/2018.

Στο μεταξύ η καθής η αίτηση κατάθεσε την από 26/3/2014 αίτηση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς κατά της διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζήτησε να διαταχθεί η συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της αιτούσας. Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η 1108/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Με την από 26/2/2018 αίτησή της ενώπιον του Αρείου Πάγου, η αιτούσα ζητεί την ανάκληση της 1108/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αιτούσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η αυτοπροσώπως παρασταθείσα καθής η αίτηση ζήτησε την απόρριψή της, υπέβαλε ένσταση απαραδέκτου και νόμω αβάσιμου της αίτησης και σε κάθε άλλη περίπτωση υπέβαλε αίτημα να αναβληθεί η εκδίκαση της αίτησης έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της αιτήσεως αναίρεσης, κατ' άρθρο 249 του Κ.Πολ.Δ..

Αμφότεροι ζήτησαν την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστικής τους δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 698 παρ. 1 περ. α, β και 2 του ΚΠολΔ και υπό τον παράτιτλο "υποχρεωτική ανάκληση" ορίζονται τα ακόλουθα: "Η απόφαση που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο ανακαλείται ολικά ή εν μέρει (α) αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά εκείνου ο οποίος είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη, β) αν εκδοθεί οριστική απόφαση που τον ωφελεί, και εκτελεστεί, γ) ...

δ) ... (παρ.1). Η ανάκληση που αναφέρεται στην παρ. 1 γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί και σε κάθε άλλη περίπτωση από το δικαστήριο, που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο (παρ. 2)". Από την ανωτέρω διάταξη συνάγεται ότι ο προσδιορισμός με αυτήν ως αρμόδιου δικαστηρίου για την υποχρεωτική ανάκληση της απόφασης που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο, εφόσον συντρέχουν οι ανωτέρω νόμιμες προϋποθέσεις, και του δικαστηρίου εκείνου στο οποίο η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, προϋποθέτει όχι την, κατ` άρθρο 221 του ΚΠολΔ, εκκρεμοδικία, αφού αυτή έχει λήξει με την τελεσιδικία της ανωτέρω απόφασης, αλλά την παρά την τελεσιδικία αυτή εκκρεμότητα της υπόθεσης, ως αποτέλεσμα της άσκησης αίτησης αναίρεσης κατά της ανωτέρω τελεσίδικης απόφασης.

Επομένως στην τελευταία αυτή περίπτωση το Τμήμα του Αρείου Πάγου, στο οποίο υπάγεται η αίτηση αναίρεσης είναι αρμόδιο, ύστερα από αίτηση εκείνου κατά του οποίου επιβλήθηκε το ασφαλιστικό μέτρο, για την εκδίκαση της αίτησης ολικής ή μερικής ανάκλησης του ασφαλιστικού μέτρου, η οποία είναι υποχρεωτική μετά την τελεσίδικη απόρριψη της αγωγής (ΑΠ 250/2017, ΑΠ 349/2017, ΑΠ 1280/2011, ΑΠ 849/2008, ΑΠ 1354/2006, ΑΠ 342/2006) ή την εκτέλεσή της κατά το μέρος που αυτή έγινε δεκτή.

Η ως άνω υποχρεωτική ανάκληση μπορεί να είναι και μερική, αναλόγως του τελεσιδίκως κριθέντος ύψους της απαίτησης του διαδίκου, υπέρ του οποίου είχε εκδοθεί η απόφαση που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο (ΑΠ 455/1977), είναι δε αδιάφορο για την ανάκληση αν ο διάδικος σε βάρος του οποίου διατάχθηκε το ασφαλιστικό μέτρο της συντηρητικής κατάσχεσης της περιουσίας του δεν έκανε χρήση της χορηγηθείσας από το δικαστήριο ευχέρειας παροχής εγγυοδοσίας υπέρ του αιτήσαντος το ασφαλιστικό μέτρο διαδίκου, με την κατάθεση ισόποσης εγγυητικής επιστολής αξιόχρεης στην Ελλάδα Τράπεζας σε αντικατάσταση της επιβληθείσας συντηρητικής κατάσχεσης.

Τέλος στην περίπτωση που με την τελεσίδικη απόφαση κριθεί η ανυπαρξία της απαίτησης του διαδίκου, προς εξασφάλιση της οποίας είχε διαταχθεί το ασφαλιστικό μέτρο, ο ισχυρισμός του εν λόγω διαδίκου στη δίκη ανάκλησης της απόφασης που διέταξε αυτό, ότι εξακολουθεί να συντρέχει επείγουσα περίπτωση ή επικείμενος κίνδυνος που δικαιολογεί την διατήρηση αυτού προς εξασφάλιση της απαίτησής του, είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής.

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 28.2.2018 και με αριθ. 5/7.3.2018 αίτηση ενώπιον του Αρείου Πάγου ζητείται από την αιτούσα η ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης κάθε ακίνητης περιουσίας αυτής και μέχρι του ποσού των 220.000 ευρώ, που διατάχθηκε σε βάρος της, κατά μερική παραδοχή αίτησης ασφαλιστικών μέτρων της τώρα καθής η αίτηση (τότε αιτούσας), δυνάμει της με αριθμό 1.108/30.5.2014 απόφασης λήψης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, επειδή στη δίκη για την κύρια υπόθεση εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η με αριθμό 682/ 15.11.2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, με την οποία το ύψος της απαίτησης της τώρα καθής η αίτηση περιορίσθηκε στο ποσό των 20.161,18 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ύψους 4.637,07 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής της καθής ως προς το κεφάλαιο και από την έκδοση της σχετικής απόδειξης παροχής υπηρεσιών ως προς τον ΦΠΑ, στη συνέχεια δε και η ως άνω απαίτηση της καθής αποσβέσθηκε με μονομερή εκ μέρους της καθής συμψηφισμό αυτής με ανταπαίτηση της αιτούσας ύψους 74.310,22 ευρώ, πλέον νομίμων τόκων από την επίδοση της αγωγής της αιτούσας, που αναγνωρίσθηκε επίσης με την ίδια τελεσίδικη απόφαση.

Σύμφωνα με όσα έχουν ήδη εκτεθεί, το Δικαστήριο τούτο είναι αρμόδιο καθ` ύλη για την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης, αφού σε αυτό εκκρεμεί, κατά την εκτεθείσα έννοια, η κυρία υπόθεση, μετά την άσκηση της από 4.1.2018 αίτησης αναίρεσης της καθής η αίτηση κατά της ανωτέρω τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.

Εφόσον δε η υπό κρίση αίτηση ανάκλησης είναι νόμιμη, ως στηριζόμενη στην παρατεθείσα διάταξη του άρθρου 698 παρ. 1 περ. α και β του ΚΠολΔ, πρέπει αυτή να εξετασθεί από ουσιαστική άποψη.

Από τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται προέκυψαν τα ακόλουθα: Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά ασκήθηκαν μεταξύ των ιδίων διαδίκων οι από 1.2.2013 και με αριθ. κατ. 945/2013 και από 5.3.2013 και με αριθ. κατ. 2006/2013 αντίθετες αγωγές. Με την πρώτη αγωγή η ενάγουσα [τώρα αιτούσα] ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι δεν οφείλει ουδεμία αμοιβή στην εναγομένη [τώρα καθής η αίτηση], δικηγόρο, για την εκ μέρους της εκτέλεση των διαλαμβανομένων στην αγωγή ενεργειών, να υποχρεωθεί η τελευταία σε λογοδοσία σε σχέση με τα ποσά που εισέπραξε για λογαριασμό της επ' ευκαιρία και στο πλαίσιο των δικών που διενήργησε και να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλει το ποσό των 119.991,59 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Με την δεύτερη (αντίθετη) αγωγή η ενάγουσα [τώρα καθής η αίτηση], δικηγόρος, ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη [τώρα αιτούσα] να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 303.325,97 ευρώ ως αμοιβή αυτής από το από 5.11.2001 ιδιωτικό συμφωνητικό εργολαβίας δίκης, άλλως το ποσό των 53.640,97 βάσει των διατάξεων του Κώδικα Δικηγόρων, με το νόμιμο τόκο από 27.5.2010 (ημερομηνία ανάκλησης της προς αυτήν εντολής) , άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση, πλέον του ποσού των 15.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Επί των ανωτέρω αντιθέτων αγωγών των διαδίκων, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η με αριθ. 56/7.1.2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά με την οποία αυτές έγιναν κατά ένα μέρος δεκτές ως βάσιμες κατ' ουσία, αναγνωρίσθηκε αξίωση της καθής η αίτηση, δικηγόρου, σε βάρος της αιτούσας ύψους 301.392, 42 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής αυτής και αξίωση της αιτούσας σε βάρος της καθής η αίτηση, ύψους 83.310,22 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής αυτής, ενώ υποχρεώθηκε περαιτέρω η καθής η αίτηση σε λογοδοσία.

Στη συνέχεια η καθής η αίτηση άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 26.3.2014 (αρ. κατ. 764/2014) αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της αιτούσας προς εξασφάλιση της αναγνωρισθείσας με την οριστική απόφαση απαίτησης αυτής, ύψους 301.392,42 ευρώ, επικαλούμενη την συνδρομή επικειμένου κινδύνου και ειδικότερα ζήτησε τη συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της αιτούσας, μέχρι του ύψους του πιο πάνω ποσού.

Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η υπ` αριθ. 1.108/30.5.2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία, κατά μερική παραδοχή της αίτησης, διατάχθηκε η συντηρητική κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας της αιτούσας στα χέρια της ή στα χέρια τρίτων μέχρι του ποσού των 220.000 ευρώ για την εξασφάλιση της άνω απαίτησης της καθ` ης η αίτηση κατά της αιτούσας ύψους 218.082,20 ευρώ, μετά τον συμψηφισμό των αντιθέτων αξιώσεων των διαδίκων.

Με την με αριθμό 682/15.11.2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, που επιλήφθηκε της κύριας διαφοράς κατόπιν άσκησης αντιθέτων εφέσεων των διαδίκων κατά της ως άνω 56/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά και που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, εξαφανίσθηκε η εκκληθείσα με αριθ. 56/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και δικάζοντας τις ως άνω αντίθετες αγωγές αναγνωρίσθηκε α) αξίωση της καθής η αίτηση, δικηγόρου, σε βάρος της αιτούσας ύψους 20.161, 18 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής αυτής πλέον 4.637,07 ευρώ για ΦΠΑ, με το νόμιμο τόκο από την έκδοση της απόδειξης παροχής δικηγορικών υπηρεσιών κατά μερική παραδοχή της επικουρικής βάσης της αγωγής αυτής, ενώ απορρίφθηκε η κύρια βάση της αγωγής της αφορώσα αξίωση αυτής ύψους 303.325,97 ευρώ και β) αξίωση της αιτούσας σε βάρος της καθής η αίτηση, ύψους 74.310,22 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής αυτής, ενώ αναγνωρίσθηκε ότι η αιτούσα δεν οφείλει οποιαδήποτε αμοιβή στην καθής η αίτηση, δυνάμει του από 5.11.2001 ιδιωτικού συμφωνητικού εργολαβίας δίκης.

Κατά της απόφασης αυτής, που είναι τελεσίδικη, ασκήθηκε από την καθ` ης η αίτηση η από 4 Ιανουαρίου 2018 και με αριθ. κατάθ.1/4. 1.2018 αίτηση αναίρεσης, η οποία εκκρεμεί. Στη συνέχεια η καθής η αίτηση με την από 22.11.2017 εξώδικη - πρόσκληση προς την αιτούσα, αφού προέβη σε μονομερή συμψηφισμό της αναγνωρισθείσας τελεσιδίκως απαίτησής της συνολικού ύψους 32.216, 33 ευρώ, περιλαμβανομένων των τόκων επί του κεφαλαίου και χαρτοσήμου 3,6% επί των τόκων με την κατ' αυτής αναγνωρισθείσα τελεσιδίκως ανταπαίτηση της αιτούσας συνολικού ύψους 101.757,40 ευρώ, περιλαμβανομένων των τόκων και της επιδικασθείσας υπέρ αυτής δικαστικής δαπάνης, προέβη σε δημόσια κατάθεση του υπολοίπου της διαφοράς, ως εναπομένουσας οφειλής αυτής προς την αιτούσα, ύψους 69.541,06 [101.757,40 μείον 32.216,33] ευρώ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και κοινοποίησε στην αιτούσα το σχετικό με αριθ.

…3452/22.11.2017 γραμμάτιο παρακαταθήκης. Επομένως συντρέχει περίπτωση, όπως, κατά παραδοχή της υπό κρίση αίτησης ως βάσιμης κατ` ουσίαν, διαταχθεί η ανάκλησή της υπ` αριθ. 1108/2014 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, καθότι τελεσιδίκως απορρίφθηκε η αγωγή της καθής η αίτηση κατά την κύρια βάση της που αφορούσε επιδίκαση του ποσού των 303.325,97 ευρώ, κατά το μέρος δε που έγινε δεκτή η αγωγή αυτής κατά την επικουρική της βάση για το ποσό των 20.161,18 ευρώ, πλέον 4.838,68 ευρώ για ΦΠΑ, πλέον τόκων, η απαίτηση αυτή έχει αποσβεσθεί στο πλαίσιο του ανωτέρω συμψηφισμού με μεγαλύτερη ανταπαίτηση της αιτούσας.

Ο ισχυρισμός της καθής η αίτηση περί συνδρομής επικειμένου κινδύνου αποξένωσης της αιτούσας, ηλικίας ήδη 85 ετών, από την ακίνητη περιουσία της προς βλάβη της επικαλουμένης ανωτέρω αξίωσης αυτής για τη λήψη της δικηγορικής της αμοιβής είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής. Περαιτέρω δεν συντρέχει κατά την κρίση του Δικαστηρίου λόγος αναβολής της συζήτησης της υπό κρίση αίτησης μέχρι την έκδοση απόφασης του Αρείου Πάγου επί της από 4.1.2018 αίτησης αναίρεσης, κατ' άρθρο 249 του ΚΠολΔ και συνεπώς το περί τούτου αίτημα της καθής η αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί.

Τέλος η ηττώμενη καθ` ης η αίτηση πρέπει, κατ` άρθρο 176 του ΚΠολΔ, να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αιτούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την από 26 Φεβρουαρίου 2018 και με αριθ. κατάθ. 5/7.3.2018 αίτηση ανάκλησης.

Ανακαλεί την υπ` αριθ. 1108/30.5.2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος της αιτούσας.

Καταδικάζει την καθ` ης η αίτηση στα δικαστικά έξοδα της αιτούσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Ιουλίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ